Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Zacznę od tego, że trwa sesja… w chuj nauki, a ja się nie mogę skupić, miałam w pierwszym, semestrze super oceny, a teraz czuję, że zawaliłam jeden i brak mi już motywacji,kryteria stypendialne się zmieniły wiec i tak się nie załapie… Poza tym jestem myślami gdzie indziej… Mam chłopaka od 3 lat, dużo dla niego poświęcam, wracam do domu z oddalonego o 200 km Gdańska co tydzień, nie wychodzę ze znajomymi na całonocne imprezy, żeby nie musiał się denerwować itp a każdy wolny czas inwestuję w powrót do domu. A on? okazało się,że w jego nowej pracy tak mu się spodobało, że wyjeżdża sobie na integrację czyli pijaństwo i nie wiem co jeszcze ( wiadomo co się tam dzieje, w najlepszym wypadku będzie odsypiał 2 noce), zmieniam tez lokum, nie raczył nawet zaproponować pomocy z przewiezieniem rzeczy. Nie będę już głupią Julią poświęcającą się dla niego, zacznę wychodzić do ludzi niech będzie zazdrosny, a jak nie pasuje to trudno… widzę, że głównie ja się poświęcam, nie zdradzam, a z jego strony mam podejrzenia co do uczciwości… zawsze każdego odrzucałam, bo „mam chłopaka”, nie lecę też na kasę, a mimo to większych starań z jego strony, nie pamiętam kiedy dostałam głupiego kwiata… czy Wy mężczyźni lubicie zołzy? bo ja się staram, a nic z tego 🙁

Szukam pracy! Chciałam ostatnio zarejestrować się w UP ale ten 'biznes’ nie doszedł do skutku, bo pieprzona urzędniczka powiedziała, że muszę jakiś świstek przynieść. Ludzie! I chyba już tam nigdy nie pójdę! Urzędniczka za dychę! Wielce ważna, chuda rura! ale najbardziej mnie zdołowało to, że jak poprosiłam moją siostrę czy mogłabym do niej przyjechać za granicę i coś może bym tam znalazła to ona nie! że sama ma problemy z pracą. nosz kurwa!! Wyzywają mnie od leni, a gdy chcę coś znaleźć to mi skrzydła podcinają i jakby nic nie widzieli!!! z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu!!

Wzorując się na moich poprzednikach, też wyżalę się tutaj. jak już pewnie wywnioskowaliście po tytule, będę się rozpisywał o dziewczynach. Ah te piękne, „niewinne” istotki, które sprawiają, że zrobimy dla nich chuj wie co. Moja chujnia nie polega na tym, że nie mam powodzenia, że jestem brzydki jak noc listopadowa i że jestem nieśmiały jak.. chuj (sorry, za brak lepszego porównania). Nie. Wręcz przeciwnie. Jedna koleżanka z klasy zabujała się we mnie, z drugą jakbym chciał, to bym też się umówić. Problem w tym, że.. no cholera.. one mi się nie podobają. Obie dziewczyny są ładne, inteligentne.. uśmiechnięte 😉 ale brakuje tej „duszy czegoś wyjątkowego”. Za to, kurwa, podobają mi się trzy inne dziewczyny – w tym dwie dały mi kosza. Chujowo z tym się czuje. Rówieśnicy mają/mieli już dziewczyny, a ja nie. Przez taką chujnie. Nie mam pojęcia co jest kurwa ze mną nie tak. Z jednej strony rozpaczam, że nie mam dziewczyny, a z drugiej.. wcale jej nie chcę mieć.

Powiedzcie mi dlaczego w taki sposób ocenia się ludzi. Facet, który interesuje się kobietami, ma za sobą wiele związków itp jest uważany za zajebistego ziomka, oczywiście czasem też za babiarza – choć z tym to rzadziej. Dlaczego więc kobieta, która interesuje się mężczyznami lub ma za sobą wiele związków jest z góry osądzona, że się puszcza itp. Natomiast jeśli znajdzie się taka, która np nigdy się na prawdę nie zakochała więc nie chciała się angażować w taki związek lub po prostu nie ma za sobą wielu partnerów jest uważana za jakąś cnotkę. No dlaczego?

Jestem osobą strasznie wrażliwą i na pewno uczuciową,niestety- u mnie idzie to w parze z nadmiernym przejmowaniem się opinii ludzi co powoli doprowadza mój mózg do destrukcji. A dokładniej ? Od kilku miesięcy mam tą jebaną sieczkę w głowie, burze uczuć sprzecznych ze sobą, rozum wpierdala mi się powoli wypierając serce,którym zawsze się kierowałam,powód ? Jebani realiści nie pozwalający żyć mi po swojemu,kochać kogo chcę,interesować się czym chcę i myśleć o czym chcę. Przez tych kutasów nie wiem już czego chcę w życiu bo realne poglądy kłócą się z moimi marzeniami. Podam może przykład. Powiedzmy,że szukam pracy. Moim marzeniem zawsze było pójście do wojska (jestem kobietą jakby co),nie mam zbytnich predyspozycji ale służba wojskowa od zawsze mnie kręciła. Po dłuższych rozmowach z ludźmi (szczególnie starszą siostrą) wyszło na to,że powinnam szukać zawodu według moich umiejętności. Co ja umiem ? Jestem dobra w językach obcych…. ale co z tego skoro po 1 roku uczenia się w klasie niemieckiej wymiękam ? To,że mam talent do języków obcych nie znaczy,że chcę się ich uczyć ;/ Wkurwia mnie to… teraz nie wiem co powinnam robić bo-wybierając wojsko mam tą świadomość,że sobie nie poradzę ale idąc na tłumacza znowu pojawia się uczucie nuuudy ..
Drugą ważną sprawą jest miłość. Od 6 lat jestem (albo byłam) zakochana w piosenkarzu. Wiem,że realista nazwie to idiotyzmem. Ale co z tego skoro ja się z tym DOBRZE czułam ? Mówiłam wszystkim,że jestem szczęśliwa,że mi się podoba i,że NIE CHCĘ się odkochiwać. Ale i to do chuja pana nic nie dało … KAŻDY NON STOP pierdoli mi,że mam się odkochać bo to nie ma sensu,że powinnam zakochać się w kimś innym,że i tak z nim nie będę. Zawsze takie głupoty olewałam ale powtarzane codziennie musiały mieć jakiś skutek. Zaczęłam głębiej się na d tym zastanawiać i… chyba się odkochałam ;/ Jestem wkurwiona bo to odkochanie nie wynikło z normalnej kolei rzeczy tylko z tego,że ktoś pierdoły mi pociskał,w które zaczęłam wierzyć ;/ Nie wiem co mam teraz zrobić,żeby znowu zakochać się w sowim idolu. Podkreślam-była to miłość szczęśliwa i nie,nic mnie nie niszczyło,nie cierpiałam blablabla wręcz przeciwnie-miałam motywację do wielu rzeczy i widziałam jeszcze jako tako sens w życiu. A teraz ? Jedna strona mnie chce go dalej kochać i wrócić do tego stanu,a druga ilekroć próbuję o nim myśleć daje mi do zrozumienia,że to głupota ;/
Nie wiem co mam robić ale spokoju z moim ukochanym na pewno sobie nie dam. I zaznaczam -nie chcę nikogo innego …

Od kilku miesięcy sypiam z kolegą z pracy, chociaż wiem że to tylko seks bez zobowiązań. Czasami źle się z tym czuje. Problem polega na tym że chciałabym to zakończy ale nie potrafię…chyba się od niego uzależniłam…Boję się że poczuję coś więcej do niego a on do mnie nie.

Zerwał ze mną chłopak – byłam jego wielką miłością, a następnego dnia mi pisze przez SMSa!!!! Zrywa ze mną chociaż mnie bardzo kocha ale tak będzie lepiej i wmówił mi że to nasza wspólna decyzja. Kurwa jaka wspólna? Po chuju wspólna, ja wyrywam sobie włosy z głowy, obwiniam cały czas a ten kutas rzyga ze szczęścia tęczą i pisze do mnie tak jakbym była dla niego przykrym wydarzeniem. Po chuju ta miłość. A 2 chłopak który przykleił się do mnie jeszcze jak byłam z tamtym, mówił że chce ze mną być, żebym z tamtym zerwała i że kurwa będziemy razem szczęśliwi, chociaż go to rajcuje że jestem taka niedostępna. I kurwa co? Nie jestem z tamtym a ten co chciał ze mną być jak o tym rozstaniu się dowiedział kopną mnie w tyłek i ma mnie głęboko w dupie. I gdzie ta miłość? no kurwa gdzie?

Wymienię wszystkie moje chujnie:
1. Mieszkanie: nigdy nie szukałam sama mieszkania, ale aktualnie będę do tego zmuszona, gdyż wszyscy zostawili mnie na lodzie. Boję się tego całego oceniania, castingów i nowych, obcych ludzi.Ledwo zdążyłam się przyzwyczaić do mieszkania, w którym jestem a już muszę je opuścić.
2. Studia: wymyśliłam sobie 3 lata temu, że pójdę na bardzo ostatnio modny kierunek studiów. Oczywiście nie miałam o nim zielonego pojęcia i nawet nie pofatygowałam się, żeby czegoś się dowiedzieć. Teraz już jestem prawie na mecie, ale czuję, że właściwie nie jestem nawet przeciętna w tej dziedzinie, a to, że zaliczam wszystko na jako takie oceny zawdzięczam jedynie swojej inteligencji, bo nie mam nawet motywacji, żeby się tego uczyć.
3. Znajomi, przyjaciele: właściwie to ich nie mam. Moja „była” przyjaciółka zraniła mnie kiedyś bardzo i chociaż dalej utrzymujemy ze sobą kontakt, to to już nie jest to samo. Mam znajomych jedynie na studiach i moje rozmowy z nimi ograniczają się do gadania o zaliczeniach, nauce, egzaminach, itd. Na imprezy nie chodzę.
4. Inne: nigdy nie miałam chłopaka. Możliwe, że coś ze mną nie tak pod tym względem. Wydaje mi się, że w pewnym sensie „odpycham” potencjalnych kandydatów. Nie jestem specjalnie piękna, ale brzydką też nie można by mnie nazwać. Za to charakter mam dość szpetny, chociaż może to potwierdzić tylko moja rodzina, która akceptuje mnie taką, jaka jestem (wobec obcych jestem zazwyczaj zdystansowana i uprzejma).

Wiecie co mnie boli? Samotność. Dawniej, żeby nie być samotnym, znajdowałem dziewczynę, podrywałem ją i mówiłem, że niby kocham, teraz wiem, że to były zauroczenia. I nie mogę już dalej tak robić, bo to chujowe jest. Mieszkam w małej miejscowości, nie mam tu nikogo, dosłownie NIKOGO. Znajomych mam 20 km od domu, droga w te i z powrotem zajmuje półtora godziny, autobus powrotny najpóźniej o 18 (!). A nawet jeśli bym chciał się z nimi zobaczyć, znaleźliby wymówkę, ze nie mogą. Znaleźli sobie wszyscy drugie polówki. Chujowe to uczucie być tak samym. W dodatku jestem jedynakiem. Trudno mi się obyć bez ludzi, ale ciągle tak jest, i co gorsza, tak będzie, przynajmniej rok (bo wyjeżdżam).

Piąty rok za mną, a ogarnąć się nie mogę. Magisterka leży, miałem oddać dwa tygodnie temu a tu chujnia. Nic mi się nie chce. Nawet z domu wyjść, za robotą się rozejrzeć, na podyplomowe studia się ogarnąć, cokolwiek. Jak już gdzieś wyjdę to się najebać i potem jeszcze bardziej mi się odechciewa. Dziewczynę jakaś bym poznał, przystojny jestem, ale jakiś się nieśmiały zrobiłem. Ogólnie deprecha jakaś mnie łapie a ja nie mogę nic na to poradzić. No chujnia i już.