Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kuzynka zdradziła narzeczonego, tak przespała się z innym po pijaku bawiąc się na dyskotece, poznała jakiegoś frajera, bez chwili zastanowienia pojechała do niego do domu i się stało. Wiem o tym ja i jeszcze trzy jej bystre koleżanki. Cała trójka stwierdziła, żeby Anka o tym nie gadał swojemu facetowi, że tylko jak one to określiły „sprawisz mu przykrość, obniżysz jego samoocenę co tylko kumuluje wszystkie negatywne emocje
i że w żaden sposób mu to nie pomoże, ta wiedza dla niego jest bezużyteczna”. Wow zamurowało mnie, a na moje radę, żeby kuzynka o tym powiedziała, one stwierdziły, że Anka tylko zagłuszy sumienie i udowodni wszystkim, że nie jest ścierwem i sprawi ból, więc jeśli go kocha to tego bólu nie powinna mu sprawiać i o tym gadać(?!). Zgłupiałam. No wszelkie zasady moralne poszły się jebać (dosłownie i w przenośni). Tylko po co te idiotki tak często mi powtarzały, że są wierne i szczere i tego samego oczekują od partnerów. Ech jedyne co mi zostało, to to, że takim głupim cipom zawsze się w życiu uda, a ja ze swoimi starymi zasadami o miłości, szczerości aż do bólu i wierności będę mieć zawsze rzucane kłody pod nogi, zresztą zawsze miałam pod górkę… Pozdrawiam wszystkich chujowiczów

Moi sąsiedzi są nienormalni.
Śmiecą na podwórku, wyrzucają z okien doniczki i inne ciężkie przedmioty.
Szczególnie wkurwia mnie głupia Agniecha, która z tego powodu, że nie udało jej się złapać faceta na dziecko, ma liczne problemy psychiczne.
Zaczęła mi nawet grozić.
Myślę, że z tego powodu, że jest niepoczytalna może spełnić swoje groźby. A policja jak zwykle nic nie robi. Standardzik

Napisałam i jest fajnie.

Jak ktoś zastanawia jak dla durniów wygląda CWELw to w 99% wystarczy spojrzeć w lustro. Skąd to wiem? A no stąd, że dzisiaj przechodząc przez pasy z słuchawkami w uszach usłyszałem jak ktoś do mnie coś mówi z samochodu na światłach. Na początku myślałem że to znajomi, potem jak nie zrozumiałem co mówi to pomyślałem, że pyta o drogę w języku, którego ni chuja nie znam. Ale nie, to coś w brudnej bluzie, czapeczce i zasiadające w Golfiku (a jakże) wymamrotało do mnie coś w stylu „CZY JESTEŚ CWELEM KURWA”? No chuj by cię strzelił. No to ja kultura się pytam o co chodzi, a tu drzwi się z tyłu otwierają i drugi identyczny dureń pyta się czy w DUPĘ ŁADUJĘ. Potem było zielone i pojechali. Noż kurwa ja człowiek po 30, dziecko, kobieta i takie skojarzenie, że niby skąd? A no chyba tylko od tej, siły którą im dało to, że ja mały, a ich 5 w tej bryczce. Wkurwiłem się i tyle. Zwykły człowiek, a nie CWEL.

Nie, nie jestem szczylem, którego popchał „kolega” ani pijaczkiem spod sklepu. Po prostu, „szedszły” z domu do sklepu (na wsi) po pracy, w garniturze, poślizgnąłem się na mostku nad małym stawem/rzeką, który przez to, że jest remontowany nie posiadał barierek, i wykręciłem orła prosto do wody… Mój garnitur momentalnie zmienił markę na SunsetGlon…

Wpadłam w przysłowiowe gówn*. Narobiłam sobie długu w pewnej znanej zapewne wam instytucji (wypłacającej świadczenia). Żądają ode mnie 13 tysiaków, mam to opłacić w miesiąc. Za nienależnie pobrane świadczenie. A jak ja mam to opłacić jak ja nie mam niczego? Żadnego majątku ani tym bardziej stałych dochodów… Ponoć nie będą chcieli mi tego umorzyć, bo nikomu takich prezentów nie dają. Ale chyba spróbuję. Przecież wszystkiego trzeba spróbować. Tak się boję tego, nie wiem jak to spłacę. Chyba ucieknę za granicę i niech ciągle wysyłają ponaglenia 🙁

Nawet jeśli jakaś osoba mnie wkurwi, tak konkretnie, to nawet jeśli mnie ta osoba później o coś poprosi to jej pomagam. A najgorsze jest to, że swoją rodzinę już tak nauczyłem i jak jakiś problem to do mnie :/ Ja wiem, że niektórzy to wykorzystują. Wiem o tym, ale głupio mi odmawiać. Następną chujnią jest to, że nie umiem się kłócić. Wiem, że mam rację i nie mam zamiaru się z kimś przekrzykiwać, tłumaczyć pół godziny tylko się nie odzywam i idę w swoim kierunku, a przecież o swoje trzeba walczyć. Wiem, że już się nie zmienię, wiem że źle robię, ale nie umiem inaczej. A to jest baaardzo duża wada w dzisiejszym świecie :/
Nie jest to chujnia dużej wagi, ale zaczyna mnie to wszystko wkurwiać, a z natury spokojny jestem…
God bless You !

Moja Przyjaciółka wdepnęła w straszne gówno. Nie umiem jej tego wytłumaczyć bo każdą rozmowy formę traktuje jak atak. Mieszkamy w dużym mieście od 6 lat, mamy po 25. 4 lata temu zdarzyło się jej coś tragicznego, ale się pozbierała – nie jest chora, żyje, oddycha, żadna krzywda się jej od dawna nie dzieje. Ale przez tamte problemy wmówiła sobie, że jest w jakiś sposób bardziej niż przeciętny człowiek poszkodowana przez życie (i nawet jak jest, nie oceniam) traktuje to jako wymówkę do wszystkiego! Okłamuje wszystkich naokoło na temat tego, że kończy studia i tego ile jej zostało. Mówi, że jej zależy ale np. teraz – mimo końcowych egzaminów wyjechała bo ktoś daleki z rodziny jej zmarł i ponoć „bardzo cierpi” i zostawiła wszystko na wrzesień. Nigdy nie pracowała, rodzice jej dają na studia – miała teraz szukać pracy, ale będzie się musiała uczyć na wrzesień (6 rok studiów). Normalnie nie może pracować bo się przecież „dziennie uczy”. Nie można z nią w ogóle o tym rozmawiać bo to przecież tylko jej sprawa. Ale ciągle chodzi zdołowana i przeżywa gdzieś w środku wszystko. Gdyby była szczera można by spróbować usiąść i coś poradzić… ale ona się czuje fajna chodząc na imprezy i przeżywając kolejne związki… i narzekając na facetów. Boje się, że niedługo nie będziemy miały o czym rozmawiać, zero tematów wspólnych chyba, że narzekanie jak i ja mam zły dzień. Wszystkich życie idzie do przodu, a ona jedyna stoi w miejscu i się nad sobą użala, gryząc każdego kto próbuje się dowiedzieć o co chodzi i pomóc. Bo się nie tak do niej podeszło, nie tak zapytało, zła intonacja, w złym momencie, bo ona akurat ma zły dzień lub nie ma ochoty. Może i nie umiem być dobrą przyjaciółką… ale nawet gdybym miała ją stracić chciałabym zrobić coś żeby przejrzała na oczy… Najgorsze jest to, że ona siebie uważa za Matkę Teresę. Wszystkim pomaga według uważania – ale gdy ktoś jej coś mówi to jest „ja już mam dość słuchania innych, traktujecie mnie jak małą dziewczynkę”. Jak grochem o ścianę. Próbowałam jej to powiedzieć – żeby zrobiła mi na złość i wszytko zdała i ogarnęła, niech się obraża, przeżyję… Mam nadzieję, że zrobi mi na złość żeby mi pokazać, że nie mam racji

Patrząc na to wszystko co mnie otacza to stwierdzam, że chyba jestem z innej epoki. Chodzi oczywiście o związki. To co teraz widzę to istny burdel na kółkach. Najlepsze w tym wszystkim jest jednak to, że staje się to społecznie akceptowalne i wręcz na topie. Nie mówię tutaj o skrajnościach (seks dopiero po ślubie itd.) Natomiast o sam fakt zeszmacenia się naszej ludzkiej seksualności…
W chuj ofert w ogłoszeniach o pracę typu agencja „fotomodelek poszukuje..”, strony zrzeszające pary preferujące wymianę/grupowy, prostytucja, która kiedyś dotyczyła najniższych warstw społecznych dziś powszechna jest chociażby wśród studentek. Nie chodzi mi wyłącznie o prawienie morałów, ani tym bardziej o generalizowanie, przecież są jeszcze ludzie normalni – ale problem dawania dupy za pieniądze. Wiele z tych dziewczyn spokojnie mogłoby utrzymać się na roku (dorywcza normalna praca, stypendia soc,naukowe,mieszkalne)ale jednak nie – wybierają łatwiejszą drogę nie czując przy tym żadnych zahamowań, mało tego najbliższe środowisko często to akceptuje i wręcz podziwia – taka osoba jest odważna, niezależna i wyzwolona. Jak później czuje się facet, który za żonę ma panią doktor medycyny, gdzie wszystko wydaje się świetne, piękne i poukładane. Nawet trudno ogarnąć fakt, że na studiach mogło być inaczej!
Tak samo z wyjściem na dyskoteki. Ludzie chyba nie pojmują, że alkohol który tam jest to tylko drobny dodatek. Tak samo nie pojmują, że do zajętych dziewczyn/facetów się nie podchodzi z propozycją tańca/drinka. Schlewa się takie towarzystwo i zamiast dobrej zabawy bardzo często mamy rozpierdol, bo jak inaczej wytłumaczyć namolnemu frajerowi który doczepił się do naszej kobiety, kiedy my akurat poszliśmy na moment do kibla, czy gdziekolwiek, żeby odwalił się od niej, bo NIE chce i nie ma zamiaru z nim zatańczyć (czyt. zostać obmacana w tańcu) ponieważ ma swojego partnera. Będąc na takich imprezach zastanawiamy się z moją dziewczyną co mają w głowach laski które przychodzą ze swoimi facetami, a bawią się z kimś innym. Co czuje facet patrząc jak jego „ukochana” z bananem na twarzy wywija z nowo poznanym gościem na parkiecie, który to w dodatku sprytnie ją obmacuje. Uwierzcie mi – widziałem ich minę – zachwyceni nie byli. Dla nich (przynajmniej kobiet) jest to normalne – dla mnie i na szczęście mojej dziewczyny nie. Przychodzisz się pobawić ze swoją osobą (a nie kurwa z kolegą),którą kochasz to bawisz się właśnie z nią, od początku do końca.
Finalnie szczytem popierdoleństwa dla mnie jest wieczór kawalerski/panieński. Nie mieści się to w mojej głowie JAK można z reguły dzień przed ślubem oglądać cycki/kutasa obcej osoby?
Niech mi ktoś to wytłumaczy. W następny dzień ślub, kocha się tą osobę(pomijając wyjątki typu ciąża, kasa, dobra posada), nie wyobraża się jej zdradzić i vice versa. Najpierw się takiej osobie oświadcza, jest radość itd. I FINALNIE w dzień przed schlewa się z kolegami/koleżankami oglądając jak zupełnie obcy facet/baba wymachuje kutasem/cipą przed tobą. Nie mówiąc, że pod wpływem alkoholu rozjuszona chuć namawia do odbycia stosunku z takim nieznanym osobnikiem/osobniczką przed „pójściem w małżeńską niewolę”. Więc ja pytam się gdzie kurwa w takim przypadku kończy się miłość, a zaczyna kurewstwo. Kto to wymyślił i skąd to przyszło? Proponuję zrobić coś lepszego: zamiast być skacowanym na ceremonii ślubu po kawalerskim/panieńskim – wziąć zaprosić stadko rozbieranych pań i panów i urządzić na weselu coś w stylu rzymskich orgii. All inclusive i za jednym zamachem. Pewnie większość stwierdzi, że jestem popierdolony, że tak było od zawsze i musi być (czyli od tradycji do bycia cool, trendy, jazzy, itd.) ale ja to serdecznie pierdolę i żyję wg swojego kodeksu moralnego i własnych światopoglądów. Napisałem i jest mi lżej. Po to w końcu ta strona. Śrut!

Poniedziałek: wstaję 6:00, jestem w depresji na myśl o robocie. Jakoś zmuszam się żeby ruszyć dupę z wyra, potem śniadanie, klocek, fajka (niekoniecznie w tej kolejności). 7:00 docieram do roboty z nadzieją, że może dziś mnie nikt nie podkurwi z samego rana… Myliłem się, szef już coś zaczyna pierdolić o jakimś nieobsłużonym samochodzie (jestem kierowcą). Do południa robię około 300 km po śląsku. Gdy wracam na bazę myślę tylko o tym żeby pierdolnąć przed tv z sześciopakiem w fotelu i żeby się wszyscy ode mnie odjebali…

Chyba każdy świadomy, inteligentny, myślący człowiek w pewnym (nierzadko krytycznym) momencie tworzy sobie obraz „idealnego ja”. Czasem przywołuje go jak ducha podczas zwykłego rozmarzenia: gryząc się w język czy pod nosem klnąc „kurwa! jak mogłem tak postąpić?! Alem kutas!” Ja wiem jaki być powinienem i wiem też, że musiałbym nieźle na złość sobie samemu robić żeby to „idealne ja” zamajaczyło chociaż na chwilę i by mnie olśniło, i motywowało do dalszej pracy nad sobą.
Chujnia w tym, że stałem się zniewolony przez pozorne- tak to widzę teraz- przyjemności. Ktoś kiedyś ładnie powiedział, że każdy nałóg jest przyjemnością, ale na początku. Później tylko udręką! Być może ktoś podziela taki stan chujni egzystencjalnej jak moja.
Stan ciągłego siłowania się ze sobą samym.
„Nie pal! Pierdol browara! Nie szpachluj! Nie pal!” – głos idealnego ja. W praktyce – szept tłumiony przez nie wiadomo jaką chujnię podświadomego „robienia sobie dobrze” co niektórzy określają jako nawiedzenie przez diabła a ja sam usprawiedliwiałem to pojęciem hedonizmu i ogólnoludzkimi skłonnościami do zabawy. Chujnią jest brak umiaru. Brak równowagi. Brak samokontroli.

I do czego prowadzi takie zniewolenie? Do tego, że ma się pusto w głowie, brakuje motywacji, a ciężar prostego życia wgniata w ziemię.

Przepraszam, że tak nieskładnie i w ogóle to widzę, że chujnia z moją interpunkcją i ortografią. Jestem niezadowolony!

Pozdrawiam
Zdezelowany i Nieskładny, i Nieidealny obrazowo P.