Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

1. Pasztetu od Marka
2. Świerzych bułek od Marka
Dedykuję ten wpis mojej siostrze która właśnie wpoiła mi informację o bułce i pasztecie z ogórkiem kiszonym, których ja nie mogę zjeść! I jestem bardzo na to zła!

Nie wiem czy istnieje coś gorszego od zatkanego nosa. Wredne choróbsko zwane zapaleniem gardła dopadło mnie w sobotę i nie zdaje się żeby miało szybko opuścić mój organizm. Jednak najbardziej dobija mnie zatkany nos. Nosz kurna- im więcej smarkam tym więcej jest w tym kinolu gili. To zmusza mnie do oddychania buzią i „wietrzenia” (i tak już bolącego) gardła. Boże, daj mi cierpliwość, bo mam ochotę się rozpłakać.
Ta noc będzie baardzo długa…

Mam pomysł jak oszczędzać wodę z zachowaniem pełnej higieny. Należy podłączyć wężyk z kranu do ubikacji. Gdy będzie się myło ręce, woda z kranu (gdy już trochę się jej nazbiera) wyleci do kibla z jakiegoś pojemnika. Dobry pomysł? Powiedziałam o nim tacie. Zgodził się. Ale nie od razu. Bał się, że za mało wody się zużywa do mycia rąk i to za mało aby spuścić kupę. To ja mu zaproponowałam aby podłączyć jakoś do kibla wodę z kranu w kuchni. Wtedy wody nie zabraknie: mama cały dzień: myje naczynia, owoce, warzywa, ręce, ścierkę… Chciałabym abyście spopularyzowali to. Mam też pomysł, żeby podlewać kwiaty wodą deszczową. Oczywiście można filozofować godzinami. Ale ja chcę oszczędzać energię w praktyce. Więc zaraz spadam z kompa i idę szybciej spać. Lekcje odrobiłam w sobotę.

No co? Nie znacie? Mamusia, tatuś sypią kasą, płacą za studia dzienne na prywatnej uczelni, bo niespełnione dzieci chcą się kształcić, pracy jakiejkolwiek nie znają, bo rodzice już kierowniczą posadę w firmie grzeją, za mieszkanie rodzice zapłacą, markowe szmaty, wóz z salonu, o sprzęcie nie wspomnę, kieszonkowe 5 tys. i taki Ci powie, że jesteś nikim? Ja się pytam, gdzie my żyjemy? Pracuję, studiuję zaocznie, opłacam szkołę, na ciuchy muszę sobie zarobić, tak samo jak na wyjście w weekend itd. To właściwie tyle, smutne to jest, że taki gbur będzie do końca życia na starcie lepiej ustawiony, niż ktoś, kto próbuje sam do czegoś dojść, a jak już się do czegoś dojdzie, to się będzie jebać na takiego gbura, bo będzie naszym szefem. Oto Polska, szlachta polska.

Mam kolosa za 2 dni, a ja się nie uczę tylko opierdalam. Nie ma opcji, żebym wysiedział więcej niż 20 minut, bo za chwilę albo szczać się chce albo srać albo jeść lub telefon zadzwoni, ktoś coś ode mnie chce. Zawsze coś się znajdzie. Wkurwia mnie to, że jestem niekonsekwentny. Ambicje duże, a nic nie robię, żeby coś osiągnąć w swoim życiu. Obiecuję sobie, że się zmienię, ale i tak chuj z tego wychodzi. Ogólnie ogarnia mnie jakaś jesienno-zimowa depresja. Denerwuje mnie cały świat. Najlepiej spałbym cały czas i nic nie robił. Czuję się jak jakiś emeryt. Mam 20 lat i jestem zmęczony swoim życiem. Innym jakoś łatwiej wszystko ułożyć i zorganizować. Mają czas na studia, naukę i rozrywkę. Chodzą na imprez, do kina, czytają książki, spotykają się ze znajomymi. A ja wracam jak ten debil do domu, ciemno, nie mam ochoty nigdzie wychodzić. Uczyć się nie chce to się włączy komputer, żeby niby sprawdzić pocztę a siedzę do późna. I tak przeleci dzień. Przeogromna chujnia i śrut.

Jak w tytule. Siedzę sobie już 3 czy 4-tą godzinę przed monitorem, bo jakiś tępy chuj zaplanował pracującą sobotę. Tylko po co się pytam? Przestój już od miesiąca i końca nie widać. Ostatnia wysyłka poszła na regał i NIE MA CO ROBIĆ. A najlepsze jest to, że nam nie zapłacą nadgodzin, bo jest 3 miesięczny okres rozliczeniowy! Bo inny (też tępy) chuj, wymyślił że firma w ten sposób zaoszczędzi w chuj hajsu na sektorze produkcyjnym (15 osób). Więc tak se tu poczekam do 14-tej wchodząc na coraz to debilniejsze strony, rozmyślając przy okazji jak to trwam we własnym kłamstwie, że się w końcu zbiorę w sobie i poszukam normalnej pracy. Ale już wiem, że zacznę sobie tłumaczyć, że jest kryzys, że pracy nie ma, a za granicą tylko zmywak.

Nie będzie to chujnia o eksplodujących kupach, piciu, zawiedzionej miłości, pracy, szkole, zwalonej psychice. Będzie to rozprawka o śmieciach. Za każdym razem, gdy wrzucam worek do osiedlowego kontenera, chuj mnie strzela. Całe siatki napchane chlebem, bułkami, zafoliowane wędliny, jogurty. Niektórzy, to umiaru nie mają, byle kurwa koszyk do pełna w markecie napchać, a jak się nie zje, to się wyjebie. Idą święta, więc połowa miasta nawiezie ze wsi mięcha po świniobiciu, albo kochana babcia przywiezie świeżynkę, która wyląduje w śmieciach, bo paniusie nie chcą utyć do sylwestra. Niby na polskiej ziemi taki szacunek do chleba, podnieść, gdy upadnie, podzielić się, a tu taki chuj. Oby opamiętanie nie przyszło za późno i mimo zapewnień ukochanego premiera, nie będziemy zmuszeni do szukania chleba właśnie w śmietniku. To taka społeczna chujnia, do przemyślenia, jak kto chce.

Pracuję, mam szefową na 3/4 etatu, jest na emeryturze. Ma ze 100 lat, jesteśmy we 2 w pokoju. Skończyłam studia, napisałam podanie o podwyżkę, chciałam zanieść do szefa (obiecał mi podwyżkę, jak podniosę kwalifikacje – podniosłam na własny koszt), ta pizda powiedziała, że ona jest moją przełożoną i to ona zaniesie moje podanie. Ok, niech niesie. Niosła podanie ponad tydzień – nie było okazji. W końcu miała iść do do szefa w innej sprawie, przypomniałam jej o moim podaniu, wzięła je ze sobą i po powrocie powiedziała, że szef stwierdził: „nie teraz, po nowym roku, teraz nie ma pieniędzy”. Co za palant, obiecał mi podwyżkę, obroniłam się w I terminie na 5, podniosłam swoje kwalifikacje na maxa, więcej póki co się nie da, ustawodawca nie przewiduje. Zaczęłam szukać innej pracy po cichu. I pech chciał, że szef mnie wezwał jak szefowej nie było. Powiedziałam mu, że mnie dyskryminuje, że obiecał mi podwyżkę, że ja dotrzymałam słowa, a on nie. Zdziwił się… Nigdy nie dostał mojego podania. Ona mu go nie dała, ta suka boi się że ją wygryzę, stare jebane pudło, bierze emeryturę, bierze na 3/4 etatu tyle co ja na cały, zdechnie za tym biurkiem. Moje pomysły nosi do szefa jako swoje, a nie potrafi obsłużyć Exela ani Symfonii, woła informatyka jak mnie nie ma żeby jej „pomógł”. No żesz kurwa mać. Nie mogę na nią patrzeć, mam ochotę ją udusić… Szef kazał mi wydrukować jeszcze raz to samo podanie i mu dać. Ciekawe co będzie dalej. Jak ona się o tym dowie to mnie zeżre.

Od trzech dni nie mam dostępu do prysznica i kibla (którego już w ogóle nie ma). Wiem że remont niesie pozytywne zmiany ale to, że muszę srać na stacji benzynowej to ładna chujnia. Mam urlop więc nawet w pracy nie mogę. Ale już blisko końca.

Jestem trochę załamany, ale tak to jest. Grałem jakiś rok na gitarze akustycznej chińskiej produkcji coś jakby z płyt do paneli. Moja potrzeba posiadania nowej gitary o lepszym dźwięku i wykonaniu rosła w miarę umiejętności. Grałem na tym szmelcu i grałem aż gitara się zaczęła rozpadać. Zbieram na gitarę każdą złotówkę odkładam , lecz przyrost funduszy jest bardzo znikomy. Chciałbym mieć gitarę elektryczną lub chociaż akustyczną byle była dobrze wykonania i żeby miała dobre brzmienie. Nie stać mnie na taki zakup niestety. Rodziców nie stać na takie rzeczy tym bardziej, że jedynakiem nie jestem i ledwo ciągnie się koniec z końcem. Wszelkie próby zdobycia gitary zostały wykorzystane. Moi koledzy mają klawe życie mają pieniądze mają sprzęt czym ja nie mogę się poszczycić. Wiadomo pewnie 50% ma tak że nie stać ich na rozwój, ale gitara to nie jeden z instrumentów na którym chciałem grać lub grałem. Chciałem nauczyć się grać na keyboardzie , pójść do normalnej szkoły muzycznej. Niestety tu też pieniądze wygrywają na ambicją i chęciami. Jedynym mogę się poszczycić że osiągnąłem trochę w żeglarstwie ale to dzięki temu że wszystko miałem za darmo czyli sprzęt i w ogóle. Do pewnego momentu wszystko pięknie szło gdy zdobywałem kolejne puchary mogłem jechać na ME i MŚ na optymiście jednak klub nie miał pieniędzy na takie wyjazdy nie mówiąc już o sprzęcie który trza by było nowy zakupić. I tak jedna z pasji mogła być czymś więcej. Jednak pieniądze znowu wszystko przekreślają. Chciałbym trenować siatkówkę lub piłkę nożną lecz gdzie się nie pójdzie wszędzie chcą tylko umiejących grać. Nie myślą że po pewnym czasie talent może się ujawnić. Wszystko zamyka się wokół pieniędzy. I jak się w tym nędznym kraju rozwijać jak pensję maleją a ceny rosną. Jak tutaj się rozwijać nie mając odpowiednich na to środków. Codziennie się zastanawiam że jedni mają nadmiar czegoś a inni nie mają prawie nic. Wspomnę że mam dopiero 16 lat , ale ja nie umiem siedzieć i nic nie robić. Ja mam chęć coś osiągnąć być kimś więcej. Nie mówcie mi że mam się uczyć i iść do pracy bo takie rzeczy czynię. Chodzę do Technikum wiertniczego. Jest to zawód z naprawdę dobrymi pieniędzmi. Wszyscy nauczyciele mówią że uczymy się dla siebie a nie dla pieniędzy. Ja jednak mam inną teorie. Ja się po to uczę żeby zarabiać dużo pieniędzy i mieć spokojne życie. Jednak chcę wyjechać kiedyś z tego popieprzonego kraju do USA. Tu nie czuje się , że coś mogę osiągnąć. Fakt, faktem będę zarabiał kasę ale to za kilka lat a teraz nie mam nic. A codziennie czuje że muszę to coś osiągnąć np. wziąć gitarę o grać czy nauczyć się grać na keyboardzie nawet bez szkoły muzycznej. Nie wiem dlaczego nie mogę mieć godnego życia jak inni moi koledzy czy znajomi. Dlaczego nie mamy wszyscy równych szans na rozwój? Jak na moją ambicję znalazłem się w złej rodzinie, bo nie chcę tak żyć. Nic nie mogę zrobić , nic nie mogę osiągnąć. Jaki jest sens życia takich ludzi jak ja w takiej sytuacji. Po za nauką zdobycia zawodu i myślą, że kiedyś będzie lepiej. Nic więcej. W nauce orłem nie jestem, lecz nie wynika to z tego że się nie uczę tylko z tego że nie jestem utalentowanym pod tym kontem. Staram się dobrze uczyć ale nie zawsze idzie. Powiedzcie mi proszę co sądzicie o tym bo naprawdę już dość mam takiego życia . Na dzień dzisiejszy nic nie zmieni się ale chcę wiedzieć co o tym powiecie. I nie mówcie mi że to jest żałosne albo że idź pracować zapierdalać . Pewnie bym tak zrobił jednak muszę się uczyć czy chcę tego czy nie. A gitary już nie trzymałem 1,5 roku i to mnie najbardziej drażni.