Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Ja jebię ale mnie wkurwiają wszelkiej maści internetowi hobbyści w tym kraju, kopałbym ich jak kurczaki. Chcesz zacząć coś robić, nie wiem kurwa łowić ryby, sklejać samoloty, srać psa jak sra, cokolwiek i zadasz kurwom na forum pytanie

Witam, chcę zacząć chodzić po bułki. Czy lepiej do biedronki czy do lidla? Pozdrawiam.

to po 10 sekundach masz
Witam, zły dział! Ten temat był już poruszany na forum! Jako, że jesteś nowy to tym razem skończy się tylko na warnie ale w przyszłości UŻYJ OPCJI SZUKAJ. Pozdrawiam, moderator forum wypieki.net
Chcesz zacząć chodzić po bułki? Super! Tylko pewnie masz nogi te same od urodzenia, które niestety po 2-3 pójściach do biedry ci się rozpierdolą więc musisz upierdolić nogi i zamontować tytanowe protezy za 9000 dolarów, do tego buty z aerożelem za 5000zł (dostępne w naszym sklepie internetowym), no i urządzenie mierzące pokonany dystans, tętno oraz poziom chuja starego w twojej dupie, bo inaczej jest ryzyko zawału. Przeczytaj też koniecznie poradnik Sebastiana Gałeckiego (niestety niedostępny w PDF ale możesz kupić w naszym sklepie internetowym za 99,99zł) o przechodzeniu przez ulicę, bo z samochodami nie ma żartów i głównym błędem większości początkujących jest wpierdolenie się pod TIRa. Jeżeli chcesz kupować do 6-8 bułek to wystarczy taka torba sportowa za 500zł ale jeżeli 10 bułek i więcej to potrzebujesz już torby COMBAT z uranu i pajęczej sieci, czasami się pojawiają na allegro. Amerykański żołnierz w Iraku nosi w takiej granaty jak szczela więc to solidny sprzęt, będzie służył latami. Mam nadzieję, że pomogłem, pozdrawiam!

EH PANOWIE CORAZ WIĘCEJ AMATORÓW SIĘ PCHA DO ZABAWY HEHE MAM NADZIEJĘ, ŻE PRZEJDZIE TA NOWELIZACJA USTAWY I PO BUŁKI BĘDZIE MOŻNA CHODZIĆ TYLKO Z LICENCJĄ BO SERIO NIEKTÓRZY NIE MAJĄ ANI DOŚWIADCZENIA ANI WYOBRAŹNI I NA PRZYKŁAD UPUSZCZĄ BUŁKĘ NA PODŁOGĘ

hehe pamiętacie obwarzan75 rogalking jak byliśmy w ’99 na zlocie pieczywa tostowego w Siedlcach? XD Co tam się działo to głowa mała!!! Całe życie z wariatami XDDD KTO MA WIEDZIEĆ TEN WIE XD

KURWAAA

Największym przekleństwem tych czasów jest brak solidarności wśród pracowników. Pracuje w jednym z większych magazynów w jednym z największych miast Polski. Dzisiaj mieliśmy zebranie i dostaliśmy 200 zł podwyzki. Nawet sprzątacze dostali 50 zł podwyżki. Sytuacja dojrzewała od roku ponad. 4 osoby ( bardzo dobrzy pracownicy ) złożyły wypowiedzenie, duża część z nas wsadziła nie wypełnione druki z wypowiedzeniem w rogi szafek. Jak zobaczył to jeden z dyrektorów to był niezle posrany bo zbliżają się targi. Zrobiły to osoby glownie w młodym wieku bo ci 40 plus tylko marudzą a boją się nawet upomnieć o swoje. Gdybysmy się wszyscy zjednoczyli i serio byli solidarni to byłoby jeszcze lepiej bo byśmy więcej wywalczyli. Nie zachowujcie się jak czarnuchy Europy ale bądźcie solidarni bo nie chodzi aby zmienić kolchoz na kolchoz bo to nie sztuka tylko aby pokazać pracodawcom, że czasy feudalizmu się skonczyly. Nie myślcie na krótką metę. Na zebraniu była też mowa o dodatkowej solidnej premii jeśli targi się udadzą i paru innych bonifikatach. Zatem walczcie o swoje. Początkowo była mowa o wiekszej kwocie ale nie od razu Rzym zbudowano. Sytuacja sie powoli zmienia. Teraz zarzad musi wiedziec, ze nie ma co leciec w kulki. Pozdrawiam braci magazynierów w całym kraju

Wróciłęm z roboty. Zanim zabiore się za obiad mam chwilę zerknąc w TV. I tak w kolejności: Infekcja pochwy, grzybica stóp, próchnica zębów, hemoroidy a na koniec woskowina w uszach. Brakuje jeszcze prparatu na ser po napletem. Odchciało mi się jeść. Chujnia i śrut!

Mam 25 lat, nie zrobiłam licencjatu. Studiowałam 5 lat. Filologia angielska, potem informatyka, biotechnologia… Straciłam wiarę w to że studia dadzą mi cokolwiek, sama umiem się efektywnie uczyć. Wprowadziłam się do faceta. Okazał się być pojebany i w chuj zadłużony, po rozwodzie. Zaczął zrzucać wszystkie problemy na mnie. Upadłam. Dwa razy trafiłam do psychiatryka. Zadłużyłam się na 6000 żeby przeżyć, brałam chwilówkę za chwilówką. Wpadłam w sponsoring. Poznawałam różnych facetów. Nie umiem jednak robić z siebie dziwki. Płynnie znam angielski. Wstydziłam się składać cv po przeprowadzce do Wrocławia. Nie wiedziałam kim jestem. Teraz dług rośnie, ja idę w poniedziałek na kolejną rozmowę o pracę… Mam głęboko zakorzenione marzenie o aktorstwie i bardzo chcę je realizować. Zapisałam się do agencji statystów. Mam nadzieję że spłacę wszystko i zrealizuję marzenia… Na razie jest ciężko.

Cały problem polega na tym że, jestem już prawie pełnoletni i chcąc niechcąc jestem zmuszony mieszkać z dziadkami. Dzisiaj właśnie zauważył że nie poszedłem do kościoła. A moi dziadkowie są do przesady religijni i zmuszają i mnie do chodzenia do kościoła co kurwa niedzielę. A do tego dzisiaj opieprzył nazywając mnie jakimś jebanym komunistą. Ja się kurwa pytam co ma ideologia wspólnego z tym że nie poszedłem do kościoła?! Rozumiem że komuniści potępiali kościół i w ogóle ale, to że nie chodzę wcale nie znaczy że nie wierze, no kurwa…

Po raz nie wiem który włamano mi się do samochodu. Tym razem kompletnie go demolując. To już kolejny raz. Z tej okazji życzę złodziejom, aby zdechli w bólach. Mówię to o tych, co włamali się do mnie. Mam nadzieję, że kiedyś będzie można spokojnie odrąbywać wam nogi i ręce bez zmieczulenia. Jesteście gównem tego świata i cwelami, przegrywami i stulejarzami. Sram na was i wasze chujowe rodziny, bo pochodzicie od chui i kurew. Takie są fakty. Możecie mi wylizać dupę.

Nie mogę już, kurwa, no. Szlag mnie trafia, kiedy kolejna relacja idzie się pierdolić. Niedosłownie wszystko pierdolę, wszelkie znajomości pretendujące do ewentualnego związku. Krok po kroku. Związki też spierdoliłam, a im więcej czasu mija, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że jestem wyłączną winną. K u r w a, boję się. Boję się, że jestem toksyczną szmatą, ździrą, idiotką i debilką wyzbytą uczuć.
Nawet poszłam do specjalisty, bo nie wyrabiałam już ze stanem superbohaterki, który wolno przechodził w stan gówna i śmiecia. Okazało się, że mam chorobę afektywną dwubiegunową – chuj, leczę się. Nie odpierdalam, staram się. Lit do końca życia, kontrola poziomu pierwiastka we krwi przynajmniej raz w miesiącu, staram się. Ale, kurwa, jednak nie to jest przyczyną ciągłego, emocjonalnego padołu.

Mam pracę, kończę studia, mam mnóstwo znajomych, nie mam miłości. Tak bardzo chciałabym być kochana. Ostatni czas przyniósł mi złudną nadzieję, wtedy wydawało mi się, że mam przed sobą cały świat, który otwiera się na mnie, a ja biorę moją miłość za rękę i idziemy przed siebie. Odważna jestem, stanę murem, nic mnie nie pokona.
Nic? Facetowi zależało tylko na seksie, konflikt interesów, znajomość poszła się niedosłownie pierdolić.
Poprzedni? – hipochondryk.
Inny? – alkoholik
Jeszcze poprzedni? – agresor
Pierwsza miłość? – narkoman.

K u r w a to moja wina. Tylko problemowi ludzie mają taką dziwną głębię charakteru, mroczne strony siebie. To mnie chyba fascynuje, głupia idiotka ze mnie. Mój niedawny obiekt zainteresowań i poprzedni, hipochondryk, byli w miarę normalni. Albo… Kurwa… Nie wiem. Nic mi nie pasuje już, ja sobie sama nie pasuję. Przestaję wierzyć, życie to nie komedia romantyczna.

Mam problem z tym, że wartości w życiu mogą być różne, od pieniędzy począwszy, po zdrowie, na rodzinie skończywszy. Dla mnie najważniejsza jest pieprzona miłość. Jak ja mam to, kurwa, przewartościować w tym swoim głupim łbie. Jak przestać liczyć na bezgraniczne kochanie mnie. Jak nie pozwalać sobie na miłość do innych, skoro oni tego nie chcą.

K u r w a m a ć. Nie mam siły. Nie chce mi się pracować, studiować, spotykać ze znajomymi, mieć moje hobby, boję się samotności. Mieszkam z kotem od niedawna, od roku piję niemal codziennie, rok temu porzucił mnie facet dla innej. Niedawno udało mi się poznać kogoś, ale seks nie jest dla mnie, nie z osobą, której nie kocham. Znów zostałam w jakimś sensie porzucona. Nie mam siły. Niebawem idę do lekarza, niech mnie zamkną w psychiatryku, nim uschnę. Jestem beznadziejną kupą gówna.

No więc podoba mi się dziewczyna z klasy, nie wiem czy się jej podobam mam tak 60% pewności problem w tym że ona należy do tych 'fajnych’ otwartych ludzi a ja ze względu na przejebaną sytuacje życiową jestem delikatnie upośledzony emocjonalnie. Tak na dobrą sprawe to nigdy nie byłem w związku nie mam pojęcia jak sprawdzić czy ona czuje to samo, myślałem żeby wyjść z nią gdzieś ale zastanawiam się czy to nie jest zbyt bezpośrednie obawiam się też trochę jej reakcji no i jej znajomych zwłaszcza tych ze szkoły bo jakby nie patrzeć jesteśmy na siebie skazani przez najbliższy czas. Nie mam z kim o tym porozmawiać dlatego piszę to tutaj, mam wrażenie że gdybym w tej samotności miał kogoś takiego jak ona to moje życie byłoby bardziej kolorowe a właściwie mniej zjebanoszare.

Niby dobrze, ale nie do końca. Dobrze, bo jest praca w miarę płatna, ale zapierdalam w delegacji przez co mało widzę sie z rodzina. Wszystko do okoła plastikowe pozbawione sensu. Świat kręci się wokół kasy, żarcia i próżnych wysiłków w pracy, bo to przecież nie jest prawdziwe życie tylko sprzedawanie się za pieniądze. Lata mijają i człowiek ciagle tkwi w tym samym stanie, dziecko rośnie, żona i ja sie starzejemy, przemija tydzień za tygodniem, rok za rokiem. Zdrowie siada i masz wrażenie ze siedzisz w gownie po uszy, bo jakoś musisz dociągnąć to wszystko do końca.

Dlaczego moja przyjaciółka (dziewczyna, która mi się podoba) potrafi wrócić do jakiegoś dupka, a nie dostrzega, że jestem w stanie zrobić dla niej wszystko i jest dla mnie w chuj ważna. Ten dupek jest moim dobrym kumplem i znam go naście lat, ale wiem, że od roku, czyli czasu od którego już nie jest z moją przyjaciółką, on się w ogóle nie zmienił. Ona jest w niego za bardzo zapatrzona i ma mnie totalnie gdzieś, a jak ja zacząłem mieć to gdzieś, to nagle zaczęła się interesować. Chciałbym, żeby dostała kopa w dupę od niego i zauważyła, jakim jest dupkiem, ale z drugiej strony nie chcę, żeby cokolwiek jej się stało, bo jest dla mnie zbyt ważna. Boli mnie to, że życie jej za dużo nie nauczyło, mimo tego, ile się przez niego nacierpiała. Chciałbym, żeby zrozumiała wiele rzeczy, ale to jest raczej niemożliwe. Ostatnio nawet się zastanawiałem nad sensem naszej przyjaźni, jak ona pisze do mnie tylko wtedy, kiedy czegoś chce lub potrzebuje, a jak jesteśmy gdzieś z ekipą bez tego typka, w którego jest zapatrzona, to tak jakby się do mnie przytula itp., ale jak jest ten typek to praktycznie na mnie nie patrzy. Wkurwia mnie ta cała sytuacja…