Nie wiem jak u was, ale moje życie całe składało się z ciągu oczekiwania na jakieś stresujące sytuacje w przyszłości. Gdy minęło dzieciństwo, czyli okres beztroski to potem zaczęła się jazda do piekła. Najpierw szkoła, to wiadomo stres przed ocenami, sprawdzianami, które się zbliżały, ale to normalka. Potem przed maturą. Potem na studiach przed egzaminami w przyszłości, jakimiś wizytami u lekarzy, rozmowami o pracę.
Potem stres przed jakimś wydarzeniem w pracy, projektem, spotkaniem, rozmową, zmiana sytuacji.
I generalnie to mnie to wkurwia, bo nie umiem cieszyć się życiem w pełni. Mimo, że i tak jestem o wiele bardziej odporny niż większość moich znajomych, nawet ludzie mi nie raz mówili, że mi zazdroszczą, bo po mnie wszystko spływa to wkurwia mnie struktura życia.
Dlaczego jak jest w życiu fajnie to zawsze jest w tle w przyszłości na horyzoncie już zaczyna majaczyć jakieś piekiełko, które nas czeka?
Ja to bym chciał mieć np. świadomość, że nic złego i stresującego nie spotka mnie przez bardzo długi okres w przyszłości.
Potrafię cieszyć się z życia, ale to nie jest pełne szczęście, bo jak jestem np. na wakacjach, wypoczywam sobie w pięknym miejscu, albo urlopuję się na spacerku to łapię fajny stan ducha, ale jest w tle gdzieś pod spodem taki niepokój i co jakiś czas mózg przypomina mi, że np. jest fajnie, ale za kilkanaście, kilkadziesiąt, kilkaset godzin będę musiał wstać z podkrążonymi oczami, iść do tyrki i mierzyć się z trudami życia.
I pewnie nawet bardzo bogaci ludzie, którzy nie muszą pracować mogą mieć podobne doswiadczenia, bo stresują się np. jakaś choroba, wizyta w klinice i operacją za jakiś czas, albo rozwodem, czy dowolnymi innymi przykrymi wydarzeniami.
Ja chciałbym osiągnąć stan ducha, w którym jest takie poczucie, że wszystko się jakoś ułoży, że będzie dobrze, bo przecież jak nawet coś się wykrzaczy na tej rozmowie, w tej robocie to nie tragedia, ale w tym nie pomagają ludzie, którzy cały czas ci powtarzają, że wszystko to jest kurwa w chuj poważna sprawa, i że koniecznie trzeba się tym spinać. Dlatego ich nie lubię.
Ja bym chciał podchodzić do tematów w życiu ze spokojem, bo co właściwie da, że ja będę jakąś czynność i przedsięwzięcie w życiu wykonywał w stresie? Czy nie można robić rzeczy dobrze, ale spokojnie, bez całej tej otoczki wyścigu, rushu adrenalinowego i kolektywnej histerii?
Kosci są u wszystkich takiesame. Ty po prostu nigdy się nie napracowałeś w życiu widocznie
Moj maz ma takie male lapki Kocham go za to Nigdy nie podobali mi sie faceci z wielgachnymi lapskami
Ty se wmawiasz, żeby skoku w bok nie zrobić bo już pewnie coś poczętego na boku macie, jemu po poczęciu automatycznie spadł testo, żeby skoku w bok nie zrobił. Natura jest pojebana tzn. bezwzględna.
Jak napiszesz chujnię takiego rodzaju. To podaj wymiary i centymetry. Poza tym, nie przejmuj sie, jutuber mlodyninja ma male dlonie jak pizda. Ale wykoksowany, dziwne ze nikt mu tego nie wygarnął jeszcze
Właśnie podaj długość dłoni do palca serdecznego mierzoną ale zrób sobie fotkę , wrzuć na jakiś hosting czy jakoś tak , daj linka , to ci Bogdan życzliwie podpowie czy masz małe łapki.
„The Trener”
Grubości kości nie zmienisz ale jak chcesz utwardzić skórę na dłoniach, to lata roboty fizycznej (rąbanie drzewa, widły, łopata i te sprawy).
Rozumiem ze siłownia nic nie pomoze tylko jakas robota?
Siłownia też może pomóc, ale to zajmie trochę. Tylko żadnych rękawiczek, bo to dla cipek jest.
Po zaciśnięciu dłoni Twoja pięść ma więc mniejszą powierzchnię. Wiesz co się dzieje w takim przypadku po wyprowadzeniu książkowego prawego prostego z biodra na pełnej długości ramienia? Dwóch gości generuje potężne pierdolnięcie o podobnej sile jednak pierwsze jest skupione na dużo mniejszej końcowej powierzchni niż drugie. Twoją wadę potraktowałbym raczej jako atut i narzędzie do unicestwiania gojów, a jedynym co może uchronić wroga przed klęską są konsultacje z trenerem Bogdanem, ale to i tak bez gwarancji, a jedynie zwiększenie szans. Dwa lewe kontaktowe w celu wybadania odległości i prawy prosty zamiast „dzień dobry”. Atut, a nie wada 😉
Słusznie prawisz kolego. Działa to na tej samej zasadzie , jako pocisk kalibru 8mm i masie 8 gram. Takie nic, a zabić można , nie ?
A jak tam z tobą , robiłeś lub robisz jakaś masę ?
Trener Bogdan
Lata zapierdolu fizycznego łopatą czy siekierą na pewno zrobią swoje. Nawet jeśli dłoń nie będzie grubsza czy większa, to skóra na niej z pewnością twardsza.
No i chuj z tym zrobisz. Nie myśli o tym bo zwariujesz.
Skuwaj asfalt kilofem, to dłonie się pogrubią.
Zarobkowo czy w celu umacniania solidarności społecznej?