Witajcie drodzy czytelnicy chujni, tak sobie czytam tę stronkę od dobrych 2 miesięcy i sądzę, że przyszedł czas bym napisał coś od siebie, od razu ostrzegam, że będzie to dłuższa wypowiedź.
Może zacznę od początku.. Urodziłem się dwadzieściakilka lat temu w jednym z większych polskich miast. Byłem pięknym, młodym i wesołym dzieckiem, wszyscy mnie do jakiegoś czasu podziwiali. Mam brata o kilka lat starszego, do mojego 6 roku życia mieszkała z nami babcia, która zawsze miała dla mnie czas i nigdy nie odmawiała mi zabawy, niestety umarła i wtedy uświadomiłem sobie, że coś wokoło jest jednak nie tak. Mój brat jest chory, tak.. jest upośledzony.. Tata ciężko pracował, a mama z racji tego, że brat chorował rzuciła pracę i zajęła się opieką nad bratem.
Teoretycznie do tej pory praktycznie jest wszystko ok, ale w rzeczywistości czułem się osamotniony po odejściu babci, tata z racji pracy był praktycznie cały czas nieobecny, a mama? Nie miała dla mnie czasu, a wszelkie swoje frustracje wyładowywała na mnie, a ja.. po prostu byłem jeszcze dzieckiem i oczekiwałem jakiejś uwagi, zainteresowania.. Tata był straszakiem, tzn. gdy mama już miała mnie dość to mówiła: „Poczekaj aż przyjdzie ojciec..”. Rodzice z racji tego, że brat był chory faworyzowali go, tak.. zawsze dostawał większy kawałek ciasta, zawsze mu kupowali to co chciał, zawsze mu przytakiwali i nawet jak nabroił to nie dostawał odpowiedniej kary, a ja? Za byle skinienie dostawałem opierdol, jak się postawiłem dostawałem wpierdol, a gdy coś chciałem no cóż.. rzadko kiedy to dostawałem. Ogólnie życie kręciło się wokół mojego brata, a ja cały czas byłem w cieniu.. Czułem się nikomu niepotrzebny. Potem poszedłem do szkoły, przez 6 klas podstawówki rozwijałem się dobrze, potem już niekoniecznie.. Wszelkie nakazy i zakazy jakie stosowali moi rodzice sprawiły, że po prostu nie byłem skory do ryzyka i zabaw, które się zdarzają w tym wieku, popadałem w konflikty z rówieśnikami i byłem taką klasową pizdą.. Jak to mi wpisany kiedyś w papierach: „syndrom kozła ofiarnego”. W szkole średniej było bardzo podobnie, a to wszystko przez to, że czułem się zastraszony, a korzenie tego są właśnie w domu, gdy rodzice krzyczeli i spuszczali wpierdol, po prostu ludzie widzieli mą słabość i to wykorzystywali, a ja nie potrafiłem się postawić. Oczywiście o związkach w tamtych czasach mogłem tylko pomarzyć, gdyż kto by się zainteresował taką pizdą? Strasznie byłem nieśmiały. Dodam jeszcze, że byłem filigramowy i wyglądałem jak patyk.Potem poszedłem na studia.. zastraszony, wycofany, nie umiałem się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Na szczęście spotkałem tu życzliwych mi ludzi, którzy pomogli mi się odnaleźć towarzysko. W wieku 20 lat poszedłem na pierwszą w życiu imprezę dzięki tym ludziom. Oczywiście.. musiałem najpierw walczyć z rodzicami, bo w końcu mam 20 lat i wychodzę na noc?! Po co?! Bo matka się martwi, drze po mnie pysk itd, najlepiej bym siedział w domu. Długo nie mogłem się odnaleźć towarzysko. W wieku 23 lat byłem na pierwszej w życiu randce z dziewczyną, czułem się obco i nie umiałem się odnaleźć, prowadziłem z tą dziewczyną rozmowy, spotykaliśmy się przez 7 miesięcy, gdy jej powiedziałem, że pierwszy raz się z kimś spotykam była zażenowana, nigdy jej nie pocałowałem, brakowało mi odwagi, byłem pizdowaty.. Ona traktowała mnie jako pocieszyciela po byłym chłopaku, następnie spotkałem się z taką rockmenką i po 1 spotkaniu powiedziała mi nie.. Potem wyjechałem na kampus akademicki i tam pierwszy raz w życiu pocałowałem jakaś dziewczynę.. Nie ważne, była pod wpływem, wtedy się cieszyłem, jednak ona pewnie mnie dzisiaj nawet nie pamięta. Następnie spotykałem się z następną dziewczyną, z którą całowałem się na potęgę i nie tylko, ale znajomość nie przetrwała długo, potem byłem zdołowany, miałem pretensje do świata. Znalazłem sobie dużo młodszą dziewczynę z którą poszedłem na studniówkę, znajomość również nie przetrwała długo, gdyż byłem jej potrzebny tylko na tę studniówkę i znajomość nie przetrwała. Potem skończyłem studia, znalazłem pracę, całkiem dobrze płatną i kolejną dziewczynę, która patrzyła tylko na moją kasę, znajomość przetrwała koło 9 miesięcy, gdyż znalazła sobie lepszego, ponownie wycofany, pracowałem i pracowałem, poznałem koleżankę narzeczonej kumpla, pojechałem za nią 200 km by jej chwilę potowarzyszyć, a ona? Powiedziała, że nie ma chemii i to nie ma sensu.. Znowu cierpiałem.. poznałem kolejną koleżankę narzeczonej kumpla i przeżyłem z nią najwspanialsze chwile mojego życia, ale po ok 2 miesiącach zerwała kontakt, tak po prostu.. Wcześniej mówiła, że nie jestem góralem i nie gram na skrzypcach, nie umiem tańczyć, porównywałą mnie do innych.. a ja? Po prostu jestem sobą..
Moi rodzice twierdzą, że po ich śmierci będę musiał zająć się chorym bratem, to samo rodzina dalsza i bliższa, czuję wielką presję, pomimo, że rozumiem tę sytuację to nie chcę się nim zajmować po tej serii upokorzeń jaką w życiu przeszedłem.. Odczuwam do niego niechęć, gdyż rodzice go wychowali, że można po mnie się drzeć i traktować mnie ignorancyjnie.. Zatem dlaczego ja mam się nim zajmować? Mało w życiu przez niego nacierpiałem?
Wiecie co? Chciałbym po prostu znaleźć sobie kogoś, dla kogo będę kimś, kto da mi wsparcie psychiczne, powie „będzie dobrze” i z nią żyć, jednak te kobiety widząc moje wycofanie i moją sytuację ode mnie odchodzą. Teoretycznie niczego mi nie brakuje, mam pracę, jestem bardzo wysoki, niektórzy twierdzą, że przystojny, marzę o własnej rodzinie, by po prostu uciec od tego burdelnika, który mnie otacza.. Czy ja naprawdę nie zasługuję na odrobinę szczęścia?
Gościu, zajebiście to ująłeś!!! Głosuje na Ciebie!!!
Czemu nie wyjedziesz, jak Ci źle tutaj? Świat stoi przed Tobą otworem.
weź się lepiej do roboty.
Zgadzam sie z Panem .Przywraca mi Pan wiare w normalnych ludzi i do walki tez sie przylacze .
Prawda !!! To samo JKM i Cejrowski i Kolonko mówią !
Popieram tak walczyli o Ukraincow a ich nawet na rozmowy nie zaproszono.No wywalczyli to ze ruscy nie chca brac naszych warzyw a jeszcze bedzie gaz,ropa.Dla nich to chuj bo kasy maja od chuja.Najpierw u siebie powinni zrobic porzadek a dopiero wpierdalac sie do innych
Fajny wpis. 4/5. Ale nie wyjdziemy na ulicę. Nie ma na to czasu. Nie ta mentalność. New World Order. Ogólnie to tez mnie to wkurwia, ale śrut i tyle.
Trafnie ująłeś obraz naszego pojebanego państwa. Mamy bardzo dużo negatywnych cech, które uniemożliwiają nam rozwój jako społeczeństwa. Jednoczymy się tylko w momentach, kiedy mamy nóż na gardle, ale wystarczy odrobina dobrobytu, żeby Polak polaka traktował jak niewolnika. Myślimy krótkowzrocznie, co z resztą doskonale potwierdza cała polityka, inwestycje publiczne jakie przeprowadzamy. Remontując drogę, wykonujemy ją z najgorszych surowców (choć wcale nie najtańszych), która po kilku latach znowu nadaje się do remontu. Nie myślimy o pokoleniach, lecz kierujemy się zasadą „tu i teraz” co w przypadku polityków oznacza „za mojej kadencji”. Również jako zwykli ludzie jesteśmy dla siebie wredni. Pisałem już o tym nie raz w poprzednich komentarzach. Nie ma życzliwości, bezinteresowności i odpowiedzialności za drugiego człowieka. Jest zawiść, chamstwo i dwulicowość. To wszystko zżera nas od środka, toczy powolutku jak zaraza, cholera, malaria. Sprawia, że ludzie usychają za życia ! Trudno mi określić skąd tak negatywne cechy w naszej słowiańskiej nacji. Chyba wynika to z marnej historii. Długo byliśmy pod butem, nieustannie próbując udowadniać wszystkim dookoła że nie jesteśmy wielbłądami. Lata wojen, konfederacji, rozbiorów zrobiły swoje. Staliśmy się zniewolonym zwierzęciem w klatce, które nagle doznało wolności i nie wie jak umiejętnie z niej korzystać. Tak jak oswojone zwierze wypuszczone na wolność nigdy sobie nie poradzi, tak nasz naród sam jest dla siebie przeszkodą.
W Japonii większość korporacji jest notowana na Tokijskiej giełdzie papierów wartościowych Nikei.Różnica jest taka,że większość pakietów udziałowych firm należy do skarbu państwa.Czyli częściowa prywatyzacja.Sony,Toshiba,Panasonic,Honda,Toyota,Nintendo to dobra narodowe tego kraju./Otakowiec 2.0
W dupie byłeś i gówno widziałeś. Tak to jest, jak wiedzę czerpie się z „Wiadomości” i „Super Expressu”, a potem uprawia się głuchy telefon zamiast sprawdzić u źródła. Żadnego WSI u Łągiewki w domu nie było, sam Łągiewka ma się dobrze, a na ten cały swój humbug dostał już kilkadziesiąt mln zł z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości i jakieś drugie tyle z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Najwidoczniej w tych agencjach pracują matoły takie jak ty i dziennikarze, które nie uważały na fizyce w podstawówce i uznały za zupełnie normalne, że przez ponad 300 lat najtęższe umysły tego świata nie zauważyły, że mechanika Newtona nie działa w niemal najprostszym przypadku, natomiast dokonał tego jakiś samouk z Kowar. A co do „walki o swoje” – jak zwykle, mądrala z ciebie jakich wiele, wszyscy tylko „czekacie cierpliwie aż ludzie wreszcie zaczną wychodzić”, i tak sobie w tym czekaniu gnijecie, bo oczywiście żaden dupy nie ruszy. Jedna gwiazdka, bucu.
Piłsudski wielkim człowiekiem? Chyba Ci się coś pokręciło w głowie. Był odpowiedzialny za śmierć większej ilości ludzi podczas majówki 1926 niż ŚP. Wojciech Jaruzelski w 1981. Masz coś do komuny – masz coś do mnie.
Dobrze powiedziane.
Zgadzam się z autorem i podzielam jego światopogląd.
To jest KURWA Piękne lance do boju szable w dłoń bolszewika goń goń goń
Ten kraj to w większości banda baranów prowadzonych przez życie przez cynicznych interesantów. Nie mamy wspólnego interesu bo każdy uważa, że większość rzeczy robi po to tylko żeby to jemu żyło się lepiej, lepiej = kosztem innych. Nie ma nawet namiastki czegoś takiego jak sprawiedliwość społeczna, nikogo już nie interesują głębokie zmiany prowadzące do rozwiązania codziennych problemów. Dobrze jest jak jest, dzisiaj, jutro ? a kogo to kurwa interesuje ? Kogo interesuje to jak będą żyły następne pokolenia ? Wiecie dlaczego młodzi ludzie stąd spieprzają ? Bo podświadomie wiedzą, że jedynym celem ich życia w polsce jest bycie żyrantem rozpasania ludzi u władzy, 40-letnich emerytów, całej budżetówki. Nie ma drugiego dna, młodzi mają spłacać kredyt zaciągniety przez kogoś innego, przez pokolenia którym żyło i żyje się stosunkowo dobrze, a przynajmniej lepiej pod wieloma względami niż teraz pokoleniu ich dzieci.
Mieszkam w bloku kilkanaście lat i tutaj widać na dłoni jakim wspaniałym społeczeństwem jesteśmy. Na tym przykładzie i nie tylko widzę, żę jesteśmy stłoczoną w jednym miejscu masą przypadkowych ludzi, których nie łączy nic głębszego, oprócz zwierzęcego tolerowania siebie nawzajem.
Oświata w tym kraju to ścierwo i manipulacja, która marnuje przynajniej kilka lat życia na bezcelowe, monotonne taszczenie tony książek, z większości których można się dowiedzieć wyrywkoeo czegoś na wiele tematów ale NIC o życiu. Służba zdrowia to siedlisko ludzi, którzy powinni się zająć w większości czymś innym niż „leczenie”, bo to są biznesmeni a nie samarytanie z natury. Rynek pracy istnieje wyłącznie dla specjalistów, reszta przez życie będzie się bujać, od jednej chujowej roboty do następnej, byle tylko przedłużyć o kolejny miesiąc ten bezsens. Do tego dochodzą różne obciążenia podatkowe, przymus zusu i pracy do 67r. życia.
Takie życie w kłamstwie eRPe.
„(…) państwo istnieje już tylko teoretycznie(…) „, jest to nic innego jak oficjalne/bezczelne wyznanie władzy, że jest po prostu mafią, która ma dupie dobro obywatela a państwo w swoich demokratycznych strukturach zostało zdemontowane na korzyść tylko jednej partii, jednego wodza i …obcego kapitału….
Zrób doktorat to nie będziesz miał czasu na bycie patriotą.
Jesteś zajebisty! Wszystko sie zgadza i tez w pierwszym szeregu mnie zobaczysz!!!
kolejny sfrustrowany nieudacznik. jak się nie podoba to wypierdalaj do Hamburga lizać szwabskie chuje albo na zmywak do irlandii.
mocne.
Ja tam chetnie zatrudniam ukrainki do robot ustami i dupa, i nie narzekam, miodu nie ma coraz gorzej zarobic te 150 tys zl miesiecznie ale jakoś się daje rade mimo tak duzej konkurencji.
„zawodowy dyrektor”? to sie wpakowales…
Rób doktorat
A czego oczekujesz od Narodu, który przez ostatnie dwa i pół wieku zaznał w sumie 45 lat wolności (licząc 20 lat II RP i 25 tej obecnej) ? Ciągle albo nas ktoś okupował albo najeżdżał, rabował, palił i zabijał. Majątki polskie zabierali najpierw zaborcy, w czasie wojny Niemcy a po wojnie komuniści. Praktycznie w każdym pokoleniu byliśmy finansowo wyczyszczeni do zera i zaczynaliśmy od nowa. Wiesz jaką motywację mieli ludzie, którzy przeżyli ostatnią wojnę ? Znam ten czas wyłącznie z opowiadań mojej babci – ludziom po przejściach NIC się nie chciało, bo nie ma sensu odbudowywać czegoś, co za kilka lat przyjdzie następny obrócić w gruzy. Przyszło nowe pokolenie i odbudowało. Dzisiaj takie samo zniechęcenie dopada młodych, którzy widzą, że znowu coś w naszym pięknym kraju nie wyszło. Komuniści tłukli pokoleniu naszych dziadków – wasze wnuki będą miały lepiej. Uwierzyli, zapierdalali jak dżinksy a na starość dorobili się garba. Pokoleniu naszych rodziców mówiono – wasze dzieci będą miały lepiej. Też uwierzyli i zapierdalali. Przyszło nowe pokolenie a nam mówi się, że lepiej już było – czytaj – w pokoleniu naszych rodziców. W ten sposób trzy pokolenia zostały wyruchane i nie dziw, że dzisiaj nikt już w nic nie wierzy.
Do 15 i 24: bardzo mądre wypowiedzi.
Chcesz twardą reformację kraju ? No to Viva La Revolution i Tuska z tronu !