Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

„Jesteś dla mnie tylko jebaną polską kurwą. Dla siebie jesteś tylko jebaną polską kurwą.”

To jest niemożliwe żebyś widział sie inaczej.
Co dopiero zmienił swój obraz w moich oczach.
Jaki to obraz jest – Bycie jebaną polską kurwą.

Myślałem tak samo gdy miałem 13 lat. Teraz mam 21.

Przez 8 lat nikt mi nie pomógł, ani sobie, a każdy wiedział, że jest dla mnie jebaną… No śmieciem polskim.

To kim będziecie dla mnie za kolejne 8 lat?

Po czasie ośmiu lat dalej wyglądacie dla mnie tak samo jak widziałem was mając 13 lat. Wy jesteście przecież śmieciami do destrukcji w rzece wiecznego ognia.

To jest najważniejsza część wpisu, i może was to zaskoczy.
..Ale ja nigdy nie zostałem skażony niczym co sprawiłoby żebym myślał o was w taki sposób.
Ja jestem mizantropem. Ja nienawidze ludzi.

A widze was, więc to wy cierpicie przeze mnie i ja cierpie przez was.

Polaczki. Wszyscy są gorsi od was. Każdy na świecie jest większą kurwą niż wy.

Czemu to do was czuje nienawiść?

Odpowiem. Jesteście mniej gorsi niż wszyscy.
A wszyscy są najgorsi.

Dlatego to wy jesteście właśnie jebanymi polskimi kurwami w oczach wielu narodów które są na skraju wyginięcia człowieczego.

Jesteście Narodem Wybranym.

Idźcie i czyńcie swoją powinność.
Weźcie sobie świat.
Polskie kurwy jebane. Śmieci pierdolone.
Weźcie sobie świat albo wypierdalać stąd. Oto słowo moje.

nowy związek frazeologiczny w jenzyku polskim wymyśliłem.

Osobiście mam kilka ciuchów z tej marki m.in kurtkę, spodenki, t-shirt i jestem bardzo zadowolony, bo jest dobry stosunek jakość/cena. Niestety wkurwiające jest w tej marce to, że przypodobały ją sobie wszelkiej maści seby mające 16-25 lat i kurwa zakładając te ciuchy na siebie próbują wyglądać groźnie, włącza im się tryb wojownika i myślą, że każdy będzie się ich bał. Na domiar złego, często Sebixy popierdalające w tych ciuchach są postury dziecka z podbazy. Obawiam się, że na przestrzeni kilku lat marka zejdzie na psy jak kiedyś Everlast, Lonsdale czy Tapout.

Do tego pana ktory ma wzwody w tramwaju zalecam zeby przestal to robic, lepiej znajdz sobie jakas babke, to przejdzie ci.
Dodam ze kiedy ja mialem 18 lat, to pamietam ze tez lazilem do wc w szkole strzelac sperma na sciane, tak mi do glowy uderzalo. Mialem w nosie kto to bedzie sprzatal potem, liczylo sie tylko zeby jak najszybciej zbic konia.
Dzisiaj na pewno bym tak nie zrobil, bo mam troche wiecej oglady, ale wtedy byly inne czasy.
Pamietam nawet jak raz na wf nauczycielka poslala mnie do skladziku po cos, bylem tak nabuzowany ze wyciagnalem go i zwalilem prosto na stolek na ktorym zwykle siedziala hahah pewnie miala niezla zagwozdke potem.

Cześć Wam wszystkim. Mam juz te swoje 30 lat i zastanawiam się zgodnie z tematem czym, po co i na jaki huj żyjemy. Czlowiek od małego spedza czas w szkole, studia/praca a potem MOZE emerytura. To tak w skrócie i to wielkim. Gdyby to rozbudować bardziej wracamy do podziału na lata. Do 25 w miarę sie czujesz tzn uczysz się/ pracujesz byc moze idziesz na studia i tak do tych 25 leci czas potem następuje otrzeźwienie i myślenie japierdole cwiara zleciala niewiadomo jak i kiedy. Budzisz się i myslisz co robić. Wiec zapierdalasz w pocie czoła na swoją (marna?) przyszłość. I tak nagle mija 5 lat budze sie mając 30 i ten kurwa rok to jest jakieś fatum. Do tej pory problemy, które stawały na drodze jakos sie rozwiązywało czy to uczelniane czy pracownicze pośród tylu lat, ale teraz mnie dopadl taki, że nie wiem co robić i co czynić dalej. Czy wartość zycia ze mnie totalnie uleciała zapytacie na samym wstępie. Powiem wam , ze od miesiąca nie czuje nic. Tylko płacze i myślę co dalej. Niestety moja mame dopadł ten cywilizacyjny skurwysyn na *** przeklęte literki. Rokowania sam nie wiem jakie bo czuje się dobrze i nie widać po niej nic, ze jest chora. I tak myślę po co czlowiek tyle lat sie uczy, stresuje, zapierdala gdy na końcu i tak to wszystko jest nic zupełnie nic nie warte. Nie potrafię 1x w zyciu sobie z tym poradzić. Nie mowcie mi o psychologu bo rozmowa mi nie pomogła w ogole. To jest tak wielki bol nie do opisania. Możecie pisac o mamisynek sie zali. Trudno. Dla mnie rodzice to świętość, byli przy mnie zawsze i są cale zycie. Czy były wzlotu czy upadki zawsze było wszystko z myślą o nich i dla nich. Pępowinę zapytacie czy odciąłem – tak jestem na swoim juz , ale gdy nie podjadę do rodziców ich zobaczyć? zrobic zakupy, pomoc w sprzątaniu badz po prostu ich zobaczyć czuje się mega zle. Nie wiem naprawdę niczego, czuje się do niczego. Zastanawiam się dlaczego mama , dlaczego ona. Czym sobie na to zasłużyliśmy. Menele pijący i palacy pod sklepem są zdrowi i żyją X lat a tu ledwo emerytka i takie coś. Po co czlowiek tak zapierdalal ostatnie lata, tracil byc może cenne chwile w imie czego ? Tego pierdolonego papierka , który do niczego mi za miesiąc, rok , dwa , 5 ,10 nie będzie potrzebny? Nie wiem jak sobie radzić z wizja przemijania. Tak wiem, są ludzie, którzy codziennie sie z tym zmagają, tracą kogos bliskiego , ale ja nie potrafię tego przyjac do wiadomości. Wiem, ze jesteśmy tylko sola i prochem tego świata. Jednak wracając do tematu tego postu czym jest to zycie tak naprawdę nie potrafię udzielić odpowiedzi. Wirm tylko , ze nic nie jest warte na tym świecie procz lojalności, uczciwości, dobroczynności i po prostu byciu człowiekiem dla człowieka. Tylko tyle i az tyle. Szanujcie swoich rodziców póki ich macie. Nie kłóćcie sie i bądźcie pokorni wobec nich. Tyle.

Po chuj ja mam sie tyle naruchiwać jak Boga i tak nic nie satysfakcjonuje bo jest masochistyczną kurwą a Jezus nie ma napleta.

Po chuj ja mam w ogóle wasze polskie niedomyte ryje oglądać na dworze jak i tak zostaniecie spaleni w ogniu piekielnym przez tą masochistyczną kurwe, i ja również.

Powinniśmy wydzielić godziny w których wy siedzicie w piwnicach a ja wychodze na dwór żebym nie musiał oglądać waszych parchatych pysków i mógł sie cieszyć słoneczkiem.

Poza tym rozbijacie termosy uchodźcom na granicy. Jebane polskie kurwy, zawsze tak o was myślałem.

Przychodzi kurwobogacz do Pana Naszego (tak dużą literą) Mesia, ale Pan Nasz nie otwiera mu bramy, ponieważ raczył pójść się wysrać. Kurwobogacz przechodzi przez bramę, ale tam dopada go krokodyl różańcowy (Janusz), chwyta paszczą za głupi ryj i zaczyna żreć. Pan Nasz podciera dupsko, wychodzi i widząc jak krokodyl spożywa posiłek, wzdycha: Ech, trzeba szukać kolejnego patałacha, który będzie wyzywał kurwobiedaków. Ale po chwili się uśmiecha wiedząc, że 115 kilowym ścierwem nażre się kilka krokodyli, więc koszty żywienia gadów trochę się obniżą. Faktycznie, Janusz kończy posiłek, a kolejne krokodyle dopiero go zaczynają.

Jednym z najbardziej destrukcyjnych dla przyszłości Europy, lewackich absurdów są przepisy o obsadzaniu minimum jakiegos odsetka kobiet na stanowiskach kierowniczych i dyrektorskich.

Oczywiście rezultat długofalowy będzie taki, że rentowność i wskaźniki tych wszystkich firm, które zaczną to implementować poleci po jakimś czasie na łeb i wiele z nich doprowadzi do upadku.

Nie oszukujmy się. Kobiety NIE NADAJĄ SIĘ do prowadzenia przedsiębiorstw i zarządzania czymkolwiek. Nadaje się może jedna na 100 tysięcy kobiet, a i tak będzie średnia i zawsze znajdzie się facet, który lepiej będzie to robił.

Kobiety nie potrafią myśleć długofalowo i strategicznie, kierują się emocjami, nie potrafią olać nieistotnych bzdur, pochłaniających masę czasu i skupić się na kluczowych rzeczach takich, że jedna taka rzecz będzie miliony razy więcej rentowna dla firmy niż wszystkie te bzdury naraz.

W krytycznych momentach zwyciężają u nich emocje. Jako menadżerki i szefowe nie potrafią dobrze zarządzać i jedyny sposób w jaki potrafią uzyskać jakieś efekty to okrutny mobbing, zasypywanie robota podwładnych i złe organizowanie ich pracy, co i tak przyniesie słabsze rezultaty niż mądre podejście do pracy, które nie kosztuje tyle wysiłku.

Jakbyśmy mieli dwie konkurencyjne firmy i jedna byłaby zarządzana przez 80 procent mężczyzn i 20 procent kobiet, a druga na odwrót. To ta, w której byłoby więcej mężczyzn wyeliminowałaby tą drugą firmę w kilka miesięcy, lat.

Oczywiście dobrze jest jak jest jakiś procent kobiet, bo mają pewne cechy, które też są przydatne, a mezyczni mają
swoje wady. Są często leniwi, potrzebują mobilizacji, przeszacowują swoje możliwości, unoszą się ego i nadmierną pewnością siebie.

No, ale generalnie nie oszukujmy się. Jeśli gdzieś tam na górze w potężnej korporacji lub nawet średniej firmie nie zbiera się przynajmniej grupa mądrych, wyszktalconych, pragmatycznych, doświadczonych facetów, żeby się naradzić to firma pierdolnie prędzej czy później.

Nie od razu, bo to zależy od wielu czynników, ale jebnie, zapewniam was. Możecie być pewni. Ja bym w życiu nie kupił na giełdzie akcji firmy, która zaczyna odwalać jakieś krzywe akcje i zaczyna obsadzać kobietami kluczowe stanowiska. Toż to można równie dobrze sobie pętlę na szyję założyć.

Niedawno przejechałem się tramwajem, linią turystyczną, obsługiwaną przez pojedynczy wagon, Konstal 13N. Podczas jazdy naszła mnie refleksja. Przecież ja takim samym a może i tym nawet egzemplarzem, jeździłem setki razy do szkoły, na wagary, do pracy czy na randkę. W składach z dwoma wagonami, zawsze jeździło się w tym drugim bo były tam dwa, najlepsze miejsca. Na samym końcu, gdzie najmocniej bujało oraz z przodu na miejscu motorniczego, które było ogólnie dostępne. Jedynie sterowanie było odłączone a pulpit, przykrywała ciężka, stalowa płyta. Bywało jednak, że jechało się jak cywilizowany człowiek, stojąc grzecznie wśród pozostałych pasażerów ale to tylko jak z rodziną albo jak miejscówki były już zajęte przez starszych chłopaków. Obojętnie jednak, w jakim stylu się jechało, każda podróż była swoistą przygodą. Gdy było mało pasażerów a motorniczy cisnął w opór to najlepszy był tył wagonu, gdzie czuliśmy się jak na kolejce górskiej i do dziś się zastanawiam, jakim cudem te tramwaje się nie wykolejały przy takiej jeździe. W trakcie miejskich przepychanek w godzinach szczytu, lepiej jechało się na przodzie, w wyłączonej kabinie motorniczego. To była prawdziwa klasa biznes, dużo miejsca wokół i niskie przepierzenie od reszty wagonu, które dawało poczucie niemal prywatności.
Niezapomniane były też drzwi, zwane potocznie i nie bez przyczyny, gilotyną. Nie dość, że ich zamykanie oferowało całą gamę mechanicznych dźwięków to jak przycięły, no to niemal jak ta gilotyna, trzeba było się z nimi siłować bo czujników czy radnych takich tam nie było, silnik napierał, mechanizm wył a złapany pasażer walczył o przetrwanie. Elementem, jaki wyróżniał wszystkie wagony, były kasowniki, które każde miasto w Polsce, miało inne, zaprojektowane do własnych potrzeb i upodobań. Ja pamiętam je jako niewielkie skrzyneczki z wajchą po prawej stronie. Od góry, wkładało się bilet lub kilka na raz i myk, wajcha w dół i w kartoniku robiły się dziury. Czasem, przez nieuwagę, poza biletem można było przebić skórę na dłoni gdy ta, dostała się między wajchę a obudowę kasownika. Z czasem zaczęli wprowadzać nową generację kasowników, w postaci niewielkich kostek z nierdzewnej stali, które wciskało się jako całość. Wyglądem przypominały trochę syfon w ubikacji.
Do pełni wrażeń z jazdy należy jeszcze dorzucić wieczorne powroty do domu. Wnętrze wagonu, oświetlone okrągłymi, wypukłymi plafonami, miało barwę szaro-buro-kremową. Coś, jakby lamperia na izbie wytrzeźwień lub na milicji. Z niewiadomych dla mnie przyczyn, owe plafony, nigdy nie były montowane w linii prostej lecz zawsze tworzyły, unikalny i subtelny wzór, indywidualny dla każdego wagonu. Światełka lubiły często przygasać, najczęściej podczas mijanki z innym tramwajem lub na rozjazdach co dodawało nieco dynamiki w wagonie.
Warto jeszcze wspomnieć, że tramwaje te, nie były dla wszystkich, trzeba było mieć sprawność oraz chodzić o własnych siłach by w ogóle do tego wagonu wejść, po na prawdę wysokich stopniach.
Ta krótka wycieczka uświadomiła mi jedno, czes biegnie coraz szybciej i dziwnie się czuję, gdy przedmioty, które jeszcze nie tak dawno były dla mnie codziennością, dziś oglądam w muzeum i już wiem, że nie chcę iść na wystawę starych luster.

Japierdole, czy te glupie kurwy na portalach randkowych maja takie problemy z soba? Wystawi taka sam ryj lub pół ciala co nic nie wnosi do tematu, skad mam wiedziec czy mi sie podoba? Ja daje całą swoją sylwetke i mam wyjebane, widac jak wygladam. A one sie ukrywają, co z tego ze jest gruba? Ciesz sie suko ze masz branie i ktos chce cie ruchac, a nie wymyślasz wymówki i odkladasz na później zrobienie swojej normalnej foty w całości! Japierdole nie wytrzymam, jak chcecie uniknąć upokrzenia ze facet was zostawi po 1 spotkaniu to dajcie od razu normalne fotki jak was prosi o to, przynajmniej czas i zasoby zaoszczedzone są i sie nie spotkacie w ogóle jak jestes szpetna, ja daje celowo pradziwe foty zeby laska od razu pisząc mi Powiedziała ze mam wypierdalać, dlatego nie fałszuje i nie kombinuje zd zdjęciami. Zeby oszczędzić czasu na bezsensownym spotkaniu.