Drodzy chujanie, każdy z Was przechodził pewnie przez ten etap – co ze sobą, kurwa, zrobić?! Jestem w drugiej liceum i od dłuższego czasu (właściwie to odkąd nauczyłam się mówić) mam jakiegoś pierdolca na punkcie myśleniu, a wręcz marzeniu o przyszłości.
Zaczęło się od tego, że jako mały gnojek brałam wszystkie możliwe narzędzia plastyczne i mazałam po ścianach tak, że należało na nie nakładać pierdyliard warstw farby, aż w końcu dostałam porządną nauczkę w tyłek. Jakoś wcale mnie to nie zniechęciło i szybko rozwijałam zdolności plastyczne – przedszkolanki nie wierzyły, że rysuję z wyobraźni rzeczy, o których im samym się nie śniło – a przecież zaczęło się tak niewinnie. Jeszcze w przedszkolu jako pierwsza nauczyłam się czytać i pisać, toteż zaczęłam jako brzdąc pisać opowiadania. Moim stałym rytuałem w ciągu dnia było oglądania z ojcem filmów naukowych, przede wszystkim przyrodniczych. Byłam zafascynowana zwierzętami, astronomią, fizyką… całym światem. Potem nagle ten świat runął. Poszłam do szkoły i z roku na rok czułam coraz większe wypalenie. Nadal widoczna była moja ponad przeciętna kreatywność, szczególnie ujawniająca się w konkursach pisarskich. Zaczęłam tworzyć komiksy, nowele, zapoznałam się z Photoshopem, fotografią… Rozwijałam wszystko obok szkoły. Ona jakoś zawsze była dla mnie obok, mimo iż dla rodziców zawsze była najważniejsza i czułam ciągłą presję. Moją piętą achillesową była rzecz jasna matematyka. Po prostu nie mogłam znaleźć w niczego, co wywoływałoby ten dreszczyk emocji, jaki daje chociażby oglądanie programów Steve’a Irwina [*].
Co więcej zawsze miałam ten problem w komunikacji z rówieśnikami – wolałam prowadzić dysputy ze starszymi, którzy imponowali mi wiedzą i doświadczeniem. Mimo tego jeszcze w klasach 1-3 zdobyłam szczytową pozycję w klasie – byłam „śmieszkiem”, który zawsze zaskakiwał zabawnymi tekstami. To samo jakoś ze mnie wychodziło, każdego potrafiłam rozbawić i mnie samej sprawiało to przyjemność. Aż pewnego dnia, którego chyba nigdy nie zapomnę, po kolejnym „żarciku”, zostałam wysłana do kąta i usłyszałam pytanie rozchodzące się w moi małym łebku jak echo: „czy chcesz być do końca życia pajacem?”. Zapamiętałam to sobie i chyba właśnie wtedy na dobre straciłam grunt, poczucie własnej wartości, zamknęłam się w sobie na dobre. Przez bite 6 kolejnych lat (aż do ukończenia gimnazjum) z przebojowej dziewoi przeistoczyłam się zupełnie w szarą myszkę. Pewnego rodzaju abstrakcja i chęć do twórczości wciąż we mnie siedziały, ale już nie mogły się uzewnętrznić inaczej niż przez ołówek i kartkę. Rysowałam na potęgę, nie zważałam na nic, lekcja dla mnie nie istniała. W środku oddawałam się marzeniom o zawodzie reżysera, rysownika, komiksiarza, a nawet tresera zwierząt… Myślę, że to zamknięcie się w sobie spowodowało u mnie jeszcze bliższe zbliżenie się do tych istot – jeździłam konno od 9. roku życia, potem wystawiałam psy na pokazach i nawet nieźle mi to szło – doczekałam się kwalifikacji do mistrzostw polski w junior dog handlingu. Marzyłam o sportowej karierze jeździeckiej, ale nigdy nie doczekałam się własnego wierzchowca, co wykluczało jakikolwiek profesjonalny rozwój w tym kierunku. Wystawy też musiałam sobie odpuścić, jak już dobiłam targu o własnego psa rasowego, bo była to droga inwestycja. Został mi papier, pióro, książki. Rodzice postanowili ze mnie za wszelką cenę zrobić lekarza. Moja fascynacja nauką odżyła na nowo. Zaczęłam wertować wszelkie publikacje, szukać wszelkich informacji przez kilka lat, by dojść do pewnego wniosku – medycyna nie ma nic wspólnego ze zdrowiem, a lecząc objawy jedynie maskuje przyczynę chorób. Mimo tego zdecydowałam wtedy, że jestem gotowa porwać się z motyką na Słońce i być „innym, lepszym konowałem” – mój durny idealizm jeszcze wiele razy się przejawi.
W międzyczasie kontynuowałam poszerzanie wiedzy teologicznej (wahania egzystencjalne miałam bardzo wcześnie, ale nikt nie umiał sformułować logicznej wypowiedzi, która by mnie wystarczająco nasyciła, toteż musiałam sama wziąć sprawy w swoje ręce) i zoologicznej. Będąc w gimnazjum katolickim (mimo usilnych próśb o wysłanie do szkoły plastycznej, zostałam niejako skazana na 3 lata modlenia się codziennie PO NIEMIECKU) zmieniłam wyznanie na protestanckie i nie przyjęłam bierzmowania… Co wywołało niemałą aferę i raczej nie byłam tu mile widziana, siebie też nie widziałam w tym miejscu na dalszym stopniu edukacji. Skończyłam tak czy siak gimnazjum z jednym z najlepszych wyników i poszłam do jednego z najlepszych liceów w Polsce do klasy biol-chem-mat. Tutaj zaczęła się powolna agonia. Chemii nie cierpiałam od lat, mimo tego myślałam, że się przemogę – nie jestem w stanie przełknąć ani jednej reakcji, jutro mam sprawdzian. 🙂 Matematyka była już zupełnie dla mnie jakąś pomyłką. Pocieszałam się, że wytrzymam te trzy lata, a potem ucieknę do Montany ujarzmiać mustangi (z nadmiaru nauki musiałam porzucić moją największą pasję – konie, których deficyt odczuwam do dziś) albo zostanę treserem panter do Hollywood – naprawdę miałam takie chore pomysły i w zasadzie gdy o nich dzisiaj myślę nasuwa mi się… czemu nie?!
Idąc do liceum obiecałam sobie, że z powrotem będę sobą. Spoglądając za siebie nie mogłam sobie przypomnieć momentu, w którym straciłam przyjaźń i podziw innych ludzi. Jak zwykle, kiedy coś sobie postanowiłam… udało się – wkrótce stałam się wręcz duszą towarzystwa całego rocznika, moje niekończące się żarty, metafory i porównania sprawiały, że ludzie otwierali usta i jednocześnie zatykali się w środku. Po pewnym czasie zaczęłam dostrzegać siebie w nieco czarnych barwach – bardziej jak egocentrycznego celebrytę, artystę, który musi mieć widownię, bo bez niej jest nikim. Zauważyłam też, że tak naprawdę czuję się dobrze tylko wtedy, kiedy przekraczam jakieś granice, gdy robię coś niekoniecznie powszechnie akceptowalnego… czuję w tym namiastkę wolności. W zasadzie odkąd pamiętam, większość rzeczy powszechnie uznawanych bez zbędnych pytań za prawdę, stawiam przed własnym osądem. Nie potrafię przyjąć czegokolwiek ot tak, na wiarę, jeżeli nie wynika to z pewnego ciągu przyczynowo-skutkowego. Przez chwilę czułam więc, że wyswobodziłam się z jakiegokolwiek przejęcia czyjąkolwiek opinią – ale nie na długo. Po jakimś czasie niektóre rzeczy zaczęły mnie boleć. Nikt nigdy nie widział, że ta sama dziewczyna, która chodzi jak pijana po szkolnym korytarzu, zaczepia wszystkich, pamięta wszystkie imiona i zawsze ma na wszystko odpowiedź, w domu płacze do poduszki. Nie każdemu odpowiada mój sposób bycia, co więcej – dla niektórych powierzchownie mogę wydawać się po prostu debilem. Mówię, co myślę, jestem głośna i ordynarna, wydaję się jak z kosmosu. Niektórym to imponuje i nieraz słyszałam, że jestem najbardziej zwariowaną oraz uśmiechniętą osobą, jaką poznali w życiu, według nich jestem pełna elokwencji i zaskakuję oglądem na każdą sprawę; natomiast dla reszty stanowię przykład idioty pozbawionego oleju w głowie. Wiem, że jedyną opcją na obejście krytyki jest po prostu nierobienie nic – jak dawniej. Tylko chciałabym do końca wyleczyć się z tego poczucia odrzucenia, jakie towarzyszy mi wielokrotnie przed lustrem.
Wracając – w liceum straciłam czas i ochotę do rysunku. Zauważyłam za to, że przez całe życiu towarzyszyła mi muzyka i wkrótce stała się dla mnie wszystkim. Zaczęłam intensywnie naukę gry na perkusji. Każdy wolny czas poświęcałam na lekcje i treningi, w końcu udało mi się pożyczyć cały zestaw. Wróciłam do rysunku, zaczęłam też malować. Nareszcie zrozumiałam, że nie potrafię żyć bez jednego – twórczości, ekspresji wszelkiego rodzaju, czy to słowo pisane czy też śpiewane, obraz czy melodia. Żałuję i już chyba zawsze będę żałować, ze zrozumiałam to dopiero w połowie liceum. Mogłam zabrać się za instrument chociaż kilka lat wcześniej i dziś nie stałabym w bagnie, do którego wreszcie chcę przejść. Wytrzymałam w tej zasranej klasie snobistycznych dzieci lekarzy półtora roku. Ostatni semestr spędziłam przed werblem w napiętej atmosferze przerażonych rodziców. Skończyłam z kilkoma zagrożeniami bez chęci ich poprawy. Mam wszystkiego dosyć, postanowiłam postawić wszystko na jedną kartę i rozwinąć to, co Pan nasz mi dał – dar tworzenia, choćbym miała wyplatać kosze wiklinowe na targ. Bałam się, że nie przepuszczą mnie do następnej klasy i popełniłam największą możliwą głupotę – wypisałam się z najlepszej szkoły, na jaką mogłam trafić (a wystarczyło zmienić profil!), do słabszej stopniem, w dodatku z deszczu pod rynnę – również do bio-chem-matu, uznając, że to jedyne, co potrafię… Od pierwszego dnia uderzyła we mnie przepaść intelektualna. Nie mogę się tutaj odnaleźć zupełnie. Po wielu rozpaczliwych rozmowach z dyrektorem zawarłam umowę – poprawię oceny w tej szkole i w lasie maturalnej mogę wracać. Jest jeden szkopuł – nie chcę być tym pieprzonym chemikiem, lekarzem, popierdolonym zielonym i nie wiem kim jeszcze! Chcę iść na malarstwo albo grafikę, a każdy profil jest w tym wypadku marnotrawieniem czasu. Co mi da zasrana matura z chemii, kiedy mam egzamin wstępny, na którym gówno kogo jebie, ile miałam procent. Ze względu na to, iż coś zdawać muszę, postanowiłam, że uporam się z matematyką – moim największym kompleksem, angielskim – do którego zawsze miałam smykałkę i z… historią sztuki – żeby, do chuja pana, wiedzieć o czym ci studenci czy profesorowie do mnie mówią, ale też dlatego, że historia ogólnie zawsze była moją najmocniejszą stroną, a moja ciekawość w tym dziale jest niepohamowana i stanowi naprawdę wyzwanie – bardzo niewielu ludzi porywa się na takie rozszerzenie, a jeszcze mniej zdaje je z zadowalającym wynikiem. Wszystko cacy, tylko co dalej z tą szkołą… Czuję się jak w czarnej dupie, spróbuję jeszcze raz ubłagać o zmianę profilu na jakieś mat-geo-ang czy inne gówno, byleby zredukować utleniacze z mojego życia do zera raz na zawsze. Tylko co potem powiem dyrektorowi starej szkoły w czerwcu, że poprawiłam oceny, ale z geografii…? Chujnia i śrut, najchętniej wyjebałabym do jakiejś wieczorówki i sama albo z pomocą korepetytorów przygotowała się do matury, bo czas leci… a ja wciąż śpię po 5 godzin (biorąc pod uwagę, że każda nieprzespana godzina równa się pierdyliardowi utraconych bezpowrotnie neuronów, wkrótce upodobnię się do niższych ssaków), oczy mi wilgotnieją na myśl o szkole, a w tle leci „Another Brick in the Wall”.
Dzisiaj jeszcze jedna iskierka się we mnie zatliła – nauczyciel muzyki zaproponował mi przygotowanie na instrumentalistykę w tak późnym wieku… Musiałabym wtedy jednakże naprawdę zarzucić wszystko, co jest prawie niemożliwe, po prostu doba jest za krótka albo ja beznadziejnie zorganizowana.
Na koniec dodam – na jutro muszę opanować materiał, z którym nigdy wcześniej nie miałam styczności, a siedzę tu i walę z całej siły w biedną klawiaturę. Potrzebowałam tego, spełniajcie marzenia i takie sram.
Zawsze, odkąd pamiętam, podobały mi się dojrzałe, puszyste mamuśki po 40stce. I kiedy mówię „puszysta”, mam na myśli wielkie, otyłe, 150cio kilogramowe jebadło, które wyhodowało swoje sadło w długotrwałym procesie dojrzewania. Wielkie wylewające się na boki cycochy o rozmiarze co najmniej E, duże jak szafa trzydrzwiowa dupsko oraz ogromny brzuchal zwisający do kolan – to jest to, co kocham najbardziej! Fajnie jest też, gdy maciora ma tłusty gardziel, całkowicie zakrywający jej szyję i grube nadgarstki, które sprawiają, że zegarek wręcz wbija się w sadło tłustej lochy. Uwielbiam, kiedy grubaska jest niedomyta. Gdy czuję odór wydobywający się z jej tłustych, przepoconych pach, to mój kutas staje się wielki i twardy, jak rura wydechowa od Ursusa. Od razu mam ochotę zerwać kieckę z jej ogromnego dupska i wylizać jej niedomyty po ostatnim sraniu odbyt. Marzę o scenie, w której 150cio kilogramowa mamuśka leży na plecach na stole i rozchyla przede mną swoje wielkie uda, a ja rżnę jej mokre spasione cipsko, podczas gdy jej wielkie brzuszysko faluje niczym galareta. Wyobrażam sobie też scenę, w której grubaska klęczy przede mną, nastawiając mi swój tłusty gardziel. Ja chwytam jedną ręką za jej włosy, drugą za jej gardziel, a mój żołądź zaczyna ślizgać się po jej wielkich, przerośniętych migdałach niczym bobslej po torze wyścigowym. Długo tak nie wytrzymuję, bo po chwili mój kutas eksploduje w jej tłustej gębie, niczym bomba atomowa w Hieroszimie i z powodu tak wielkiego ciśnienia moja sperma wytryskuje przez jej nozdrza. Grubaska, wysysając resztki spermy z mojego kutasa, dziękuje mi za ten bogaty w proteiny koktail, który pozwala obrosnąć jej w tak wielkie sadło.
Dam ci 5 gwiazdek po czasie. Baby to tępe kurwy, ruchać sie nie chcą szmaty pierdolone zajebane w dupę jebane. Tam ciągnąć chuja i dawać cipska bez kondona i łykać piguły hormony czy chuj wie co, jesteście od jebania i zajmowania sie domem wypierdalać szmaty!
Rób doktorat
Dawka chamstwa i prostactwa ponad ludzką miarę. To jest przerażające, że takie gówno jak ty chodzi pośród ludzi i współtworzy otaczającą rzeczywistość.
Człowieku, ona chcę seksu nawet bardziej od Ciebie! Po prostu marzy o kimś innym, a zapewne już Cię bije po rogach z jakimś brutalem, który porządnie ją zerżnie :D. Nic nie poradzisz, takie życie. Albo rodzisz się z dużym fiutem i talentem do seksu, albo jesteś przeciętnym Januszem bez perspektyw na większą miłość. Ruchaj inne, zarywaj z klubu i je bzykaj. Wyjebane w te szlaufy ;).
Tak jest z każdą po pewnym czasie 🙂 Lepiej czytaj braci samców i się edukuj, bo marnie skończysz 🙂
obudziłeś się już, frajerze?
Cwicz Jogę to sam sobie opierdolisz gałe.
Trzeba było zapłacić prostytutce , to byś dostał to, za co zapłaciłeś. Nie dziwcie się potem że polki wolą anglików, niemców , holendrów- bo polaczki to chamidło straszne…
Jebać Ukrów ! MORDERCÓW brudasów.chuji złamanych jebanych w dupe.
Nie wszędzie o ruchanie chodzi, ale spoko facet. Mam gorszy od Ciebie problem. Mam nową dziewczynę, 25 latek jej stuknęło i powiedziała mi wprost, ze sie wyszalała. Pozwoli się zabawić raz na tydzień, a ja wcześniej nawet porządnie nie poruchałem.
Na moje oko ona cie zdradza na boku z jakimś fagasem, lub planuje rzucić Cię w pizdu że tak powiem. Odeszła od ciebie emocjonalnie. To kiedy odejdzie fizycznie to kwestia czasu, więc radzę Ci się na to przygotować i odejść pierwszy. Chyba że jeszcze chcesz to ratować i rozmawiać.
nie żebym coś tam sugerował, ale te 3 stówki to widocznie szału nie robią..
Walentynki to kolejny pomysł korporacji z żydo-zachodu żeby zarobić na głupocie i naiwności gojów a akurat tzw.miłość jest jednym z towarów który najlepiej się sprzedaje,bo miłośc to w czasach obecnych towar który można dobrze sprzedać i zawsze znajdzie się odbiorca który go kupi,bo dzięki nam wszystko dzisiaj przelicza się w pieniądzach i przedkłada się interes własny nad drugą osobę,dzięki czemu nasze firmy na tym zarobiają i goje w bezwględnej pogoni za pieniądzem zatracą swoje człowieczeństwo i sprzedadzą nam swoją duszę za bezcen co znacząco ulatwi nam drogę do wprowadzenia NWO
„Myślę że problemu ze znalezieniem nowej nie będzie, lewy nie jestem.” No nie tak prędko z tą samooceną, patałachu. Jak byś nie był lewy, to by lochy głowa (i dziąsło) nie bolały… Poza tym naprawdę siedzisz z dupą tylko dla zamoczenia w niej? Pan twój, Mesio, by ci współczuł, gdyby miał sumienie. /Mesio PS. „Chuj mówi że mam okres” Chuj ci mówi, że masz okres, powiadasz? No różne rzeczy Pan twój widział i słyszał w wieloletnim a ciekawym żywocie swoim, ale taką psychozą to się jeszcze nie spotkał… Interesujące… Pan twój ma dwa pytania. 1. Od dawna ze sobą rozmawiacie? I pytanie numer 2. Czy tampon się mieści?
No więc Autorze, po takim wpisie możesz oczekiwać tylko komentarzy w których dowiesz się że laska przyprawia Ci rogi. I zobaczysz że mam rację. A teraz do rzeczy. Moim zdaniem dziewczyna jest nieszczęśliwa z jakiegoś powodu i dziwię się że jeszcze tego nie zauważyłeś. Masz z nią usiąść i porozmawiać (i to jest słowo kluczowe) o zaistniałym problemie, zwrócić uwagę na JEJ perspektywie tego wszystkiego, bez żalenia się na, wiem że przykre dla Ciebie, efekty. Zdecyduj się, albo traktujesz to poważnie, albo tkwicie w bardzo specyficznej relacji „na niby”, w której śmiem twierdzić że ją wykorzystujesz. Jeśli choć trochę Ci na Niej zależy to nie odpierdalaj bzdur.
dobrze mówi, znam się na tym , a dziewczynki niech gniją w domach
Nie rzucajcie wszystkich kobiet do jednego kurwa wora!!!!
Ja uwielbiam sex, mogłabym parę razy dziennie….i gałę ssać
….to mój mąż nie daje rady tyle razy ile bym chciała…
Więc odpierdolcie się od kobiet …. męskie suczki pokrzywdzone….
Bo Ty nie wiesz jak to jest być babą. Niektóre lubią jak je facet pociągnie za włosy do łóżka, inne zaś potrzebują czułości (miłe gesty, choćby głupie pomizianie po plecach, niespodziewany buziak w ciągu dnia). I to nie jest tak, że kobiety trzeba namawiać do seksu, my to uwielbiamy tak jak i Wy! Tylko czasem naprawdę się nie chce. Ewentualnie coś w związku nie gra i odbija się to na pożyciu. Czasem babeczkom mija ochota kiedy boją się ciąży. Albo jak ich facet jest chujowy w łóżku i się nie myje. Rozmawiałeś Ty chociaż ze swoją panią Adonisie?
Puste kule i pełny żołądek to facet nie bedzie szukał jedzenia na mieście
Ma bolca na boku i tyle.
Jesteś zwykłym pierdolniętym prostakiem. Doceń to, że w ogóle masz kobietę która chce być z Tobą. Przy Twoich postępach myślowo-egzystencjonalnych pozostaje Ci życie samotnika + dziwki.
Jak w kobiecie interesuje cie tylko opierdalanie berła, to rzuć się w gówno, będzie jednego debila mniej.
Dobrze kombinujesz – pomijając nieco nieelegancji język, to związek ludzi o różnym temperamencie seksualnym nie ma szans przetrwania. Nie miej pretensji, normalnie i spokojnie powiedz jej: pa, pa, będę Cie miło wspominał.
haha jesteś głupi,to proste że ma nowego zaganiacza który ją zaspokaja w 100 % i dlatego tobie nie chce dać
Taki urok lasek z wyzszej półki,myślą że są boginiami,znajdź sobie mniej ładną a będze hapać berło jak chomik sałate.
popieram 😀
Do loda zatrudnij sobie po godzinach inną. Ta, na którą łożysz w Walentynki, urodzi kiedyś twoje bachory i będzie opiekować się twoim zajsranym obejściem. Tę drugą traktuj jak kurwę. Kupidyn walentynkowy się znalazł.
ale z ciebie prymityw…
Ale ty szukasz kurwy, więc na tym poprzestań. A że się brzxydzisz to już twój problem.
opcje są 2
1)jesteś pizdą
2a) ona ma kogoś na boku
2b) nie ma kogos ale juz ma kogos kto jej sie podoba i to nie ty
Zwal se chuju …!
Podzielam to na sto pro. Może czuje się już wypalona? Bo kiedyś było, powiedzmy ze sporo tak jak piszesz i z czasem jej się odechciało. Dlaczego? Bo myśli że ma Cie już w swoich sidłach, że Cie dojechała tak, że jej nie zostawisz bo gdzie „taką drugą znajdziesz, przecież lepiej nie trafisz”. Myśli że jest „spełniona” i ma Cie na takie doskoki, bo po co się starać, przecież powiedzmy ze tak dużo przeszliście już ze sobą. Weź ją wymień na inną, bo myślę że tak zostanie. Sama jestem kobietą i wiem jak robimy. Dajemy, dajemy i z czasem przestajemy bo jesteśmy ustatkowane i czujemy ze mamy 20 lat do przodu ustawione, zaczyna się od seksu a kończy na rozwodzie. Uwierz mi, że tego seksu będzie coraz mniej, bo znajdzie się coraz więcej wymówek. Więc daj sobie siana, pierdolnij ją w łeb i szukaj innej. Szajba
żeby Ci czasem do łba kiedyś nie przyszło aby się ożenić….Przed ślubem i lodzik i analek był, po ślubie to szkoda gadać…Wcale się nie dziwię facetom co zdradzają swoje baby.
„To ja się staram, kino, kolacja a tu chuj.” czym bardziej się starasz tym gorzej jest. „Okres ma, a poza tym boli ją dziąsło i też się nie da.” to są wymówki, ale to chyba wiesz. Nie zdziw się, że jak ją zostawisz to obgada Ciebie przed innymi, zrobi z Ciebie ostatniego chuja ruchacza i jeszcze inni kolesie będą na Ciebie krzywo patrzeć bo taka fajna laska przecież. Więc zanim ją zostawisz to pomyśl czy nie lepiej jednak zasięgnąć wiedzy na takich stronach jak samczeruno i tamtejsze forum, zagraniczny MGTOW. Zresztą nie chce za dużo tutaj pisać bo naprawdę mógłbym więcej napisać na ten temat dlatego masz dwa dobre teksty z neta: „Pewnie wielu facetów się na mnie obrazi, ale Ja traktuje kobietę jak Psa. Co to znaczy ? Pies jest tylko dodatkiem do życia, może być wspaniałym przyjacielem, kumpla i kompanem. Psa się co prawda tresuje jako zwierze, ale o co mi chodzi ? Ze pies musi Ci być posłuszny, twardo respektujesz do niego komendy i nagradzasz go jakimś przysmakiem. Możesz psa kochać i mieć z nim na prawdę wiele udanych chwil, nie musisz go nie szanować, wyzywać walczyć z nim bić itp żeby on Cię słuchał. Pies będzie Cię słuchał jak będzie odpowiednio do tego zmotywowany. Psa trzymasz na smyczy, masz nad nim kontrole, ale nadchodzi taki moment ze idziesz do lasu i psa spuszczasz z łańcucha. Jeżeli pies ucieknie od Ciebie to znaczy ze go źle traktowałeś i nie był wstanie tego znieść…” i drugi tekst: „No i przede wszystkim więcej luzu, radości z życia, żyj swoim życiem i kochaj kobietę dla siebie a nie dla niej, rozumiesz mnie ? Ty masz czerpać przyjemność z kochania jej, jak sobie to wszystko w głowie poukładasz to będziesz miał w dupie czy ona Cie okłamała czy nie, tylko ze wtedy ona nie będzie już czuła takiej potrzeby…”. Tak więc trzymaj się i pozdrawiam 🙂
Tutaj jeszcze raz od tych dwóch tekstów z neta. Jeszcze lepiej zrobisz jak olejesz ten świat i wpierw zajmiesz się Bogiem, serio, wiem co mówię.
Nie daje CI bo bzyka ją inny kolo. To tyle w temacie lamusie
Meś Panwasz oświadcza publicznie, że takie zachowanie nosi znamiona patologii. Nie do pomyśleni8a jest aby w walentynki berło męskie tak się marnowało bez opierdolenia. Panwasz zna takie sytuacje, patałachy i proponuje zastosować jak najszybciej jego metodę. Przy maksymalnym pochyleniu tuowia Meś Panwasz dotyka językiem swojego fiyta, po czym następuje reakcja fizjologiczna. Fiut rośnie w oczach aż mozna go wsadzić głęboko w otwór gębowy. Po czym nastepuje ssanie i ognisty orgazm od którego Panwasz dostaje konwulsji a nierzadko też popuści z grubej rury z rozkoszy. Do dzieła, patałachy i nie skomleć.
Dostajesz 5 gwiazdek dawidowych za to. Pojebało im się w głowach. Mam 27, już prawie żona z niej była. Do zaręczyn ideał, rok po zaręczynach rzadziej, 3 miesiące później już prawie nic. Dobrze, że się z nią nie ożeniłem
Koleś 100% racji czysta esencja tego co się dzieje w związku.
Zdradzę ci kochaniutki celubaczku jedną ważną prawdę życiową: kobieta sama z siebie praktycznie NIGDY nie zrezygnuje z DOBREGO seksu. Jeśli nie chce się z tobą ruchać to znaczy to w zasadzie tylko i wyłącznie, że jesteś SŁABYM kochankiem i nie warto tracić czasu na kopulacje z tobą.
pewnie ma nowego bolca 🙂 więc płaczu z jej strony raczej nie będzie 🙂
lewy może i nie jesteś…..za to pustak jakich mało…dlatego jej się znudziłeś
Te suki są tak tępe i leniwe że nawet nie chce im się o nic starać. Ty musisz zabiegać starać się dwoić sie i troić a tym kurwom nic sie nie chce. Spróbuj tylko mieć jakąś słabość to odrazu masz rogi pod sufit a te szmaty mają wad od groma ale ty już musisz to akceptować. Baby w XXI to dno i porażka
Kobiety to jebane ścierwo. Tłuc po mordach te szmaty zajebane
no i super, zrywając z nią robisz jej przysługę 🙂 chociaż na moje oko ma już kogoś nowego
Gwarantuje cie ze jaby miala obciagnac Johnnemu Depp’owi to by ja dziaslo nie bolalo 😉 Opatrzyles sie jej ona tobie i tyle, powiedz jej to w ryj i zobacz reakcje, moze juz cie tnie w rogi od dawana a sobie sprawy nie zdajesz 🙂
Tobie nie potrzebna kobieta, tym bardziej inteligentna, tobie wystarczy srom i wargi.
Jesteś kurwa lamus. Mogła ci zrobić ręką bo też fajnie, a zamiast wydawać 3 stówy na jakieś obrzydliwe małże mogłeś mieć dwie fajne dziweczki po 150 każda.
Popieram, tez tak mam jak ty i rucham do okola wszystkie jakie się dadza. A moja niech dzieci chowa i chate ogarnia jak nie chce dupy dawac niech robi za wola roboczego.
no i odezwala sie ta ktorej nic sie nie podoba
„Walentynki się postarałem, myślę coś się jej pojebało, ale dzisiaj będzie okej. Odjebałem się fajnie, taksówka, kino, z kina prosto do restauracji, kurwa ostrygi, steki, chuj tam zesrałem się ze 300 złotych na wszystko” – a więc właściwie potraktowałeś sytuację jak za płacenie za dziwkę, żeby zrobiła ci dobrze za kasę, którą wydałeś na to swoje „show”, aby osiągnąć swój cel. To bardzo poniżające głównie ciebie, nie sądzisz??
Wszystko już zostało napisane. Chuj ją boli a nie dziąsło. Straciła na ciebie ochotę, bo wypatrzyła lepszy (dla niej, pozornie) model. Baby to nie są ludzie, chociaż tak wyglądają.
chcesz ruchliwą ale nie dziwkę – to sie wyklucza
Ja pierdole koleś jaka beka hahahahha