Pracuję granicą. Jakiś szary ten świat w tej Holandii, gdzież te uśmiechy słowiańskie piękne, te włosy na wietrze rozpuszczone, oczy tak hardo do przodu patrzące, sylwetki piękne jako niby całość przyrody odwiecznej zespolona. Jako ten pierwiastek na ziemię nam mężczyznom ziemi polskiej zesłane. Gdzież głosy piękne anielskie, dzień dobry chociaż odpowiadające dźwięcznie jako lutnia wieczorem bogom greckim czas umilająca. Gdzież ten nastrój serca niespokojne po trudach dnia ciężkiego, cicho gładzący, oh biada mi biada powiadam Wam rodacy moi mili. Zaprawdę dni moje zaprzedane euro brudnemu, ach gdybyż czas cofnąć, kolej rzeczy odwrócić, raz jeszcze na przystanku porannym niewiasty polskie obaczyć, gdy jutrzenka majowa wschodzi, eh, ból żałość i koniec niebawem, czemuż to karany srogo tak za grzechy moje jestem, wszak człowiek małym, lękliwy i ułomnym, przeto nie celowo, a przez nierozwagę występki moje popełniwszy karany jestem takem okropnie. O kobiety, niewiasty dzieweczki polskie, czoła przed Wami chylę i ziemię całuję po której stąpacie, a zali skarbu większego niż uśmiech Wasz niema na ziemi, o ja nieszczęsny na tej obcej ziemi? chu?nia straszna? straszna

Podziel się wpisem: Ustaw opis GG Dodaj do wykop.pl