Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Jestem młody lecz pamiętam świetnie czasy aparatów na karty telefoniczne, pierwszych komórek, sieci Idea, rewolucji jaką zrobiła Heyah a potem Play. W tamtych czasach dzwonek telefonu był dla mnie czymś ważnym lub miłym, wiedziałem że dzwoni ktoś w poważnej sprawie lub rodzice których dawno nie widziałem będąc na kolonii. Rozmawiało się spoglądając ile zostało impulsów na karcie lub liczyło minuty jeśli to była komórka ale te rozmowy były prawdziwe, związłe, czasami łapiące za serce. A dziś? Każdy z nudów dzwoni, za przeproszeniem pierdoli na okrągło o tym że np. Zupa była pyszna, w biedrze są parówy na promocji a w lidlu karp. A Brajanek zrobił kupę, wujek staszek złapał katar a tak w ogóle to co tam? I to wszędzie, w autobusie, w przychodni, w urzędach. Mam dość! Ludzie gadają dla samego gadania i robi się powoli jak w kurniku, wszyscy gdaczą bez sensu. Chuj by strzelił te no-limity i smart cegły!

Witam, chcę się podzielić moimi przemyśleniami na temat zawodu lekarza. Będzie to skrajnie subiektywne i podsycone- mówiąc wprost wkurwem. Od razu zastrzegam- wiem, że pośród oceanu gówna, w którym tapla się większość tych białych kitli, zdarzają się rozbitkowie o gołębich sercach i światłych umysłach. Tu jednak napiszę o części, która cechuje się zarozumiałością, nieuzasadnionym poczuciem wyższości, w chuj wysoką samooceną pozbawioną jakiegokolwiek krytycznego osądu- w skrócie dotyczy to gburów z zadartymi nosami i niewielką wiedzą. Mój wkurw wynika z tego, że te oto światłe głowy niemalże nie przeprowadziły bezpodstawnie pankreatodudenektomii u mojej mamy. Uparli się, że mama ma guza głowy trzustki wielkości pomarańczy, zostały jej 2 miesiące życia, jeśli przeżyję ww operację, czyli usunięcie: trzustki, dwunastnicy, części żołądka, pęcherzyka żółciowego wraz z przewodami żółciowymi (wymienione na jednym tchu, tonem pozbawionym emocji, jakby mówił o wyrwaniu ósemki). Operacja kolosalna, ryzyko komplikacji, krwotoku ogromne. W rezonansie brak guza, biopsja ok. Co na to lekarze: te badania nie mogą w 100% wykluczyć, na podstawie objawów zalecali operację. Chuj z badaniami, oni wiedzą lepiej, oni chcą ciąć. Nie zgodziliśmy się na operację, wypis na własną prośbę. Mamy w rodzinie studenta analityki medycznej- na podstawie analizy wyników badań, zaczął iść w kierunku autoimmunologicznego zapalenia wątroby lub pierwotnej marskości. Wynik: autoprzeciwciała podwyższone, mama bez operacji żyje już pół roku, w badaniach obrazowych nadal brak zmian. Nie ma guza, jest choroba przewlekła, która da się leczyć. Mam zatem pytanie- od czego do chuja są te białe fartuchy?!- zamiast pomyśleć, pogrzebać w książkach chcieli ciąć na ślepo, a to że mama mogłaby nie przeżyć samego zabiegu to tam mały chuj. A nawet gdyby przeżyła to jakie to życie bez połowy brzucha?! Dlatego polecam każdemu ograniczone zaufanie do lekarzy, szczególnie tych, którzy mają o sobie zbyt wysokie mniemanie. Konsultujcie się, szczególnie z młodymi, którzy nie nabrali lub nie zdążyli jeszcze nabrać tych chujowych manier, zaślepienia swoją „wspaniałością”. Nie chcę myśleć co by się stało gdybyśmy ich posłuchali i dali pokroić mamę, która ma dopiero 48 lat, całe życie przed sobą

Kolejne prochy przestały działać i spędzam kolejny wieczór, miesiąc, rok przy kolejnych browarach z tępym wyrazem na ryju. Dzień jak co dzień. Rano wstanę i wezmę się za coś, spędzę parę godzin nad nikomu niepotrzebną robotą, wszystko tylko po to, żeby jutro wieczór czuć dokładnie to samo. Jedyna frajda – widzieć, że reszta wszechświata ma w dupie, że sensu nie ma. A jedyna duma – że ludzkość nie skuma, że coś jest z tobą nie halo. Depresja to straszna sucz, a każdy dzień niezła chujnia.

Mam prawie 50 lat i trzeci rozwód za sobą. Jeśli przyjdzie wam do głowy, żeby się hajtać, pamiętajcie o tym, o czym mnie, niestety, nikt nie powiedział:

1. Kobieta MUSI potrafić i LUBIĆ gotować. Jeśli nie potrafi – won. Jeśli nie lubi – też won. Inaczej dzień w dzień będziecie wpierdalać chleb z dżemem.
2. Kobieta MUSI potrafić i LUBIĆ się bzykać. Jeśli już teraz próbuje Wami manipulować, na zasadzie „nie zasłużyłeś!” – SPIERDALAJCIE!!!
3. Kobieta MUSI o siebie dbać. Jeśli już teraz, gdy jest młoda, poczujecie odór z jej stóp, pach czy czego tam jeszcze, albo zauważycie, że olewa wygląd zewnętrzny, wiedzcie, że coś się dzieje. I będzie się działo tylko gorzej!
4. Kobieta MUSI wiedzieć, kiedy się zamknąć. Jeśli macie do czynienia z pyskatą gówniarą – to będzie NARASTAĆ. Poszukajcie sobie spokojnej dziewoi, a nie choleryczki, dla której stan przed okresem to wojna z całym światem (a wy jesteście najbliżej pola bitwy).
5. Kobieta MUSI być damą. Jeśli już teraz robi wam obciach przy znajomych, zachowując się jak wieśniara, pije i pali – kiedyś wy będziecie płacić za jej nałogi i coraz bardziej wstydzić się tej głupiej pindy.

Pomyślcie o tym.
Wszystkiego dobrego.

Nie udało mi się w tym życiu. Moje życiowe inspiracje legly w gruzach. Porzuciłem swoją miłość, bo bałem się odpowiedzialności za swoje czyny. W późniejszym czasie ożeniłem się bez miłości i do dziś tego żałuję. Nie widzę przed sobą przyszłości, mimo iż ukończyłem szkole wyższą, to i tak nie mogę się rozwijać w zawodzie jaki wybrałem. Boję się, że nikt o mnie nie będzie pamiętał. Całe swoje dzieciństwo przeznaczyłem na książki, chnonąłem kolejne dawki wiedzy, które i tak mi się nigdy nie przydały. To koniec mojej podróży życiowej, mimo że nic wielkiego w życiu nie osiągnąłem. Nie tak to wszytko planowałem.

Jutro idę za pracą. Ciężko jest bo mam problemy ze sobą, lęki, depresje, fobie itp… Ale wiecie co? Jebać to czas najwyższy wziąć się za siebie i olać cały ten syf. Mam nadzieję że nie będę musiał jutro wracać na tą stronę żeby opisać że mi nie wyszło. W każdym razie jebać smuty i jakieś dziadostwo! Pozdro strzała

Każdego dnia słyszę od rodziny „Dlaczego nie masz partnerki życiowej” albo „Dlaczego jesteś sam”. Nie mam bo nie chce jej kurwa mać mieć, z resztą i tak jestem nieśmiały do płci przeciwnej, do granic możliwości. Najciekawsze jest to, że jestem aseksualny. Jedyną rzeczą, która jest dobra, z tego wszystkiego to, że nie jestem jakimś tam przegrywem życiowym, chociaż tutaj można mieć wątpliwości. Boże jaki ja jestem zjebany

Mam dość tej szarej zjebanej egzystencji, mojego ciągłego pesymizmu, bycia introwertycznym, kruchym na wszelkie cierpienie mazgajem które choć mnie bezpośrednio nie tyczy, to rozpamiętuje i długo analizuje. Nie widzę dalszego sensu zapierdalania przez większość swojego życia tylko po to by móc utrzymać się na powierzchni i sprawiać wrażenie przykładnego obywatela. Kurwa, 26 lat a już zrezygnowany, wypalony jak miedziane kable za blokowiskiem. Dosłownie przeraża mnie wizja że to dopiero początek mojego życia. Coś poszło ze mną nie tak. Nastąpił jakiś wyłom wśród zdyscyplinowanego społeczeństwa, nie potrafię się wpisać w jego ramy. Przecież powinienem teraz szukać Audi a4 na olx, czy założyć Twittera i wkleić coś w rodzaju Carpe diem! bo „życie jest tylko jedno”. A ja czytam filozoficzne rozprawy, zawieszam się i gapie w ścianę roztaczając w sobie dysputy o sensie kontynuacji życia typowego młodego, polskiego wyrobnika dymającego pod 70-tkę(czytaj do śmierci). I ta nie dająca spokoju myśl że nawet jak dożyje tej emerytury to na więcej jak 30% ostatniej pensji nie mam co liczyć. To co mnie doszczętnie rozkłada od środka i utwierdza w przekonaniu że lepiej było się nie urodzić, to nie satysfakcjonująca rutyna dnia codziennego, brak wizji na wyjście z tego marazmu i moje otoczenie które mnie w tym pesymizmie utwierdza. To uczucie kolejnego zjebanego dnia w nie satysfakcjonującej pracy, każdego ranka te same zaschnięte psie gówna i pety na chodnikach. Ci zrezygnowani ludzie na ulicach, wraki emocjonalne z przyklejonym uśmiechem i nagranej jak mantra odpowiedzią „wszystko w porządku, a u Ciebie?”. Te same betonowe mrówkowce produkujące kolejną partie robocików do dymania na to rozkradzione, dogorywające państwo. To samo pierdolenie w stylu „Co taki smutas z Ciebie”, „Głowa do góry”, „Znajdziesz dziewczynę i założysz rodzinę to zobaczysz co to szczęście”. Te puste cytaty Coelho , gościa srającego kasą i motywującego innych że życie jest piękne, których nijak nie da rady przekłuć na siebie. Ta niczym nie umotywowana gadka o wartości życia która pęka jak mydlana bańka, kiedy mijam cmentarz i czytam nekrologi 55 latków za którymi tęsknią dzieci czy czytam wiadomości usiane okrucieństwem i śmiercią. Ten brak sensownych argumentów do nie zajebania sobie w łeb. To pitolenie i brak sensownych argumentów że to nie jest wyjście z sytuacji, egoizm i grzech śmiertelny kiedy dobrze wiem że jest to rozwiązanie likwidujące wszystkie problemy. Cały czas szukam tego złotego środka by choć trochę czerpać z życia. Staram się walczyć z samym sobą bo świata sobie pod swoje preferencje nie naprawie. Wiem że pesymizmu do końca z siebie nie wyplenię lecz ucieszyłbym się nie wstając codziennie z łóżka z myślą że lepiej było się w ogóle nie obudzić. To tylko składowa moich gorzkich żali które na szybko pod wpływem silnego impulsu chciałem przekazać. Możecie to zminusować jak uważacie za zwykłe pierdolenie. Poza tym szkoda tej strony którą zwykłem często odwiedzać.

Nie mam pewności czy do końca jestem normalny, chodzi mi tutaj o to, że jako 8 latek narzekałem na swoich rówieśników, że są zbyt dziecinni, a teraz jako 16 latek nie mogę wytrzymać podczas słuchania tego rapu i pop’u wraz z czytaniem „śmiesznych” memów. Nie mogę dać wiary czy wszystko w moim 'procesie’ podczas dzieciństwa poszło dobrze. Nie mogę w stanie sobie wyobrazić życie innego, niż takie jakie teraz reprezentuje. Nie mogę wytrzymać z tymi samymi ludźmi od 8 lat. Boję się przyszłości i tego powtarzającego się świata, w którym musisz reprezentować większą patologie, aby być kimś w tym życiu i być akceptowany przez społeczeństwo.

Dlaczego tak było jest i będzie? Nie piszę tego z frustracji, jestem już stary, napewno starszy niż większość z was i tak, nigdy nie miałem kobiety. Wszelakie moje próby w młodości kończyły się odrzuceniem. Dawno już pogodziłem się z tym i wiodę spokojne, stabilne życie, erekcji też już nie mam. Błądząc w internecie natknąłem się na forum dla kobiet gdzie wszystkie skarżą się na swoich facetów, że pije, bije ale nie zostawi go bo jak nie pije to jest taki kochany… O co tu chodzi? Może jakaś młoda kobieta mi wyjawi ten sekret? Czemu nie podnieca was spokojny, inteligentny facet a największe obiboki z nałogami bez przyszłości wydają się wam atrakcyjni? Czekam na kostruktywne odpowiedzi płci piękniejszej aczkolwiek chyba głupszej…