Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Chociaż bliscy zapewniają mnie, że mnie kochają, nie mieli problemu z poniżaniem mnie w przeszłości.
Tak wiem, jestem głupia, chora. Ale czy da się taką osobę lubić? Czemu zawsze ja jestem na przegranej, nie rozumiem… Od 5 lat szukam sposobu na przetrwanie, ale nie da się. Nie da się żyć bez miłości, po prostu się nie da. To jest przerażające, jak ludzie znikają z mojego życia czuję ULGĘ. Bo tak mnie ranili. Nie lubię się pogrążać, ale mam wrażenie, że jestem w tym bólu strasznie sama. Mało tego, ja akceptuję swoich prześladowców. Czy świat może być aż tak niesprawiedliwy?
Niezliczona ilość upokorzeń, nawet nie chcę myśleć o tym, co mnie spotkało. Jak byłam przymuszana do pewnych czynności, a potem jeszcze ta osoba się chwaliła tym.. Że mnie zgnębiła i zmusiła do czegoś, a potem poniżyła.
Czy ja jestem na jakiejś wojnie?
Chcę żyć, ale mam dość cierpienia. Nie jestem Matką Teresą, już nie wyrabiam. Ciąglę daję od siebie, wzamian mam gówno, zero szacunku. Nie przestanę przecież cierpieć, bo nie da się wymazać z pamięci tych okropności. Nawet jak spotykają mnie dobre rzeczy, skąd ja mam wiedzieć o co wtedy chodzi? Może przypadek, kolejna manipulacja, albo z litości? Plus przecież póki ktoś mnie gnębi, oczywiste, że będzie mi przykro. Tak strasznie chciałabym się urodzić innym człowiekiem, by móc zasługiwać na miłość…
Nie mam w ogóle systemu obronnego, byłam molestowana, prześladowana. Nie chciało mi się wierzyć, że aż takie wzbudzam uczucia u kogoś, taką rządze upokorzenia mnie. I na nowo jak ktoś pojawia się w moim życiu, to wierzę, że już nie ze złymi zamiarami… A jednak. Nigdy nie byłam z kimś, kto mnie nie zranił. Nie chodzi przypadkiem, to chodzi o takie celowe, mendowate dokuczanie i sprawdzanie reakcji, ile zniosę. Pozostając oczywiście miłą.
Żebym jeszcze miała jakieś podwaliny, taką stabilizacje w domu. Raz „kocham cię”, drugiego dnia „nie da się ciebie lubić kurwo”. To w końcu jak. Skoro w domu cię nie szanują, to jak będzie na zewnątrz? Czy ktoś cierpi na takie coś jak brak miłości?
W ogóle nie czuję miłości takiej szczerej od nikogo, że myślę, że niedługo trafię pod ziemię. Taka czuję się „gdybyś była inna, spotkało by cię co innego”.
Nie mówiąc o partnerach… wyjdzie coś z tego- i tak dojdzie do jakiegoś przykrego (oczywiście dla mnie) zdarzenia, nie wyjdzie- też jestem k*%^S . Może ja pragnę niemożliwego? Za dużo daje, z grzecznością potulnie daje się wykorzystywać, nie mając pojęcia co osoba dla mnie szykuje! Jakie „fajerwerki”. No bo wciąż nie da się uwierzyć, że aż takie coś człowieka spotyka, co NIGDY nie powinno mieć miejsca. Totalne zdehumanizowanie. Całe życie czuję, że daję pewność wszystkim wokół akceptacji, a ja dostaję „akceptację” za coś…. To jest straszne, bo ja czuję miłość od siebie, ale nie czuję jej od nikogo.
Już nie daję rady.

Strasznie mnie wkurwia inwigilacja która ma miejsce w naszym kraju. Przykład: postanowiłem sobie poskładać mega mocny komputer do grania na kilku kartach graficznych który w wolnych chwilach kopałby mi kryptowalutę. Nie że chcę w to jakoś pójść ale z ciekawości obczaić jak to działa, bo ciekawie mnie ten temat i znam osoby co w tym działają i zarabiają. Dzwonię do sieciowego sklepu w moim mieście i składam zamówienie, mam gotową listę sprzętu. Zamawiam. Koleś mówi że muszę podać imię i nazwisko, bo sprzęt muszą skądś tam sprowadzić. A ja się go pytam że po co, nie chcę podawać, żeby gdzieś tam w systemie wisieć. A on że kurwa muszę. No to ja mu proponuję, że przyniosę zaliczkę z 5 tyś. bo niedaleko w sumie mieszkam. Nie kurwa imię i nazwisko. No to podaję że Jaś Kowalski się nazywam. Koleś coś posapał i wpisał. Potem mówi że zamówienie jest na kwotę 25 tyś a on może przyjąć gotówką tylko 15 tyś, więc resztę muszę przelać. No to mówię znowu, że nie chcę tak bo mam gotówkę. Że przecież tam jest chyba z 20 podzespołów więc niech sprzeda mi każdy osobno. A że nie chcę faktury tylko paragon, to nie bedzie że przyjął jednorazowo 25 tylko będzie osobny paragon na wszystko. To za 1 tyś, to za 2 tyś. Nie kurwa, mam mu wpłacić na konto. No więc chcąc nie chcąc musiałem gotowiznę wpłacić na konto i potem przelać, także tak czy siak wiszę w systemi. Zarówno sieciówka, jak i bank wiedzą co kupiłem. Niby nic, ale wkurwia mnie to, że właściwie nic już nie można anonimowo zrobić. I tak jest ze wszytkim. A jak zlikwidują gotówkę, to kurwa już będą wiedzieli o wszytkim, nawet tabletki gdy konar nie chce zapłonąć nie kupisz żeby milion instytucji o tym nie wiedziało. Śrut!

Wkurwia mnie, że dzisiejsze pokolenie to społeczność wchodzących sobie wzajemnie w dupę wazeliniarzy. Zamiast wykazać się swoimi umiejętnościami, pracą czy zdolnością do walki o swoje prawa, ludzie liżą dupę. A nikt nawet nie pomyśli o tyn, by powiedzieć NIE, gdy się z czymś nie zgadza lub wymyślić coś kreatywnego, za co będzie np podwyżka.
Robię zupełnie na odwrót, co ludzie mylą z bezczelnością. Ostatnio była sytuacja, gdzie szef nie chciał mi dać urlopu na żądanie, bym mogła się zajmować chorą matką.Większość z Was, w takiej sytuacji zapewne obrobiłaby mu laskę a ja powiedziałam : W takim razie żegnam. Dałam wypowiedzenie i jebłam drzwiami. W dodatku podjebałam go do pipu, za naruszanie wieluuu innych praw pracownika. Inna sytuacja, „przyjaciółka” pisze : nie masz dla mnie czasu, zmienilaś się (no kur skoro nie potrafi zrozumieć, że pracuje po 12h a w weekendy mam studia +na głowie chorą matkę to trudno) tak więc usłyszała ode mnie : „albo jesteś ze mną i mnie wspierasz albo Ci nie pasuje i wypier***”.
Po co się patyczkować i owijać w bawełnę? Jezcze inna sytuacja, jestem w rodzinie i każdy wypytuje się o moją wypłatę,na co ja odpowiadam : to moja prywatna sprawa ile zarabiam. Od razu wielkie oburzenie, że ja bezczelna. No i wielki HA WAM W DE. Szkoda czasu na okłamywanie samego siebie i podlizywanie się tym przez których cierpimy

Zastanawialiście się kiedyś nad swoim pupilem? Nie ważne psem, kotem, chomikiem czy nawet pająkiem. Czy widzieliście w nim coś więcej niż tylko potulnego towarzysza? Nie wiem czy to głupie, ale przeżywam odejście królika. Tak, tylko „królika” dla wielu ludzi. Był ze mną przez 10 lat, 10 jebanych smutnych lat. Nie raz poprawiał mi dzień, gdy ktoś był dla mnie chamski, był ciężki dzień w szkole czy pracy, czy za młodu poważne kłótnie moich rodziców. On tam był, w tym samym miejscu tylko po to by beztrosko sobie pobiegać po pokoju, położyć się w koncie czy zjeść sałatę czy marchewkę cudownie przy tym chrupiąc czy mlaskając, tak bez żadnych problemów. Ciężka chwila bo naprawdę czasami czułem, że jest jedyną istotą, która mnie nie odpycha, nie ocenia tak jak ludzie. I to durne uczucie – czy mogłem coś zrobić? Czy dobrze się nim opiekowałem? Durne wspomnienia, gdzie czasami nie chciało mi się pewnych rzeczy. A teraz szare dni. Wstanę, go tam nie będzie, będę wieczorem przechodził koło przedpokoju – pustka. Nie będzie nocnych skoków, które czasami mnie denerwowały gdy próbowałem zasnąć, nie będzie proszenia o jakiś przysmak. Nic, odeszła. Tęsknie za tym małym zwierzakiem.

Moja chujnia polega na tym, że mimo 34 lat na karku jestem samotnym prawiczkiem. Do chuja pana, rozumiecie? 34 lata! Tak mi się życie ułożyło – zawsze byłem nieśmiały, pochodzę z biednej rodziny, jestem brzydki i niski, mam zszargane nerwy i fobię społeczną. Typowy przegryw nieudacznik, który na dodatek tyle złego w życiu przeszedł, że niejeden Chujowicz załamałby się na moim miejscu i strzelił sobie w łeb albo powiesił na kablu USB. Ale mniejsza o to co przeszedłem. Z dziewczynami nie miałem prawie żadnego kontaktu, nawet nigdy się z żadną nie całowałem, nie trzymałem za rękę. Teraz, po tylu latach w samotności, muszę przyznać że się ich boję. Cóż, trudno, nie każdy nadaje się do związku. Należę do osób które nigdy nie zaznają bliskości, będącej dla innych czymś normalnym. Być może nie uwierzycie, ale pogodziłem się ze swoim losem i samotnością. Chciałbym tylko w spokoju spędzić resztę życia skoro już mam skończyć jako stary zdziwaczały prawik. Niestety życie najwyraźniej za mało dało mi w dupę, bo tu pojawiają się kolejne kurewskie problemy. Otóż mój kawalerski prawiczy stan nie podoba się otoczeniu w którym przebywam. Rodzina już dawno spisała mnie na straty i traktuje jak bezużyteczne gówno, dlatego zerwałem z nią wszelkie kontakty. W robocie (której szczerze nienawidzę) dokuczają mi, sugerują homoseksualizm tylko dlatego, że nie mam żony czy dziewczyny. Gdyby się wydało, że jestem prawiczkiem, najpewniej zjedliby mnie tam z butami. Zresztą nie muszę się do niczego przyznawać, to raczej widać po mnie gdy nie zabieram głosu gdy inni rozmawiają na temat seksu, związków czy swoich kobiet. Niby o czym miałbym opowiadać? Zmyślać jakieś historie? To byłoby żałosne. Oddaliłem się od znajomych, którzy już dawno założyli rodziny. Wręcz ich unikam. Wypominali oni moją samotność, często docinali, żartowali ze mnie w niewybrednych słowach, a jednocześnie fałszywie pocieszali. Po co mi tacy znajomi? Wszystko to sprawiło, że czuję się gorszy od innych i wstydzę się przyznać przed nowo poznanymi osobami do samotnego życia. Wstydzę się swego prawictwa i starokawalerstwa, choć jak wyżej pisałem, pogodziłem się ze swym losem. Dlaczego sparowani nie dają mi żyć? Czemu ludzie tacy jak ja traktowani są jak odpady społeczne? Coraz bardziej czuję się jak jakiś ufoludek. I nie wysyłajcie mnie do divy, bo to nie dla mnie. Po pierwsze resztki honoru by mi nie pozwoliły, po drugie boję się bab jak diabeł święconej wody. Również nie mam zamiaru robić masy, doktoratu (wystarczy mi mój gówniany mgr), nie będę też kosztował siku kozy. Nie piszcie mi, że zmarnowałem najlepsze lata, że dużo straciłem, bo o tym doskonale wiem. Chcę tylko żyć spokojnie jeszcze przez jakiś czas i kiedyś zdechnąc w spokoju, rozpływając się w niebycie, gdyż nie wierzę w niebo dla prawiczków. Jednak na razie jest mega chujnia i śrut.

Tak na wstępie do mojej chujni; mieszkam na wsi, kilkadziesiąt km od stolicy. Lubię spokój, chrzanię ten cały współczesny materializm i dlatego po skończeniu studiów i znalezieniu kobiety mojego życia zamieszkałem na typowym, polskim zadupiu. Praca zdalna, za 5 tysięcy cebulionów, więc jest nieźle jak na ten kraj. Niedaleko mam rzekę, sporo lasów, niewiele domów. Ogólnie; sielanka. Miejscowi to starsi rolnicy, troszkę młodszych patusów co zostało – ale niegroźnych. Bo nie obnoszę się z hajsem, pomagam czasem w polu sąsiadom, czy pożyczę komuś do pierwszego. Więc z tutejszymi żyję jak brat z bratem. I żyłbym sobie dalej w spełnieniu moich marzeń, gdyby nie pewna chujnia, która zaczęła się jakieś dwa lata temu.

Zaczęło się od paru okolicznych agro i „wielkomiejskich turystów”. Zaczęli zjeżdżać się co sezon, wynajmować domki i ogólnie nie miałbym nic przeciwko, gdyby wszystko nie zaczęło się j*bać. Po pierwsze; auta. Normalnie zapylałem sobie po okolicy na rowerku bo względnie pustawo, teraz rozwalają się setką w zabudowanym merolami w lizingu tak, że co chwilę muszę zjeżdżać do rowu. Cisza poszła w cholerę, sąsiadowi dwa psy rozjechali w zeszłym roku, i ogólnie chujnia. Po lesie w spokoju też nie pochodzę, bo biegacze. Wiecie, do sklepu 50m jadą autem, a wieczorem kurwa pobiegać. Rozpleniło się to tak, że po dupie się podrapać nie można bo jakiś biegacz zaraz wyleci zza krzaka. Głupie to oczywiście że ja pierdzielę. Słuchaweczki, gały wlepione w jakieś condo-mondo na ajfonie i zapierdala komuś przez pole. Akcja sprzed roku; biegnie taki przez orkę, przebiega przy zaprzęgniętym koniu i stwierdza, że w sumie zrobi sobie fotkę ze zwierzątkiem które chyba pierwszy raz na oczy widział. Oczywiście nie wiedział idiota, że fotka z zadem to kiepski pomysł i konik zafundował mu lot krajoznawczy z wiadomymi skutkami. Z pomocą kumpli-prawników z warszafki rolnika zamknęli, teraz pole leży odłogiem a siedemdziesięcioletnia żona dyma sama w na mopie w biedronce żeby mieć co jeść. Ogólnie z tymi typami dogadać się ciężko, chrzanią jakimś korpo-polniszem, podpierdolą za byle głupotę jak ognisko „w okresie lęgowym pszczół” na własnym terenie czy chuj wie. Kolejna rzecz to ceny. Miejscowi zwęszyli biznes na bogatych mieszczuchach i ceny w wiejskich sklepikach podskoczyły chyba dwukrotnie, a lokalny barek z pierogami zamienił się w wege-restaurację i moich ulubionych z mięsem już nie kupię. W dodatku ci lemingowscy najeźdźcy na mój mały raj na ziemi nie wpadają już tylko na sezon, o nie! Wokół wykupują działki i stawiają chałupy jak pałace, z alarmami i murami na trzy metry. Więc będzie tylko gorzej, a ja już myślę, gdzie przed tym cholerstwem zwiać.

No i taka to chujnia. Mieliśmy „januszy”, a teraz w ich miejsce wchodzi nowy podgatunek polaczka, już „juropeyskiego” i obrosłego w kredytowe piórka, ale tak samo spieprzonego umysłowo. Czy naprawdę w tym cholernym kraju wszyscy albo klepią bidę i patologię, albo jak coś dostaną więcej to robią się wielcy panowie, światowcy i szlachta? Gdzie są normalni ludzie?

Ostatnio pojawił się tutaj wpis laski, którą facet zdradził z nastolatką i oczywiście pretensje do całego świata. To już przepełniło czarę, bo nie mogę już słuchać piertolenia, że „on zdradził”, „pije”, „imprezuje z kolegami”, „olewa”, „jest nieodpowiedzialny”, „trafia za kratki”, „nie dba o siebie”. To jest kurwa tylko wasza wina kobiety, że dajecie się ponieść waszym prymitywnym instynktom, płytkim emocjom i nie używacie rozumu. Jak facet raz na ruski rok ponarzeka, że ma problemy z kobietami to „oglądasz się tylko za wytapetowanymi lafiryndami z klubu”. A to właśnie wy kobiety, bez względu na status społeczny, wykształcenie , wyznanie i pochodzenie marzycie o wysokim łobuzie, szelmie naszprycowanym testosteronem. No i kto by przypuszczał, że taki kipiący testsosteronem „prawdziwy facet” was zdradzi, zostawi z dzieckiem, oleje, albo będzie wdawał się w afery kryminalne, uciekał z kumplami na wypady i trafiał za kratki. Wy debilki same jesteście sobie winne, bo facetów z usposobieniem typowo monogamicznym, którzy już do trzydziestki siedzą w chałupie i trzepią konia, marząc, żeby jakakolwiek kobieta zwróciła na nich uwagę, i żeby mógł jej oddać serce na dłoni. I nie piszę tutaj o sobie, bo ja miałem to szczęście, że trzy lata temu poznałem jedną z niewielkiego promila wartościowych kobiet, która nie szukała prymitywa, troglodyty, albo jakiegoś pseudo jamesa bonda, który miał 100 kobiet i mam nadzieję zostanie moją przyszłą żoną. Jednak odsetek takich kobiet jest tak niewielki, że miliony wartościowych facetów nie ma szans na nic do czasu aż trafią na jakąś zużytą pannę, którą kilku bad boyów kopnęło w dupę. Dlatego to piszę. Bo współczuję tym facetom, bo nie mogę słuchać już narzekania, że wasz partner ma gdzieś wasze potrzeby, że zdradza, że kopie z półobrotu w ten tępy łeb. Rzygam tym. Same sobie tego piwa nawarzyłyście. Bo fakty są takie, że 99,9% kobiet leci przede wszystkim na wzrost, nadmierną ekspresję androgenów, kwadratową szczękę, pewność siebie i gotowość do dania każdemu w ryj(facet z androgenami w normie to dla kobiet ciota i zniewieściały leszcz, a z androgenami poniżej normy to odpad społeczny, którego trzeba stygmatyzować). Nawet te kobiety ortodoksyjne katoliczki, po uniwersytetach medycznych siedzą do dwudziestki pod kloszem u rodziców i rozsadza je chcica na prymitywnego, wysokoandrogenowego bad boya, który ją porwie przez okno i wciągnie w wir przygód. Gdy śpicie to śnią wam się wysocy bad boye na chmurkach, płynących do was z nieba. Powiem wam ciekawostkę, że mój znajomy miał wspólokatorkę na studiach, która była ortodoksyjną katoliczką i miała narzeczonego, spokojnego frajera, któremu kazała czekać z seksem do ślubu, gdy przyjeżdżał do niej na stancję. Gdy wyjeżdżał to sprowadzała sobie dresów na ostre jebanie i mamiła frajera, że jest dziewicą. Ja pierdolę…. Życzę wszystkim takim laskom z przebiegiem zdychania w samotności. Bardzo wam tak dobrze…

Staram się, naprawdę się staram no ale się nie da kurwa dzień w dzień i tak to robię. Dzisiaj postanowiłem, że tego nie zrobię. Wyszedłem na dwór ze znajomymi, wróciłem do domu ogarnąłem pare spraw i położyłem się do łóżka, już tak mało brakowało żeby mieć 1 dzień bez masturbacji za sobą, no i chuj nagle odpaliłem sobie filmik i to zrobiłem. Jestem taki wkurwiony sam na siebie przecież ja jestem jakimś frajerem, że sam się tak daje

Wracam z nocki, jest godzina 6:45. O 7 otwierane jest laboratorium z punktem pobrań, obok którego akurat przechodziłam. Przed drzwiami 30 osób, klasycznie moherowe berety, które chyba całą noc nie śpią, by móc się wyszykować na stanie w kolejce na pobranie krwi, czego nie ogarniam. No nic, myślę sobie że zrobię morfologię. Jest 7, pani z kluczykiem otwiera drzwi a tu jeb, swołocz wjeżdża niczym bydło do obory taranując drzwi a prukwy z końca kolejki przeciskają się na sam początek ” bo ja chora, bo ja stara, bo mnie nogi bolą, bo ja mam cukrzyce”….A kurwa gówno mnie to obchodzi. Kolejka to kolejka. Pcha się taka jedna z drugą, wypychając innych, więc pani z obsługi pacjenta zwraca uwagę,że w tym miejscu obowiązuje kolejka. No to jedna stara torba do drugiej zaczynają na całe gardło: Patrz kurwa pani magister zasrana, myśli że ma papierek to jest ważna. To się wkur* i mówię: „No bo jest ważna, trzeba się było uczyć za młodu i papierki robić a nie teraz ludzi obrażać”.
To oczywiście zostałam wyzwana od młodocianej kurwy, szczyla i chamskiej dziwki.
Taki oto mamy obraz starszego pokolenia, rzekomego autorytetu, który nieustannie narzeka na bezczelną młodzież. Z kim przystajemy takim się stajemy. Amen.

Jebani fejsbukowicze…popierdoliło was już do końca. Kurwa, nie ma większej straty czasu niż siedzieć przy tym gównie. Trzeba być naprawdę pierdolonym niedojebańcem roochanym w dupsko przez szpaki, żeby ślęczeć całymi dniami, pozować do zdjęć i obwieszczać wszem i wobec co się właśnie robiło i wgapiać się w ekran telefonu całymi dniami jak dziecko z autyzmem w oczekiwaniu na komplementy. Won z tym całym gównem, instagramami, fejsbookami. Jebana armia klonów.