Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Zaczyna się już w szkole- jak nie będziesz się uczyć, to skończysz pod mostem ze strzykawką w żyle. Zamiast szukania swojej pasji- walka o świadectwo z paskiem. W liceum zaczyna się jazda, bo wybór przedmiotów rozszerzonych zdefiniuje całą twoją zasraną przyszłość. Tak trafiłam na biol chem. Nie potrzebowałam dużo czasu, aby się zorientować, ze gówno mnie to obchodzi. Moją zajawką od zawsze była muzyka i komputery. Jednak najbliższe otoczenie wyśmiewało moje hobby. Postanowiłam więc nie zajmować się pierdołami, tylko grzecznie siedzieć nad książkami. Niestety, w domu zapomnieli mi powiedzieć, że nikt nie będzie mnie utrzymywać do 30stki, więc o medycynie i tak mogę zapomnieć. Chciałam poprawić maturę, spróbować swoich sił jako informatyk, ale moje ambicje zostały zdeptane przez wujków dobra rada. Dziewczyna informatyk?? Hehe do garów qrwa xD dzisiaj mam 22 lata, pracuje w sklepie, udało mi się nawet załapać na stanowisko kierownicze, ale nie mam żadnych perspektyw na przyszłość. Czuje się za stara, aby kontynuować naukę. Żal mi dupę ściska jak widzę tych aspirujacych programistów. Też tak mogłam, nie trzeba było słuchać wszystkowiedzących Januszy i grażyn. Życie osobiste też mam spierdolone, bo jestem homo. Boję się, ze kiedyś to wyjdzie na jaw i miejscowi zaczną mnie gonić z widłami. Ciągle ktoś mnie pyta dlaczego nie mam faceta, przecież qrwa zegar tyka. A dzieci? Ile chciałabym mieć? Zero qrwa, bo wolę ciszę i spokój. Chcę uciec jak najdalej od tego małomieszczaństwa. Prosty przekaz dla Was Anonki- słuchajcie tylko siebie.

Wkurza mnie sąsiadka, która ma hałaśliwego w dupę węża psa wkurzającego sąsiadów. Za opiekę nad nim dostaje pieniądze, toteż nie ma szans aby się go pozbyła. Czasami jak otworzy balkon, to to bydlę słychać w całym bloku. Zwrócenie uwagi nic nie da. Dla niej liczy się to, że dzięki piesowi zarabia i tyle. Najgorsze jest to, że jak jeden pies zniknie to zaraz pojawi się kolejny. Podobno na zachodzie rzadko kiedy słyszy się szczekanie psa a my mamy to na co dzień w zależności od tego jak często chodzą po klatce schodowej, ile dzieci bawi się na podwórzu itp. Nie chciałbym uogólniać, ale sposób w jaki traktowane są zwierzęta świadczy o poziomie społeczeństwa. Masa ludzi chciałaby tylko zwierzaka pogłaskać a potem kopnąć w dupę, kiedy się znudzi.

Niedawno poczyniłem wpis pod tym samym tytułem. Na samym początku chciałbym podziękować za słowa wsparcia jakie znalazły się w komentarzach, dzięki temu czuję, że nie jestem jedynym na świecie z takim problemem. Postanowiłem zastosować się do rad jakie dostałem w komentarzach i od dzisiaj jestem chujem. Jak pisałem we wcześniejszym wpisie zawsze pomagam ludziom, angażuję się bardzo we wszystko co robię ale teraz będę miał gdzieś czy ludzie chcą ode mnie pomocy czy nie. Tak jak wcześniej pisałem za pomoc nie wymagałem nic, chciałem się poprostu od czasu do czasu z kimś spotkać na piwie lub gdzieś wyskoczyć. Zawsze pomagałem bezwarunkowo ale to się skończyło. Impulsem do tej zmiany było to co spotkało mnie w długi majowy weekend. Na 2 tygodnie przed długim weekendem zaprosiłem tak zwanych znajomych do domku letniskowego moich rodziców. Nakupowałem żarcia, alkoholu, zaplanowałem co będziemy tam przez te kilka dni robić. I co? I gówno. Podobnie jak to zawsze bywało po kolei wszyscy rezygnowali. Pojechałem na domek i łudziłem się, że jednak ktoś przyjedzie ponieważ cztery osoby nie odwołały wizyty ale jednak potem okazało się, że na domku siedziałem przez kilka dni totalnie sam. Nie wiem czy nie zabrzmię jak totalna pizda ale pierwszego wieczora kiedy o tym myślałem po prostu się rozkleiłem jak małe dziecko. Stary chłop a ryczy jak gówniarz. Ale to nie trwało długo. Po smutku nadszedł czas totalnego wkurwienia, może nie na tych ludzi co mnie permanentnie olewają ale na siebie, że jestem taki głupi. Następnego dnia żeby się wyżyć i nie ochujeć w samotności nawalałem siekierą w klocki drewna. Podczas pracy przeleciałem pamięcią wstecz i podobne sytuacje spotkały mnie już kilka razy w tym roku. Oto kilka przykładów, sylwester sam w domu ponieważ w dzień imprezy moja podobno najlepsza koleżanka zrezygnowała bo miała ważne rzeczy do załatwienia, jak się potem okazało miała do odbioru książkę z Empiku. Ta sama koleżanka namówiła mnie żebym napisał jej wpis na bloga, poświęciłem na to kilka dni, zaangażowałem się w to bardzo bo podobno miała bardzo pilną sprawę rodzinną do ogarnięcia, jak się potem dowiedziałem, że po prostu balowała przy grillu ze swoimi znajomymi to mnie krew zalała. Ta dziewczyna jest mężatką i wie że coś do niej czuję bo łudzę się, że kiedyś będzie moja. Ona to wie a co gorsza potrafi to wykorzystać. Jej pomagałem zawsze ale po tylu rozczarowaniach niech spierdala. Innym razem kolega urządzał urodziny w jednym z klubów nocnych, niestety mnie nie wpuszczono bo podobno zapomniał o mnie podczas rezerwacji. A to tylko ułamek tego co mnie spotkało, generalnie ludzie mają na mnie wyjebane cały czas. Więc drodzy chujanie z podobnym problemem jak ja, nie bądźcie głupi tak jak ja, jeśli tylko możeecie to od dzisiaj zmieńcie się w „pozytywnych egoistów”. Dawajcie od siebie tylko tyle ile trzeba, by zmusić tą drugą stronę do tego aby także dała coś od siebie.

Wszyscy dookoła tylko jęczą jak im źle w tym kraju jest, zamiast się wziąć w garść i coś zmienić na lepsze. A to niskie zarobki, a to wysokie podatki i coraz więcej rzeczy jest opodatkowywanych, a to benzyna droga, a to stan dróg chujowy, a to opieka zdrowotna na niskim poziomie – na to właśnie większa część naszego społeczeństwa non stop narzeka. Ja się pytam, jak ma waszym zdaniem być dobrze, jak wy zamiast zagłosować na polityka, dla którego liczy się dobro narodu, to głosujecie w kółko na tych złodziei i oszustów. Zamiast stękolić jak to jest okropnie w Polsce i wyjeżdżać za granicę, to może w końcu byście włączyli myślenie i zaczęli głosować na uczciwych polityków, którzy CHCĄ, aby w Polsce było dobrze. To takie trudne iść na wybory i zagłosować na normalnego polityka?!

Z jednej strony mam dosyć tej samotności i chciałbym mieć tą osobę, z którą bym się codziennie kontaktował, co by mnie wspierała w ciężkich chwilach, spędzać z nią czas na rowerze itd. Ale z drugiej strony to nie wiem. Z laską trza chodzić do kina, a mnie nie interesuje oglądanie filmów. Pewnie będzie chciała jeszcze łazić na jakieś dyskoteki i inne potańcówki, a ja nienawidzę tańczyć i męczy mnie hałas i duże skupisko ludzi. Inna sprawa to to, że nie sram kasą i nie stać mnie, żeby non stop za laskę płacić czy kupować dużo prezentów. Zacznie mi narzekać, że koleżankę facet ciągle gdzieś zabiera, a mnie nie stać. Nie mam też własnego auta, mimo że mam 21 lat, ale mi się do niego nie spieszy, bo to duże obciążenie finansowe. A laska będzie jękolić, że jej koleżanki facet to ma auto i ją wszędzie zawozi i sobie jeżdżą kiedy chcą, a ja muszę od ojca pożyczać. I może jeszcze miauczeć, że koleżance facet to kupuje ciągle jakieś błyskotki, ciuchy, buty, torebki i inne pierdoły. A wiemy, że dziewczyny to zazdroszczą koleżaneczkom każdej pierdoły. Także nie wiem, co robić. Albo być samotnym i nieszczęśliwym, ale nie mieć głowy zawracanej głupotami i wieść spokojne życie, czy mieć laskę i być szczęśliwy, albo mieć laskę i znosić jej jękolenie, narzekanie i zawracanie dupska.

To właśnie przez sakrament bierzmowania otworzyłem oczy i porzuciłem kościół i religię. Dostaliśmy wtedy takie zielone kartki i tam trzeba było mieć podpisy. Cztery msze niedzielne w miesiącu, a do tego wszystkie gorzkie żale itp. Według nauk Kościoła bierzmowanie to bardzo ważny sakrament będący umocnieniem w wierze. Tak naprawdę nikt z moich rówieśników nie traktował go poważnie, byle tylko zdobyć te podpisy i mieć to z głowy. Niektórzy przychodzili tylko na sam koniec mszy, a nawet podrabiali te podpisy. Jeszcze na koniec tej farsy trzeba było dać księdzu 50 zł za pamiątkę bierzmowania, czyli krzyżyk na rzemyku. Cena takiego krzyżyka to mniej niż 5 zł, a w hurcie pewnie mieli to jeszcze taniej. To wszystko to jedna wielka głupota i efekt tłumu, czyli wszyscy idą to ja też pójdę. Bo tak wypada. Bo co inni powiedzą. Inna rzecz to powszechna dyskryminacja. Krótko mówiąc: jesteś katolikiem albo wrogiem ojczyzny. Wszystko to wzorowo zaprojektowana machina do robienia pieniędzy. Zostajesz nieświadomie włączony do Kościoła poprzez chrzest, wkręcasz się w to coraz bardziej przez komunię i bierzmowanie, a na koniec bierzesz ślub kościelny. Dalej masz dziecko i koło się zamyka. Nie możesz odejść, bo będą dręczyły Cię wyrzuty sumienia. Przecież całe życie uczono Cię, że to wszystko jest piękne i dobre, prawda? Śmierć kogoś bliskiego to wielka strata, ale nie zapomnij zapłacić za pogrzeb. Zachęcam do myślenia i bycia świadomym. Pozdrawiam.

Do niedawna podchodziłem do życia w sposób taki ” jakoś to będzie” i nie potrzebne mi żadne związki, partnerstwo, konkubinaty, małżeństwa, itp. Było dobrze. Uważałem że najpierw to w życiu trzeba sie ustawić, zarobić na mieszkanie, na życie i wtedy dopiero szukać partnerki. Podchodziłem w ten sposób że „będzie ktoś konkretny to sie zwiąże a jak nie to trudno”. Samemu też dobrze bo przecież pełno jest „singielek”, „wolnych kobiet”, itp. Samotność dobra była do czasu. Rodzice poumierali(tata dawno, mama 2,5 miesiąca temu), żadnego rodzeństwa o babci czy dziadku już nie wspominając. I co dalej? Sam jak palec, cztery ściany, smutek, żałoba po mamie, ani gęby otworzyć, tkwić w cierpieniu w samotności i bić sie z myślami. Jakbym miał swoją rodzine czyli dziewczyne, żone, dzieci to byłoby lżej a tak? Jestem w tym sam. Nikt nie pocieszy, nie wesprze. Znajomi i koledzy? Ok. Ale oni mają swoje rodziny, dzieci, związki, sprawy i są tylko na chwile. Przyjdą czy zadzwonią raz kiedyś i idą a ja zostaje w samotności w żałobie. Teraz dopiero wiem dlaczego warto mieć kogoś bliskiego. Jest jeszcze druga strona medalu. Jesteś sam. Coś sie stanie nagle i kto pomoże? Kto zadzwoni po lekarza, kto pocieszy? Kto potrzyma za ręke w szpitalu? Nikt.Samotność jest zła. Dobra tylko do pewnego okresu w życiu. Później samotność może być przekleństwem.

No witam.
Nie wiem jak zacząć, ale dobra, mam 21 lat, w zeszłym roku wyprowadziłem się z domu rodzinnego w drugi koniec Polski. Cel, jak to u wielu młodych ludzi, głównie studia i usamodzielnienie. Kierunek studiów który wybrałem to informatyka, skończyłem technikum o tej specyfikacji, i do tej pory zawsze lubiłem komputery, lecz teraz widzę, że wcale nie robię tego co lubię. Po pierwsze, studiuję zaocznie, tak serio to nie polecam tego typu studiów bo prawda jest taka że chuja Cię nauczą, kasę biorą niezłą za „kształcenie” ale to co oferują studia zaoczne to jest jakiś dramat. Nie da się nauczyć prawie nic, bo tak naprawdę jedyne co oferują to jakieś strzępki wiedzy które powinienem sam sobie uzupełnić, lecz wiadomo, nie da się nauczyć wszystkiego samemu. Po drugie ehh, ta jebana informatyka, same cyferki i matma, kurwa ja tego nienawidzę i nauka tego nawet na siłę przychodzi mi z ogromnym oporem i trudem. Po niecałym roku studiów, gdzie na początku miałem bardzo optymistyczne nastawienie, teraz czuje się jak wrak człowieka, taki do niczego nie przydatny i głupszy od innych. Przychodzę na uczelnię i słyszę jak coś gadają o programowaniu, albo chwalą się stanowiskami w pracy gdzie ja pracuję fizycznie, wszyscy są lepsi ode mnie i mają w życiu sukcesy a ja ? No nie mam, myślę sobie teraz, że chyba w niczym nie jestem dobry, nawet hobby nie mam, jedyne co mnie interesuje bardziej to motoryzacja, to lubię i chciałbym z tym mieć więcej do czynienia ale co mogę teraz po tym jak skończyłem infę. Co za jebany paradoks, że o tym co będę robił w przyszłości musiałem zdecydować będąc jeszcze większym idiotą niż obecnie jestem. Życie mnie przytłacza, jak myślę o przyszłości, to nie widzę jej kolorowo, jak mam postawić swój dom czy kupić mieszkanie, jak mam być szczęśliwy skoro nie zarabiam wystarczająco i nie robię tego co lubię, a nawet jeśli bym to robił to i tak nie dało by mi to żadnych dochodów. Pewnie ktoś mógłby powiedzieć „ooo, weź się do roboty bla bla ” no ale ja nie jestem leniwy czy coś, pracuje cały dzień, wracam do domu, robię obiad i uczę się pierdolonej informatyki i programowania żeby pozaliczać, nie wiem czy rzucać studia czy nie, co bez nich będę miał, nic, będę jebał fizycznie całe życie aż zdechnę, fajnie… Myślę sobie tak, że może warto zaryzykować, pójść jakąś nieszablonową drogą, zrobić coś po swojemu, ale są jak zwykle obawy, że nie wyjdzie, że upadnę jeszcze bardziej, co na to rodzina itd… życie jest chujowe i trudne.
Pozdro

Witam
To ja, ten od ciągle uciekam. Ostatnio musiałem złożyć papiery w pewne miejsce i teraz się zastanawiam czy wszystko jest poprawnie wypełnione, bo w jednym miejscu nie byłem pewien jak postąpić. I teraz się zastanawiam czy to co tam wpisałem jest dobrze, czy jednak nie. Tyle że jak bym tam wpisał co innego to bym się zastanawiał czy jednak ta pierwsza opcja nie jest prawidłowa.
Mam tak w każdej sytuacji, jak podejmę jakąś decyzję to ciągle mam wątpliwości i strasznie mnie to wyniszcza psychicznie. Nie wiem do jakiej roboty bym się nadawał, chyba tylko na jakąś taśmę gdzie każdy by mi mówił co mam robić bo samemu to nic nie wiem i co bym nie zrobił to miałbym wątpliwości.
To dotyczy każdej sfery życia praktycznie więc nawet żadna kobieta takiego faceta jak ja nie zechce skoro ona miała by podejmować za mnie decyzje to tak jak mamusia, a nie żona/partnerka

Właśnie obejrzałem w telewizji program, w którym był omówiony przypadek dziewczyny, która chciała wytatuować swoje oczy, by zyskać sławę. Chciała być oryginalna (bo przecież nikt wcześniej sobie tego nie zrobił, prawda?) Nie wymyśliłem tego. Tak przyznała sama zainteresowana. Nie muszę mówić chyba z jakiego kraju pochodzi owa mistrzyni w planowaniu kariery. Niestety słynny krakowski „piosenkarz” zasiał ziarno i rozpoczął modę na szpecenie się akurat w Polsce. W KAŻDYM RAZIE tatuażysta poinformował ją, że jest to cholernie ryzykowny zabieg, który może się skończyć nawet permanentną utratą wzroku. Efekt? Zgadliście. Dziewczyna straciła wzrok. Ogólnie szkoda dziewczyny, bo naprawdę nie potrzebowała modyfikacji, by zaistnieć. Była naprawdę ładna i zgrabna. I nie dość, że oszpeciła się na zawsze, to jeszcze nic nie widzi. Jednak mnie zbulwersowało to, co było później. Dziewczyna absolutnie nie widzi w tym swojej winy i podobnie jak autor programu twierdzi, że CAŁĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ponosi tatuażysta. Dziewczyna kompletnie nie zdaje sobie sprawy, że to był naprawdę zły pomysł, szczególnie że tatuażysta ostrzegał ją przed ryzykiem, które ją czeka. W ogóle! Dla niej to tylko zabieg, który miał przebiec łatwo, szybko i bezboleśnie.

I teraz refleksja i jednocześnie sedno chujni. Zdaję sobie sprawę, że część młodzieży widzi bohaterów w naprawdę wspaniałych Polakach, czy też innych ludziach, ale wiele z nich ma wzorce naprawdę bardzo negatywne. Widzi, że ich ulubiony gwiazdor ma wytatuowane oczy i obdrapaną ze skóry mordę i chcą mieć tak jak on, a potem inni młodzi ludzie widzą innych ludzi z czymś takim i też chcą to mieć, bo im się to w jakiś sposób podoba. Nie rozumiem co to za nowa moda na szpecenie się. Moda to ogólnie chujstwo. Były modne zabiegi plastyczne upiększające, teraz modne są oszpecające. Nie pojmuję. Co będzie następne? Dzieciaki, że tak je nazwę, podejmują gigantyczne ryzyko, są o tym informowane a potem zdziwieni wszyscy, że stała się katastrofa. Najbardziej winnymi osobami w tragedii tej dziewczyny jest ona sama i jej rodzice, że jej pozwolili. Na czwartym miejscu, jeśli chodzi o odpowiedzialność za to ponosi dopiero tatuażysta. Nie można go winić za bycie idiotką w przypadku dziewczynki i za bycie nieodpowiedzialnym rodzicem w przypadku jej rodziców.

Nie rozumiem ideałów dzisiejszej młodzieży. Z 15 lat temu takiego Popka wzięło by się za wariata, który stracił rozum przez narkotyki. W dzisiejszych czasach jest wzorcem do naśladowania dla naszej młodzieży. Boję się tego, co będzie za kolejne 15 lat…