Wykańcza mnie codzienny stres. W pracy siedzę po 10-12h, zapierdalam jak szczur po koksie, wciąż nie mogąc wyrobić się w wyżyłowanych terminach. Męczy mnie ciągła niepewność dnia jutrzejszego, czy będę miał jeszcze po co wracać, bo jak okaże się, że jestem za mało wydajny to wyjebią mnie na zbity pysk. Kredyt mieszkaniowy na głowie, ciągle jakieś wydatki, trzeba samochód ubezpieczyć i zatankować, kupić coś do ubrania, nie wspominając już o kosztach codziennego życia, a kasy ciągle brakuje... na wszystkim trzeba oszczędzać. Stracę robotę i wszystko pójdzie w pizdu, pójdę pod most! Dobrze, że nie mam dzieci, bo jak miał bym jeszcze ich mieć na sumieniu to bym chyba ze sobą skończył. Wracam codziennie zjebany do domu, podminowany, wszystko mnie irytuje. Szkoda mi trochę żony, bo widzę, że się kobieta stara, wspiera cały czas, a ja nie mam na nic siły i nie mogę się z niczym odwzajemnić. Do tego ostatnio sprzęcik zaczyna mi szwankować i nie chce stawać na wysokości zadania, a jak się już podniesie to jest jakiś taki flakowaty. Kobieta się dwoi i troi jak może, żeby coś wyszło (a trzeba jej przyznać, że ma talent) i chuj. Dobrze, że chociaż język mam jeszcze sprawny... Najwyżej nabawię się jakiejś nerwicy i skończę w jakimś zakładzie zamkniętym, albo lepiej... zejdę na zawał i będzie przynajmniej spokój. Śrut!

Podziel się wpisem: Ustaw opis GG Dodaj do wykop.pl

Chodzę jakiś podminowany od kilku dni, ciągle spięty, na alercie, jakbym się czegoś obawiał sam nie wiem czego. Chujnia straszna. Domyślam się że to stresy dnia codziennego tak na mnie wpływają, w robocie wiecznie ciśnienie na terminy, w domu nie ma jak odpocząć bo żona, bo dziecko i wiecznie jest coś do zrobienia. Stary stracił robotę i matka mi wydzwania i płacze jak będą żyć teraz za tysiąc złotych, a ja nie mam z czego im pomóc choć bardzo bym chciał. Oczywiście przejmuję się tym, bo to jednak starzy. Obawiam się, że jeszcze jakiejś nerwicy się nabawię. Dobra, to tyle. Taka moja chujnia. Pozdrawiam innych chujowiczów.

Podziel się wpisem: Ustaw opis GG Dodaj do wykop.pl

Ostatnimi czasy strasznie się stresuję, bez względu na to czy spotkam koleżankę, czy mam jakąś rodzinną imprezę, czy mam coś ważnego do załatwienia. Mam tak obsraną dupę, że zaczyna mi się sucho w ryju robić, telepie się, gadam pierdoły, głos mi się łamie a potem czuje JEDEN WIELKI ZAJEBISTY wstyd. Może to dlatego, że nie lubię być w centrum uwagi? Może dlatego, że nie lubię sztucznie się uśmiechać, gdy ktoś powie coś "pseudo-zabawnego" tylko po to, żeby nie było mu przykro? Dopiero jak się wkurwię, to wszystko działa OK. Śrut.

Podziel się wpisem: Ustaw opis GG Dodaj do wykop.pl