Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Diagnoza: nerwica lękowa i zaburzenia osobowości mieszane. Dziwność, oryginalność, osobliwość. To co da mnie jest normalne dla kogoś jest ostro pojebane, to co dla kogoś jest normalne dla mnie jest nudne. W trakcie dzieciństwa żyłem w odosobnieniu od rówieśników ponieważ mieszkałem na kolonii wsi i też nie ciągnęło mnie do piłki, wspólnych ognisk, spotkań itp. W domu psychicznie znęcała się nade mną matka. Na szczęście już z nią nie mieszkam. Mam 27 lat. Ja mam nerwicę i niszczę wszystko co się da: związki, koleżeństwa, przyjaźnie, możliwości zdobycia nowej pracy. Na wszystko mam wyjebane i nic mnie nie interesuje co dzieje się poza wlasnym światem. Mam zainteresowania. Jestem leniwy i wygodny. Wyszedłem z dyktatury w rozpasanie. Z jednej skrajności w drugą skrajność. Nie lubię ludzi, nie utrzymuje zażyłych relacji z nikim. I właśnie jest mi z tym dobrze. Pracuje, czytam książki, gram na kompie, idę spać. Ponadto jestem zmęczony, potrzebuję dużo odpoczynku. Mam swoją silną strefę komfortu, której za chuja nie chce opuszczać bo w niej czuje się sobą. Nie ma w niej napięcia. Dzięki lekom czuje się o wiele lepiej ale mam zaburzenia czasoprzestrzeni. Potrzebuje więcej czasu na zrobienie czegoś. Na zrozumienie czegoś. Zrezygnowałem z celów. Trudno mi kogoś pokochać, kogoś polubić, zaprzyjaźnić się, nawiązać poprawne relacje w pracy. Mój introwertyczno ekscentryczny charakter wybija z siłą wulkanu kiedy jestem w sytuacji kiedy nie mogę być sobą np podczas jakiegoś spotkania na którym się nudzę i ludzie są zszokowani moim zachowaniem. Twierdzą że mam zryty beret a mnie to cieszy. W sumie nie mam pojęcia po co komu jakiekolwiek relacje. A mam kilka kontaktów jedynie jakbym potrzebował kasy itp. Nastawienie materialne.

Wielokrotnie zadaje mi się pytanie: „coś się stało? Jesteś zdenerwowany.”, „czemu jesteś taki smutny?”, czemu masz taką naburmuszoną minę?”. Raz słyszałem że wyglądam jakbym kogoś zamordował. Problem w tym że ja nie jestem smutny, zdenerwowany, nie zabiłem nikogo w tym momencie kiedy się mnie o to pyta. Kurwa, no mam nerwicę i czasami jak jestem wkurwiony faktycznie wyglądam jak adiutant Hitlera z filmu „Upadek”, a jak jestem przygnębiony to jak buka z muminków. Ale tak nie jest cały czas. Obawiam się że ten stan mimiki twarzy się utrzymuje cały czas czego nie jestem świadom. Psycholog mówił że mam ubogą mimikę, blady afekt tzn nie reaguję twarzą na emocje i w ogóle słabo reaguje na cokolwiek. Kiedyś na rozmowie kwalifikacyjnej zachowywałem się normalnie i nie miałem wyjebane, ani nie byłem zdenerwowany, a Pani w mailu odpowiedziała mi że mam negatywn nastawienie. WTF? Może wyglądam tak jakby ktoś mnie wkurwił i tak mi zostało do dziś. I teraz ludzie się mnie pytają czy mi towarzystwo odpowiada, czy praca mi odpowiada itp. Przecież odpowiada, a oni zakładają że jestem smutny albo wkurwiony. Może jakieś ćwiczenia na mimikę twarzy?

Z bólem i ulgą jednocześnie stwierdzam, że niemożliwym będzie opisanie tutaj całego mojego życia; mogę jedynie przedstawić je w olbrzymim skrócie. No, więc.. Mam 25 lat (tylko w metryce; mentalnie 12, fizycznie 80). Przez te zgniłe 25 lat zdążyłam na własnej skórze poznać wszystko to, co świat ma do zaoferowania – przemoc w każdej jej formie, biedę, syf, upokorzenie, smutek, żal, lęk, ból, śmierć, gówno. Seria spierdoleń z życiowego kałacha zaowocowała kolejną serią spierdoleń w postaci ostrych zaburzeń psychicznych. Nie miałam gdzie uciec, zresztą jako małolatka z dys-domu w zabetonowanym osiedlu z Sebami miałam 2 wyjścia: zacisnąć zęby i walczyć o lepsze życie albo polecieć w wódę i zioło/maczany. Byłam za słaba, więc wybrałam to drugie. Tak uciekło mi nastoletnie życie, do którego doszły licznie poniżenia, upodlenia, wyzwiska, rzyganie i zgony w obsranych krzakach. Im dalej w las, tym gorzej, aż w końcu skończyłam z nałogami, kompulsywnym obżarstwem (ewoluującym później w bulimię), pociętymi do mięsa udami i mega, mega, mega zajechaną psychiką. Od 7 lat funkcjonuję dzięki paroksetynie, znajomym i licznym grupom wsparcia, bez których powiesiłabym się na kalesonach starego. Zaburzeniem, które chyba najbardziej – na dzień dzisiejszy – utrudnia mi życie (o ile życiem to można nazwać) jest nerwica natręctw, która społeczeństwu kojarzy się z częstym myciem rąk czy obgryzaniem paznokci. Otóż, proszę Państwa, chciałabym taką nerwicę natręctw. To gówno jest czymś znacznie gorszym niż przesuszona skóra dłoni. To potworne, powracające, często zupełnie irracjonalne myśli, które odcinają chorego od rzeczywistości i zamykają w fizycznie duszącym, koszmarnym wymiarze. To jedna wielka pętla pytań, na które nie ma odpowiedzi, masa zniekształceń, żalu i pretensji do całego świata. To tygodnie spędzone na „a co by było, gdybym w lipcu 2009 roku nie łączyła wódy z dopami i nie skompromitowała przed P., E., i B., gdybym waliła koks i była królem świata, gdybym miała bogatych starych, gdybym nie poznała A., gdybym nie objadała się jak świnia, gdybym wtedy nie poszła do K., tylko do M., gdybym nie piła tej wstrętnej ciepłej gorzały przy W., gdybym jarała mniej stafu, gdybym była szczuplejsza, grubsza, urodziła się później, wcześniej..”, to koszmar niezgody na przyjęcie przeszłości, przyszłości i teraźniejszości, to po prostu, kurwa, tragiczny bagaż dźwigany solo, bez chłopca na posyłki. To moja trucizna, pieprzony ból trafiający w każdą cząstkę mojego ciała o każdej porze dnia i nocy. To moja osobista chujnia.

A.

Nie jestem w stanie zrozumieć, po co to kurestwo wymyślili. Jakieś zakompleksione, korposzczurze paniusie na „ą” i „ę” uważające się za nie do końca wiadomo kogo, zgadywać można, że po psychologii, które przyjechały z wioski na „prestiżowy, przyszłościowy kierunek” (na zmywak do Anglii) i myślące, że łapiąc kogoś za słówka są w stanie wprost przejrzeć daną osobę na wylot i zrobić z niego jelenia, tzn. wyrobić sobie na jego temat pewną opinię, jakie ów ma preferencje, nawet jeśli ma odpowiednie, ale oczywiście i tak zgodnie z założeniem swój los powierza w ręce „rekruterki”. W żaden sposób nie odzwierciedla to umiejętności i chęci do pracy danego kandydata. Czy zdecyduje to, czy potrafię wpisywać cyferki do Excela, obsługiwać komputer, drukować, odbierać telefon i używać kalkulatora? Ni chuja. CV durna babo ci wystarczy, a na nim 3-letnie doświadczenie w danej branży, a nie szukanie na siłę dziury w całym, co „konkretnie” stoi za wypowiedzianym zdaniem ubiegającego się o pracę na rozmowie kwalifikacyjnej. Kiedy w odpowiedzi na pytanie, co się dla mnie liczy odpowiadam, że „profesjonalny pracodawca” słyszę kolejne pytanie, „co oznacza dla mnie profesjonalny?”. Niepotrzebne pytania o szczegóły współpracy z danymi pracodawcami i dlaczego już tam nie pracuję albo dlaczego następnie poszedłem do tamtej firmy a tam nie zostałem oraz co tam „KONKRETNIE” robiłem, a teraz przylazłem ubiegać się o pracę tutaj i człowiek nie wie, czy dobrze robi negatywnie wypowiadając się na temat poprzedniego pracodawcy (bo może kandydat wybrzydza, jest niezdecydowany, roszczeniowy to trzeba kopnąć go w dupę i niech sobie szuka dalej), czy ma się wypowiadać o nim dobrze (to po chuj się zwolnił i przyszedł tutaj?). Tak będzie źle i tak niedobrze. Zgaduj sobie, co siedzi w głowie „Pani Psycholog” przez duże P (jak „Profesjonalny”). I oczywiście klasyczne: „Postaramy się do Pana oddzwonić jak najszybciej, najlepiej do poniedziałku”. Oczywiście w jednej pracy dorywczej zdarzyło mi się, że usłyszałem już coś takiego i oddzwonili, żeby mnie zaprosić, ale nosz kurwa, takiego lawirowania wprost nienawidzę. Powiedz po swojemu czyli „KONKRETNIE”, czy chcesz mnie kopnąć w dupę, czy może mnie zapraszasz na kolejny etap? Już z 2 l. temu byłem na jednej rozmowie i otrzymałem odpowiedź wprost, że „dziękujemy Panu” – więc taki problem? Praca w Polszy to naprawdę jakaś paranoja.

Nie widzę już sensu swojej jebanej egzystencji na tej planecie. Kompletnie nic mi się nie wiedzie. Od braku pracy, po zerowe powodzenie u płci przeciwnej, do tego poza rodziną i trzema kolegami każdy ma mnie za kolejne gówno na tym świecie… Mieszkam na jakims jebanym wypierdolowie, gdzie sami spierdoleni ludzie, brak sklepów, brak komunikacji. Jakiej pracy bym nie ruszył to mi kompletnie nie wychodzi, albo jebany kołchoz po 15 godzin na dobę, tak, jestem nieudacznikiem, który nie dość że nigdy nie był w żadnej robocie dłużej niż 2 miesiące, to jeszcze prawie wszyscy ludzie mają go za jakieś gówno… Mimo, że zrobiłem prawo jazdy kategorii C+E (na ciężarówki) to i tak nie mogę jeździć na dłużej w żadnym Dziad Transie, bo albo się nie nadaję, albo za małe doświadczenie, albo jazda „na kamieniu” po 15 godzin na dzień. Także widzicie, trzeba już być prawdziwym nieudacznikiem, żeby po zrobieniu prawa jazdy kat. C+E (i tak dopiero za 5 razem) nie mieć żadnej roboty. Ale ja tak potrafię 😉

19 wieczorem, wyglądam przez okno. Pod ogrodzeniem zatrzymuje się oklejone auto. Wreszcie kurwa doczekałem się na zamówioną godzinę temu pizzę. Pizzerman dzwoni do drzwi, otwieram i biorę się do płacenia należności. W gotówce. On leniwymi, anemicznymi ruchami zaczyna wyciągać z sakiewki drobne, żeby wydać mi resztę. Jak najwolniej kurwa, przelicza ten hajs, wylatują mu te drobne, mota się. Wszystko z nadzieją, że usłyszy „reszty nie trzeba”. Kurwa. Za każdym razem tak jest. Celowe ociąganie się kurierów, pizzermanow i kasjerki w sklepie, której nie chce się liczyć pieniędzy. Wkurwia mnie już słuchanie ciągle, że ktoś nie ma z czego wydać reszty. Jakby jeszcze były niskie ceny w tym kraju, bo mało te sieci zarabiają to jeszcze muszą specjalnie dać cenę z dziewiątką na końcu, żeby w skali miesiąca zarobić w chuj siana na „nie mam wydać” i żeby cena wydawała się nizsza. Wkurwia mnie to. Jak coś kosztuje 14.99 to kosztuje 14.99. Jak pizza kosztuje 27 zl to kosztuje 27 a nie 30.

Na wstępie zaznaczam, że nie jestem jakimś antypolakiem, gejem, cyklistą albo Żydem.
Ostatnio trochę myślałem o perspektywach naszego kraju. I poprawcie mnie, ale nie jest kurwa dobrze. Oto moim zdaniem dlaczego:
1. Polska jest kupiona przez zagraniczny kapitał. Kompania Piwowarska lejąca Tyskie jest japońska, Okocima rozlewają Duńczycy, Wedel to Chińczycy, TPsa kupił francuski Orange, polska Biedronka jest portugalska. Nie jest moim celem wykazanie, że wszystkie firmy nie są polskie. Chodzi o to, że jako kraj nie mamy swoich wiodących marek. Polska to tania montownia Zachodu. Jak możemy pozwolić sobie na niezależność gospodarczą nie mając liczących się graczy z naszego kraju? Jak ktoś wyjedzie z jakimś CD-projekt Red – ok, fajnie, ale porównajcie sumę kapitalizacji naszych firm do firm obcych państw na terenie TYLKO naszego kraju. Bo przecież mają też filie w innych krajach oraz spółki matki w krajach rodzimych.
2. Niska dzietność. Mówcie co chcecie, ale Angela doskonale wiedziała co robi, ściągając imigrantów do Niemiec. Chciała załatać dziurę w piramidzie wiekowej wśród młodych ludzi. A że przy okazji wyszło „bombowo”, to już inna bajka. U nas co prawda imigrantów nie ma tak dużo, ale problem: „Kto opłaci Twoją emeryturę?” pozostał.
3. Zacofana energetyka oparta na węglu. Blokowanie inwestycji w atom może nie boli teraz, ale odbije się na gospodarce w przyszłości, kiedy węgla zabraknie. Wtedy – jeżeli – wybudujemy elektrownię atomową, nasze kadry będą w powijakach, a sąsiedzi dysponować będą latami doświadczenia w zarządzaniu energetyką atomową oraz większymi zyskami z tej energii wypracowanymi wcześniej.
4. Polska mentalność. Sam nie wiem, czy to pozostałość po PRL, czy jeszcze po przywilejach szlacheckich. Polak musi zawsze kombinować, być „sprytny”, zarobić na teraz, tylko dla siebie. Jest także przyzwolenie społeczne na coś takiego. Jak budować państwo w długim okresie na tak kruchym fundamencie ludzkim?
5. Polska scena polityczna. A pierdolę. Nawet nie chce mi się komentować, jest to chyba prawdziwa laurka państwa – nieprzerwana żenuo-komedia since 1989. Pozorna walka dwóch partii, których członkowie piją wspólnie za kuluarem, a wyznawcy – gryzą sie nawet przy wigilijnym stole.
6. Niewspółmierne wydatki w stosunku do zarobków na przestrzeni lat. Naprawdę muszę rozwijać?
Żeby nie było – ja Nas, Polaków, to raczej lubię. Czasem mniej, czasem bardziej, ale jednak lubię. Z drugiej strony gdyby nie rodzina, dawno by mnie tu nie było. Gdyby szykowała się wojna, to bym rodzinę zapakował i wyjechał do Szwajcarii. Bo za łąki malowane zbożem rozmaitem nie będę umierał. Za fabryki Volkswagena w sumie też nie.

I to jest straszne. Zostało mi dwa dni urlopu. Już dziś miałem w nocy sen. Szedłem ciemnym tunelem w stronę uchylonych drzwi. Przez szparę w drzwiach padała smuga białego fabrycznego światła. Szedłem i szedłem, czując nieokreślony niepokój przerażający się w lęk, w końcu stanąłem przy drzwiach i po długiej chwili zawachania zacząłem je otwierac. Moim oczom ukazała się hala na której pracuję a rytmiczny turkot taśmy brzmiał jak melodia z thrillerów. W panice zacząłem uciekać i potracać, odbijać się o przedmioty na hali, nagle zza maszyn zaczęli wyłaniać się moi wspolniewolnicy taśmowi i moi przełożeni. Zagradzali mi drogę. Po kolei brygadziści, kierownicy zmianowi a na końcu pan menedżer produkcji, dyrektor produkcji Byczywąs swoją brzuchatą posturą i prezes. Udało mi się ich przejść i dostać się do drzwi, prowadzących do ciemnego tunelu, którym tu przyszedłem. Uciekałem coraz bardziej w ciemność a za sobą miałem goniących mnie i krzyczących jak demony przełożonych. Obudziłem się zlany łzami i potem. Tak jest panowie. Koniec snów o potedze, koniec trzech tygodni najpiękniejszej rzeczy należnej z natury każdemu człowiekowi czyli wolności. Czas na rok piekła i niewolniczej tyrki za 2340 zl miesiecznie. Byle do świąt. A teraz czekam na was debile od „brania życia we własne ręce” napiszcie mi jakiś pseudomotywacyjny pojazd o zmianie swego życia, bo mieliście więcej szczęścia niż rozumu, trochę sprytu, 90 procent farta i naiwnie wierzycie, że osiągnęliście kokosy dzięki „zaradności”, „wzięciu życia we własne ręce” i „pomysłowi” na siebie i w błogiej nieświadomości że mieliście więcej szczęścia niż mózgu będziecie pierdolić dozywotnio innym te farmazony. Pozdrawiam wszystkich tyraczy.

Jestem webmasterem / freelancerem, dla nie będących w temacie – gościem od robienia stron, sklepów i aplikacji internetowych pracujący na zlecenia, bez umowy o pracę. Mam (a właściwie miałem do wczoraj) jednego pierdolniętego klienta. Do czasu był spoko, bo to jakiś gość który nie ma zielonego pojęcia o sieci, o stronach, serwerach itd. ale założył taką działalność. Pokłócił się z pracownikiem i został sam, więc musiał kogoś znaleźć do ogarniania mu tematów bo sam nie wie o co biega. Wyciskałem z niego za pracę 2-3 tysie miesięcznie więc dla mnie fajny układ. Ale ostatnio coś mu zaczęło słabiej (chyba) iść w biznesie i zaczął kombinować, czyli włączył mu się Janusz. Trzeba zrobić aktualizację strony, to dzowni do mnie i mówi: „słuchaj bo klient chce aktualizację, UDAŁO mi się zrobić to, to i to, ale już dalej nie wiem co zrobić, więc musiałbyś tylko to, to i to dokończyć”. Ja mu mówię, że ja się w takie coś nie bawię, albo daje mi całe zlecenie na takie rzeczy, albo niech sobie robi sam, bo tak to ja teraz się będę musiał najpierw połapać co on tam nawymyślał w kodzie, gdzie i jak, i dopiero będę mógł zrobić to co chce, i wcale go to nie wyjdzie taniej, a wręcz drożej. Poza tym – pytam się go – jakim cudem UDAŁO mu się zrobić te kilka rzeczy, skoro on nie wie o czym mówi zbytnio. A on, że – hehe – no dał jakoś radę. Z ciekawości otwieram kod, a ta faja siedziała chyba całą noc i dopasowywała kod z innych stron, żeby coś się pojawiło na tej aktualizowanej. Burdel jak nie wiem, nie ten rodzaj kodowania (bo z jakichś starych stron brał), próby pisania php na poziomie podstawowym (widać że kopiuj/wklej z jakiegoś tutoriala), po prostu śmietnik. Więc mówię mu, że ja tego mu nie dokończę, bo to trzeba zrobić od nowa, i że normalnie od podstaw wziąłbym za to 200 zł, ale wezmę 300 zł bo muszę posprzątać po nim. A ten że kurwa jak to, że przecież jest dobrze, że kurwa ja go chcę naciągnąć itd. No kurwa. Ostre spięcie było, ostatecznie musiał zapłacić z fochem za całość.

Potem nowa zabawa. Koleś zmieniał firmę hostingową, ale nie umiał przenieść stron. Trzeba było po prostu ustawić uprawnienia, skopiować bazy danych i tym podobne. Nie kasowałem go dużo bo 40 złotych za jedną stronę: przeniesienie + sprawdzenie czy wszytko ok. No ale jemu znowu się Janusz włączył i dzwoni do mnie wczoraj, że on przenosi właśnie stronkę, tylko „nie wie jak się te uprawnienia przenosi, gdzie są dane do bazy danych, i jak się przenosi bazę danych”, więc żebym mu to szybko wyjaśnił przez telefon, to on sobie będzie sam te strony przenosił „żeby ci dupy nie zawracać”. Ja mu mówię: stary, z chuja spadłeś? Ja cie mam uczyć jak to robić, żebyś mi tego nie zlecał? Chcesz to sobie sam przenoś, mam to gdzieś, ale ja nic nie będę mówił co i jak się robi. No kurwa skumajcie. To tak jakby przyjechał do mechanika i mówił, że sam sobie naprawi auto, tylko niech mu mechanik powie, jak ma to zrobić. No pojeb. A ten do mnie że „jaaaa pierdole ale jesteś żyła, przecież 15 minut ci to zajmie”. No to ja mu na to, że niech sobie wygoogluje, i że jest niepoważny. Od słowa do słowa i mu powiedziałem żeby już do mnie nie dzwonił, bo to jakaś paranoja a nie biznes. Jak w tym kraju ma być normalnie. Śrut w dupe i chujnia.

Dlaczego w tym kraju płacąc ogromne sumy na NFZ u denstysy nie ma nic za darmo? Darmowe jest tylko plombowanie najtańszym gównem które wyleci za 2 tygodnie a „miła” dentystka uporczywie będzie Cię namawiać na jakś hiper-super-termoutwardzalną plombę za 80zł która wyleci również a gwarancję na tą usługę masz „do przekroczenia drzwi”. Czemu gdy zostało mi pół zęba, boli w tej chwili tak że nie daję już rady. Jadę na apapach i alkoholu. Odmawiają mi wyrwania go a jedyną opcją jest „leczenie kanałowe” za 180zł wizyta. Kurwa! Zarabiam nieco ponad tysiąc w małej mieścinie, mam masę wydatków, nie mam na to. A nawet jeśli miałbym mieć to może za miesiąc a do tego czasu nie dam rady. To tak jakby mi chirurg powiedział że „ma pan chore serce, mogę je panu zoperować za pieniądze a jak się nie uda to przyjdzie pan jeszcze raz i raz”. Kaczka i Duduś zamiast zajmować się zamykaniem sklepów w niedzielę i uszczelnianiem ustawy by przypadkiem jakiś sklepik nie był otwarty niech zajmie się reformą NFZ. Jebać PiS!