Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Pojawił się wpis chujowiczki odnośnie jej kontaktów z matką, z ciekawości zerknąłem w komentarze. Pozdrawiam autora/autorkę komentarza, że chujowiczka jest niewdzięczna…
Mam 28 lat, niedawno otworzyłem własną firmę, żyję na własny rachunek i zupełnie jak autorka z wyznania nienawidzę swojej matki.
Czy jestem niewdzięczny? Jeśli tak to wybacz matko i dziękuję za godziny upokorzeń, wmawiania mi, że jestem bezwartościowy, brzydki, niewystarczająco mądry i dziękuję za to, że w trosce o moje dobro wepchnęłaś mnie w szpony depresji, nerwicy i myśli samobójczych.
Ktoś kto miał cudowną rodzinkę nie zrozumie bólu jaki niesie myśl, że własna matka cię nienawidzi, takie przekonanie nie kształtuje jedna awantura, a 18 lat ciągłego znęcania się psychicznego, zerwać kontakt?
Łatwo mówić.
Cztery razy się przeprowadzałem, nie zliczę ile razy zmieniałem numer, zawsze znalazł się ktoś „życzliwy” kto podał rodzicielce kontakt do mnie. Dlaczego?
„No przecież to twoja matka, jak mam jej nie dać numeru jak chce z tobą porozmawiać?”.
Nikt nie rozumie, że nie chce jej widzieć, że chciałem chronić swojego syna i narzeczoną przed nią.
Ile mogę uciekać?
Myślicie, że tak łatwo jest zapomnieć o tym? Nigdy nie zapomnę obelg jakie słyszałem od matki, nigdy nie zapomnę krzyku, uniesionej ręki nad głową, i nie zapomnę jak bardzo miałem ochotę krzyczeć gdy przy obcych ludziach głaskała mnie po głowie nazywając synem idealnym, a po powrocie do domu szarpała mnie, groziła życiem pod mostem, wyrzucała moje rzeczy z szafek.
Możecie nazywać mnie i autorkę „nienawidzę wszystkich” od niewdzięczników i rozpieszczonych bachorów, lecz tylko człowiek po takim piekle w domu może nas zrozumieć.
Dziś mam 28 lat, narzeczoną, syna, firmę, pieniądze, nerwicę i ciężkie wspomnienia.
Co dzień drżę na myśl, że mógłbym zrobić swojemu synowi takie same piekło, jednak ja je przeżyłem i zrobię wszystko by być jak najlepszym ojcem nawet jeśli gdy mi coś w życiu nie wyjdzie i siadam i w głowie mam tylko to jaki jestem beznadziejny a matka miała rację to wiem jedno:
Maciek, dam ci wszystko co najlepsze i ochronię przed ludźmi którzy mogą cię zniszczyć, nawet przed samym sobą jeśli będę musiał.

Co dzień do roboty, ewentualnie na spotkanie ze znajomymi/rodziną czy po zakupy. Z każdej strony ludzie, robociki jak o nich mówię. Wystrojone, wymuskane na jedną modłę twarze, gdzieś może tylko jakaś babcia w staromodnym berecie czy pachnący jeszcze wczorajszą libacją Ukraińcy wyróżniają się z tego tłumu. Reszta – roboty. Albo głupi uśmiech, albo tępa, zacietrzewiona w swej egzystencji twarz, zazwyczaj wpatrzona w smartfona i z białymi słuchaweczkami w uszach. Inne widuję rzadko. Z okna pociągu nie widzę już skąpanego we mgle o 5 rano lasu pośród jednorodzinnych domków. Tylko zielony mur dźwiękochłonnych ekranów, tworzących mroczny tunel między domem a bezsensowną pracą.

Wysiadam w dużym mieście – moim obozie pracy. Zewsząd reklamy; wyretuszowana miliony razy morda Lewandowskiego w tym samym uśmieszku atakuje mnie kolejny rok z każdego telebimu i plakatu. Przekaz podprogowy wciąż ten sam; dawaj Nam swój hajs! Uciekam wzrokiem, bo co innego mi zostaje? Czuję już tylko obrzydzenie i zażenowanie. „Kogo przekonują te reklamy?” – myślę, po czym oglądam się wokół siebie. „Ano tak… robociki…” – przypominam sobie.

Plac na którym się bawiłem za dzieciaka zaorał deweloper. Jakiś gruby, stary dziad robiący miliony na braku dachu nad głową. Kolejne ogrodzone osiedle, na którym nigdy nie zamieszkam, bo mnie zwyczajnie nie stać. Obok osiedlowy sklep zniknął, teraz kolejna Żabka, gdzie opłaca się kupić tylko fajki albo alkohol. Zostaje Biedronka. Tam tak samo chemiczny i podły syf do trucia się nazywany „jedzeniem”, ale chociaż trochę tańszy. Na moją kieszeń, bo oszczędzam. Odkładam na najnowszy smartfon, który po roku i tak będzie już zabytkiem. Marketing musi się kręcić co nie? Innowacja, eko-sreko i reszta nowomowy. Cel prosty – kasa musi płynąć. W miliardach. Najlepiej do globalnej korporacji, gdzie szeregowy pracownik robi za gówno, a szef gdzieś za Atlantykiem wybiera tylko kolor osiemdziesiątego drugiego jachtu dla córki, która wszystko po nim odziedziczy i nie musi nawet kończyć podstawówki. Lenin, wstawaj z gabloty, teraz jesteś naprawdę potrzebny!

Żartuję. J*bać czerwonych.

Tak dzień w dzień zastanawiam się – Gdzie tak zapie*dalamy? Po kiego ***** to wszystko? Gdy o tym myślę, jestem po prostu smutny. Tak… zwyczajnie. Głęboko. To nie jest mój świat. Nie chcę tego techno-korporacjonizmu, fejsbuka, hedonizmu, gównianej muzyki i życia tylko w pogoni za hajsem, by pokazać się przed innymi, że ma się więcej. Nie gardzę takimi ludźmi – w końcu każdemu jego los, a prawd tyle, co ludzi. Po prostu zasmuca mnie brak nadziei, brak przyszłości. Świadomość, że wszystko co piękne i wartościowe – już powstało i więcej nie powstanie. Nawet jeśli pojawi się nowy Dostojewski, Coppola czy Einstein – zgnije gdzieś zapomniany, bo obecny system nagradza tylko to, co bezpieczne i dające zysk. Nijakie i wtórne. Dostosowane do typowego Kowalskiego. Dające się wykorzystać dla maksymalizacji zysków. Będziemy tylko żyć dłużej, by dłużej pracować. W wielkich megalopolis betonu i szkła, gdzie wszystko będzie zaprojektowane pod „człowieka standardowego”. Robocika. Bezrefleksyjny automat do pracy i kupowania, kierujący się tym, czym jest kierowany z góry. Sterowanymi trendami, modami, inżynierią społeczną.

Idę na studia. Zakładam swój biznes. Mam perspektywy. Ale nie wiem, czy ma ją ten XXI wiek. Nie boję się. Tylko smuci.

Wkurwia mnie to całe RODO. Nie dość że na każdej stronie internetowej trzeba non stop klikać by zaakceptować „cookies” to teraz jeszcze doszło to. I co to niby ma dać? Jak ktoś nie podaje swoich danych na prawo i lewo a zwłaszcza na fb to jest bezpieczny. Taki szczegół ale mam dość tej Uni Europejskiej i jej pomysłów. Polacy się cieszą że „Polska osiąga najwyższy stopień pozyskiwania funduszy z UE” czytaj. „Umie najwięcej wyżebrać”. Wstyd. A niebawem zakazać mają patyczków do uszu. I co, będziemy chodzić z miodem w uszach? Przykładów można mnożyć. Czemu w 2004 nikt nie pytał obywateli czy chcą do tego tworu wstąpić? Czy my kurwa zawsze musimy się wpakowywać pod czyiś zabór? Najpierw ZSRR teraz UE.

Mamy lato a co za tym idzie również niestety upały. Jak ja ich kurwa nienawidzę. Taką temperaturę do 30 stopni Celcjusza w cieniu zaakceptuję, w końcu mamy lato, niektórzy lubią się wykąpać w rzecze, albo poopalać nad morzem. No ale jak jest goręcej niż 30 stopni to już mnie chujnia bierze, pracuję fizycznie i wystarczy kilka minut i już jestem cały spocony. Wszyscy co pracują fizycznie w upały: macie moje wyrazy współczucia. I niech deszcz nieco częściej pada, bo nie dość że jest sucho to jeszcze w chuj gorąco. Na szczęście dzisiaj jest już chłodniej choć deszczu nie było i nie ma.

UWAGA:Ta chujnia to zwykłe życiowe pieprzenie.
Od dzieciństwa nie mogłem porozumieć się z rodzicami. Wszystko zaczynało się od ocen, zawsze narzekanie, mimo że byłem dobrym uczniem, ale przecież dostając 3 albo 4 zawsze się słyszało „A czemu nie 5?”. Moi rodzice dziwnie się dobrali i chcieli ode mnie czego innego – nie mogłem im zawsze dogodzić. Ojciec dążył do mojej towarzyskości zaś matka do tego żebym siedział w domu. W efekcie gdy siedzę w domu – źle, gdy wychodzę – też źle. Przez cały okres nauki nie mogłem sobie nigdy pozwolić na to, żeby zostać w domu gdy byłem chory. W efekcie musiałem chodzić do szkoły nawet gdy czułem się fatalnie, bo przecież będę miał zaległości w razie nie pójścia… Moi opiekunowie bardzo lubili się też uskarżać na mnie swoim sąsiadom i rodzinie, z łatwością opowiadali o tym że się nie uczę, podczas gdy sąsiedzi oczywiście wychwalali swoje pociechy i w ten sposób wiadomo było, kto tu jest gorszy. Nawet opowiedzieli o tym że ciągle piję z kolegami (co jest nieprawdą), opinia poszła w ruch no i przez to mam opinię opoja wśród rodziny. Zajebiście. Mieli też wywalone na to, jak działo się faktycznie wśród moich kolegów. Chociaż zawsze miałem dobre zachowanie, nie paliłem ani nie ćpałem, mimo że robili to w czasach liceum wszyscy, ich to nie interesowało. Ja nie mogłem za swoje pieniądze kupić gry za parędziesiąt złotych, podczas gdy innym kolegom gry kupowali rodzice w cenach premierowych. A nawet jeśli stało się, że coś mi kupili, to później przez cały rok było robienie łaski w stylu „My kupiliśmy ci to, a ty nie masz czwórki z matematyki?!”. Gdy gimnazjum kończyłem z bardzo dobrymi wynikami i zostałem pochwalony przez wychowawczynię, skomentowali to słowami „Ee, to pewnie tak dla żartu powiedziała”. Z kolei gdy uczyłem się do matury w kwietniu, słyszałem „Teraz to już sobie daruj, już za późno”. Doskonałe słowa wsparcia. I tak to trwało prawie 20 lat. Teraz minęło sporo czasu, nie mieszkam z nimi, zmienili podejście na lepsze, chyba dlatego, że w razie kłopotów ze zdrowiem jedyną nadzieją jest moja pomoc. No ale cóż, dzięki za przeczytanie i mam nadzieję, że nie mieliście tak beznadziejnego dzieciństwa jak ja.

Mam 24 lata, byłem prawiczkiem, teraz nie jestem bo w końcu zaruchałem 2 miesiące temu kobietę. 20 lat starsza ode mnie, gruba rozwódka, odległość duża miedzy nami więc 2h jazdy autem do niej mam. Nie pytajcie jak do tego spotkania doszło i poznania sie, bo za dużo pisania a nie chce by ktoś sie kapnął XD. Seks na pierwszej randce był, wielokrotość zbliżeń i bez gumy (to najważniejsze, wiek robi swoje XD) Chce wam powiedzieć że seks to nie jest niewiadomo co, myślałem że jako prawiczek i piwniczak sie spuszczę po minucie jak ona zacznie mnie ujeżdżać, i wiecie co? NIC! Nie mogłem sie spuścić! Na pieska, klasycznie, na jezdzca, normalnie nie czułem że w niej byłem, może trochę, ale nie na tyle by sie w niej zlać. Dopiero po długim czasie jak mi obciągała za którymś podejściem to musiałem sobie „pomóc” wyobraznią by sie spuścić, to spuściłem sie jej w buzi jednak, ale długo to zajęło, cały dzien… Przy tym seksie więcej sie namęczyłem niż jakąkolwiek radość z tego miałem.. Możecie mówić że pizdę miała rozjechaną bo starsza kobieta, ale przecież to nie jest prawda że wagina sie rozluznia tak bo sie przecież kurczy a nie że cały czas luzna jest, więc jakbym ruchał sie z chudą rówieśniczką 24 lata lub młodszą to pewnie ten sam problem by był z tym spustem, więc teraz sobie myślę, po co mi baba w ogóle jak podczas seksu sie więcej namęczę niż radości z tego bede miał? Ona miała wiele orgazmów, robiłem palcówe, posuwałem ją, a ja nic, a przecież to ja prawiczek piwniczak powienienem w trzy sekundy sie w niej zlać.. Więc wasza teoria o prawiczkach-przegrywach życiowych poszła sie je*ać… Ale koniec końców nie żałuję tego, spotkam sie z nią nie raz jeszcze, może to ja jestem jakiś „młodu bóg seksu”? XDD Żarty żartami, ale powiem wam, jak jesteście starymi prawikami 24lat i więcej to nie przejmujcie sie, z tym wczesnym wytryskiem to kit, prędzej w 10 sekund spuścicie sie waląc do pornosa który wam sie bardzo podoba niż jak bedziecie posuwać realną kobietę. Btw po tym doświadczeniu sobie myślę że to nie jest zmarnowane życie grając przez resztę życia na kompie czy konsoli i ogladać chinskie bajki niż latać za jakimiś tępymi babami, to pierwsze jest lepsze niż te baby. Ale to mój punkt widzenia.

Ale narobiło się pokolenia „madek”. Wszystko rozpoczęło się chyba wraz z tym programem 500+. Owa „madka” zostaje nią dość wcześnie. Taka karyna już w gimnazjum bądź i w podstawówce zdążyła powtórzyć rok, więc z nauką było jej nie po drodze. Z pracą też nie, lepiej balować. Wśród znajomych na FB mam wiele osób z gimnazjum, które są madkami. Wprawdzie często ich edukacja skończyła się na właśnie na poziomie gimnazjum, to imponujące jest to, że wiedzą wszystko o wszystkim! Młode matki po urodzeniu zdają się mieć fascynującą pewność siebie i wyższość, wszak tyle już przeżyły. Podczas gdy ja zapieprzam i na studiach i w pracy, one już mają sytuację ustabilizowaną dzięki 500+. Oczywiście nie jest to koniec, bo i „madkom” 500 złotych to jest za mało i już dążą do tego żeby było to więcej. Bo przecież dla nich państwo jest od dawania – tylko żeby państwo dało, coś trzeba tam wnieść, a kto tam wniesie, bo na pewno nie one? Patrząc na sondaże polityczne, pewnie zminusujecie tą chujnię, no ale cóż. Ale dzięki za przeczytanie w każdym razie.

Wiele bachorów narzeka, że musi wszystko sama robić. Posprzątać, ugotować zupę, wynieść śmieci, wyjść z psem, wypełnić jakiś papierek do szkoły. I co z tego? W dorosłym życiu będziecie robić to do usranej dupy i to sami, bo nikt wam nie pomoże. Z własnego doświadczenia powiem wam: uczcie się samodzielności bo dorosłość was wykończy. To samo apeluje do rodziców, nie róbcie wszystkiego za swoich szczylów.
Można się uczyć na moim przykładzie.Mam 22 lata, mieszkam z rodzicami i mam wszystko. Kasę na zawołanie, nowy komputer, ubrania a nawet załatwioną robotę i śniadanie/obiad/kolację prosto pod nos. Ja w domu nigdy nie musiałam i nie muszę robić absolutnie nic. Wydaje się wam pewnie,że „ooo taka to pożyje, takiej to dobrze”. Otóż nie. Mnie to osobiście wkurwia. Nawet nie wiecie jak bardzo takie wychowywanie okalecza dziecko. Powiecie,że sama sobie na to pozwoliłam. Otóż nie. Wielokrotnie próbowałam samodzielnie czegokolwiek się nauczyć, coś zrobić przez co od razu miałam awanturę,bo po co się dotykam czegoś, czego nie umiem. Za kilka miesięcy wyprowadzam się do swojego chłopaka i boję się,że to mnie zweryfikuje po całości. Nie umiem koło swojej dupy zrobić nic. Zdajecie sobie sprawę jakie to jest kalectwo? Nie umiem gotować, nie umiem włączyć pralki, nie umiem nawet się zapisać sama na badania do lekarza. Już nie mówiąc o opłacaniu rachunków za prąd, gaz i wodę. I tu mój apel do rodziców, to że robicie wszystko za swoich gówniaków, wcale nie oznacza że jesteście dobrymi rodzicami. Jesteście bandą debili, która świadomie kaleczy własne dziecko.

Witam,
Niedawno wynajęłam sobie mieszkanie bo jestem już starą cipą i nie chciałam mieszkać z rodzicami całe życie. Zarabiam te marne 2300, tyrając po 10-czasami 12h czyszcząc pociągi dla pkp itd. i co?
Z całej tej jałmużny wydaje 600zł na studia, 1300 na kawalerkę, na jedzenie 300zł. Zostaje mi 100zł na rozrywkę, kupno ubrań i kartę miejską. Żyć nie umierać.
Boli mnie to,że ja nie mam absolutnie żadnej pomocy ze strony państwa ponieważ:
a) nie jestem patologią
b) nie wspieram prokreacji
c) nie jestem nierobem.
Państwo powinno wynagradzać tych, którzy pracują i chcą być w życiu kimś a nie kurwa pomagać mnożyć się zasranej patologii.

Witajcie chujanie! Chciałbym się podzielić swoją chujową refleksją na temat współczesnych trendów muzycznych i światopoglądowych kształtujących społeczeństwo w tym wspaniałym kraju. Mam 22 lata i czuję że urodziłem się o jakieś 45 lat za późno, nie w tych czasach. Otóż, porównajmy młodość we wczesnych latach 70, oczywiście nie w tym kraju, tylko tam, gdzie kwitła kultura hippisowska, wśród oparów prawdziwej marihuany (nie syntetycznego gówna z tych czasów) i whiskey rozbrzmiewał zajebisty, rytmiczny rock and roll i blues rock z pazurem. I właśnie o tę muzykę mi chodzi, czemu dzisiaj ludzie, szczególnie młodzi, muszą słuchać gówna? Przechodząc w piątkowy wieczór alejką w parku, wśród tępego rechotania z idiotycznych frazesów, usłyszeć można jedynie głupawą, nic sobą nie reprezentującą, tłuczoną dla chuj wie czego techniawę albo zasrane disco polo dla januszy, bo to kretyńskie społeczeństwo nie posiada gutsu – rozwój muzyczny zatrzymał się na etapie podstawówki, gdzie słuchało się tego „co inni”. To, jakiej kto słucha muzyki, definiuje, jak lubi się bawić ze znajomymi, relaksować. Ludzie nijacy, seby, karyny… nie chodzi mi tutaj też o zespoły typu Lady Pank alb Budka Suflera (nie obrażam ale to nie jest badass rock and roll). Gdzie do chuja można jeszcze znaleźć ludzi, dla których dobra zabawa jest przy zajebistych zespołach takich jak standardowo Ołowiany Sterowiec, Cream, Rush, CCR, The Doors, „Bitelsi”, AC/DC, albo niedoceniany Humble Pie? Kurwa brytole najlepiej się na tym znali. Albo polskie zespoły jak TSA lub Dżem. Przecież to jest iście zajebista muzyka, wcale nie dla dziadków, rock potrafi też być ostry z pazurem a nie jakieś smuty, jest tam i dobry groove. Pewnie większość ludzi tutaj też nie ma pojęcia o czym piszę… i to mnie właśnie dołuje, to jest moja chujnia. Nie potrafię się bawić z ludźmi, którzy słuchają tego syfu dzisiejszego, bez gustu, bez klimatu, tylko otumanić się wódą i innym szajsem i wpaść w trans jak zwierzęta. Smutne. Pozdrawiam wszystkich którzy tak nie robią, łączmy się w chujni bo jesteśmy jak dinozaury.