Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Oskar Klaudiusz D. po ciężkim tygodniu pracy w firmie ojca, która polegała głównie na podpisywaniu umów podsuwanych mu przez prawników szykował się na weekendowy relaks. Od znajomych słyszał, że nowy klub – „Harlequin” – namieszał na rozrywkowej mapie Warszawy i szczytem marzeń większości warszawskich studentek i nastolatek było strzelenie sobie „selfiaka” na tle podświetlonego pomarańczowymi i czerwonymi żarówkami baru z logiem Jaggermeister. Dla Oskara nie było czegoś takiego jak szczyt marzeń – co najwyżej szczyt założonych celów, zwykle do osiągnięcia w rok przy użyciu rodzinnych zasobów finansowych, jednak stwierdził, że ten nowy lokal będzie doskonałym obszarem łowieckim dla głodnego wrażeń samca alfa.

Udał się pod prysznic w swoim 92 metrowym apartamencie w centrum stolicy i umył swoje godne greckiej rzeźby ciało (zadbane dzięki regularnym, cotygodniowym, dwudziestominutowym spacerom na bieżni) ekskluzywnym czarnym mydłem z Ghany z piżmowymi nutami, po czym wytarł się śnieżnobiałym ręcznikiem Hermes.

Podczas golenia twarzy jego maszynka kolejny raz w tym tygodniu zacięła się na jego ostrej jak skalpel linii szczęki.
AEAEAEAE KURWAEEEE ryknął Oskar i cisnął elektryczną maszynką Braun serii 9 o podłogę, niszcząc ją w drobny mak, pozostawiając to odwiedzającej jego mieszkanie codziennie rano pokojówce do sprzątnięcia.
„Jeden c*vj, i tak wyglądam zajebiście” – stwierdził, patrząc w lustro, w którym odbijały się jego lśniące, błękitne oczy i brązowe włosy, pielęgnowane regularnie przez jednego z najlepszych barberów w Europie.

Założył idealne, białe bokserki Calvin Klein oraz designerskie spodnie, uszyte przez znajomego jego ojca, znanego weneckiego projektanta, Gleno Blackpilelli’ego. Idealnie komponowały się z przylegającą koszulką Emporio Armani, która podkreślała jego lekki zarys mięśni.

Na stopy wsunął białe buty Bally i udał się w kierunku prywatnej windy, która miała zwieźć go do garażu, gdzie czekało – świeżo odebrane od detailera – BMW M4 2022 w skromnym kolorze Sao Paulo Yellow.

Zostawmy jednak Oskara i zobaczmy, co słychać u drugiego z naszych bohaterów – Mirka Kamila M.

Po ciężkim tygodniu pracy w kołchozie, w roli konserwatora drukarek przemysłowych, Mirek siedział przed telewizorem i jadł rarytas – zupkę chińską Vifon Kurczak Złoty. Reklama na Facebooku poleciła mu nowy klub w Warszawie – Harlequin. Mirek właśnie dostał wypłatę i był w niezłym humorze i stwierdził, że warto wyjść do ludzi i trochę się zabawić. Po kilku latach psychoterapii przepracował traumy z dzieciństwa i był gotowy na poderwanie jakiejś młodej dziewczyny, która chciałby tworzyć z nim spokojną rodzinę. Szczytem marzeń było dla niego mieszkanie M2 w kredycie kupione przed trzydziestką, jednak przy obecnych poziomach inflacji marzenie to oddalało się od niego, jakby było sportowym BMW Oskara.

Mirek udał się do przerobionej na prysznic wanny we współdzielonym ze studentem politologii i pracownikiem Żabki (którzy akurat w ten weekend zjechali do rodziców po słoiki) mieszkaniu w podwarszawskiej Zielonce, aby umyć się po całym dniu pracy. Po kilku minutach jego ciało pachniało Rossmanowskim żelem pod prysznic Isana Men, a on sam przed lustrem zaczesywał włosy tak, aby ukryć zakola, które były trochę zbyt widoczne jak na dwudziesty czwarty rok życia.
Aby się uczesać, musiał stać lekko na palcach, bo lustro zostało zawieszone na wysokości 172 cm, tymczasem on sam miał 162 cm wzrostu.

Następnie Mirek wypsikał swoje ciało perfumami STR8, które dostał na gwiazdkę od babci i założył bieliznę Cotton World z najnowszej serii Sport. Do tego kupione na bazarku skarpetki z napisem „Football” i kupione w Cropp na wyprzedaży bordowe chinosy. Jako dopełnienie look’u wybrał pomarańczową koszulkę z H&M z wielkim zielonym napisem „Crazy boy”. Założył swoje najlepsze obuwie – buty Sprandi i był gotowy do wyjścia.

Wziął klucze od swojej zadbanej, ale leciwej Toyoty Corolli 2001 i wyszedł z mieszkania.

Gdyby istniały maszyny, które nosiłyby nazwę kontrastometry materialne, to umieszczenie takiego pod Warszawskim klubem „Harlequin” w tą piątkową noc sprawiłoby, że aparatura spłonęłaby w drobny mak.

Pod klub w niemal idealnej synchronizacji podjechały dwa auta – z jednej strony sportowe BMW M4, z drugiej strony Toyota Corolla.

Z BMW wysiadł średniego (ok. 192 cm) wzrostu ciekawie brzydki mężczyzna – Oskar Klaudiusz D. Z Toyoty zaś nasz poczciwy Mirek (ok. 162 cm).

Młodzi mężczyźni pewnym krokiem udali się w kierunku wejścia. Na widok jednego z nich wszystkim młodym kobietom na parkiecie, w tym 19-letnim: Esterze, Lanie, Eufrozynie i Noelii ugięły się kolana. Jego wyjątkowa kompozycja zupy genetycznej sprawiła, że żadna nie była w stanie się mu oprzeć. Drugi, przyćmiony jego blaskiem, wszedł niezauważony.

19-letnie Estera, Lana, Eufrozyna i Noelia już po chwili siedziały w loży z jednym z naszych bohaterów, popijając drinki i śmiejąc się z jego żartów. „To co dziewczyny, dzisiaj afer u mnie?” – zapytał je amant. Wszystkie cztery zgodziły się ochoczo.

Drugi z bohaterów próbował zaprosić do tańca niektóre z dziewczyn, jednak były zbyt skupione na ukradkowym zerkaniu na pierwszego, by w ogóle poświęcić mu odrobinę uwagi.

Po mniej niż dwóch godzinach lekko wstawione Estera, Lana, Noelia i Eufrozyna jechały na after, same nie wiedząc, czego się spodziewać. Czuły tylko, że puszczają im wszystkie hamulce… Gdy padło pytanie: „To co dziewczyny, zagramy w rozbieranego pokera?”, nie zawahały się ani chwili. Nie jest zaskoczeniem, że nie umiały grać, więc po chwili wszystkie zostały ograne z czegokolwiek, co mogłoby pójść pod zastaw w rozbieranym pokerze.

Drugi z naszych bohaterów w tym czasie popijał trzecie whiskey i zastanawiał się, dlaczego dziś jego podryw nie zadziałał. Nerwowo przesuwał w prawo profile na Tinderze, jednak nie wpadał mu żaden wartościowy match.

Po mniej niż czterech godzinach i ograniu czterech 19-latek w rozbieranego pokera padło pytanie: „O co jeszcze możemy zagrać w pokera?”.

W tym czasie drugi z naszych bohaterów masturbował się pod prysznicem i oblewał żądne namiętności ciało gorącą wodą. – DLACZEGO?! – krzyknął.

Po mniej niż pięciu godzinach w całej okolicy było słychać BŁEBŁEAAAAAAAHHHHHBŁEBŁEBŁEBŁE – piękną, rytmiczną pieśń piątki młodych ciał, z których cztery które nie były w stanie oprzeć się idealnej kombinacji genetycznej jednego z naszych bohaterów.

W tym czasie drugi z naszych bohaterów kładł się spać z myślą „jutro będzie lepiej”.

Po mniej niż siedmiu godzinach jedna z 19-latek zapytała jednego z naszych bohaterów:
– A dasz nam jakiś kontakt do siebie? Moglibyśmy czasem gdzieś się spotkać… Niezłe ciacho z Ciebie!
„Ehh, nigdy nie nauczą się, że są na jeden raz.” – pomyślał nasz bohater, po czym odparł:

– Jasne, dodaj na FB

Prowokatorów należy lać po ryju i olewać ciepłym moczem. Ewentualnie można ich obsrać – im rzadszy kał tym lepiej spenetruje.

Ach! Cóż za piękny dzień wstaje nad wilanowskim osiedlem deweloperskim! Minionej nocy z piątku na sobotę wiele znajomości nawiązało się na klubowych parkietach. Wiele płynów ustrojowych zostało wymienionych w nowoczesnych apartamentach.
Ale nie! Nie dla przegrywa to! Dla Chada to!
Nad Warszawą wstaje czerwone słońce. To oznacza, że tej nocy przelano krew… Krew z błon dziewiczych płodnych licealistek.

Identyczne czerwone słońce wstawało pewnej soboty, 600 lat temu we wsi Deweloperowo, gdzieś na Mazowszu. Była to duża wieś którego właścicielem, a zarazem najbogatszym mieszkańcem był Oskariusz – znamienity rycerz, zasłużony w bitwie bod Grunwaldem, u boku samego Jagiełły. Był on mężczyzną potężnej postury mający 187 cm wzrostu, o kwadratowej szczęce i zdrowych włosach. Zwany był od swojego pochodzenia – Oskariuszem z Deweloperowa.

Mieszkańcy wsi, powoli budzą się w swoich chałupach, by kolejny dzień odrabiać pańszczyznę na folwarku lokalnego możnowładcy. Również nasz bohater budzi się w swoim szlacheckim dworku z błogiego snu.
-„błebłebłebłe!” Rozlega się z komnaty sypialnej…
-„A cóż to u diabła, tak prężnie ciągnie buzdygana mego?” Zaniepokoił się Oskariusz.
Była to Jagna – nastoletnia piękność poznana wczorajszego dnia w karczmie.
-„Mhhhh Ależ i Twój oręż do miłości dobry! Ma on ze pół łokcia!” Stwierdziła Jagna.
Kilka godzin później po długim seksie, Oskariusz zaaplikował sowite crampie w 19-letnią wieśniaczkę. Następnie popatrzył na swoje dzieło i rzekł swoje przysłowie znane wszystkim lokalnym niewiastom:

-„Chwalicie mego buzdygana, Mości Dobrodzieje, obaczcież co się wewnątrz płodnej Julii dzieje!”
Po tym akcie Jagna została wyrzucona z dworu a Oskariusz przystąpił do porannej toalety. Ach! To jest życie szlachcica!

Nie wszystkich jednak spotkał w owym czasie tak radosny los…
Mirko ma 25 lat. W „darze” od losu dostał 154 cm wzrostu, oraz retrogenię. Jest on prostym chłopem będącym na pańszczyźnie u Oskariusza. Właśnie zmierza przez wieś wprost do gospodarstwa swojego Pana.
-„Niech to wszyścik siódme piekło pochłonie! Przeto czemuż muszę tak harować za Bóg zapłać, na tego plugawca dionizyjskiego?”
Mirko doskonale zdawał sobie sprawę ze swojego przegrywowego losu. Miał dwoje małych dzieci na utrzymaniu i żonę Teklę a musiał jeszcze uprawiać własne pole, by cokolwiek móc do garnka włożyć. Gdy tak rozmyślał dotarł wreszcie do bram posiadłości. Minął się w niej z panem dworu Oskariuszem, gdy ten wyjeżdżał na konną przejażdżkę.
-„Mirko! Daj ać Ty pobruszaj, a ja będę poczywał!” Powiedział z szyderczym uśmiechem nasz rekin feudalizmu do przegranego chłopa.
-„Zawżdy do usług, Wasza Miłość…” Niepewnym głosem odparł przegryw…

Całą ciężką sobotę Mirko miał pracować na folwarku Oskariusza, podczas gdy ten dogadzał sobie na przeróżne sposoby.
Wreszcie nastał wieczór. Dla byczącego się cały dzień szlachcica, był to czas na wyszykowanie się do swojej ulubionej karczmy „CREPITUS” (łac. „eksplozja”. Taka aluzja do warszawskiego klubu „Explosion”) na wieczorną biesiadę. Oskariusz przyodział bogato zdobiony hype-żupan, szyty przez najlepszego krawca na Mazowszu. Gdy wyszedł z dworu, czekało już na niego dwóch szlacheckich kompanów wraz z zaprzęgniętym koniem.
Oskariusz z radością na ustach wykrzyczał:
-„Ach! Panowie Bracia! Dzisiejszej nocy to nie Jerycho upadnie pod naporem wojsk Jozueo! To cnotliwość białogłów pod ciężarem naszych buzdyganów!”

Cała trójka udała się by celebrować złotą wolność szlachecką. Na miejscu gdy już zjedli pieczonego świniaka, nastał czas na tańce.
Oskariusz szybko uwiódł pewną chłopkę, która była oczarowana urokiem mierzącego 2,03 FWHR magnata. Nasz rycerz, nie był jednak świadom tego iż jest to Tekla… Żona jego chłopa Mirka, z którą to ów przegryw miał zawarte zaaranżowane małżeństwo.
-„Achhh mości rycerzu! Gospoda moja tu niedaleko… Zaszczyć mnie swą szlachecką obecnością, a ugoszczę Cię należycie”… Tekla ochoczo wyszła z propozycją do Sarmaty. Zapomniała kompletnie o przegrywowym mężu, wciąż pracującym na polu Oskariusza.
Za 20 minut oboje byli już w izbie Tekli.
-„Wychędoż mnie niczem dziewkę portową, paniczu!” Poprosiła niewierna żona Mirka.
-„Ach dławiaj się nim, córo Koryntu!”

W tym samym czasie chłop Mirko skończył orać pole Oskariusza aż do samej miedzy.
-„Ufff, chyba zemrę ze zmęczenia. Zajdę no ja do swej gospody, to pacnę się jak głaz na łoże!” Pomyślał chłop, po czym ledwie żywy udał się do swego domostwa. Po przekroczeniu progu usłyszał podejrzany dźwięk z sypialni…
-„błebłebłebłe!”
Zaniepokojony szybko poszedł to sprawdzić i gdy otworzył drzwi ujrzał swego Pana Oskariusza aplikującego gorące crampie w jego żonę.
-„O… Mirko! To białogłowa twa? Ja Ci to utłumaczę…” Powiedział Oskariusz z trudem powstrzymując śmiech.
-„Osz Ty… Ja Twe ziemię oporządzam o Ty moją małżonkę poniewierasz?” Odparł Mirko czerwony ze złości.
-„Możesz w sądzie królewskim upraszać się o odszkodowanie. Haha” Ryknął śmiechem Oskariusz
-„Przeto trybunalskie nierządnice, nie przełożą słowa chłopskiego pokurcza nad szlacheckiego bambaryły! Wy wszystkie kundle za Pan brat stoicie! Niechaj Cię czort pochłonie łbie niechrzczony! Chędożę ja Cię szatańskiego węża potomku! Ty spity świńskimi pomyjami, sekretarzu Lucyfera!”
Mirko wpadł w szał i rzucił się z pięściami na szlachcica. Lecz z uwagi na znaczącą przewagę wzrostu oraz zaprawienie w bojach rycerskich Oskariusza, szybko został pokonany. Pół przytomny Mirko leżąc na podłodze izby dał radę jedynie patrzeć się na feudalnego herosa i na swą niewierną żonę, z której ciągle wypływało nasienie magnata. Oskariusz z uśmiechem wskazał Mirkowi na waginę małżonki i rzucił swym kultowym tekstem:
-„Chwalicie mego buzdygana, Mości Dobrodzieje, obaczcież co się wewnątrz płodnej Julii dzieje!”

Za niedługi czas do izby Mirka przybył oddział straży folwarcznej by zabrać chłopa który ośmielił się podnieść rękę na przedstawiciela wyższego stanu szlacheckiego. Zabrali go do dworu Oskariusza gdzie wtrącili do lochu i zakuli w dyby.

EPILOG
Nazajutrz w niedzielę po mszy świętej, lokalny proboszcz wraz z Oskriuszem przybyli do lochu Mirka. Ksiądz był zszokowany haniebnym zachowanie chłopa, nieznającego swego miejsca…
Duchowny ze zgorszeniem spojrzał się na uwięzionego przegrywa. Wyjął kropidło i rzekł:
-„Za to, żeś podniósł rękę na naszego dobrodzieja, szlachcica Pana… Niechaj przekleństwo Boga Trójjedynego spadnie na Twój ród! Odtąd wszyscy Twoi potomkowie męscy, aż do setnego pokolenia w czeluściach przegrywu tarzać się będą! Nie zaznają ni majatku, ni szacunku! Teraz i na zawsze i na wieki, wieków amen!”

Lepiej uważaj. W Radomsku na izbie lubią sobie pogwałcić. Więc może nie tylko tam.