Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Nic mnie tak nie wqrwia jak społeczne wywieranie nacisku na jednostki. Podam konkretny przykład: singiel mieszka u rodziców w wieku 30 lat. Taka postawa jest krytykowana i wyśmiewana przez społeczeństwo, które zakłada, że to wynik niezaradności tejże jednostki, lenistwa, wygodnictwa. Dlaczego nikt nie wyjdzie z założenia że to wynik właśnie zaradności, przedsiębiorczości, przemyślanego inteligentnego posunięcia? No bo po cholerę ten singiel ma wynajmować mieszkanie za 1,5 tysia lub spłacać podobnej wielkości ratę kredytu skoro może ową kasę dawać rodzicom z którymi mieszka i dzięki temu wzbogacać rodziców i przy okazji siebie a nie bank czy właściciela lokalu. Tak właśnie jest w moim przypadku. Zarabiam 3200 netto i ciągle słyszę od znajomych, sąsiadów, dalszej rodziny, że to wstyd mieszkać u rodziców mając takie zarobki (nie żebym się chwalił zarobkami, ale wszyscy wiedzą w jakiej firmie pracuje, na jakim stanowisku, więc nie trudno się domyślić). Kiedy to się zmieni? Kiedy ludzie przestaną wywierać presję na innych, presję podyktowaną nieracjonalnymi przesłankami. Kupię to mieszkanie w kredycie i co dalej? Będę wpadał się chwilę przespać i spowrotem leciał do roboty by spłacić kredyt przed emeryturą? To po co mi to mieszkanie skoro się nim nie nacieszę. Życie z zadłużeniem ale „na swoim” jest takie zajebiste?

Jestem rocznikiem 96. Cieszę się,że mogłam liznąć w latach 96-2003 nieco normalności, kiedy nie było tych zasranych telefoników, fejsbuków, pojeb* gier a na internet chodziło się grupami do jakiegoś bardzo bogatego kolegi z klasy. Jest mi przykro,że w krótkim czasie nastąpiła taka komputeryzacja i ludzie zamiast patrzeć sobie w oczy, patrzą w telefon. Kiedyś zwykły jak to się mówi dziś „robol” był w stanie ze swojej pensji, utrzymać piątkę dzieci a w dodatku kupić sobie dużego fiata albo poloneza i żyć spokojnie. A dziś? Zewsząd kredyty,długi, emigracje za pieniądzem, komornicy na głowie. Kiedyś tego nie było. Stawiało się domki wielopokoleniowe, cała rodzina była obok siebie i nie było tej chorej mody na odcinanie się od korzeni + bulenie całej wypłaty na wynajem. Nie było kultu matury i mało kto szedł na studia, co też pozwalało unikać chorych kosztów. Dzieci srały całe dzieciństwo w tetrowe pieluchy i nie było potrzeby kupowania jakichś pampersów za 100 zł na tydzień. Każdemu wystarczały wycieczki w góry albo nad Polskie morze. Który tam bardziej zamożny to sobie pojechał z rodziną do Niemiec czy promem do Szwecji. Wtedy nikt nie miał tego zasranego parcia na te Teneryfy, Zakynthosy i Chorwacje. Dziś jak nie podróżujesz co tydzień to jesteś nikim i biedakiem. Kiedyś ludzie byli inni…nie było kultu pieniądza i władzy. Ludzie sobie wzajemnie pomagali i szanowali się. Dziś to wszystko odeszło bezpowrotnie. I to jest przykre.

Mam 24 lata, większość moich znajomych pracuje, część ma rodziny i dzieci.
Wszystko ładnie, pięknie fajnie problem w tym, że po przkroczeniu magicznej granicy uniezależnienia się od rodziców nie ma z tymi ludźmi kompletnie o czym pogadać…. Kurwa, co druga osoba pierodoli o bachorach, o pracy nudnej jak flaki z ojeme i kredytach. Chuj mnie zaraz strzeli, z kimkolwiek nie wyjdę, każdy zgrywa kurwa wielce dojrzałego bo „ma prace” albo napodził bachorów czy też kupił zjebany samochód, którym może się teraz pochwalić. Zastanawiam się, gdzie się podziali ci luzie, z którymi można było pogadać o czymś więcej niż o rzeczach przyziemnych? Z przyjaciółkami mogłam kiedyś przysłowiowe konie kraść a teraz to każda jak Grazyna się zachowuje co by tylko o ślubach pierdoliła, mężusiu czy finasach. Na łeb mozna dostać. Żeby nie było- ja sama pracuję i studiuję jednocześnie ale 8 godzin tego i tego sprawia, że w czasie wolnym rzygam już pracą i studiami i chcę od tego odpocząć….Nie wiem serio co się z tymi ludźmi robi, dawniej każdy nawijał o swoich zainteresowanaich, albo ciekawych rozkminach, dzisiaj pierdolą mi o pracy, a jutro o czym? Schabowym na obiad? Kiwdy sama próbuję poruszać ciekawe tematy to nikt nie chce gadać i koniec końców rozmowa i tak schodzi na kredyty, na to co warto studiować, żeby mieć dobrą pracę i inne jebane brednie. Nudy, nudy nudy i jeszcze raz nudy. Próbowałam poszukać nowych znajomych przez neta to to samo- w komentarzach co drugi się wywyższa ile to nie zarabia, że ktoś tam studiuję humanistykę,a on taki zajebisty kurwa programista siedzi na polibudzie, kolejni pierdolą o kupkach, zupkach swoich bękartów, o rzeczach tak przyziemnych i zjebanych, że nawet nie wiem co powiedzieć. Czy ludziom serio nie starczy, że ich larwa zesrała się i zajebała całe mieszkanie, że musza to jeszcze w necie opisywać? Czy ludziom nie starczy, że jebia po 8 godzin w zjebanych firmach, że po powrocie pierdolą o tym w kółko? Co się stało z osobami, z którymi gadałam o czymkowliek innym, co przekracza tematy życia codziennego? Co się stało z ludźmi, z którymi dyskutowałam o kosmosie, kurwa o jebanych koniach jak ktoś miał takie hobby, o psychologii, o róznych ciekawostkach? Serio, wszystko jest lepsze niż to Januszowo-Grazynowe pierdolenie o życiu codzienym…

Wyobrażacie sobie,że osoba którą kochacie, pomagacie jej finansowo, wspieracie na każdym możliwym kroku, mówi do was „spierdalaj” po tym jak nie odbieraliście telefonu bo się akurat myliście? No ja też sobie nie wyobrażałam. A jednak takie rzeczy się dzieją. A potem zamiast przepraszam słyszycie, że wam się należało i to normalna reakcja. Absolutny brak szacunku i jakiejkolwiek pokory w stosunku do bliskiej osoby to choroba 21 wieku.

Jestem alkoholikiem, nie pije już bo przez to prawie trafiłem do więzienia, najgorsze są konfabulacje czyli w skrócie: zapychanie luk pamięciowych możliwymi do wydarzenia wspomnieniami np. kiedy piłem nie pamiętałem co się działo więc mój mózg wpychał w te luki możliwe wspomnienia, najgorsze że nie jestem pewien co do prawdziwości tych wspomnień, nie mogę powiedzieć że były ale też nie mogę powiedzieć że się nie wydarzyły… najgorsze że teraz tak samo mam jak już nie pije, raz mówię do kolegi czy on mi opowiadał o takiej grze bo nie jestem pewien czy to było naprawdę a mój mózg takie wspomnienia wygenerował… mówi że nie i oczy wytrzeszcza, ja mu mówię spokojnie, jestem tylko pojebany… kończę z alkoholem, nie pije 5 dzień a te domniemane wspomnienia, ciągle zapychają mi łeb, nie zweryfikuje ich bo wyjdę na wariata konfabulacje to choroba wywołana piciem- jak chory powie komuś że coś się wydarzyło a sobie to uroił to nie skłamie bo kłamie się świadomie ,kiedyś miałem taką psychozę że myślałem że KURTKA na wieszaku to człowiek i chce mnie zabić, mówię do matki- idź zobacz, tam ktoś stoi ona że nikogo nie ma, dopiero na drugi dzień uświadomiłem sobie że nikogo tam nie było, chociaż teraz i tak takich schiz nie mam przez alko to rzucam definitywnie to cholerstwo, nawet piwka do meczu nie wypije i chuj bo staczam się na dno…

ps I nie piszcie mi że jestem debilem bo pić trzeba „umić” wiele osób tak mówiło i skończyli zalani w rynsztoku

Ogólnie to od zawsze mi jest chujowo, czasem popadam w coś co nazywam szczęściem ale to spierdala, i znów czuje się pusty, nigdy wcześniej nie dodawałem wpisu na tej stronie ani żadnej innej, chuj z tym. Jestem studentem, mieszkam sam w akademiku i dostaje pierdolca, brak mi kogoś bliskiego, myślę że dziewczyny, chociaż nie jestem tak śmiały by do jakiejś startować, chociaż wiele za mną kiedyś i nawet teraz patrzy, nie wiem co jest ze mną nie tak może to nie ja tylko po prostu nie znalazłem jakiejś kandydatki na osobę z którą mógłbym być, czy to jest mój egoizm czy nieśmiałość chujowo mi bo nigdy nie miałem dziewczyny, a chciałbym być z kimś z kim mógłbym się dzielić moim szczęściem, bo wiele jest chwil którymi chciałbym się dzielić, ale nie mam z kim.

Czasem myślę sobie że jakbym miała wpływ na to czy się urodzę, to wolałabym nie pojawić się na tym świecie. Jeżeli wiedziałabym z góry, że życie będzie tak fatalne, dołujące i rozczarowujące to wolałabym żeby mnie tu nie było. Wpienia mnie to że rodzice nie myślą o tym że ich potomek będzie miał już na starcie gorzej niż rówieśnicy. Albo nawet nie jak rówieśnicy. Poprostu gorzej z racji tego, że podchodzimy z tak biednego kraju. Pomijam już nawet różnego rodzaju dewiacje i patologie w rodzinach, co szczerze mówiąc mnie też nie ominęło. Nie, oni się nad tym nie zastanawiali. Poprostu dali się ponieść chwili rozkoszy. Strasznie to jest samolubne… Tja ale czego oczekujesz od takich osób? W ogóle mam wrażenie, że ludzie chyba nie używali wtedy zapobiegaczy ciąży… Na codzień robię dobrą minę do złej gry. Nie opowiadam nikomu za bardzo o moich rozkminach. Ale ta cała moja beznadziejna egzystencja mnie wykańcza. Trzy ostatnie lata mojego życia to horror… Nie potrafię się niczym cieszyć. Często w chwilach pozornego szczęścia odczuwam taką pustkę wewnętrzną. Myślę że nawet miłość by mnie nie uszczęśliwiła. Tylko dziewczyny są takie infantylne z tym całym bólem istnienia? Mam wrażenie że przeważają w statystykach. Wiele razy miałam i nadal miewam myśli żeby zrobić krok dalej, jednak szkoda by mi było mojej rodziny. Nie wiem jak mój brat by się po tym pobierał. Podziwiam ludzi którzy potrafią sobie różne rzeczy wytłumaczyć i prą do przodu choć mają np też nie wesołą sytuację. Skąd wy bierzecie do tego siłę? A ja z moją zwaloną psychiką tak nie umiem. Pozdrawiam Was, wszystkich tych, którzy mają tego rodzaju problemy.

Wkurwia mnie to, że jak chce mi sie ruchać i gadam dużo o seksie, bo lubie te tematy. To odrazu laska pierdoli że ja tylko jednego chce od niej, mimo tego że poza tematami seksu to mamy BARDZO DUŻO innych wspólnych tematów i rzeczy do omawiania sobie, wiele wiele i ciekawych debat toczyć sobie możemy a nie tylko o jebaniu rozmawiać, i właśnie to nie rzadkość że gadamy o polityce religiach świecie, kosmosie grach czy czymkolwiek, a i fizyka kwantowa sie znajdzie (nie żartuję)… Czemu baby mają taki problem z tym seksem? Ten jeden temat to już musi wszystko psuć? Sama też oglądała pornole i wymienia sie widzą w tym zakresie ale potem znów jej nic nie pasi jak ja zaczynam ten temat… Sie głupie pindy nie dziwcie że do poważnego związku facet bierze szarą myszke co sie nie goli a co by seks uprawiała raz w roku i tylko w celu urodzenia dziecka… A potem nic, to wiadomo że facet sie puści na lewo i nawet grubaskę przeleci, bo tak sie durnie zachowujecie…

Gdziekolwiek nie zajrzę, czy to na memy czy na fejsa, zawsze i wszędzie widzę durne, żartobliwe obrazki hołubiące najebaniu się, których chyba najwięcej właśnie w tej a nie innej tematyce. Osobiście nie jestem w stanie zrozumieć, czy ludzie naprawdę tak uwielbiają alkohol, czy tylko się tym chwalą nie wiadomo przed kim. Sam nie jestem abstynentem i to nie jest tak, że sam nigdy nie balowałem i nie lubiłem się rozluźnić, zrelaksować w samotności, ale uważam, że alkohol jest stanowczo przeceniany. Żadnej ekstazy z nim związanej nigdy nie doświadczyłem, a moje spostrzeżenia są takie, że co najwyżej śmierdzi i odbiera trzeźwość skutkiem czego kręci się w głowie, a to chlanie na umór i nie mówię tu o żulach tylko zwykłych, przynajmniej z pozoru dobrze prowadzących się ludziach, to zwykła strata czasu i pieniędzy. Urwie ci się film i co – dumny ty jesteś z siebie? Mam rozumieć, że to jest powód aby obwieścić całemu światu na fejsie, że masz zasikane spodnie, spłukane konto i walasz się gdzieś po rowach opowiadając później „ziomkom”, którzy się uśmieją i nacieszą z twojej przygody do rozpuku? Gdyby twoja była w ciąży – to jeszcze rozumiem, wspaniała i zaskakująca nowina. Ale że się uchlałeś, to przepraszam bardzo, ale nic fascynującego. Widzę ludzi, którzy przy każdej okazji, czy to andrzejki, majówka, jakiś inny długi weekend albo zwykły mecz w telewizji czyli 90 minut spoconych facetów biegających na ekranie za gumowym balonikiem, kupują duże ilości puszek i butelek piwa, jak do jakiegoś rytuału, z musu i trzeba było koniecznie właśnie w ten sposób celebrować każdą, najbardziej trywialną okazję. O studentach nie wspomnę, oni tylko chleją albo przynajmniej taki panuje o nich stereotyp, a te nie biorą się znikąd.

Witam,
mam do Was wszystkich prośbę.
Nie bądźcie dla innych zbyt uprzejmi, mili, pomocni. Dobro nie wraca, tak samo jak czas, który poświęcacie bezinteresownie innym. Waszym kosztem, ustawiają sobie życie. Jestem doświadczonym frajerem, z 37-letnim stażem.
Dbajcie o siebie! Sprawność fizyczną, zdrowie, pasje, hobby, partnerki/partnerów oraz własne dzieci. Rodzina, znajomi, i obce Wam osoby, mogą się tylko Wam przyglądać, podziwiać.
Ja przejebałem życie.
Wy tego nie zrobicie- prawda? 😉
Pozdrawiam