Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Rosja vs Ukraina. Izreal vs Palestyna.

Najpierw wyjaśnię o co mi chodzi z wojną:
Mam na myśli stan podniesionego pogotowia i to, że ludzie mają wspólny cel, czy wspólnego wroga. Bo spójrzmy prawdzie w oczy… na ziemi żyje 7miliardów ludzi. Ile wojna nawet o zasięgu globalnym (mówię o konwencjonalnej) może pochłonąć ofiar? Miliard? Dwa w najlepszym razie… Z resztą przeludnienie to problem sztucznie napędzony.

To generalnie wina bankierów. Jest coraz mniej pracy (fizycznie), więc coraz mniej ludzi jest sobie w stanie wybrać cel w życiu. Dług publiczny urósl do niebotycznych rozmiarów. Kapitał też już w zasadzie rozkradziony, więc nawet jak jesteś sprytny, to bez koneksji nie wgryziesz się w establiszment.

Ludziom zwyczajnie zaczyna brakować celu – zwłaszcza młodym…zostali sprzedani w niewole ale okazuje się ze roboty i sztuczna inteligencja będa budować pyramidy…wiec co zrobić z takim niewolnikiem…albo dać mu szpryce, albo inflacje i bezrobocie i sam zawisnie na sznurze na własnym kredycie.

Biedni młodzi…Zarżnięci w chujowej robocie po 8 godzin dziennie, bo musisz coś wpierdalać…i wyprzedzic infalcję.

Przynajmniej ja jako emeryt przetrwam. 13 i 14-tka i co zaruchałem to moje. Nie mówiac o tym ile sie nakradłem po 1991. Dziwie się tylko ze młodzi nie zajebali takich starych grzybów jak ja. Widocznie sa zbyt zajęci graniem w gry komputerowe, ale jak podniose im rachunek za prad to beda jak chinczycy za miske ryzu lezec na ulicy robiac tik-toki.

Ach zycie jest piekne. Pozdrawiam młodych z pod sciany płaczu – Donald Kaczynski.

Jak w tytule i tyle w temacie.
Filmik trwający 20 minut wszystko wyjaśnia.

To nie bedzie zadna z tych politycznych chujni co ostatnio sie pokazuja. Bedzie to takie krotkie zyciowe narzekanie i wyciaganie wnioskow z zycia w jednym.
Dzisiaj doszedlem do wniosku ze Zycie to relacja z ludzmi…..mieszkam za granica, i wzielo mnie na nostalgie. „Wygooglalem”strone do sprawdzania imion/nazwisk itp i wiekszosc ludzi ktorych znam ZYJE czyli jest w jakiejs relacji. Perfekcjonizm i izolacja zabija od srodka, zapamietajcie, i mowie to tez do siebie. Ktos powie ze na tych facebookach /instagramach i innych dyrdymalach to na pokaz, sztuczne, pewnie tak jest, ale to ciagle sie cos dzieje w ich zyciu. Maja historie mniej lub bardziej zabawne ktore mozna opowiadac. A to Komunia, a to Chrzciny, a to jakies wesele, pogrzeb itp. Np takie wesele. Zamawianie sali, wystroj, jedzenie, jezdzenie po rodzinie zeby rozdawac zaproszenia i wogole.
Za niedlugo swieta, choinka…..Ogolnie, trzeba sie cieszyc ze wszystkiego co sie w zyciu ma i otrzymuje, i smiac sie nawet ze swoich porazek ktore sa trudne do przelkniecia.

Mam zamożnego kolegę. Powiodło mu się w biznesie i dorobił się niezłej kasy. Kto by pomyślał, że zaczynał od handlowania strojami kąpielowymi na targowisku. Mniejsza o to bo nie o tym będzie mowa. Otóż ten mój kolega jest kolekcjonerem płyt winylowych oraz CD i to się chwali. Facet zna na pamięć daty i fakty, kto i co wydał, kiedy z kim i gdzie nagrał, kto był inżynierem dźwięku, kto producentem i dużo więcej. Jest jednak druga strona jego mocy, otóż należy do grona wyznawców grających kabli. Stać go na to i nie żałuje na sprzęt stereo, który cały czas zmienia, konfiguruje, modernizuje. Wszystko to w poszukiwaniu doskonałości w brzmieniu. Do słuchania ma wydzielony pokój, który przygotowywała firma specjalistyczna. Maty, panele, nawet specjalna farba (serio). Sprowadzana z Włoch. Podobno ma jakieś specjalne właściwości akustyczne. Na samą listwę zasilającą z kablem chyba 3m. wydał kilkanaście tysięcy. Kolumny, wzmacniacz, kable i cała reszta, których nazw nawet nie potrafię napisać poprawnie, kosztowały tyle co dobrej klasy samochód. OK, w tym miejscu muszę przyznać, że dźwięk robi ogromne wrażenie, to brzmi na prawdę inaczej niż popularne, nawet drogie sprzęty z masowego rynku. To jest fakt. Nie mniej, pewnego razu, kolega przekroczył granice absurdu. Wpadliśmy na siebie przy paczkomacie… oj, przepraszam – przy urządzeniu Paczkomat (R). Ja odbierałem żarcie dla kota a kolega jakieś bezpieczniki i nowy kabel do kondycjonera. Wówczas, nie wiedziałem jeszcze, czymże ten kondycjoner jest. Zaprosił mnie na piwko i odsłuch bezpieczników… tak, nie pomyliłem się. Jechałem do gościa aby słuchać szklanego bezpiecznika, takiego, jakie się do radia wkłada. Na stole rozłożone zostały gustowne pudełeczka, wykonane tak misternie jakby zawierały najdroższe, szwajcarskie zegarki. Tym czasem w dwóch z nich znajdowały się bezpieczniki, po jednym w pudełeczku a każdy z nich, po otwarciu wieczka, był eksponowany na aksamitnym cokole z aluminiową obwódką, na której wygrawerowano napis z trudnymi słowami. Samo pudełko nie było z kartonu ale z drewna i miało metalowe okucia i zawiasy. Nie widziałem tak elegancko opakowanego wina czy pióra wiecznego a tym czasem, ktoś pakuje bezpiecznik elektryczny w najwyższej klasy, ekskluzywną szkatułkę. Okazuje się, że to nie byle jaki bezpiecznik. To jest bezpiecznik Hi End, audiofilski. Kosztował 900zł ten… tańszy a drugi to już prawie 1400 zeta…. Ja pierdole… ale to nie koniec. Zostało trzecie pudełko, już nieco mniej eleganckie bo już tylko kartonowe ale za to opisane tak, jakby zawierało ważną część do promu kosmicznego. Był to kabel zasilający do wspomnianego już kondycjonera. Kabel taki, jakim się komputery zasila, no wiecie o jaki chodzi. Gruby jak do spawarki więc zapytałem, jaki pobór mocy ma ten kondycjoner i co to właściwie jest. W odpowiedzi otrzymałem wykład z fizyki kwantowej i dowiedziałem się, jak straszny mam prąd w gniazdku, że ten prąd to zło wcielone, które niszczy dźwięk i obraz w telewizorze. Kondycjoner to wszystko ma zwalczać i powodować, że prąd, który zasila sprzęt stereo, jest prądem audiofilskim, oczyszczonym na poziomie kwantowym i uregulowanym. W skrócie, takie przesłanie miał wykład. Producentem kabla była firma o niemożliwej do wymówienia nazwie a oznaczenie modelowe jest niewiele krótsze od mojego wpisu. Ponieważ, jak stwierdził – kabel jest już wygrzany – to pora go przetestować. Włączył sprzęt lecz najpierw musiał nagrzać się lampy, co zrozumiał. Następnie włożył do CD płytę z dźwiękami o różnej częstotliwości aby odpowiednio rozgrzać głośniki. Po czym, rozległy się dźwięki Sade. Była to uczta dla ucha, oj była. Po dwóch utworach, przyszła kolej na nowy kabel. Zamiana, znów grzanie lamp i znów zaśpiewała Sade. W pewnym momencie, kolega niemal krzyknął – słyszysz to, jak się panorama zmieniła w tym miejscu ?… albo transjenty, stały się bardziej podkreślone. Dół lepiej kontrolowany, średnica nieco bardziej z przodu i lekko odcięta od tła, świetnie rysuje kształt sceny a góra, troszkę niżej niż na poprzednim kablu ale na pewno szerzej, bardziej klarownie i barwnie…. Na prawdę, starałem się dostrzec jakieś różnice, wyczuć te niuanse ale nic z tego. Sprzęt zagrał zajebiście, oczywiście ale dokładnie tak samo na starym kablu jak i na nowym. Przynajmniej na moje, prostackie ucho.

Jestem w stanie i niewoli permanentnego uzależnienia od mediów. Kiedyś malowałem obrazy, czytałem książki, grałem na instrumencie, ale od kilku lat nie potrafię skupić się na niczym dłużej niż 10 minut, moja uwaga od razu przeskakuje. Całe dnie od rana bezproduktywnie scrolluję neta, bazy filmów na platformach streaming owych, a nawet już nic nie oglądam.

To co się stało z moim mózgiem to jest tragedia. Moje życie w przedziale 0-25 lat było piękne, a potem w przedziale 25-30 bezwartościowe. Pracę mam taką, że mogę większość czasu siedzieć na necie.

Zrobienie czegokolwiek produktywnego i wymagającego skupienia na dłużej niż kilka minut jest niemożliwe. Kiedyś z ciekawością potrafiłem obejrzeć film, który akurat leciał w TV od początku do końca, teraz prawie zawsze po kilku minutach oglądania filmu, serialu już nie wiem o co chodzi, odpływam i nawet nie wiem kiedy już przeglądam w telefon, w którym przeskakuję na zmianę z różnych stron.

Najgorsze jest przeczucie, że już nigdy nie naprawię tego co się stało i nie będę zdolny nic stworzyć, tylko pochłaniać krótkie, bezsensowne treści. Pomijam, że nawet nie sprawia mi to już żadnej przyjemności, ma charakter nałogu.

Przeklinam dzień, w którym powstały te smartfony. Nawet nie próbuję tego odstawić, bo wiem, że byłbym w stanie to zrobić, ale co z tego jak za jakiś czas wróciłbym do tego i aktwywowalyby się w mgnieniu oka te same schematy i szlaki neuronalne.

Moim marzeniem było w życiu robić jakieś manualne rzeczy, prace ręczne, wyroby stolarskie z drewna, malować, ale teraz wiem, że nic takiego nie zrobię, bo chociaż mam jakiś tam talent i rękę do tego to nie potrafiłbym niczego dokończyć co wymagałoby skupienia się na dłużej.

Kiedyś potrafiłem przeczytać kilkadziesiąt książek w roku, ale od lat nie przeczytałem ani jednej, nawet strony nie potrafię skończyć.

Do tego jest to uzależnienie i nakręcenie się tą treścią, nadzieja, że człowiek wreszcie trafi na jakąś informację, zmianę w koniunkturze, która sprawi, że karta obróci się na jego korzyść, albo myśl, która go zainspiruje, a prawda jest taka, że jak nic nie zrobisz z życiem to nic się nie zmieni. Prawie zawsze tylko negatywne informacje, nagłówki, czasem trafia się jakaś mała pozytywna informacja, na której coś zyskuję np. teraz troszkę się złotówka umocniła, ale i tak po takich informacjach zaraz trafia się pasmo 10 razy gorszych rzeczy, które zerują ten pozytyw tak, że się jest jeszcze na minusie.

Jedyne chwile, gdy trochę lepiej jest to kiedy wychodzę z domu spotkać się z ludźmi, ale i tak to gówno daje, bo to jest czasem na weekend na kilka godzin, bo tak to każdy wiecznie nie ma czasu, albo inne plany, więc potem powrót do domu i znów robienie sobie kisielu z mózgu.

Najgorsze, że ten organ jest tak sprytny, że ni chuja nie da się odwrócić tolerancji na niektóre rzeczy, jak już się przekroczyło jakiś próg. Potem nawet po długiej wielomiesięcznej, wieloletniej przerwie powrót do takiej aktywności może przez 1 dzień dawać przyjemność, a na drugi już jest ta sama chuja jaka była przed odwykiem, kompletne wypranie.

Alko leci na od dwóch lat. Wszystko mnie wkurwia. Zaburzenia psychiczne od dziecka. Nawet mnie z jakiejś cpunskiej grupy na Messenger że wyrzucili xd Siedzę w jakiejś hujowej agencji pracy gdzie się wstydzę sam za siebie. Boje się wracać do starych bo też się wstydzę. Wszystko jest takie zjebane. Przynajmniej mam kilka tysi odłożone. Co i. Tak się szybko skończy. Życie to hujnia. Pchasz 25 lat ten śmietnik i dalej jesteś w Pizdzie. Będzie hujnia po alko w robocie. Mamy 22:48. A na 6 jutro trza wstać. Mam wyjebane , niech mnie zwolnią w huj

Nie wiem czy zawsze tak było czy to znak czasów, ale ludzie wokół mnie są po prostu cholernie puści. Mam na myśli moich rówieśników po około 24 lata. Nikt nie ma żadnych zainteresowań, nikt nie chce od życia więcej niż praca na etacie, a do tego wszyscy są wręcz do bólu bierni. Z moimi znajomymi z roku nie mogę pogadać ani o gitarach, ani ogólnie o muzyce bo prawie każdy słucha jakiegoś gówna, ani o grach video, ani kurwa nawet o polityce bo słysze tylko hasełka zasłyszane z lewa lub prawa. Jedyny temat, który budzi u nich zainteresowanie to rutyna dnia codziennego.

Wspomniałem o bierności i to jest kolejny problem. Mam wrażenie jakbym obcował z samymi kurwa npc-ami. Takimi którzy w swoich działaniach nie są w stanie wyjść poza wgrany schemat. Bo dopóki wszystko odbywa się just as usual to jest spoko, ale jak tylko dzieje się coś poza rutyną to zwiecha.

Ogólnie ludzie za bardzo się do siebie nie odzywają. Jak już rozmawiają to co najwyżej w ustalonych na początku studiów grupach po max 5 osób, a jak chcesz zacząć jakąś rozmowę to owszem, obgadywanie profesorków w ramach przełamania lodów, ale zaraz po szkole to nara i się nie znamy. „Zagadaj o jakichś konkretach” powiecie, ojjj próbowałem. Starałem się zawrzeć już wiele znajomości i chuj bombki strzelił. Chociaż muszę przyznać, że poznałem jedną dobrą kumpele. JEDNĄ na całe 60 osób na roku. Nie no kurwa zajebiście. I dodam tutaj, że small talki na przerwie na korytarzu mnie nie interesują bo nie dość, że zazwyczaj są nic nie znaczące to jeszcze na dodatek strasznie nudne (chociaż dla jasności nadmienię iż prowadzę takowe w nadziei, że wyłuskam z tłumu kogoś wartościowego).

Ale to nie wszystko. Ludzie zdają się bać jakichkolwiek niestandardowych interakcji. Nawet kiedy trzeba poprosić prowadzącego o jebane kartki z materiałami zaraz po wykładzie bo się zapomniało wziąć to oni już czują dyskomfort. A co dopiero żeby osobiście załatwić jakąś sprawę w dziekanacie. Nadmierną formalizacje relacji (student – wykładowca), którą ja staram się zwalczać, oni traktują jak tarczę dzięki której nie muszą za bardzo myśleć o tym co mówią.

Inaczej wyobrażałem sobie ludzi. I nie mówię tylko o szkole, ale o ludziach w ogóle. Spodziewałem się, że każdy będzie miał coś do powiedzenia. Własne zdanie, własne pasje i przemyślenia. Że ludzie nie będą się bać podstawowych interakcji, a poznawanie znajomych nie będzie wyglądało w taki sposób, że dopóki jesteśmy w tym samym budynku to ok, ale potem to nara. No i w ogóle, że nie będą tacy puści…

Wkurwia mnie ze w Polsce za publiczne pokazywanie cycochow są jakieś mandaty.
To powinno być dozwolone od lat 18 i pierwsze pokazanie cycochow podczas odbioru dowodu.
Idąc dalej powinna panna młoda na weselu wszystkim pokazać cycochy zeby się napatrzyli do woli a Pan młody powinien mieć możliwość je publicznie miętosić.
Czy nie byłby to piękny swiat? Jadę samochodem czy idę przez miasto a tam Panny co i rusz świecą cycami i mogę sobie jakąś wybrać i za symboliczną opłata np. 10zl pomiętosić?
Panowie pomyślmy coś, mamy w końcu nowy rząd!

Gardziliście PiSem to teraz będziecie na własne życzenie służyć niemieckim panom. Pracować aż do śmierci. Tusk wyprzeda resztę polskich przedsiębiorstw za bezcen w szwabskie łapska. Zamiast 800+ na polskie dzieci będziecie płacić na utrzymanie hord muzułmanów. A ci ze wschodniej strony Wisły niech już lepiej planują przeprowadzki. Gdy Donald rządził to zamknął 600 jednostek wojskowych na wschodzie. I tak dobrze gospodarzył że musiał jeszcze Polaków okraść z OFE. A i tak byliśmy zadłużeni jak nigdy w historii. Rzeczywiście idealny kandydat na premiera! xD

MIAŁEŚ CHAMIE ZŁOTY RÓG, OSTAŁ CI SIĘ INO TUSK! Gratuluję!

Matka natura mnie wychujała, dając mi 172 cm i rozmiar 85 J. No, ja pierdolę!!! Nie dość, że kręgosłup boli jak skurwysyn, to jeszcze wszyscy się gapią i komentują!!! Samce z chucią, samice z zazdrością, kurwa mać!!! I nie ma jak nie zwracać na siebie uwagi, bo wysoka uwagi nie ujdzie. No dobra, w dzisiejszych czasach mój wzrost jest raczej przeciętny, ale co ja bym dała, żeby być malutka, niepozorna i płaska? I niedostrzegalna? To doprawdy kurewsko niesprawiedliwe proszę Matki Natury, że taka nieśmiała, skromna, pragnąca świętego spokoju dziewczyna jak ja zwraca uwagę otoczenia monstrualnym cycem, którego nie tuszuje nawet rozciągnięty sweter. Chujnia i śrut!

No dobra, a teraz serio. Nim posypią się tu rady i wydziwiania – to tylko odpowiedź na wpis jednego małolata cierpiącego z powodu wzrostu 178 cm (że niby za niski). Kości będzie sobie rozciągał, „geniusz”. A książki (ze słownikiem na czele) na półce kurz zbierają…