Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Jak w tytule.
Nic dodać nic ująć.
Przeżyłem to wszystko na sobie.
I nie obchodzi nikogo, że to pozory.
Ale spoko, podobno liczy się charakter.
Ale to status społeczny określa charakter he he he.

Wkurwiaja mnie szmaty z neta, tiktoka jutuba i innych ścierwa, dupy nie daja a zarabiają, nagrywaja te durne filmiki selauanlne tanczace i dwuznaczne, i zarabiają, suki. Tam do kasy na handel magazyn i produkcje wypierdalac, a nie. Ja bym cofnął to wszystko do roku 2003 gdzie wtedy nic nie bylo. Wtedy te nieudaczniki by poszli do nornalnej roboty.

Wkurwiają mnie te łajzy, co tylko marudzą na trudne egzaminy na prawo jazdy. Wystarczy zerknąć do WORD-a i od razu widać, że większość kursantów to totalne zera – kompletnie nic nie ogarniają. Ale oczywiście nikt nie przyzna, że szkoły jazdy słabo uczą, a raczej wcale nie uczą. Zawsze winnych szukają wśród egzaminatorów. No masakra…

Polacy czy nie, jeden chuj, ludzie nieustannie oceniają innych i wpierdalają się w cudze życie, mimo że nikt nie prosi o ich opinie. Jednocześnie desperacko tworzą swój idealny wizerunek pod publikę. Ta hipokryzja jest wkurwiająca. Każdy, kto chce być inny niż typowy zjeb goniący za pieniędzmi i statusem, zostaje natychmiast wyśmiany i uznany za outsidera.

(Admin): Dziwna aktywnosc dzisiaj na Chujni…normalnie jest spokoj i nie ma zywej duszy i co tak ostatnio odpierdalacie z tymi komentarzami ? Ledwo post dodalem a juz 60 komentarzy… Chyba ktos nas hakuje.

Powitać.
Dziś pogadamy o tym, jak ulegle przyjmujemy tyranię i wyzysk w naszym „kochanym” kraju przyszłości. Dlaczego np. Francuzi – mimo że mają trzy razy lepszą sytuację niż my – potrafili wyjść na ulice i pokazać jaja, gdy podbili im paliwo? Nawet naród uważany za tchórza potrafi teraz więcej niż Polaczki, którzy tylko biernie narzekają w necie czy na forach. Przecież u nas za średnią krajową kupujemy trzy razy mniej benzyny niż we Francji i oni idą protestować, a my tymczasem siedzimy cicho. Sam czuję się jak taka stuleja, która żyje w komfortowej wegetacji i daje się kroić z własnej kasy i godności. Choć mam świadomość, że gdyby tylko jakaś grupa się organizowała, to bym wyszedł na protesty – mam już dość tego syfu. Wolę umrzeć od pały policji niż żyć jak warzywo bez krzty dumy.

Dlaczego robią z nami co chcą i wszystko przechodzi bez echa? Jedyny bunt to szum w mediach, a aferzyści i tak zawsze wychodzą na czysto – wrzucają mema, robią jakieś przesłuchania i ani słowa o realnych sankcjach. Ilu polityków i ludzi z elity było uwikłanych w afery, a teraz grzeją sobie wygodne fotele za kosmiczny hajs? A Polacy patrzą na to w TV zmęczeni po robocie, a ich jedyny „aktywizm” to doniesienie na jakiegoś młodszego kolegę w pracy.

Jak długo jeszcze będą kraść i rozdzielać nasze pieniądze między siebie? Jak bardzo muszą zrujnować budżet, żeby ktoś tu w końcu ogarnął? Urobili nas jak chcieli – wszystko jest zaplanowane, te same partie wygrywają wybory i będą to robić latami. Polacy dają się dymać wszystkim: rządowi, kapitalistom i Januszom. Jak chcesz się tu rozwinąć w kraju rządzonym przez układy, gdzie monopol mają populiści a koneksje decydują o sukcesie na starcie?

Wiem, zaraz pojawią się „motywatorzy” z tekstami typu „jesteś kowalem własnego losu”. No niby racja, ale macie za wąskie pojęcie sprawy. Nie piszę o indywidualnej karierze, tylko o tym, dlaczego 3/4 społeczeństwa jest dymane i utrzymywane w bierności wobec totalnie chujowej sytuacji. Dlaczego mamy mieć gorsze warunki, żeby „kuć swój los”? Przecież do rozwoju potrzebujesz kapitału na start, którego nigdy nie wypracujesz za polską medianę. To samo z edukacją – to wszystko kosztuje czas i kasę. Ktoś ze słabej pozycji nie ogarnie zmiany od razu. Dlaczego nie mamy tego, co Europejczyk ma codziennie – mediany zarobków, która daje wybór? Tam można coś odłożyć albo zainwestować, a w Polsce przy tych kosztach życie to tylko przepierdalanie kasy na przeżycie. Ilu przedsiębiorców rozwinęło się bez żadnego kapitału i pomocy? Praca za 2,5K nie jest takim gruntem. W Europie niby drożej, ale spójrzcie na proporcje: ile benzyny kupi Niemiec za swoją medianę w porównaniu do nas? Nadwyżka kasy daje start, a u nas prawie nikt jej nie ma, więc większość ludzi ma związane ręce. Jak Polak wyjedzie za granicę i będzie tam uczciwie wegetował, to przywiezie grube pieniądze na rozwój. Tutaj też się wegetuje podobnie, ale nic nie zostaje w kieszeni.

I chodzi jeszcze o godność. Typowa reakcja Polaka na nowy podatek czy chujowy przepis to wrzucenie oburzonego mema do sieci i pogodzenie się z tym po tygodniu. Potem najwyżej ponarzeka na to w stołówce ze spoconymi współpracownikami.

Od jakiegoś czasu zauważyłam, że moja współlokatorka podkrada mi drobiazgi – mydło w płynie czy papier toaletowy. Zrobiłam mały test i zostawiłam „zastępcze” produkty w pokoju, a te z łazienki po prostu wyparowały. Zastanawiam się teraz, czy mam jej zrobić aferę o ten cały płyn i papier. Na razie po prostu schowałam wszystko do swojego
pokoju, żeby nie miała do czego zaglądać. Co więcej, dziewczyna wcale nie jest biedna – widzę to po ekologicznych zakupach w lodówce, więc żadne „brak kasy” jej nie tłumaczy.

Do tego ta lokatorka zachowuje się jak jakiś dzikus: mówi tylko „cześć” i ucieka do pokoju. Jak gotuje, to zamyka za sobą drzwi, jakby bała się kontaktu z ludźmi albo po prostu chciała uniknąć spojrzeń. No i kompletnie nie sprząta ani kuchni, ani łazienki, co mnie mega irytuje. Nie ogarniam, jak można nie pomyśleć o kupieniu choćby kostki do kibla od czasu do czasu…

To niby dorosła studentka, a zachowuje się po prostu słabo. Ja dopiero skończyłam studia i potrafię zadbać o porządek i nie podkradać cudzych rzeczy. Serio, co jest z ludźmi? Powiedzcie mi, skąd biorą się takie osoby…

(Admin): Moze jest kurwo-biedakiem? Ciekawe czy na nowa chujnie ktos sypnie groszem czy wszyscy beda zydami 🙂

Moja relacja z dziewczyną stała się nie do zaakceptowania. Mimo mojego pełnego zaangażowania, poświęcania jej czasu i zapewniania jej całkowitej wolności, spotykam się jedynie z jej wyniosłością oraz brakiem szacunku w towarzystwie. Jej zachowanie jest egoistyczne – oczekuje od mnie ciągłego wsparcia emocjonalnego, nie oferując nic w zamian poza słuchaniem własnych problemów. Czuję się traktowany jak narzędzie do spełniania jej potrzeb, a rzadkie spotkania i brak komunikacji jasno pokazują, że ten związek jest skażony. Nie zamierzam dłużej tracić nerwów na kogoś, kto nie docenia moich starań. Jeśli ona nie zmieni swojego podejścia natychmiast, kończę tę relację bez zbędnych dyskusji.

Wiele problemów można nimi rozwiązać, a w zasadzie od tego są chyba tylko wyjątki.

Efektem chujowego startu i braku pieniędzy jest, od najmłodszych lat:
– Brak własnego pokoju
– Brak własnego komputera
– Więcej nieprzyjemnych i niepotrzebnych przygód związanych z chodzeniem do szkoły
– Mniej umiejętności praktycznych, np. obsługi maszyn rolniczych, wiązanie supełków, a szkoła oczywiście nie uczy niczego praktycznego,
– Gorsze przygotowanie do życia
– Większa presja i stresowanie się np. większe sranie w gacie kiedy szef zwolni, a co czasem za tym idzie:
– częstsze chodzenie z podkulonym ogonem + cechy z tym związane
– Zaniedbany rozwój wynikający z nieuczestnictwa w kursach i dodatkowych zajęciach z powodu „braku funduszy”, oraz :
– Większa szansa na to, że brzdąc zarucha w wieku 30 lat lub późniejszym (oczywiście jeśli oznacza to mniej zajebiste ruchanie), zachoruje na depresję lub będzie mieć inne problemy natury psychicznej albo zrezygnuje z dalszego rozmnażania (czy to takie złe to by można napisać wypracowanie).

A na koniec może podam kilka najbardziej chujowych powodów śmierci jakie sobie można wyobrazić:
– w drodze do pracy
– w pracy
– w drodze z pracy
– z powodu braku (nawet chujowej) pracy (np. zawał ze stresu)
– po wywiadówce
(wyobrazić sobie można: człowiek uczy się za darmo, cały czas się do niego przywalają, ostatecznie nie nauczą go niczego co by mu się mogło przydać w jakiejkolwiek pracy… i jeszcze ta śmierć)
I oczywiście:
– z powodu braku pieniędzy (na coś), tego co sobie można za nie kupić lub spłacić.

Czuję narastający lęk, patrząc na te wszystkie lata, które przeminęły w cieniu własnych kompleksów i braku odwagi. Mam 34 lata, a moja dotychczasowa aktywność seksualna ograniczała się do mechanicznych spotkań z prostytutkami oraz kompulsywnej masturbacji, którą uprawiam od dziecka – to zaczyna mnie przerażać. Każda próba nawiązania bliskości kończyła się porażką lub wstydem; kompletnie zawaliłem przy dziewczynie w liceum i do dziś czuję ten niesmak, a moją ostatnią szansę na miłość straciłem przez własną głupotę, bo nie potrafiłem odczytać sygnałów kobiety, która teraz jest mężatką z dzieckiem. Choć mam stabilną pracę i fundusze na mieszkanie bez kredytu, czuję się uwięziony w marazmie – moje jedyne pasje to porno i spanie, a siła do robienia czegokolwiek innego zupełnie mi wyparowała. Czy naprawdę zmarnowałem życie? Czy jestem zwykłym nieudacznikiem?

Denerwuje mnie to, że życie traci sens i wcale nie wynika to z jakichś głupot. Jak tylko się do czegoś przyzwyczaimy, od razu zaczynają nas dojeżdżać. Nic nie należy do nas – gry na kompie czy konsoli to teraz jeden wielki syf z samym multiplayerem i subskrypcjami. Ciągle trzeba dopłacać za gówno, a zarobków mało. To samo jest z furami, bo każdy woli kupić passata od nosacza niż jakiś szajs za 50 koła z salonu. Możemy to zatrzymać, tylko przestańcie się użalać i zacznijcie walczyć, bo sam nie dam rady – ja motywacji nigdy nie stracę.