Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Dziś opiszę Wam mniej więcej, jak przedstawia się obraz człowieka, który ma prawo zarządzać innymi.
Pracuję w małej firmie z garstką pracowników, gdzie na czele stoi na oko 43 letnia rasowa suka. Zawsze wypindrzona , wytapirowana, szpileczki, ajfonik i całodzienne pierdolenie przez telefon z koleżaneczkami. Rozmowy balansują na poziomie ” No hej Kryśka, wiesz że Jaśka,ta siostra Kaśki co ma córkę Maryśkę poszła do łóżka z tym Jaśkiem spod 3? Noooo maaaasakra Ty słuchaj no !”…I w takim akompaniamencie z całodniowym batem na plecach, musimy zapierniczać jak mróweczki, by pani primadonna miała na nowe hybrydy i trwałą. Dodam,że teoretycznie owa Paniusia, odpowiedzialna jest za dwa stanowiska. Myślicie,że choćby kiwnie palcem nawet gdy my zalewamy się potem mdlejąc ? A ni kutaaa. Wszystko co do zrobienia ma ona, przekazuje nam- pracownikom. A nie daj Bóg nie wyrobimy się z robotą, to przez resztę miesiąca wysłuchujemy jacy jesteśmy nieproduktywni, wolni i leniwi. Ona zaś zamawia się swoją nieistniejącą chorobą nóg, którą orzekł na jej prośbę, jej znajomy lekarz, po to by ta doiła zasiłek dla niepełnosprawych i dodatek dla pracownika z żółtymi papierami. I w ten sposób moi mili, w tym kraju utrzymuje się pasożyt. Ktoś tu niedawno pisał,że szefowa nie potrafi napisać maila, bez błędu ortograficznego. Podpinam się pod to rękoma i nogami. Co więcej, nasza primadonna potrafi się zapytać pracownika o to, czy NIKOL to to samo co NICOLE bo jej się wydaje że NIKOL to imię damskie a NICOLE to męskie. Rozumiecie ten poziom? Moim zdaniem szefowa, tudzież szef powinni świecić przykładem dla swych pracowników a tymczasem coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu,że im wyższe stanowisko tym więcej gówna w głowie. Znajomość języka angielskiego u niej to poziom absolutnie zerowy, ortografia, interpunkcja, czy inne dziedziny nauki także leżą. W dzisiejszych czasach wystarczy tylko opanować cwaniactwo do perfekcji i dobrą bajerę, żeby ocyganić klienta i życie jest ustawione. Przykre ale prawdziwe.

Jak mnie wkurwiają te reklamy z wrzeszczącym bydłem na stadionach i to niszczące uszy : GOOOOOOOOOOOOOOOOL!!!! GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL GOOOOOOOOOOOOOOOOOOL!!!!
Darcie tej japy jest już od 2 miesięcy na dosłownie każdym kanale telewizyjnym jak i na stacji radiowej.
Szkoda,że nie bierze się pod uwagę że nie każdy lubi spocone bydło ganiające za gałą i rykowisko jak w lesie.

Odkąd pamiętam nasze drogi swoim stanem przypominały bardziej trzeci świat, niż Zachód. Jeżdżę dzisiaj po mieście samochodem w celu załatwienia swoich spraw w jebanych urzędach i kurwa praktycznie wszędzie nierówności, w jednym miejscu kawałek zrobionej jezdni, za chwilę jadę dalej i sruuu! dziury jak gejzery! Jakby nigdy nic! Nawet jebanych znaków nie było, że nierówności na drodze! Dobrze, że wiedziałem, że tam tak jest, inaczej rozpierdoliłbym podwozie w aucie za 30 tyś. złotych! Wracam dalej i jadę ulicą chorzowską, którą kurwa nie zrobili odkąd mój ojciec żyje (a żyje już prawie 50 lat) i też kurwa durszlak! Szybciej jak 30 km/h nie pojedziesz! Co to ma być w ogóle! Tyle lat! A oni prawie nic nie zrobili, a jak już coś robią to kurwa rok, albo dwa! To jest chore ludzie! Tych wszystkich skurwysynów odpowiedzialnych za drogi powinno się postawić pod sąd i do więzienia! I to wszystko w jednej ze stolic wojewódzkich!

Od razu zaznaczam, jestem dorosłym ,mocno otyłym facetem (1.79 wzrostu i 108 KG wagi). Moja matka ma bzika na punkcie gotowania i ciągle zmusza mnie do jedzenia. Codziennie je się tłusto, kupa ziemniaków,dwa kotlety, potem jakieś placki. Każda próba odmówienia lub zjedzenia nie do końca kończy się niesamowitym krzykiem i szantażem. Wypominaniem mi wszelkich błędów i tekstem „to sobie sam gotuj”. A ja właśnie tego chcę! Ile razy sam się żywiłem to może maks trzy dni a potem matka latała za mną z kotletami. Pewnie mnie zjebiecie dorosły to się wyprowadź. Niestety mieszkam w małym mieście i zarabiam mnie niż minimalną na czarno… Innej perpsktywy nie mam, sam nie utrzymam drogiego mieszkania w bloku. Daleko wyjechać nie mogę gdyż jestem ostatnim członkiem tej rodziny i muszę zajmować się matką i babcią która co ciekawe jest jeszcze gorsza pod tym względem. Robi dwa obiady, jeden o 11, potem o 13 woła by znów jeść. Na szczęście nie mieszkam z nią w jednym domu na stałe. Czy ktoś z was spotkał się z czymś takim? Jak można będąc cywilizowanym człowiekiem dostawać takiego bzika? Z mojej otyłości powoli choruję, jem na siłę by mieć choć trochę spokoju po robocie a nie awantury. Nie pomagają tłumaczenia, wyliczanie ile się zaoszczędzi mniej jedząc. Ja mam wpierdalać tak jak one które też są otyłe. Tylko nie piszcie że „inni mają gorzej bo nie mają co jeść”. I tak już wspieram jednego bezdomnego wynosząc potajemnie nagromadzone szynki, sery, chleby.

Na wielu stronach w internecie żeby nawet komentarz napisać to trzeba obowiązkowo się zalogować, albo chociaż podać swój e-mail. Wkurwia mnie że mało gdzie można pisać bez logowania się albo podawania swoich danych typu mail. Chujnia.pl to jest wyjątkowa strona, piszesz bez żadnych kont. Nie to co na wielu innych stronach. Żeby sam komentarz napisać to już trzeba być zarejestrowanym. Niedługo to żeby wyszukiwać w wyszukiwarce Google będzie trzeba mieć konto bo inaczej nic nie znajdziesz. STOP dyktaturze internetowej.

Jak wyżej, jestem inaczej traktowana w pracy bo:
jako jedyna wyłamuję się z grupy i wychodzę zawsze punktualnie z pracy, a nie tyram ponad program nadgodzin ile chuj wlezie. Robię swoje i po prostu wychodzę. Mimo, że raz wezwano mnie „na dywanik” i upomniano, że tylko patrzę na zegarek aby wyjść do domu. Co jest oczywiście gówno prawdą i takim pierdoleniem żeby się czegoś doczepić kiedy nie ma się niczego konkretnego do zarzucenia.
Po drugie nie włażę szefostwu w tyłek. Po trzecie żadnych kurwa przysług, dodatkowych zadań i pracy w soboty. Wiem, że szefostwo to ludzie bardzo niewdzięczni, nie potrafią szanować i docenić dobrego pracownika. I choć wszyscy o tym dobrze wiedzą, nikt oprócz mnie, absolutnie nikt nic z tym nie robi. Narzekają ciągle jakie to szefostwo jest BE. Ja już nie raz radziłam aby zmienić miejsce pracy ( co zresztą sama staram się w międzyczasie zrobić ponieważ nie widzę innego rozwiązania) albo żeby wszyscy jak leci postawić się i iść całą grupą na rozmowę. Lepiej tak niż pojedynczo. Pojedynczo próbowałam i nie poskutkowało. Ale nic, jak grochem o ścianę. Do tej pory byliśmy wszyscy w zespole zgrani. Zawsze się wspieraliśmy i dogadywaliśmy między sobą… Niestety na koniec szlag mnie trafia. Zauważyłam nawet jak jedna z pracownic nosi ze sobą leki na nerwy. Ja pierdole ileż można sobie na takie coś pozwalać i siebie tak traktować?!!!. Ludzie czemu wy sobie to robicie?!!! Są do cholery jakieś granice. Mówię jej, weź coś z tym zrób, idź porozmawiaj z szefem. Tylko bez świadków, na osobności. Bo za chwilę się psychicznie wykończysz.. Tak dobrego pracownika jak ona bardzo trudno tutaj znaleźć…Na co słyszę: „Nie, ja tak nie umiem.” „Boje się zmiany pracy”. Ple, ple, ple, kurwa. A potem taki Janusz albo Grażyna przyjmując nowego pracownika, są już z góry nauczeni, że nawet byle jaką umową kupili sobie wyrobnika/ niewolnika! (Zresztą, nie będę więcej psioczyć na te spierdoliny Janusze i Grażyny. Wystarczająco już tutaj na chujni zostało napisane). Ale dzięki właśnie biernej postawie pracowników, zwykłych ludzi, którzy nie szanują przede wszystkim siebie. Smutne to bardzo.

Przez te smartfony ludzie już całkiem pogłupieli, przede wszystkim młodzież, ale nie tylko.
Idąc ulicą, czy siedząc w autobusie wszyscy praktycznie nos wsadzony w telefon, do tego większość małolatów słuchawki na uszach, co tam takiego jest ciekawego w tym internecie żeby całą uwagę na to poświęcać?
W ogóle nie patrzą gdzie idą, na przejściach nawet nie patrzą czy coś jedzie.
Wolę sobie popatrzeć przez okno w autobusie albo posiedzieć na ławce i oglądać ludzi dookoła niż wyciągać telefon i odcinać się od otaczającego świata. Jakaś masakra.
Nawet nie zagadasz na ulicy do żadnej dziewczyny no bo niby jak?
Głowa w telefonie i jeszcze słuchawki na uszach.
Ale ludzie są teraz ogłupieni tym wszystkim.

„Było nas trzech
W każdym z nas inna krew
Ale jeden przyświecał nam cel”Tym celem było pomagnie bezdomnym zwierzętom. Siedząc ostatnio w parku na ławeczce sączylismy wódeczkę przelaną przezornie do butelek po wodzie mineralnej. A tu nagle dwóch bachorów goni małgo kociaka. Kociak wskoczył na drzewo a te gnoje z kijem i jakimiś kamieniami na niego. No to dostał jedem z liścia a drugi z buta w dupe. Przyleciał tatuś jednego z nich słysząc rozdartą mordę swojej latorośli. W obliczu ataku trzeba było użyć podobnych środków jak do małolatów tyle że cięższego kalibru. Nie moge zrozumiec co komu przeszkadza kot czy pies łażacy po parku i niezaczepiający nikogo? Trzeba być wyjątkowo chujowym rodzicem żeby nie wpoić smarkaczowi że tak się nie robi. Przez to cierpią koty i psy a smarkacze i ich tatusiowie dostają wpierdol spoykając na swej drodze takich jak my. To jest właśnie chujnia która mnie dopadła.

Wkurwia mnie wsiurstwo i małomiasteczkowość. Przyjedzie se taki wsiur do wielkiego miasta i uważa się za rodowitego mieszczucha i ma innych za nic. Nie wspominając o wsiurskich zwyczajach czyli wyjebywanie petów z auta przez okno, przeklinanie na całe gardło w obecności dzieci w mieście czy darcie japy w sklepie. Dotyczy to także głównie studenciaczków. WON na wieś z powrotem.

Ja pierdole. Nigdy nic u nas nie szło prosto. Całe życie na wynajem, jak jakaś cygańska rodzina. Nadpobudliwa, wiecznie się drąca, matka, ojciec alkoholik, potem ojczym psychopata xD, brat studenciak, a między tym wszystkim ja – nie wystający z tłumu, mający własny świat, własne poglądy na świat i marzenia związane z przyszłością, cichacz o duszy artysty.
Całe życie jestem jebany w dupę. Mama po ostatnim rozwodzie wiecznie myśli co będzie w przyszłości, bo zarabia najniższą i mimo, że chodzimy do pracy weekendowo, to jej jest wiecznie za mało, przepierdala na głupoty – między innymi pali chyba z paczkę dziennie XD – i tylko narzeka jaki to świat jest dla niej zły. A ja jako, że zawsze byłem spokojny oraz wychodzę z założenia, że nie ma sytuacji bez wyjścia i zawsze znajdzie się rozwiązanie, tylko wystarczy pomyśleć, po prostu się tym nie przejmuję. Uczę się zajebiście, zamierzam iść na kozackie studia i zarabiać krocie. Oczywiście nie jestem kolejnym debilem myślącym, że pieniądze rosną na drzewie, ale mam ciekawe plany i mimo wszystko zamierzam, postarać się, je zrealizować.
W czym problem? Moja matka widzi to inaczej. Jej się wydaje, że z braciakiem będziemy z nią mieszkać chyba całe życie, a naszym głównym priorytetem jest zapewnienie jej, życia na poziomie królowej. Nawet tego nie ukrywa. Otwarcie mówi, że chce żebyśmy wyjechali za granicę i kupili w końcu „nam” mieszkanie. Serio. Chce abym zrezygnował z moich planów studiowania i wyjechał robić za niecałe dwa kafle, o chlebie i wodzie dla turka, czy o zgrozo! Polaka w obozie pracy z warzywami xD Ale co z tego ja będę miał? W następstwie problemy zdrowotne i całe życie w toksycznym otoczeniu.
Nie potrafi pojąć tego, że ja się absolutnie do pracy fizycznej nie nadaję. Dzięki wykształceniu mam szansę robić to co lubię i z tego zarabiać niezłe pieniądze. Kiedy mam pracować z jakimś mironem na produkcji, z wyjebanym bebechem, to zaraz mnie bierze ból brzucha i chyba się kiedyś nabawię wrzodów. Ja pierdole. Ostatnio chyba pierwszy raz w życiu przechodzę tą mityczną „depresję”, z której zawsze miałem bekę i myślałem nad tym czy nie bohatyrnę, przed ukończeniem szkoły xD