Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Koniec, kurwa! Więcej nie piję! Tzn więcej nie piję z moją panną. Ona lubi smak alkoholu, więc zawsze mnie namawia. No to kupujemy wino czy wódkę. I co?
I ona z zadowoleniem sączy przez cały wieczór jeden kieliszek, a ja się zawsze najebię, wypijając resztę z butelki. I kac na drugi dzień murowany.
A chuj z takim kompanem do chlania, to już wolę kumpli – przynajmniej po równo każdy pije.

Cześć, jestem alkoholikiem. Nawet nie wiesz jakie to piekło. Na początku pijesz bo chcesz a potem musisz pić choć nie chcesz… Do 21. r.życia nie piłem alkoholu choć wszyscy mnie próbowali zmuszać. Byłem typem nieśmiałego naukowca na którego dziewczyny pluły a ludzie robili z nim co chcieli. W końcu poznałem dziewczynę byłem z nią 2 miesiące,potem ona się mną znudziła,że jestem za spokonjny, załamałem się.Pamiętam ten dzień po rozstaniu gdy poszedłem do Biedronki koło swojego domu, zobaczyłem stoisko z alkoholem, pomyślałem „może to mi coś da, przecież od paru piw nie stanę się jak mój ojciec żul” Wybrałem najmocniesze i zarazem najtańsze piwo jakim był V.I.P. Wtedy odkryłem że mogę być śmiały, fajny, ekstrawertyczny. Poznałem kolejną dziewczynę z którą cały mój półroczny związek to była jakaś fikcja nic mnie nie łączyło poza piciem i sponosorowaniem jej.Piłem 9 lat, codzień, nie trzeźwiałem. A że byłem bogaty (informatyk, własna działalność) to był to dla mnie pikuś. Teraz jestem biedny, nie mam nic i za stary na poznanie kogoś. Znów jestem sobą, spokojny, opanowany, nieśmiały. Znów jestem nikim dla wszystkich, zwłaszcza kobiet. Dorobiłem się jedynie zaników pamięci, otyłości. Do napisania tej chujni skłonił mnie poprzedni wpis „więcej nie piję”. I tak, nie pij. I jednocześnie stwierdzam że introwertyk w tym świecie świecie znaczy tyle co gówno, a dla kobiet jeszcze mniej, apeluję do wszystkich samotnych i prawiczków jak ja NIGDY DLA NICH SIĘ NIE ZMIENIAJCIE, PIELĘGNUJCIE SWOJE PASJE I NIE DAJ BÓG NIE LECZCIE SIĘ ALKOHOLEM

Przez wiele lat tak właśnie postrzegałem kobiety – jako delikatne istoty, które szukają miłości i romantyzmu. Jak bardzo się myliłem…

W porównaniu do nas, mężczyzn, kobiety są o wiele bardziej wyrachowane. Wbrew pozorom nie skoczą z mostu, kiedy z nimi zerwiemy. I wbrew pozorom nie będą miały skrupułów, gdy przyjdzie im do głowy zostawić nas.

Myślicie, że to delikatne istoty? Naprawdę – nie jest tak. One świetnie sobie poradzą. Z nami czy bez nas. Mówiły Wam o miłości? Często to były kłamstwa. Szybko zastąpią Was lepszym modelem.

Jakże często mają za nic prostytutki, ale w życiu postępują jeszcze gorzej. Dziwka przynajmniej nie udaje, że kocha.

Do Chujowicza pod spodem: Tak, masz rację. Kobiety rywalizują ze sobą i zawsze to ich musi być na wierzchu i najlepsze – najbogatszy facet, najładniejsza buzia, najlepsza figura, najdroższa torebka, najmąrdzejsze dziecko. A ty frajerze zarabiaj na to wszystko i nie waż się zapuścić. Nie widzę nic złego w bogactwie, sama lubię pieniądze, ale nie wiem jak można zostawić kogoś dla bogatszego, zamiast próbować razem się wzbogacić. Ale komu chciałoby się budować coś dłużej, skoro od razu można sie ustawić, nie? A jak sie trafi lepszy, to lecimy dalej, nieważne czy zajęty, byleby majętny. Ale to wszystko przecież podobno w imię „solidarności jajników” (fu, ale obleśne sformułowanie), obrabiają sobie dupy za plecami i odbijają mężów też dlatego, że wszystkie się tak wspierają. Z takich smaczków, to zdradzę Wam jeszcze jedną rzecz, o której się nie mówi – spróbujcie kupić tańszy pierścionek zaręczynowy niż dostały jej koleżanki.

A panowie co? Ano panowie tylko o seksie: że jeszcze nie zaruchali, że już ruchali, że ruchać by chcieli, że ile to naruchali.

W sumie to nawet zabawne: jedni drugich warci. 🙂 Wzajemnie będą się eksploatować głupie dzbany.

Mało kto dostrzega, że czystość i późniejsza wierność to jest prawdziwy luksus. Dokąd tak się spieszycie? Zawsze kibicuję udanym związkom, w których obie strony mają poukładane w głowie i wspólną wizję – aż miło popatrzeć.

Cały świat kręci sie wokół pieniędzy i seksu. Jestem znudzona i rozczarowana tym wszystkim. Nie chcę się otaczać takimi ludźmi. A zresztą, co się będę produkować dalej. Pozostał mi już tylko eskapizm – odpalić grę, nałożyć słuchawki, na full słuchać w kółko jednej piosenki, która zabija moje myśli i kazać się wszystkim odpierdolić.

Otwieram stronę i;
1. RZUCA SIĘ NA MNIE automatycznie otwierany plik wideo z reklamą którego nie chcę oglądać.
2. nie mogę go wyłączyyć bo zakrywają go powiadomienie o cookies i rodo.
3.gdy ssię z tym uporam wyskakuje pytanie o zezwolenie na wysyłanie powiadomień
4. potem 20 obrazków do innych artykułów z tej strony i minimum 3 reklamy po bokach i jedna wedrująca ze mną.
5. Każdy plik wideo zaczyna się odtwarzać jak tylko się pojawi.
6. Na dole wędruje ze mną button do ogłoszeń których nigdy nie nadam.
7. Na górze pojawiają się buttony do chujbuka i twittera cobym podzielił się wiadomością którą w tym syfie nadal nie mogę znaleźć.
8. ZNALAZŁE

Czy dziesiejsze kobiety mają coś do zaoferowania poza własną pizdą nie zawsze i poczuciem wlasnej wyzszosci nad mezczyzna.? Mężczyzna musi dawać wszystko i nie ma w zamian nic. A te mendy w każdej chwili mogą go wystawić. W jakich okropnych czasach przyszło nam żyć. Kiedys to byla jakaś czulość prawdziwa miłosc, można bylo na kimś polegać. A teraz to tylko kłamstwa i obłuda i materializm. Ale spokojnie karma do nich wróci. Kiedyś zostaną same i niech się ogórami zaspokajają i same zapiepszają na swoj byt.

Życie jako tako nie ma sensu. Jest tylko jedno. Albo się poświęcasz i robisz to czego chcesz albo nie. Ja wolę to pierwsze. Bać się i nie spróbować chujowe, najgorsze na świecie. Czy to chodzi o dziewczynę, czy pracę, czy jakąś ścieżkę w życiu. Albo próbujesz nie bacząc na przeciwności na opinie innych idziesz swoją drogą ale boisz się i zalujesz całe życie i jesteś pizdziakiem, pierdołą i gościem ktory unika całe życie konfrontacji z uwagi na konsekwencje i narzeka i jest zgorzknialym skurwysynem. Ja nie chcę taki być a wy? Nie ma ludzi idealnych nawet tacy którzy wydają się wam zajebisci, wcale tacy nie są. To jest wasze życie i chyba czas przestać je marnować. Ja to pierdole. Wolę walczyć i zginąć na kolanach pozdro i głowa do góry. Jebac ta stronę. Czas żeby żyć….

Jutro znów ta sama, utarta, zohydzona do porzygu zjebana i bezcelowa rutyna. Pobudka 4.30, ciemno w pizdu – tak ciemno jak moja wizja tego że się kiedyś wyrwę z tego skurwiałego schematu. Przecieram zaropiałe oczy – znów żałuję że się w ogóle obudziłem. Idę się wypróżnić i widzę pająka albo muchę – w myślach zazdroszczę każdemu stworzeniu nie będącemu świadome bezsensu swoich wysiłków. Mają wyjebane na ludzkie schematy i kierują się tylko własnymi instynktami. Włączam radio – tematy: korki, objazdy, smog, wypadki, wybory, nowe ustawy, przymrozki, deszcz, promocje na mięsa wieprzowe, minęła właśnie 5 w radiu zjeb, spór o trybunał. W trakcie zjem byle co – wszak wpierdalanie na siłę myśląc jedynie o powrocie do łóżka lub o skończonej robocie nie dodaje apetytu.
Wywlekam swoje zwłoki do kołchozu, odwalam automatycznie ustaloną mi normę starając się w tym czasie wyłączać myślenie. Wracam z produkcji zjebany jak knur po 10-tym z rzędu kryciu – zaschnięte smarki, przepocone skarpety i sine stopy, przyklejony tshirt do pleców i pył we włosach. Dylemat jeść, spać, umyć się? Wybieram ostatecznie wszystko z nadzieją że w końcu jutro będę bardziej rześki albo odwalę kitę i w ogóle nie będzie jutra. Powtarzam to sobie od kilku lat. Do niedawna karmiłem się naiwnie coucho – motywacyjnym pierdoleniem ludzi sukcesu i jakoś ciągnąłem swój pług po tym ugorze. Lub kilka lat temu odurzałem się katolickimi banialukami o wartości cierpienia w drodze do zbawienia i wiecznym popierdywaniu z drinkiem w chmurkach. Dziś ostałem się bez jakiejkolwiek motywacji. Mój poziom pesymizmu bije mnie po łbie. Jestem jednym wielkim minusem – gdybym stanął obok Dalajlamy to pierdolnąłby mnie prąd. Nie liczę już na cuda. Tyle mojego że wyskrobie swoje 3 grosze na jakimś forum czy chujni, poczuję się trochę lepiej i ktoś to zaplusuje albo zminusuje. Tymczasem włączam Johna Lennona – working class hero i pozdrawiam tych którzy czują tą piosenkę.

Poszedłem na studia… Pewnie pomyślicie: Super! Otóż nie do końca. Owszem, jestem na studiach, w dodatku na takich, które według wielu osób z różnych środowisk są w miare przyszłościowe i całkiem wszechstronne – bo mowa tutaj o inżynierskich – mechanika i budowa maszyn… Nie ogarniam najważniejszych rzeczy (typu matematyka, gdzie nawet powtórka z tematów z poziomu licealnego (typu funkcje kwadratowe, logarytmiczne, wymierne, wykładnicze, etc.) kończy się jakimiś pokurwionymi wzorami, których nikt w sali poza wykładowcą nie jest w stanie przekształcić… Dalej: ostatnie laborki z metaloznawstwa, gdzie facet tłumaczył i pokazywał bodajże defektoskop i się nim bawił, pokazując jak sprawdza gdzie w stalowym klocku są wywiercone otwory i w jakiej odległości od poszczególnych ścianek (bo to był tak jakby prostopadłościenny klocek)…) Mam już na chwilę obecną od chuja zaległości, co prawda nie związanych strikte z papierkową robotą w stylu zadania domowe, prace pisemne, tylko bardziej z uczeniem się i czytaniem notatek… No właśnie, NOTATKI. Nie czytam ich w ogóle, mimo że są (choć nie zawsze mam je kompletne) Dlaczego? Są dwa powody, przy czym ten drugi jest nawet głównym tematem tego śruta… Pierwszy: Ja się boje tego wszystkiego… Boję się tych studiów, boję się że nie ogarnę, boję się czuć się jak śmieć, kiedy poświęcę powiedzmy cały dzień na naukę, po czym się okaże na przykład że zawalę kolokwium… Boję się, czasami nawet nie wiem czego, ale tyle jest w tych studiach niepewności i rzeczy których nie jestem pewien (bo to moja pierwsza przygoda ze studiowaniem), że od razu mnie odpycha od robienia czegokolwiek… Drugi powód? Jest (tak przynajmniej czuję) humanistą. O wiele lepiej mi wychodzi język polski, mógłbym pisać wypracowania, tworzyć jakieś zajebiście kreatywne historie, wymyślać jakieś opowiadania czy ot, pisać głupiego bloga… Jestem w tym po prostu lepszy. Dlaczego? Bo to akurat mnie interesuje, bo jest to dla mnie na tyle ciekawe, że gdy mam zupełnie wolną chwilę, to gdy zamknę oczy, potrafię sobie wyobrażać na przykład jakieś sceny z Władcy Pierścieni, Gwiezdnych Wojen czy czegokolwiek innego, co ma jakąś fabułę i wcale się nie nudzę (z tego też powodu (nadmienię przy okazji) czekanie w różnego rodzaju kolejkach (czy to do dentysty czy na egzaminie na prawku) nie było dla mniej jakoś specjalnie nieprzyjemne). Jeśli natomiast o samochody chodzi – absolutnie się tym nie jaram. Po prostu, mam zupełnie inne podejście do auta – auto ma jeździć, ma działać i doprowadzić mnie do jakiegoś punktu, tak, żebym był tam o wiele wygodniej i szybciej niż idąc pieszo. Co mnie obchodzi ile ma pod maską, jaki ma silnik, w ile robi 100 km/h czy jaką może osiągnąć prędkość maksymalną? Co to w ogóle za różnica, skoro w mieście i tak nie pojedziesz więcej niż te 50 czy tam 90 poza zabudowanym? Ewentualnie droga szybkiego ruchu – to wtedy maksymalnie 120 czy 140. Nie pociągają mnie w ogóle tematy jakichś silników, turbin czy ogółem dłubania przy samochodzie. Ktoś mógłby zapytać, To po co w ogóle poszedłeś na takie studia? Odpowiem pytaniem na pytanie: a co niby miałbym robić po humanistycznych studiach? Jest w społeczeństwie (szczególnie tym, które teraz nazywa się młodzieżą (a więc powiedzmy 17 – 30 lat)), że po studiach humanistycznych ma się zmarnowane 3 lata życia, a kończy się na kasie w maku (CZEGO JA STRASZNIE SIĘ BAŁEM (w sumie boję się nadal)). Tak czy inaczej, czuję wstyd przed samym sobą, że posłuchałem ogólnej opinii o humaniźmie, zamiast własnego sumienia i jakiejś własnej woli, z drugiej strony czuję się beznadziejnie z powodu tego, że gdy już jestem na tych studiach to nic nie ogarniam i w linii prostej dążę (nieuchronnie i przecież nie z własnej woli i chęci) tylko do tego, żeby mnie stamtąd wyjebali…
Jedyne przysłowie (a w zasadzie powiedzenie) jakie przychodzi mi teraz do głowy, jakie do tego pasuje to, że nie ważne co zrobisz, i tak będzie chujowo…
śrut

Wszyscy są zafiksowani na punkcie pieniędzy, sukcesu i walidują te rzeczy, które w ostatecznym rozrachunku w ogóle nie zwiększają szczęścia. Tylko kasa i kasa. Non stop siedzę w pracy i brakuje mi czasu na przyjemności. Wspominam te czasy, gdy byłem na studiach, wracałem sobie do domu i grałem w gierki i cały świat dla mnie nie istniał, zaklęty i zahipnotyzowany w fabule gry. Teraz postanowiłem sobie to odświeżyć i już wziąłem urlop od soboty. Kupilem se World War 3 i już wszedłem na chwilę, gra jest rewelacyjna. W piątek siadam i pogrążam się w grze i tak cały weekend mnie nie ma. W dupie mam ten świat. Chce się na chwilę od niego odciąć. Na chuj mi ta kasa która leży i nic z niej nie mam.