Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

W myśl zasady: „klient ma zawsze rację”, niektórzy klienci myślą, że są bogami i mogą robić i mówić co tylko chcą. Pracuję w handlu (sprzedaż mebli) więc spotykam takich co krok. Najbardziej lubię u klientów powiedzenie: „czy pan wie kim ja jestem?” No niby skąd mam to wiedzieć? pierwszy raz gościa na oczy widzę. Najlepiej jeden gość, który tak właśnie powiedział, pysznił się, marudził, wydziwiał z zakupem i jeszcze nic nie kupił, a już mówił co zrobi jak się coś zepsuje. Każdemu przypominał na każdym kroku: „pan nie wie kim ja jesteeem…” No i faktycznie nikt nie wiedział ;-), aż do chwili gdy jego szanowna małżonka się wygadała, że mianuje dumną funkcję nauczyciela wychowania fizycznego w szkole podstawowej. No i już wiedzieliśmy kim jest… heheh. Panience się pewnie dostało za to 😉 piłką lekarską. Kolejni klienci „upierdliwcy” to tacy, którzy wiedzą wszystko lepiej. Chłopaki montowali u jednego takiego mebelki kuchenne i się wysłuchali. Że gdyby on to robił, to zrobiłby to tak, bo on wie lepiej, bo on takie rzeczy to na kolanie składa itd. Nawet gdy kolega dokręcał zlew w szafce to gość położył się obok niego żeby patrzeć na ręce ;-). Kolega skwitował to zachowanie tak: „kolego, jeszcze mi kawy nie postawiłeś, a już się obok kładziesz?” Heheh… No i płatność nadchodzi za wykonaną usługę, a nie można coś taniej? A nie dałoby się coś urwać, bo wie pan, ja w ten dom już milion złotych włożyłem, a urwać chce 200zł. To ci gość dopiero. Pozdrawiam wszystkich, którym przyszło się z takimi użerać.

W mojej szkole wycieczka szkolna jest organizowana chyba od początku roku. Wybuliłem na to prawie 4 bańki, bo w międzyczasie się parę osób odłączyło… I dzisiaj się dowiedziałem, że jeszcze mamy coś dopłacać, bo znów ktoś nie jedzie. Zwołał nas nauczyciel i pyta, czy dopłacamy, czy nie jedziemy. Ja trochę nie wiedziałem, co powiedzieć, ale zaraz ktoś powiedział, że nie. Więc wycieczki nie ma. KURWA! Więcej nie piszę się na nic takiego.

Studia. 14 przedmiotów do zaliczenia, a z każdego nic prawie nie umiem. Wystarczy, że jeden upierdolę i mogę jebnąć się dwa metry pod piach. Rok w dupsko, siano w dupsko – jednym słowem LIPA. Wstyd będzie przed rodzicami i żal ich wyjebanych pieniędzy na marne – to mnie kurwa boli. Pójdę do pracy, wszystko oddam i wrócę kurwa z buta w dziekanat. TAK KURWA! ROZPIERDOLĘ ICH! – moja maksyma? – Dopiero jak się człowiek mocno wkurwi, to wszystko zaczyna iść tak, jak powinno. Pozdrawiam, wkurwiony, a za razem zestresowany i smutny chujowicz. Śrut.

Witam. Ostatnio na komunię mojej córki zapragnąłem sobie kupić jakąś fajną marynarkę. Udałem się więc do dobrego sklepu z takim asortymentem i licząc na pomoc obsługi i ich profesjonalizm poprosiłem o pomoc w doborze koloru i fasonu. Pani bardzo miła przyniosła pierwszą baaaardzo gustowną marynarkę… popatrzyłem z niedowierzaniem, że to męska i poinformowałem z uśmiechem Panią, że nie pracuję jako magik w cyrku. Marynarka świecąca, wycacana, aż po oczach paliło… Zostałem poinformowany że to hicior jest. Pani widząc moja minę poszła po inną marynarkę… oż ja cie nie mogę… kolejna była chyba ze „star treka”. No co jest kurwa z tą modą? Pajaców i gejów się tylko teraz ubiera? Gdzie są męskie, klasyczne ubrania? Wyobraźcie sobie że w całym tym modnym sklepie nie było normalnej marynarki… jakieś gówno tylko. No to se myślę wychodzę i kupię se jakieś fajne jeansy. No i se zobaczcie co jest modne, jakieś przeszycia, kwiaty, święcące cekiny i to wszystko ponoć męskie. Dobrze, że tu chociaż były klasyczne… koszule męskie i trykotki też z cekinami i różowymi napisami. Ja pierdolę. Nawet dzieci kwiaty tak by się nie ubrały. Pozdrowienia dla wszystkich „Jacykowskich” co to projektują i wierzcie mi, że są jeszcze na świecie prawdziwi faceci, którym cekiny nie są potrzebne by dobrze wyglądać.

Życie ucieka jak expres do Warszawy, niedawno byłem młody, a już mam cztery dychy na karku. Jestem zawodowcem w swoim fachu, zajebiście się znam na rzeczy, ale już mi się nie chce. Teraz, kiedy mógłbym mieć wszystko ogarnia mnie melancholia i olewam wszystkie sprawy z góry. Ludzie mnie proszą, żebym coś zrobił to pracuję, ale z łachy. Chyba zostanę śmieciarzem w Niemczech. Pierdolę ambicje, tylko co tu zrobić z rodziną?

Po raz kolejny w tym roku zmieniam mieszkanie. Moje współlokatorki piszą licencjat i już się wyprowadzają, bo nie mają zajęć, a ja musiałam poszukać nowego mieszkania, bo w tym właściciel chce usadowić swoją rodzinę. Wszystko spoko, mój chłopak zaproponował pomoc w przeprowadzce, myślę zajebiście… A tu co on ciągle mi wypomina, a to że za późno się umówiłam ob on nie zdąży iść do dziekanatu i załatwić wszystkich rzeczy, które sobie zaplanował! Ciągle mu coś nie pasuje i ciągle oczywiście robię mu na złość. A cymbał nie rozumie, że do nowego mieszkania mogę się wprowadzić wieczorem, bo dopiero wtedy ktoś tam będzie. Jakbym wiedziała, że wszystko będzie z taką łaską i „przy okazji” to bym poprosiła brata i zero narzekań i święty spokój. Amen.

Mnie wkurwia mój ślub. Wszystko mnie w ogóle przez to wkurwia. W robocie ciągle o czymś zapominam i chłopaki leją ze mnie. Wkurwia mnie kawalerski, bo każdy myśli, że będę ruchał jakąś dziwkę, a jak tu ruchać dziwkę jak jestem najebany i w ogóle patrzą osoby, które nie powinny patrzeć, bo przecież będą niedługo rodziną, zaprosić trzeba, bo jak się nie zaprosi tych osób to będzie wielkie narzekanie. Ale to pojebane. Dobrze, że czasami kobita przytuli i jest ok. Najchętniej spierdoliłbym na kilka lat powłóczyć się po świecie.

A więc mam 21 lat i moje obecne życie (co nie ciężko stwierdzić po tym, że wpis tu się znajduje) wygląda beznadziejnie. Zaczęło się od momentu, gdy na początku roku rozwiązałem umowę z moim byłym pracodawcą. Nie cierpiałem tej pracy, była niewolnicza za nędzne grosze, a wymagania zdecydowanie zbyt duże, innymi słowy ta praca to była kpina. Z początku gdy wylądowałem na bezrobociu, było mi dobrze, czułem że oddycham, w końcu znalazłem czas dla siebie i znajomych. Śmigałem na siłke (robię masę, ale mam taki metabolizm, że ciężko łapać kilogramy), spotykałem się ze znajomymi, postanowiłem sobie zrobić takie wakacje, co dziś jak zdążyłem zauważyć było błędem. Po pierwsze odczuwam samotność. Do tej pory miałem „aż” dwie dziewczyny, natomiast ostatni sex miałem (tak, już nie jestem prawiczkiem, ale co z tego) prawie równo rok temu, od tamtej pory sex mam tylko „z kciukiem i jego czterema córkami”. Boli mnie to niesamowicie, tym bardziej, że widzę jak spierdala ten czas, a ja nic nie robię z tym. Druga sprawa mam ogromny problem ze znalezieniem pracy, pomijając już fakt, że mieszkam w małym miasteczku gdzie ciężko o fuchę jakąkolwiek, to kompletnie nie wiem co ze sobą zrobić w ciągu dnia. Brak zajęcia mnie niszczy, niszczy psychikę i zdrowie, tym bardziej, że obecnie dwóch moich konkretnych kumpli wyjechało w pizdu, a ja zostałem sam. Ponad to brak hajsu w kieszeni przekłada się bardzo wyraźnie na moje wkurwienie, wkurwiam się na wszystko i wszystkich co mnie otaczają, a otacza mnie tylko rodzina, po czym żałuje bo wiadomo gdyby nie oni to nawet nie miałbym co jeść. Moje życie teoretycznie musi się poprawić bo zbyt dumny ze mnie skurwiel, ale chciałem się podzielić tym by zrzucić ten ciężar. Staram się nie dołować ale mimo wszystko mam kurwa jakiś kryzys osobowości, generalnie jestem uśmiechnięty częściej niż smutny, nie pamiętam żebym kiedyś płakał, ale czasami rzeczywistość mnie przerasta. Nienawidzę też tego jebanego postępu, zawsze wolałem gadać z ludźmi w realu niż przez jakieś gadu gadu, nie zastępuje mi to rozmowy, podobnie z gadaniem przez telefon, po prostu samotność mnie rozpierdala, z reguły dobrze działa na mnie opierdol ale nie tym razem. I w sumie teraz jak tak pisze to mam wrażenie, że życie to jebany żart, ponieważ kiedy masz dziewczynę, to wokół chętnych dziewczyn jest w chuj, kiedy nie masz żadnej pindy to nagle wszystkie gdzieś kurwa znikają, podobnie z imprezami towarzyskimi, kiedy nie chcesz chlać to jest w chuj ziomów i okazji, kiedy chciałbyś się napierdolić to nawet jednego „ziomka” nie ma na horyzoncie. Jebany paradoks, można by więcej wymieniać, ale po chuj? Co dziennie zanim wstanę i otworze oczy wyobrażam sobie to jakbym chciał żeby było, niestety jak już wstanę i wyjrzę przez balkon to widzę tą samą chujnie. Nie wiem jak innym osobom w podobnym położeniu ale mi coraz mniej na czymkolwiek zależy, a jak już przestanie zależeć to żadnej suki już chyba nigdy nie pokocham i będę do końca sam. To się nazywa pierdolona akomodacja, jest tylko jeden plus, przestałem się bać czegokolwiek… chuj styka idę spać! nara!

Dostałam wczoraj sms-a, w którym ktoś „naskarżył” na mojego męża, że mnie zdradza. Ufam mu, jednak coś mnie ruszyło. Od pewnego czasu bierze nadgodziny, a przecież nie brakuje nam pieniędzy. Poza tym bardzo rzadko ma ochotę na seks. Nie mogę powiedzieć mu, że mam wątpliwości, bo aż mi głupio. Jesteśmy razem 5 lat po ślubie i od 6 lat razem, mamy 2-letniego synka. Mam drążyć temat, szukać, sprawdzać, czy dać sobie spokój?

Mój chłopak od 15 roku życia bierze różne odżywki na przyrost siły, masy mięśniowej, prohormony i sterydy. Jest jeszcze młody, młodszy ode mnie, ma dopiero 17 lat, a już ma problemy ze zdrowiem. Ma zniszczoną wątrobę, odczuwa już silne bóle. Czasami jest rozkojarzony, jakby otumaniony. Widzę że na prawdę się zmienił… Nadal przyjmuje różne gówna i chodzi codziennie na siłownię. Martwię się o niego i jego zdrowie, ale on nie chce nikogo słuchać. Nie interesuje go to, że za kilak lat może mieć poważne problemy. Najgorsze jest to, że tatuś jeszcze wspiera synusia duchowo, i przede wszystkim finansowo. Ja zaczynam nie poznawać własnego chłopaka. Chujowe uczucie patrząc jak ukochana osoba się wyniszcza kosztem tymczasowej formy i dobrego wyglądu. Do tego czuję się zepchnięta na drugi plan, bo on zaczyna popadać w narcyzm… wiem, że nie przestanie brać tego syfu, nawet fakt, że niedługo będzie miał problemy z erekcją nie daje mu do myślenia! Czuję się bezradna, bo chciałabym odzyskać jego sprzed roku…