Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Wiecie co mnie wkurwia? Nadużywanie wszędzie określenia „Janusz”. Na początku to był całkiem trafny, inteligentny żart określający pewną grupę ludzi i ich zachowań. Ale jak to zazwyczaj bywa, zasłyszała to dzieciarnia, czy inne ameby umysłowe i teraz to określenie funkcjonuje jako jakaś taka niesprecyzowana obelga. Stało się po prostu modne nazywanie kogoś „Januszem”, jeśli tylko się na czymś nie zna lub coś mu nie wyjdzie. Cały sens i puenta poszły się jebać. I tak to będzie trwało, dopóki internetowe przygłupy i dzieci w wieku nastoletnim nie znajdą sobie kolejnego, modnego słówka. I będą przy jego użyciu określać wszystko i wszystkich dookoła, bez względu na to, czy ma to sens, czy nie. Mała rzecz, a wkurwia.

Przez całe swoje życie mieszkałem w dwóch spośród największych miast w Polsce i wciąż nie mogę zrozumieć tej całej mody na metropolie i ich gloryfikowanie.

Generalnie odpowiada mi klimat dużych miast, żyje się dobrze, do korków i drożyzny można się przyzwyczaić, ale z biegiem czasu coraz bardziej doskwierać zaczyna styczność ze specyficzną kategorią mieszkańców, którzy mają niestety coraz większy udział w ogólnej populacji. Na pewno każdy miał kiedyś z nimi do czynienia. Chodzi mi o tych wszystkich, których jedni nazywają „młodymi, wykształconymi
z wielkich ośrodków” (kiedyś była tu chujnia im poświęcona), drudzy „bananową młodzieżą”. Są to ludzie – zazwyczaj ze wsi i małych miasteczek – którzy wręcz definiują się przez pryzmat przeprowadzki do dużego miasta. Miejsce zamieszkania jest ich głównym przymiotem, a zarazem największym życiowym osiągnięciem. Na czym polega śmieszność tej grupy? Na tym, że mieszkając w tym mitycznym „wielkim” mieście prowadzą życie jak ze stereotypowych historii o zgniłych, prowincjonalnych miasteczkach, czyli jedyna atrakcja to chlanie i seks po pijaku. Zawsze śmieszą mnie te bajki o dostępności do teatrów i galerii sztuki, w których ostatni raz byli z klasą w podstawówce 😀 Nie przeszkadza to im jednak napędzać tego bezsensownego wyścigu szczurów, tej ciągłej rywalizacji, kto gdzie nie był i ilu panienek w modnym lokalu nie zaliczył. Włóczy się później taka bananowa gawiedź od starbucksa do starbucksa i płaci po 30 złotych za kawę, którą w Janusz Cafe wypiłoby się za 5 PLN. Ale przecież Starbucks, jebać biedę, kurwa! 😀 Jeszcze lepsze są te wszystkie „alternatywne” laski na każdym kroku. Wymalowane, wytatuowane, ubrane na jedną modłę zasuwają dymać na śmieciówce za 1300 zł w Zarze. Ale WARSZAWSKIEJ Zarze, czyli zwycięstwo w drugim pokoleniu można manifestować 😀

Nie rozumiem też, jak w odniesieniu do jakichkolwiek polskich miast można mówić o wielkomiejskości. Metropolią to może być Nowy Jork albo Tokio, ale Warszawa? Ile można jeszcze zachwycać się nad zdjęciami tych samych kilku wieżowców? Każdy, kto trochę Polskę pozwiedzał zdaje sobie chyba sprawę z tego, że poza ścisłym centrum każde miasto wygląda bardzo podobnie, a liczba jego ludności zależy głównie od tego, ile gdzie bloków z wielkiej płyty postawiono za komuny.

Jedyny sensowny argument na rzecz dużych miast jest taki, że rzeczywiście jest tam sporo więcej pracy, ale też nie oszukujmy się – większość ludzi nie zostaje tam prezesami czy menedżerami korporacji i w zdecydowanej mierze robi za 2 – 3 tys. netto.

Wbrew powszechnej opinii dla mnie duże miasta to obecnie chujnia i śrut. Tylko czekam, aż będę mógł spakować się i uciec od tych wszystkich wielkomiejskich oszołomów.

Doprowadza mnie do szału, że jestem wiecznie spłukany. Co zaoszczędzę jakieś 10tysi to wszystko idzie się jeb*ć na leczenie bo choruję poważnie na układ nerwowy od zasranej boreliozy. Na leczenie, badania i rehabilitacje wydaje niekiedy 500zł miesięcznie. Leczę się prywatnie, leki mam sprowadzane ze Stanów, bo jakbym miał się leczyć na NFZ to dawno by mnie robaki jadły. Dodać do tego opłaty za wynajem kawalerki, żarcie, czasami jakieś ubrania, kino, co miesiąc 520zł na szkołę oraz przybory i pod koniec miesiąca zostaje z ch* w dupie. Trwam w długoletnim związku na odległość więc dojazdy też kosztują. Jestem młodym grafikiem, zarabiam netto 2200zł i teoretycznie nie powinienem narzekać jak na przeciętnego Kowalskiego, jednak jak pomyślę ile kosztuje mieszkanie własnościowe, nawet taki wspominany przez Mesia mrówkowiec 25m², to aż mi się rzygać chce. Jakbym chciał na takie gówno odkładać, to zajęłoby mi to jakieś 30-40 lat. A w kredyty bawić się nie chcę bo nigdy nie wiadomo kiedy zdechnę a rodziny nie mam zamiaru obarczać kosztami. Śrut w to państwo, w te chore wysokie ceny i zarobki jak w Afrykańskiej wiosce. Marzę o tym by się oświadczyć swojej dziewczynie a kuźwa nawet mnie nie stać na pierścionek, o weselu nie wspomnę, o dziecku również. A bardzo bym chciał. Wiem, że na tej stronie nie ma prawie nikogo kto popiera tradycyjny model rodziny ale ch* w to. Czasami ledwo mam co włożyć do gara a gdzieś ma świecie jakieś bananowe niemowlę bawi się złotą grzechotką wartą tyle co moja pensja z 3 miesięcy. Sram na to wszystko.

Powiem tak: wkur*iają mnie niektóre zachowania kobiet. Zwłaszcza tuż przed okresem.
Jestem w 2 letnim związku z wspaniałą kobietą. Mądra, piękna, zdolna. Seks jest, pomoc wzajemna jest. Kocham ją i nie zamierzam zmieniać na inną. Temu, kto mi napisze w komentarzu, że lepiej być samemu, albo być singlem co rucha jak pies pierwszą, lepszą napotkaną dziwkę życzę HIV i kiły. W swoim życiu przerobiłem już kilka typów kobiet i każda z nich powielała ten sam, patologiczny schemat a mianowicie : dowalanie się z byle powodów i prowokowanie kłótni. Uśmiechnę się trochę za bardzo, to od razu jest afera bo się z niej śmieje, nie odbiorę połączenia bo np. sram to pojawia się momentalnie podejrzenie, że zdradzam. Kiedy wypowiadam grzecznie i kulturalnie swoje zdanie, to od razu jest gówno burza bo KRZYCZĘ i się SADZĘ DO NIEJ. Rozmawiam przez telefon i nagle kichnę to od razu darcie „Nie kichaj do telefonu bo mnie to denerwuje” jakbym to kur mać robił co sekundę… Kolejna sytuacja to taka, gdy ona drze papę, mówię „Nie piszcz bo mnie to irytuje” na co otrzymuje odpowiedź „Jak Ci się nie podoba mój głos to znajdź inną” i jeb słuchawką. A potem cisza dopóki ja nie powiem przepraszam, zgrzeszyłem. Lat mamy po 23, więc nie jest to już szczenięcy okres, a zauważam że dosłownie każda baba ma jakieś chore jazdy i dopiernicza się dosłownie do wszystkiego. Zacznę zdanie „Dobrze ale…” to momentalnie ryk NIE MÓW DO MNIE ALE BO MNIE TO WK***”. Zacznę zdanie od „Okej jednak…” to słyszę dokładnie to samo. Czasami to zastanawiam się czy w ogóle mam przestać się odzywać na czas okresu czy jak. Czasami słyszę, „jak Ci nie pasuje to wyjdź”, okej spełniam życzenie i wychodzę na spacer a po 20 minutach dostaje smsa o treści: Jak jezcze raz mnie zostawisz to będzie źle. Pomimo, że uchodzę za twardziela to gdy nikt nie widzi, napier*alam łzami o poduszkę z nerw. Takie sprzeczne zachowania doprowadzają mnie do padaczki. Jeśli są tu jakieś kobiety, proszę Was o radę, jak sobie radzić z takimi sytuacjami. Czy wchodzić w dyskusję, czy milczeć i zejść ze sceny, wyjść i jebutnąć drzwiami czy wręcz przeciwnie… Nie wiem.

Nie rozumiem tego cholernego bakcyla populacji ludzkiej na punkcie piłki nożnej. Pewnie zostanę za to zjechany, ale nigdy nie wiedziałem czym tu się jarać, że siedzi się przed telewizorem, albo jedzie na drugi koniec kraju/kontynentu na stadion, żeby tylko obejrzeć 22 małpy latające po wyznaczonym obszarze za małą szmacianą kulą. Nie przeczę, że może to być fajna rozrywka, ale jak to może budzić tyle emocji, że z milionów gardeł na globie dobywa się ryk, bo jest bramka, że piłkarzom płaci się takie ogromne pieniądze, że wręcz się żyje tym sportem, a nawet potrafią zbierać się ogromne grupy napierdalające się o to, a ludzie wyrzucają telewizory przez okno, gdy ich drużyna przegra. Oczywiście często mają w dupieswój klub i to jest tylko pretekst do ustawek, ale i tak dodatkowo nakręca fejm tej dyscyplinie. Nie mniej jednak 99% osobników płci męskiej na świecie interesuje się piłką i musi obejrzeć każdy mecz jaki tylko jest nadawany. Możecie mi powiedzieć dlaczego akurat to budzi histerie? Nie widzę w tym nic fascynującego. Jestem ze znajomymi na spotkaniu i jest super, ale nagle ktoś wstaje i musi się zmywać bo o 20 mecz leci. Ja nie mówię, że to jest złe, ale jak patrzę na płeć męską to mam wrażenie, że większość interesuje się tylko piłką nożną i ewentualnie motoryzacją. Dlaczego z tysięcy dyscyplin sportu, czy innych zainteresowań, które można mieć akurat TO jest takie popularne? I jeszcze oczywiście podejście 90% wuefistów w kraju to rzucić piłkę i niech dzieciaki grają, nikomu nie przyjdzie do głowy, że ktoś może tego nie lubić.

Każdy, kto ma samochód, nowy czy stary, odwiedza warsztaty, które szokująco często są chujnią niebywałą (ASO też) . W tak ordynarny i chamski sposób oszukują, że niekiedy aż trudno w to uwierzyć. Dlaczego jest tak wielu oszustów wśród mechaników? Kurwa, odnajdują awarie, których nie ma, albo zużycie nie wymagające jeszcze reakcji, wymieniają części na gorsze niż mówią, naprawiają starą część twierdząc, że ją wymienili i naciągają na dodatkowe wydatki. Trochę wynika to pewnie też z ich niewiedzy, bo wielu się nie zna na robocie. Nie dokształcają się, są zasranymi nieukami. Kurwa ile warsztatów odwiedziłem, to w większości robią taki syf. Śrut.

Być może uznacie mnie za niespełna rozumu głupka przepełnionego inflantylnością tak skrajnie wielką, że ciężko wyznaczyć jej skalę. Wiele się nie mylicie w sowich ocenach. Sam uważam, że więcej głupich, nieprzemyślanych deczji podjąć się chyba już nie dało. Zacznę od tego, że chociaż ciężko w to uwierzyć, w bardzo młodym wieku zauroczyłem się pewną kobietą, która przez długi czas była dla mnie ideałem. Miałem w życiu tylko jeden cel-zdobyć ją. Starałem się o jej względy bardzo długo bo około 4 lata. tak byłem na tyle wytrwały i głupi. Przez cały ten okres byłem przepełniony żalem i goryczą ciągłych porażek naprzemiennie z bólem egzystencjalnym i depresją rekompensowanych drobnymi przyjemnościami- jej uśmiechem czy miło spędzonym wieczorem. Żeby jej zaimponować wybrałem prestiżowy kierunek studiów na najlepszej uczelni w kraju, robiłem wiele żeby pokazać, że jestem wartościowy, żeby zaistnieć w jej oczach. W końcu w najmniej oczekiwanym momencie nasze drogi splotły się i staliśmy się parą. Pierwsze dwa lata były czymś najpiękniejszym co mnie w życiu spotkało. Potem nasza relacja coraz bardziej się osłabiała aż ostatecznie jesteśmy w takim chujowym momencie, że przeczuwam rychły jego koniec, w sensie związku. Bardzo bym tego nie chciaił ale obawiam się, że niewiele da się już uratować. Koniec końców za niedługo stracę kobietę, która już zdecydowanie nie jest tą samą kobiętą, mam pracę która mnie całkowicie nie satysafakcjonuje( przecież wybrałem ją dla niej więc nie mogło być inaczej), a wręcz przeciwnie mega wkurwia. Każdy kolejny dzień to dla mnie przekroczenie następnego kurewskiego kręgu piekieł dantejskich . Jestem w takim momencie w życiu, że nie bardzo mam czas i siły aby się przebranżowić. Depresja i poczucie nicości wraca w chuj… Codziennie myślę o tym, że gdyby nie rodzina, która mi została zakupiłbym rewoler i pierdolnął sobie w sam środek głowy najlepiejw w taki sposób żeby mózg i inne tkanki z impetem przyozdobiły zszarzałe ściany mojej nędznej izby. Jedyne czego bym wtedy żałował to, że nie mogę tego zobaczyć z boku.

Wkurwia mnie, że jestem pizdą i po chwili trzymania gaźnika w pilę bolą mnie cholernie palce i przez to nie mogę skupić się na cięciu drzewa. Mój ojciec który nie powinien dźwigać musi teraz zasuwać za mnie, bo ja nie daję rady ciąć piłą, nie wiem co jest nie tak nie jestem jakiś słaby czy coś, ale nie mogę utrzymać dłużej niż minutę tego jebanego gaźnika. Czuję się teraz jak śmieć

Wkurwia mnie w tym kraju to ciemnogrodowe przeświadczenie, że każdy człowiek żyjący lekko ponad stan to nierób, oszust, cwaniaczek, „wyżej srający niż dupę mający”. Od dziecka większość rodzin wpaja swoim bachorom, iż lepiej nie zadawać się z dziećmi bogatych rodziców bo one mają za dużo w dupie a w dodatku to elyta, ponieważ zarabia więcej niż oni. Jesteś Januszem? Twoja córka przyprowadziła do domu młodego przedsiębiorcę? Zrób wszystko, żeby roz*ebać ten związek! Bo to na pewno prywaciarz i złodziej. Co w nich takiego innego i złego? Jedzą, srają i szczają tak samo jak ja czy Ty. Nie rozumiem dlaczego polaczki (tfu), tak kochają być biedni i lubią obracać się jedynie w gronie ludzi tego samego pokroju. Zamiast poszerzać horyzonty, zawierać nowe znajomości i piąć się w górę to nie. Zagrodził się jeden z drugim swoim gównem, syfem i rucha się ze sobą nawzajem jak króliki, płodząc kolejne patologi z takim samym upośledzeniem w głowie. No przecież tylko biedaki znają prawdziwe życie, bo bogaty to już nie człowiek, on nie kocha, nie zrozumie innego, nie wie co to robota bo to pasożyt przecież jest-powiedział Janusz z piwskiem w ręku w międzyczasie nawalający smyczą od psa swoją rodzinę.
Jak tak dłużej będziemy żyć i uważać 2k brutto za najwyższe dobro, to nigdy płace w tym kraju nie wzrosną a sytuacja i komfort życia nigdy się nie poprawią.
O ile mesio to pewnie troll, o tyle szanuje gościa za to,że pisze prawdę jak jest. O slumsach przepełnionych robolami, którzy żyją od wypłaty do wypłaty srając jadem na wyżej postawionych.
Spluwam na takie ameby (a tfu!)

Dziś opiszę typ szefa, który wk*rwia mnie najbardziej czyli po prostu mojego.
Jest to prosty człowiek z wioski. Niesamowicie niedouczony, czuć to w mowie, piśmie czy po zachowaniu. Przekleństwo za przekleństwem, wplatanie w mowę angielskich, włoskich i rosyjskich wyrażeń, zaczerpniętych z internetu nie wiedząc jak je poprawnie zastosować.
Firma klasycznie po ojcu. Pojęcia o tym biznesie kompletnie brak. Oczywiście mniemanie o sobie oraz przekonanie o swej nieomylności wykraczające ponad normę dobrego smaku.
Firma sama w sobie ogromna, z zewnątrz można by rzec nowoczesna a wewnątrz? Komputery pamiętające lata 2002-2005. Maszyny drukujące oraz introligatorskie mające grubo ponad 15 lat, czego nie dotknąć to od razu się psuje. Komputery dla grafika i programisty wyposażone w jakże innowacyjnego Windowsa XP, 512MB Ramu, max 4GB oraz procesory zaorane życiem. Wszędzie brud, syf i ubostwo. No może poza trzema maszynami wziętymi w leasingu albo na kredyt, sięgający łącznie około miliona złotych. Warto podkreślić, że zamówień na produkty z tych maszyn wcale nie ma albo są raz na rok. Generalnie firma tonie w długach, szefostwo orze jak może a wyżej wymienieni pracownicy tyrają za najniższą krajową na umowie robiąc wszystko łącznie z myciem kibli. Ceny wygórowane, drogie. Przeciętnego Kowalskiego nie stać nawet na kilka kartek ksero w tej firmie. Przykład „klasycznego zastaw się a postaw się”. Oszukiwanie klientów na hajs jest na porządku dziennym. Ceny zależą od nastroju szanownego Pana Prezesa, który leży, pachnie, szpieguje na kamerach i raz w miesiącu wyjedzie na Majorkę, wycieczkę do Chin czy zakupy za granicą. Żyć nie umierać.
Rzygać mi się chce jak myślę, że taki nierób miesięcznie zarabia 20 tysięcy z naszej krwawicy a nas, którzy można rzec, prowadzimy tę firmę nie stać nawet na karnet na siłkę.
I jeśli ktoś mi napisze, że gówno wiem o prowadzeniu firmy i opłaceniu pracowników to powiem tak : jak nie stać Cię na pracownika i utrzymanie firmy to jej k*rwa nie zakładaj wcale.
Wielu z Was zapewne krzyknie, że szef nie musi pracować. Okej nie musi ale ja np nie znając się wcale na kosmetyce nie otwieram z dupy salonu kosmetycznego na 5hektarów i nie biorę kredytu w milionach na wyposażenie do niego no kur…
Zlinczujecie mnie na bank, dlaczego się stamtąd nie zwolnienię. Znacie historyjki o umowie lojalnościowej, pięknych początkach pracy oraz obiecanych gruszkach na wierzbie? Zapewne tak. Łączmy się w bólu wszyscy, którzy muszą tak pracować.