Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kładę się wieczorem po ostrej libacji. Zamykam oczy, próbując się zrelaksować. Naglę jak dwon odbija mi się o uszy tik, tak, tik, tak. I tak w koło, dzwięk staje sie nie do zniesienia, tik,tak, tik, tak. Podnoszę się z łóżka, mimo że wciąż szumi mi w uszach. Sprawdzam zegarek w telefonie -jest przecież elektroniczny, podchodzę do zegarka na ścianie – no tak przecież to cyfrowy zegar. Co mi kurwa tak napierdala po łbie? Tik, tak, tik. Zegar napierdala cały czas, wchodzi w prost do mojego mózgu, jest nie do zniesienia. Ktokolwiek odpowie mi co to za dzwięk?

Wkurwia mnie to że wale konia codziennie od północy do szóstej bo po czwartej już mi nawet kutas nie stoi tylko miętolę glizdę, ale z powodu mojego niedojebania nie uznam że trzeba się w końcu spuścić i potem wylewam z siebie spermę jakbym szczał, ni to przyjemne, ni bolesne. Ot zwykle szczanie. A teraz o 7.40 po nieprzespanej nocy pisze swoje wywrotowe tezy na chujowym portalu i przeglądam artykuły gdzie księża mówią że to niby uzależnia czy inny chuj. Najbardziej wkurwiający są właśnie ci księża, co oni tam wiedzą.

Coraz bardziej denerwuje mnie dzisiejsza koncepcja malarstwa, sztuki, wszystko co nazywa się sztuką „nowoczesną”. Parę bazgrołów, niewymagających żadnego wysiłku przedstawiane jest jako coś godnego pokazania w galerii, a jak chcesz dokopać kościołowi, to już jesteś wychwalany i oddają ci boską cześć niczym Cezarowi. Słowem, nie ma żadnej treści, nic, co by wzbudzało podziw, ale wystarczy, że przekaz dotyczy idei jedynie poprawnej, lewackiej, i ma tylko szokować, to już cały świat, łącznie z „nowoczesnymi mieszkańcami kraju nad Wisłą” dostaje ekstazy. W tym przeklinanym przez mainstream średniowieczu sztuka była arcydziełem, tak jak w renesansie i w antyku. Zresztą nie ma się co dziwić, ryba psuje się od głowy-jacy „profesorowie” na „uczelniach”, jacy politycy, takie społeczeństwo.

Witam szanowna chujnie. Od pewnego czasu borykam się z frustracja dotycząca mojego ucznia którego mi przydzielono w pracy. Zakład produkcyjny maszyny CNC. Ogólnie robota spoko ale trzeba dużo się nauczyć i mieć jakąś wiedzę żeby Cie przyjęli a bynajmniej było tak jakiś czas temu bo owy uczeń to rocznik 97, nic kompletnie nie wie, rysunek techniczny ZERO , zrobił se 7 dniowy kurs i myśli że podbije świat tylko że jest jeden problem. Ma po całości wyjebane. Wiadomo że będąc nowym pracownikiem przełożeni mają na nas oko ale gdzie tam on się będzie przejmował. Zamiast sluchac mnie i starać się czegoś nauczyć woli siedzieć na telefonie. Sam niczego się nie domyśli a kwestie dotyczące pracy przyswaja na pierwsze 5 minut po czym dalej musze mu powtarzać to samo 10 razy i już tak od 3 miesięcy. Moje wkurwienie sięga zenitu kiedy pomyślę o moim i jego wynagrodzeniu. Ja po 2 latach pracy mam 3,850 a on na start dostał 3,700. Pamiętam kiedy się przyjąłem to zależało mi aby się sprawdzić więc czasami jak nie było co robić udawalem na siłę żeby coś jednak robić albo szedłem sie pytać czy nie ma jakiegoś zajecia. W jego przypadku brak pracy to telefon i wygodna pozycja na fatelu przy biurku. Wkurwiam się i często mu mówię co myślę o jego sposobie bycia jako NOWEGO pracownika ale on potrafi się obrazić albo powiedzieć że nie ma nic sobie do zarzucenia bo nikt jeszcze nie podszedł do niego i nie powiedział że coś robi nie tak. Także taka u mnie chujnia z papatajnia.

Okej, to będzie typowe użalanie się nad moim chujowym życiem więc mogę się za bardzo rozpisać.
Zacznijmy może od rodziny;
Czy oni naprawdę nie mają do roboty nic innego niż wkurwianie mnie? Wszystko robią mi na przekór, marnują mój czas a rodzeństwo to bym bardzo chętnie zajebała własnymi rękami, szczególnie siostrę którą matka faworyzuje.
Przechodząc do szkoły;
Co tu dużo mówić, jaki jest system edukacji w Polsce to chyba każdy wie, ale to jest kurwa przesada.
Przez pięć dni zapierdalasz do tej budy pełnej fałszywych, bezmózgich ludzi, którzy nie wiedzą czy Brazylia to miasto czy kraj, czekając tylko na te dwa dni odpoczynku od nich. W tym czasie codziennie po lekcjach zakuwając na pamięć pół książki bo rzeczy są tak wytłumaczone, że inaczej się kurwa po prostu nie da i w nocy myśląc czy nie lepiej byłoby się zajebać, od czego odciągają cię tylko pojedyncze momenty w życiu w których zdaje ci się że dasz radę przetrwać te następne kilka lat. Kiedy już nadejdzie weekend i tak jego większość zmarnujesz nie wiedząc co ze sobą zrobić i te dwa dni mijają jak kilka godzin, a ty nawet nie pamiętasz jak je spędziłeś. Cieszysz się, że ukończyłeś szkołę? Chuj z tego, teraz praca. Chociaż trzeba przyznać, że w pracy jest dużo lepiej niż w szkole bo możliwe, że znajdziesz coś, co cię interesuje, ale to naprawdę rzadkość. No ale poza tym, nie ma aż tyle stresującego gówna co w szkole, płacą ci za to i jak wrócisz do domu to masz wolny czas. Wciąż, zapierdalaj tak do emerytury która jest w chuj niska i jesteś już stary więc masz wolny czas ale nie masz pieniędzy lub możliwości.
I kończąc na mnie;
Co się tu odjebało to nie wiem. Zupełnie nie przypominam siebie z kiedyś, i to w tym złym sensie. Kiedyś byłam pełna energii, otwarta, przyjacielska i raczej aktywna, a teraz co? Nic mi się nie chce, często po prostu siadam przy biurku, pochylam się nad książkami i tak siedzę patrząc w nicość. Wiem, że MUSZĘ coś zrobić, ale i tak tego nie robię bo mam jakąś blokadę przez którą nic mi się nie chce. Często mam problem z założeniem słuchawek leżących na wyciągnięcie ręki, a co dopiero ze wstawaniem. Nie mam pojęcia czemu, ale nie potrafię zasnąć wcześniej niż o 2, chociaż to też dość wcześnie jak na mnie, a wstawać muszę codziennie o 6. Ostatnio naprawdę nie wiem co się ze mną dzieje, bardzo często chce mi się płakać, ale już od kilku lat nie płakałam ani raz, po prostu nie potrafię, kiedy uświadomię sobie, że jak się z kimś umówiłam to muszę się z nim naprawdę spotkać to ściska mi żołądek, nawet rysowanie, z którym kiedyś wiązałam swoje plany na przyszłość już mnie nie interesuje. A, no i moi „przyjaciele”. Nie radzą sobie z czymś w szkole lub mają jakiś problem – lecą do mnie. Kiedy ja otwarcie mówię, że coś jest nie tak i potrzebuję ich wsparcia to się kurwa rozpływają w powietrzu. To tyle, przepraszam za wszelkie błędy, ale piszę pod wpływem emocji. Jeżeli ktoś dotrwał do końca – dziękuję.

Jestem facetem, który ma zaledwie 167cm wzrostu. Nie dość, że jest to przygnębiające mając w okół kumpli, którzy są o pół łba wyżsi to jeszcze mam wrażenie, że nikt nie traktuje mnie poważnie, kiedy ja staram się taki być. A jeżeli chodzi o stosunki damsko-męskie to zdaję sobie sprawę, że to ciężkie, bo każda woli wysokich mężczyzn, to jeszcze trudność w znalezieniu partnerki. Jestem zajebiście wybrednym typem jeżeli chodzi o cokolwiek. Być może to przez moją duszę artysty i to, że muszę mieć wszystko w moim idealnym porządku, ale kobieta powinna być nie dość, że niższa ode mnie to jeszcze w moim guście jeżeli chodzi o urodę, a w dodatku musiałbym się z nią dogadywać i mieć wspólne zainteresowania. Wydaje się wręcz nie do zrealizowania, bo przy tym wszystkim dochodzi to, że to ja jej muszę również pasować, szczególnie z tym krasnoludzim wzrostem. Mam 20 lat i nie sądzę, abym jeszcze urósł. Żałosne w chuj.

Korporacje, banki i państwo gnębią nas i niszczą. W szkole i na studiach nie dowiesz się niczego o prawdziwym życiu, chyba że już wtedy musisz pracować. Ale z reguły najwyżej dorabiasz i żyjesz w błogostanie, bo większość odpowiedzialności przejmują rodzice. Jednak podskórnie czujesz już zbliżający się koszmar, jakim jest dorosłość w Polsce, dlatego starasz się podświadomie jak najdalej przesunąć w czasie nadchodzący horror. I wreszcie przychodzi samodzielność, której tak się bałeś/aś. I słusznie. Nagle orientujesz się, że nie ma już kolegów od piwka, koleżanek od pogaduszek, bo teraz każdy myśli o przetrwaniu i nie ma czasu nawet porozmawiać. Dobrze jeśli chociaż masz dobre relacje z rodziną, bo w przeciwnym razie zostajesz kompletnie sam. Zaczynasz rozumieć, że wszystko jest skonstruowane przeciwko tobie. Prawo nie działa, albo działa tylko dla silnych i bogatych. Jeśli ktoś cię chce oszukać, może to zrobić, bo odpowie za to najszybciej za kilkanaście lat, a twoje życie już będzie zniszczone. Korporacje i banki mogą cię oszukiwać i kłamać z uśmiechem na ustach, bo wiedzą że są bezkarne, najwyżej zapłacą parę milionów, czyli nic, po wieloletnim procesie, który setkom ludzi zniszczy życie. Ty za to stracisz w starciu z nimi czas, zdrowie i pieniądze. I dalej miliarderzy na szczycie będą śmiać się wszystkim w twarz. Co więcej, państwo nie chroni cię w żaden sposób, a jedynie gnębi i niszczy tak samo jak korporacje, albo nawet gorzej. Możesz próbować uciec od tego, zamieszkać w lesie, ale nawet w tym lesie mogą postawić obok ciebie wielki dom weselny bez pozwolenia na budowę i na rozbiórkę będziesz czekać 20 lat – zobaczcie co dzieje się w stolicy.

Moi drodzy, mogłabym tak ciągnąć w nieskończoność, ale wolę dodać coś konstruktywnego na koniec. Nie dajmy się systemowi, nie czekajmy aż przyjdą nas zniszczyć, włóżmy wysiłek w to żeby chociaż trochę poznać prawo i możliwości obrony przed oszustami. Nie ufajmy korporacjom z założenia, czytajmy każdą umowę i regulamin, nawet 100 stron drobnym drukiem, choćby zgrzytali zębami ze złości. Nie podawajmy danych osobowych o ile to możliwe, nie podpisujmy niczego bez czytania, stańmy się bardziej świadomi. I może chociaż nasze dzieci będą miały ciut lepiej, będą ciut bardziej świadome. Bo jednak jak porównamy to co jest z tym co było 20 lat temu, to mimo wszystko jest nieznacznie lepiej.

Krótko. Nie zarabiam za wiele, ale co uda mi się oszczędzić to odkładam. Nic mnie nie wkurwia chyba, tak jak moi kochani znajomi, którzy słysząc słowo „odłożone” widzą „do pożyczenia”. Kurwy jedne, skoro odkładam to nie mam zamiaru im wam pożyczać na wasze zasrane zachcianki. Ile razy muszę wam to powtarzać. Najlepsi są jednak ci, którzy myślą, że skoro pieniądze u mnie tylko leżą i ich nie wydaję, to nie muszą mi oddawać, bo i tak nie robi mi to różnicy :D/ Wstyd mi by było w ogóle się u was pojawić i prosić o jałmużnę, a co dopiero żebrać kasę na klub czy inne gówno. Mój ulubiony przypadek to kiedy przyszedł jeden agencik w dzień moich urodzin i pierwsze co, to wyciąganie łapy po pieniądze, bo właśnie na coś mu wtedy brakowało. Hahah. Nie stać was na coś = nie kupujecie, a ode mnie się odpierdolcie łajzy.

Pamiętam jak jeszcze za dzieciaka uwielbiałam oglądać telewizję- a to jakaś komedia, a to muzyka na naprawdę niezłym poziomie i oczywiście kreskówki, bo jak to tak dzieciństwo bez „bajek”. Złoty czas po prostu. Teraz kurwa włączysz tylko na parę minut TV i już tylko o morderstwach, gwałtach depresji, a to jakiś środek na sraczkę, hemoroidy a to mordy polityków i ich przekręty… praktycznie nic ciekawego ani pozytywnego nie mówią. Ewentualnie zostały jakieś gówno-komedie z wymuszonym żartami o seksie, fekaliach i zdradach. Po co ludziom jeszcze ta telewizja??? Gdyby nie to, że rodzice jeszcze w domu to bym chyba wyjebała ten elektroniczny grat przez okno. Chujnia i śrut!!

FIFA bardzo dobrze wie że kibice pojadą za swoją reprezentacją wszędzie,nawet na Antarktyde,Grenladie,odległą o miliardy lat świetlnych galaktyke i do czarnej dziury i oddadzą ostatni grosz,wydadzą całą swoją pensje i wypłate żeby tylko móc być blisko swojej drużyny,ją wspierać i podnosić na duchu i dlatego min. dali organizacje turnieju Katarowi bo gdyby kibice pierdolili to po całości i mieli na to wyjebane to FIFIE nie opłacałoby się organizować turnieju tej rangi w Katarze.