Cześć.
Chciałbym się z wami podzielić moją chujnią. Wiem, że dla niektórych to może być śmiech na sali, i mam też świadomość tego iż na świecie są znacznie większe problemy jak głód w krajach trzeciego świata lub wojny i konflikty, ale chciałbym wyrzucić z siebie to co mnie męczy od dłuższego czasu.
W zasadzie nie wiem za bardzo od czego zacząć, ale skoro już zabrałem się za pisanie niech wygląda to tak. Mam 21 lat, zawsze byłem przeciwieństwem moich znajomych i rówieśników. Różnice o których mówię objawiają się na tle towarzyskim, otóż nie lubię towarzystwa, nie lubię imprez, nie lubię spotkań, można nawet powiedzieć, że jestem osobą introwertyczną. Rok temu wyprowadziłem się z domu, z domu w którym zawsze ktoś był, w którym bardzo często byli goście, dla mnie to było męczące, nie lubiłem wizyt rodziny, lubiłem siedzieć w swoich 4 kątach i spędzać czas jak lubię. Nienawidziłem spędzać wolnych dni z kolegami, których jedynym celem było dobrze się napić, tak by następnego dnia umierać cały dzień na łóżku czując się okropnie. To samo tyczy się relacji z płcią przeciwną, podczas gdy moi rówieśnicy w głowie mieli tylko jeden cel, zaruchać laskę ,ja pragnąłem mieć przy sobie osobę z którą mógłbym spędzać czas, którą mógłbym przytulać i całować oraz wspierać zawsze kiedy to potrzebne, która by mnie rozumiała i której mógłbym oddać część siebie samego, tak to było moje pragnienie. Nie byłem jednak odważny w stosunku do kobiet, lecz przez swoje 21-letnie życie udało mi się poznać jedną wyjątkową osobę dla której czułem że zrobię wszystko. Poznałem ją oczywiście drogą internetową, ze względu na to że zwyczajnie wstyd mi zagadywać do dziewczyn, może to też z powodu mojej aparycji, niezbyt atrakcyjnej. Wracając jednak do rzeczy, poznałem wspaniałą osobę z którą pisałem dzień w dzień. Czułem, że jest wyjątkowa, nie wiedziałem nawet jak wygląda a mimo to chciałem ją mieć przy sobie na zawsze. Zanim wyznałem jej że ją kocham minęło ponad 2 lata, tak, 2 lata pisania przez internet, przez ten czas byłem świadkiem jak zrywa z chłopakiem, poznaje innego, ja ciągle byłem tym „przyjacielem” który wspiera ją kiedy jest smutna i który zawsze chętnie porozmawia. Przeskoczę trochę do przodu, bo nie ma sensu opowiadać jak było cudownie, przecież strona na której się znajdujemy to chujnia 😛
Minęło trochę czasu i udało nam się spotkać na żywo, gdy postanowiłem się przeprowadzić do miasta w którym mieszkała moja jedyna, najwspanialsza kobieta. Aż do momentu pierwszego spotkania w rzeczywistości nie wiedziałem jak wygląda, nigdy nie śmiałem poprosić jej o zdjęcie, po prostu wiedziałem, że ją kocham bo zawsze świetnie się z nią dogadywałem. Potem było już tylko lepiej, aż do niedawna.
Nie jestem w stanie zrozumieć tego zjawiska, ale po paru latach znajomości czy też związku dzieje się coś złego, coś co powoduje, że twoja druga połówka nagle dostrzega w Tobie twoje wady. Niektóre cechy jakie posiadamy ciężko nawet nazwać wadami, to zwyczajnie nasze cechy osobowości, tacy jesteśmy i tego nie da się zmienić, jeśli to robisz, jeśli zaczynasz zmieniać swoją osobowość zaczynasz udawać osobę którą nie jesteś. To właśnie mój ból, od niedawna dziewczyna z która wiązałem swoją przyszłość zbyt mocno chce tego, bym zmienił się tak jak ona tego chce. Zanim opiszę dalszy ciąg wydarzeń dodam tylko, że jestem osobą bardzo spokojną, mało mówię i kiedy dochodzi do kłótni również nie wybucham, tylko spokojnie zwracam się o rozmowę. Pewnie większość z was zgodzi się ze mną, że rozmowa w związku to jedyna recepta na wzajemne zrozumienie. Wracając jednak do zmian, rozumiem ją, każda kobieta marzy o ideale mężczyzny. Musi być to osoba wrażliwa, zawsze pomocna ale jednocześnie ma to być muskularny spartanin gotów stanąć do walki o swoją wybrankę. Mam swoje wady, jestem tego świadomy, być może jestem zbyt nudny, bo wolę spacer od imprezy, jestem też mało odważny, blokuje mnie to jak wyglądam, wiem że nie mam dużych szans w pojedynkach na pięści z przypadkowym dresem. Swoją drogą to temat na osobną chujnię ale nie chce mi się o tym pisać, zwyczajnie boję się ulicznych potyczek, to minus który dla kobiety ma ogromne znaczenie, bo nie poczuje się bezpieczna przy facecie który boi się potyczek. Eh, znów odbiegłem od tematu, wybaczcie mi, dzieje się tak ponieważ w życiu jest dużo takich rzeczy, dużo chujni na które chętnie bym ponarzekał i zwierzył się komuś, lecz nie mam takiej osoby. Wrócę jeszcze raz do tych zmian. Dziewczyna chciała bym się zmienił. Ze względu na to że czuję jak ważną osobą dla mnie jest postanowiłem wziąć się za siebie. Zacząłem czytać, szukać tego kim jestem i jak się poprawić, szukałem czynników które mnie blokują, zacząłem ćwiczyć na siłowni by zmienić swoją posturę, by wyglądać groźniej i jednocześnie by ona czuła się bardziej bezpieczna. Jednak to wciąż było za mało. Zaczęliśmy się kłócić, bo są we mnie rzeczy które ją tak denerwują, to smutne bo zawsze mówiła, że mnie kocha, że czuję się ze mną dobrze i że lubi spędzać ze mną czas, cieszyłem się tym, było cudnie. Teraz jednak uczucia które goszczą w moim sercu są antonimami tego co odczuwałem do momentu gdy się nie kłóciliśmy. Sednem mojej chujni jest to, że nie wiem jak bardzo bym się starał i robił co mogę, zawsze robię coś źle, jestem takim życiowym przegrywem, trochę takim jak na tych memach ze smutną żabą. Na dzień dzisiejszy jestem sam, straciłem kobietę z którą pragnąłem wspólnej szczęśliwej przyszłości. Ona nie chce ze mną rozmawiać, nie da się dojść do porozumienia bez rozmowy. Zastanawiam się teraz co się stało, czy te wszystkie lata to było kłamstwo, czy może znienacka pojawiło się rozczarowanie. Dawałem jej to czego potrzebowała, pomagałem w czym umiałem, robiłem co mogłem by czuła wsparcie, może się mną znudziła. Nie powiem o niej nigdy złego słowa, jest najwspanialsza i dla mnie zawsze taka będzie. Życzę jej jak najlepiej, zawszę. Pewnie zapomni o mnie szybko, to przykre. Największą chujnią świata jest jednak ta pustka, ta luka którą wypełniała ta wspaniała osoba, czuję jak bardzo mi jej brak. To może trochę dziwne, bo mówi to introwertyk który unika ludzi, ona jednak była częścią mojego świata, tą osoba którą akceptowałem. Tego czegoś nie zastąpi nikt inny, nie pomoże znalezienie nowej dziewczyny, nawet tego nie chcę, nie chce lalki do ruchania, to nie prawda że faceci chcą tylko seksu, każdy ma uczucia. Nie wiem co mam teraz zrobić, ehh, czeka mnie samotne życie w smutku i ciszy. Samotna codzienność będzie trwała do końca moich nędznych dni dopóty ten kto rządzi tym światem nie zabierze mnie do siebie.
Drodzy użytkownicy, nie życzę nikomu poczucia takiej pustki, nikomu nie życzę utraty najbliższych, trzeba się starać o te osoby, ale trzeba się też wzajemnie akceptować, bo pewnie rzeczy nie są do zmiany, to po prostu sposób bycia, i tego kim jesteśmy. Chyba nie mam już nic do dodania, wygadałem się trochę. Można doszukiwać się jeszcze innych problemów w tej chujni, ale nie ma to chyba sensu, pewnie też nie każdy będzie w stanie utożsamić się z tym co czuję, ale to nic wielkiego, rozumiem to nawet, bo chyba jestem gorszy od reszty społeczeństwa, przez to może ciężej mnie zrozumieć. To wszystko, dziękuję jeśli ktoś przeczytał. Trzymajcie się
Tylko dobra guma i solidne gumowanie na komisariacie czynią cuda. Musisz poznać smak gumy na milicji. Lać gumą ile wejdzie i zrobić lewatywę gumową gruszką. Przegumować całą Polskę — od morza do Tatr. Lać zimnym końcem.
szczególnie tego lamusa co się tu żali kurwa!
Ja jestem kawalerem, i mam w chuj więcej roboty niż on lamus jebany, bo ja sam sobie muszę wszystko wykonywać a nie mam dzielonych obowiązków przez liczbę X domowników.
Jestem kawalerem, który nie ma na wszystko wyjebane, dlatego roboty mam w cholerę!
Jednego masz? Powiem Ci tak (mam teraz dwóch): jak pomyślę ile miałem wolnego czasu przy jednym dziecku chce mi się płakać
Taka mapa to w markecie jest po 7,50 zł, więc się bujaj.
Najgorsze jest to, że jak ktoś mieszka właśnie z rodzicami albo przynajmniej bez laski i dziecka, to zamiast cieszyć się życiem i korzystać z masy możliwości to zamula, że smutno bo nie ma laski i inne takie. Wiem co piszę bo sam często tak zamulam, ale takie wpisy jak ten czy też widok moich kumpli na smyczy daje mi do myślenia i motywuje do życia a nie pierdolenia i użalania się nad sobą, że nie mam jeszcze tego co jak widać sielanką nie jest.
Po chuj się wyprowadzać od starych
jak jesteś jebanym samcem beta to tak właśnie jest że trzeba żonce usłużyć na każde pierdniecie księżniczki
Ty, samiec alfa to pewnie jej strzała na mordę sprzedajesz i już wiadomo kto rządzi
Oj, wszyscy mocni w gębie, jak pani nie ma, a jak pańcia wróci to inna śpiewka. Znam przynajmniej 2 pantoflarzy: szwagier i kumpel z pracy. Szwagier się zarzekał, że to jego konkubina i że się nie pobiorą, a tu i ślub i synek i usługuje paniusi, bo ta ma świerzo zrobione pazurki i kto śmieci teraz wyrzuci? Z kolei kumpel, wśród przyjaciół i w pracy szef podwóra i głowa rodziny, a jak żonka warknie to spiepsza w te pędy z podkulonym ogonem. Kwoli jasności szacunek należy się obojgu partnerom/małżonkom w związku, ale facet to ma być facet a nie jakaś tępa p…da. Owszem pomagać też żonie trzeba, ale jak wracam z 2 pracy, to niestety brakuje mi już siły na słuchanie różnych opowieści dziwnej treści, bo jestem wyczerpany. Mam szczęście, ponieważ trafiłem na zaradną i dobrze gotującą żonę, w domu czysto, czasem mam wrażenie, że aż za czysto, bo zamiast usiąść w wekend i odpocząć, to mój Kotek walczy dalej. Nie powiem święty nie jestem i nigdy nie byłem, ale nie wracam nawalony jak szpadel nad ranem, bo obiecałem sobie, że nigdy nikt mnie w takim stanie nie zobaczy. Nie szastam też kasą na lewo i prawo. Zdarzają się nam różnice zdań, wzloty i upadki, sprzeczki czasem jakaś kłótnia. Każdy ma wolny wybór: chcesz rodziny to ją załóż, chcesz być singlem/singielką twój wybór, ale proszę was przestańcie marudzić i się zarzekać, może nie teraz ale za kilka, kilkanaście lat zmienicie zdanie, status, czy stan cywilny. Szwagier taż się zarzekał, że nigdy do ślubu nie dojdzie, a tu proszę, ot i jest już po ślubie! Życie nauczyło mnie 2 pewniaków:
po pierwsze, sielanka/stagnacja nigdy nie trwa wiecznie, ani dobrobyt,
a po drugie nigdy nie mów nigdy, bo nie wiesz co cię jeszcze spotka!
Teraz, gdy coś popsuje to się to wyrzuca, dawniej ludzie starali się to naprawić, niestety teraz wszystko,wszystko jest na pokaz, jednorazowe talerze, auta, związki, znajomości, przyjaciele. Cóż takie czasy. Myślę, że lepiej jest się pochylić na tematem, wyciągnąć rękę na zgodę i zaryzykować, albowiem, kto nie ryzykuje ten nic nie traci, ale i też nie zyskuje. Kto walczy do końca, tego nie można pokonać, a kto odpuszcza przegrał, zanim zaczął. No i co mi po domu, aucie i zaszczytach skoro nie zabiorę tego ze sobą? Przeminę i tyle! Dom kupi następny, auto w końcu trzeba sprzedać, albo zezłomować. Natomiast to co po nas pozostanie to życie w postaci następnych pokoleń, dzieci, wnuków. Kto nie podejmuje ryzyka, ten jest tchórzem!
Kto myśli by zostać samotnikiem, to jego wybór, ale też niech pomyśli o tym co go ominie, gdyby poszedł inną drogą. Wasz wybór!
No kurwa dlatego wiek od nastoletniego do tych 25 lat jest czasem kiedy się podrywa, rucha, chleje, jara, imprezuje i włóczy. Potem człowiek ma tego dość bo w niejeden problem i przypał się wpakował przez takie hulanki i zwyczajnie już mu nie imponują żadne imprezy, ćpanie i tanie gadki z adoratorami po czterech piwach. Wtedy człowiek chce spokoju i rozumie że nawet sex najlepiej smakuje z kimś kogo się kocha a nie z byle kim, że od zdychania w niedziele na kaca jest lepsze wyspanie się i pojechanie np z dzieckiem na rowerze na łowisko gdzie mozna sobie złowic rybkę i ją upiec i zjeść i wypić do tego JEDNO piwko. A skoro dla ciebie DOPIERO rok posiadania dziecka jest już taką udręką i jak tak bardzo ci przeszkadza ze sra w pieluchy i śmierdzi to widzę jak bardzo je „kochasz” i go pragnąłeś. Nie wspominając już o żonie. To własnie ty się nie nadajesz do życia i sam sobie zgotowałes taki los skoro się w to wpakowałeś a tego nie czujesz.
Czytaj ze zrozumieniem głupku , ten facet przestrzega na swoim przykładzie innych. Ma dużo racji. Gdyby ktoś wreszcie podjął temat „świadom praw i obowiązków …” przed ślubem …. a tak kolejny kandydat do rozwodu ….
Dobrze powiedział
Ciota jesteś i tyle. Mam 40 lat, 15 lat w związku z jedna kobieta. Ostatnio zrobiłem kurs i licencje na pilota paralotni, bo taki miałem kaprys/hobby. A moja kobieta jeszcze jest że mnie dumna i chwali się znajomym.
Ale babę trzeba sobie najpierw ułożyć/wychować a nie wpełznąć pod pantofel….
Twoja baba pochodzi z ery kamienia łupanego wiec się nie odzywaj…. a tak nawiasem jak pierdykniesz z tej parolotni i zmienisz hobby to zaczniesz bardziej widzieć dom i to co ci umknęło …
Dokładnie , słuchajcie gościa! Ja zmarnowałem 5 lat studiowania z czego rok na jedną cipkę, ale tak jak autor napisał, bawcie się , ruchajcie i odważnie bajerujcie panienki! Teraz gdy już mam te 25 czuje się świetnie, że młodość była naznaczona niemalże zabawą i w spokoju mogę teraz zawierzyć się i oddać jednej jedynej. Nie ma nic piękniejszego niż młodość, która już nigdy nie wróci. Życie to nie gra, że ma się 1000 żyć i pamiętajcie o tym młodsi chujanie. Na mieszkanie z dupeczką jeszcze będziecie mieli czas tym bardziej nie mówiąc o dziecku! Realizujcie się , nie chcecie się bawić , studiować(oczywiście popieram tylko formę zaoczna jedynie nigdy dziennie bo imprezy i natłok nauki czasami bywają mega ciężkie do pogodzenia) , a tak człowiek skupia się na pracy i nauce nie myśląc o głupotach. Naprawdę jeżeli ktoś uważa , że pierdole głupoty to zapraszam tu za 5 lat. Ewentualnie przeczytajcie po 100 króc tę hujnie bo od dawna nie było tu nic tak mocnego. Także drogie mordy wszystko z głową.
Czyli twoje życie się skończyło, teraz jest gorzej i będzie tylko gorzej. No zazdroszczę w chuj, kurwa… Podziękuję jednak za ten zjebany przepis
Bo jesteś pizda a nie facetem. Prawdziwemu facetowi kobieta, żona czy nie, będzie robić loda na zawołanie i z błyskiem w oku, a nie narzekać. Nie potrafisz zadbać o swoją wolność to i nie możesz nigdzie wyjść bez tłumaczenia się. A dziecko zdaje się samo się nie splodzilo więc jak już Ci stanął i spusciles się bez gumy to teraz kurwi gownem. Było się zastanowić wcześniej. Generalnie masz rację ale widać od razu że jesteś beta.
Napisał prawiczek.
A twoim celem powinno być zostanie moim służącym. Bo ja, Arktos potrzebuję trzeciego służącego.
Chwała lodolandii.
16-18 lat z brzuchem? To chyba jakaś wioska, co? Tak czy inaczej, pełna zgoda. W warunkach ekonomicznego ucisku życie rodzinne to piekło, a nawet kiedy pieniędzy nie brakuje, to jest jak druga robota na pełen etat. Nie wiem jak ludzie są w stanie to znieść, chyba tylko niesamowite poczucie obowiązku pacha to wszystko dalej. Mam znajomych, którzy odpoczywają w pracy (sic!). A gdzieś z tyłu głowy kołacze się pytanie o sens tej całej imprezy. Zapierdalanie ponad siły i rezygnacja ze wszystkiego, żeby tworzyć coś, czego nie masz siły i czasu docenić. Ludzie często nawet nie mają pojęcia czemu to robią. Kobieta ma wbudowany instynkt (instynkt!) macierzyński – musi być dziecko/dzieci i kropka – to się dzieje poza rozumem. I albo się godzisz, albo spadaj. Mężczyzna te dzieci robi, chociaż w większości przypadków nie czuje takiej potrzeby, później zmienia się w żywy bankomat. A czy ludzie bez rodzin są szczęśliwi? – nie bardzo. Ech, szkoda gadać, pięknie ten świat został urządzony, czy też sam się urządził.
Masz rację.
Chciałeś panią, to teraz zasuwaj na nią! Mam zapewnić byt rodzinie, tyle tylko że o godne zarobki raczej trudno. Godne to takie, przy których można przez 3 lata, oprócz normalnego życia i utrzymania rodziny, odłożyć na wymarzone mieszkanie, czy dom. Tylko, że wtedy banki by poszły z torbami z braku niewolników. Znam tylko dwie osoby bez kredytu na mieszkanie – kumple z pracy. Zapitalaili za młodu i odkładali każdy grosz, teraz mają po 42 i 47 lat. To ten system tak niszczy ludzi.
Pozdro i 3maj się ciepło.
Plus za wolność przy wyrzucaniu śmieci.
Dziękuję za chujnie.
Jesteś pantoflem i koniec diagnozy
I tak nie mają wyboru, bo co niby miałyby robić? Zarabiają po 2-2,5k, nie stać ich na nic, perspektyw na lepsze życie nie mają, pojechać to sobie mogą co najwyżej do sąsiedniej wsi PKSem, a pogadać z koleżankami o pracy lub zakupach, to przynajmniej realizują ten cel biologiczny który jakoś im rekompensuje trochę szarość życia. No i rodzinka się odpierdoli
Jeśli tzw. facet „wysłuchuje 5 godzinny potok niemiłych słów i epitetów na swój temat”, to on pizda jest nie facet. Każda Grażyna lubi jak ją Janusz z bani stuknke.
Alleluja! W koncu moge przestac czuc sie winna ze jako 36 letnia kobieta mieszkam sama i nie chce miec dzieci.