Zacznę od tego, że mam 20 lat, niedługo stuknie 21. Zdałem maturę, na studia się nie wybrałem, stwierdziłem, że idę do policealnej, zaocznej a w tym czasie poszukam pracy. I chuja – całe dwa lata nic nie mogę znaleźć. NIC KURWA! Jedynie debilna, dorywcza praca w lokalnym kołchozie za 5 zł na godzinę po 12 h dziennie, porobiłem 3 miechy (na czarno ofc) i nie wytrzymałem, jebnąłem to w pizdu. Robię kursy, mam już zdobytych kilka uprawnień, prawo jazdy, ale pracy nie ma! Wysyłam dziesiątki CV, jeżdżę po lokalnych firmach zostawiając podania, NIC! A beztalenciem nie jestem, umiem zrobić wiele rzeczy, ale kurwa, roboty znaleźć nie mogę ;/. Załamuje się przez to wszystko, bo w domu mam piekło ze starym alkoholikiem, chce się wyprowadzić ale nie mam pieniędzy na stancje, przez moje nerwy dorobiłem się już kłopotów z sercem. Do tego psycha zaczyna wysiadać i związek mi się rozpierdala, nawet mi się poruchać nie chce, a jeśli już, to marnie mi to wychodzi. Mam 20 lat, chce pracować, jestem zdrowy, ale nie mogę, bo w tej pojebanej Polsce nie można znaleźć byle jakiej pracy. Co gorsza, 20 lat a mi się już żyć nie chce, zaczyna mi brakować sił, tutaj nic nie wychodzi, nic kurwa ;/ Co robić? Zakuwać język i spierdalać za granice? Zostawić sentymenty (które właściwie tracę) i znajomych, po czym wyjebać w nieznane? Naprawdę, kończą mi się pomysły ;/
Chujnie to mam ja, o 7 wstaję a jeszcze nawet nie położyłam się mam 2 egz z czego na żaden nic nie umiem, nie jęcz, zaciśnij zęby i walcz
Życie ci się układa,to po chuj się pierdolisz w studia>?
heh mam to samo:/
wkurwia mnie to na maxa.