Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kolejne użalanie się jakich setki, nie warto tego czytać, ale tak czy inaczej napiszę. Mam prawie 25 lat i nadal jestem na utrzymaniu rodziców jako wieczny student beznadziejnego kierunku na podrzędnej uczelni. Męczę się z tym gównem już 5 lat i ciągle mi czegoś brakuje żeby się obronić, czuję się z tym jak skończony debil i wygląda na to, że te odczucia są trafne. Niby wydaje mi się, że moje iq nie jest jakoś szczególnie poniżej średniej, ale mimo to jestem jakiś upośledzony życiowo i społecznie. Mogę mieć miesiąc na naukę do jednego egzaminu, obiecywać sobie tysiąc razy, że tym razem będzie inaczej, a i tak na koniec nie zdążę się nauczyć i nie zdam. Od kiedy pamiętam jestem pogrążony w depresji, myśli samobójcze, poczucie bezwartościowości i nienawiść do własnej osoby towarzyszą od podstawówki. Próbowałem psychoterapii i leczenia psychiatrycznego, ale po ok. 2 latach jedyne co się zmieniło to zasobność mojego portfela (napełnianego kieszonkowym od rodziców) i to mnie tylko utwierdziło w mojej beznadziei. W chwilowych porywach, po zwiększeniu dawki leków, starałem się znaleźć jakąś pracę, ale każda rozmowa kończy się odmową. A to głównie przez moje beznadziejne umiejętności interpersonalne. Nigdy nie radziłem sobie w kontaktach z ludźmi, nigdy nie miałem żadnych znajomych, całe życie siedzę sam w czterech ścianach. Moje zdjęcie powinni umieścić w encyklopedii PWN przy haśle „nieudacznik”. Najgorsze możliwe połączenie cech osobowości i charakteru: brak umiejętności naukowych i społecznych. Ludzie, którzy nigdy nie byli szczególnie nastawieni na naukę, ale są generalnie lubiani i przyjaźni znajdują pracę w sprzedaży, marketingu itp., z kolei „nerdzi” zostają programistami, automatykami… Ze mnie jedyny pożytek będzie kiedy już zdechnę- przynajmniej nakarmią się mną robaki. Kolejny temat to kontakty międzypłciowe, których w moim przypadku, oczywiście absolutnie brak. Ostatni cycek jakiego widziałem inaczej niż w .jpg był ten, z którego się żywiłem jako niemowlę (dzięki bogu już tego nie pamiętam). Jedyna dziewczyna z jaką kiedykolwiek miałem kontakt użyła mnie, by się rozerwać i podbudować swoją samoocenę. Plus z tego taki, że przynajmniej raz w życiu się całowałem, minus, że na myśl o niej mnie teraz wzdryga. Kiedy jeszcze miałem jakąś nadzieję i mi na czymś zależało, byłem całkiem zadbany. Jestem wysoki, uprawiałem dużo sportu, więc miałem niezłą sylwetkę, mordę mam zupełnie niewyróżniającą w żadnym kierunku, zawsze czysty, dobrze obstrzyżony, czyste buty, niezłe ubrania. Wydawałoby się, że wszystko tak jak powinno być, a mimo to dziewczyny zawsze traktowały mnie jak trędowatego. I tu też należy podkreślić, że nie jestem oderwany od rzeczywistości i nie spodziewam się, że skoro mam obcięte paznokcie i nie wali mi z gęby to laski będą się do mnie ustawiały w kolejce, ale widzę czasami jak dyskretnie jakaś spoglądają na innych kolesi, czy moich nielicznych kolegów. Mnie wszystkie traktują jak menela w tramwaju- za wszelką cenę unikać kontaktu wzrokowego, żeby przypadkiem czegoś nie chciał. Nawet mój otyły i często brudny kolega do tego czasu zdążył znaleźć sobie kogoś. Jestem już na etapie kompletnego poddania na każdej płaszczyźnie życia, przestaje mi na czymkolwiek zależeć, nie mam żadnych nadziei, pragnień ani marzeń, nie oczekuje niczego od życia i nie spodziewam się niczego dobrego. I tak nikt nie czyta moich obsranych wypocin. Codziennie, kiedy zasypiam, mam nadzieję, że tym razem robię to po raz ostatni. Pozdrawiam cieplutko

Moja chujnia mogła by się ciągnąć stronami bo tak wkurwiają mnie te firmy „od internetu”, ale napiszę tylko o historii z przed kilku dni. Otóż przyjechał technik podłączyć modem, bo oczywiście musi kurwa przyjechć gość podpiąć 2 kable i wpisać login za jebane 50 ziko jak bym sam nie umiał tego zrobić będąc informatykiem ale chuj niech już będzie po czym ten sam typ przyjeżdża po kilku dniach i mówi że jest zgłoszenie podłączenia usług, więc po rozmowie z doszliśmy do wniosku, że to pomyłka i tak po 2 dniach nie ma internetu wiec dzwonię na infolinię i zgłaszam a tam głupia pizda przyjmuje zgłoszenie i mówi że mają 36h na naprawę i tak kurwa czekam ale z racji mojej jakiej takiej wiedzy o sieciach (nie moja specjalizacja) wiedziałem lub raczej domyślałem się że to problem u nich na centrali (błąd uwierzytelniania router Orange) i tak dzwonię to tych kurew po 30h i pytam co się odpierdala a łaska z infolinii mówi że technicy sprawdzili że na centrali wszystko jest ok i to wina routera więc muszę jechać do salonu i go wymienić. Więc wsiadam w auto jadę i wymieniam i po podłączeniu znowu to samo. Myślałem że wezmę i rozpierdole to wszystko i dzwonie do nich i wkońcu odebrał jakiś kompetentny gość i powiedział mi że internet nie działa bo ma napisane że jest odmowa podłączenia i rezygnacja. Wniosek z tego jest taki że na tych infoliniach pracują kurwa małpy i pierdolone blondynki które nie nadają się do niczego, pierdole ich całym sercem bo to nie jedyna taka historia i mógłbym pisać cały dzień o tych psach.
Przepraszam za błędy, i pisanie zdań na kilometry, ale jestem wkurwiony.

I tak jak to bywa na tym świecie jesień musi przyjść po lecie a ja po ambitnych planach i marzeniach na studiach skończyłem jak większość społeczeństwa. ZOstałem korposzczurem. Jedyna chyba dla mnie opcja bo nie widze innego sensu życia, walcząc z tym systemem. Moim celem jest przepracować 5 lat i odłożyć pieniądza na jakiś drewniany dom w puszczy z dala od tych wszystkich kurw, polityków, chujów i innych pseudoludzi któryz tak naprawdę są głupsi niż szczury. Zobaczymy jak to wyjdzie bo znająć zycie cena wolności dzisiaj przekracza zadłużenie świata. Nara.
Chuj w dupę korporacjom.

Która to chujnia o pracy? Na pewno jedna z wielu. Zatrudniłem sie do pracy. Jako robol. Zwykły robol. Troche z musu a troche na tzw. przeczekanie paru miesięcy . I powiem tak. Pare miesięcy? Taki wał. Po miesiącu już mam dość. Praca wogóle inna niż miałem wykonywać, umowa licha bo przez agencje na miesiąc ale to jeszcze nic. Największą bolączką są ludzie tam pracujący. Takiego bucostwa, takiego zadęcia nie widziałem nigdzie dotąd. Jest tam różne typowe cwaniaczkowe buractwo, różne wkurzone Janusze i stare Heleny, Bożenki i Trenie, labadziary, młode dziewczyny, Seby, jakieś patusy wytatuowane, bardzo dużo Ukrów, którzy z pozoru są skromni ale jakby sie przyjrzeć są też fałszywi i mają inny wymiar cwaniactwa i bucostwa. NIkt w niczym nie pomoże, nie powie, nie poinformuje. Radź sobie sam i tyle a nawet sie czeszą z tego że ktoś ma problem i czegoś nie wie.Kółko od wózka ręcznego mi sie zablokowało to żaden skurwiel mi nie pomógł tylko patrzyli z uśmiechem jak sie męcze. Mieli ubaw po prostu. . Ten bezinteresowny jad, nienawiść, chamstwo. Raz gościu mówi cześć a raz udaje że nie zna.Nie wiem może mam pecha a może ludzie w tym kraju są coraz gorsi. Skąd to sie bierze?

Poszedłem wczoraj do fryzjera, bo trochę zarosłem i mówię:
Krótko po męsku poproszę.
Tak patrzę co ta fryzjerka robi a ta goli mi jeden bok głowy na łyso a na drugim pozostawia tego pedziowatego kosmyka zaczesanego na bok. I mówię raz jeszcze: Prosiłem krótko po męsku a nie krótko po pedalsku. Może mi jeszcze pani warkoczyka uplecie na czubku głowy?
To się ogarnęła i owaliła mi całą głowę na łyso, bo innego wyjścia już nie było.
Pieprzona pedalska moda.
To samo tyczy się odzieży męskiej. Chcesz kupić zwykłe czarne bojówki, albo kurtkę,naszukasz się godzinami, zmarnujesz czas i gówno masz. Ponad połowa tego całego gówna to pantaloty z dziurami, szelkami jak dla szczyla, albo z ostatnio modnym nadrukiem FRYTEK. Który normalny mężczyzna założy kurtkę albo spodnie we frytki ?! No ja pierd*le…

Dlaczego nie możemy żyć jak Czesi? Państwo ateistyczne bez żadnych dyktatorów typu Rydzyk i Kaczor. Dlaczego u nas nie opodatkują tego burdelu by załatać dziurę budżetową? Nie oszukujmy się, kościół jest tylko i wyłącznie instytucją finansową. Zdziera kasę z ludzi słabych psychicznie, którzy myślą, że dając na tacę będą żyć wiecznie z aniołkami na chmurkach. Kurwa mamy 21 wiek, latamy w kosmos, budujemy inteligentne roboty, kształcimy się… Naprawdę jeszcze ktoś w obliczu tego całego zła i kurestwa tego świata, wierzy w bajki o wielkim ojcu, dziewicy rodzącej dziecko i dziurawym trupie której ożył? Ludzie obudźmy się i wyjdźmy na ulicę. Czas skończyć te propagandę i odłączyć kościół od państwa. Wiara jest dla ludzi słabych, którzy nie potrafią pojąć, że cokolwiek by nie robili i ile nie wpłacili na Radio Maryja, to i tak pochłonie ich piach z robakami bądź ogień w krematorium. Nie pozwólmy dzieciojebcom zaglądać do naszych łóżek i decydować kiedy mamy rodzic i jak się zabezpieczać. Skoro kościół jest taki dobry i miłosierny, to dlaczego musimy płacić tysiące za pogrzeb ukochanej osoby? Sam fakt śmierci to już trauma a klechy dobijają kolosalnymi opłatami. Na tacę kasę wykładaj, za wizytę w domu płać, za ostatnie namaszczenie płać, za mszę płac, za ślub i pogrzeb to samo… No kur* i jak tego nie nazwać instytucją finansową? Za nasze ciężko zarabianie pieniężne, pasożyty, grubasy i pedofile kupują sobie najnowsze Beemy i merce.
Ludzie otrząśnijcie się i nie wspierajcie dziadostwa!!!!

Coś tu ostatnio wysyp samotnych gówniar. Powiem tak, zamiast pisać te pierdoły to bierzcie się do roboty bo się wam w dupach przewraca.

Pierwsza połowa mojego wpisu pewnie trochę chujowiczów wkurwi, ale nie o to chodzi. Można powiedzieć, że sporą część swojego dotychczasowego życia przeżyłem naprawdę dobrze. Nie brakowało mi hajsu, jak byłem dzieckiem przeprowadziliśmy się z bloków do nowego domu na przedmieściach, wszystko raczej odjebane, 200 metrów kwadratowych, duży ładny ogród, niewielki basen. W szkole, miałem dobre stopnie, uchodziłem za inteligentne dziecko, przyjaciół których tam poznałem mam do dziś, i jesteśmy zgraną paczką, spędzamy ze sobą sporo czasu, wyjazdy, spotkania etc. W wieku 8 lat straciłem ojca, co mnie mocno ukuło, ale po czasie pogodziłem się ze stratą, rodzina (mama, starszy brat i siostra), zawsze mnie wspierała, i mimo braku ojca, przy niedzielnym obiedzie zawsze jest dobra atmosfera. Rodzina kredytów nie ma, starszemu rodzeństwu się powodzi, mają własne domy w dobrym standardzie, po 2,3 auta, dzieci i małżonków. Mam z nimi świetny kontakt. Jeśli o mnie chodzi to studiuje przyszłościowy kierunek na dobrej uczelni w Polsce, jestem zadowolony ze studiów, sporo się nauczyłem na uczelni, i sporo sam, wiedzę zdobytą aplikuje w życiu, różne projekty które wykonywałem przynosiły mi na tyle hajsu, że na swoje potrzeby, jakieś imprezy, paliwo, żarcie na mieście mam. Nie mam jeszcze pracy na pełen etat, i hajs na mieszkanie i życie dostaje od mamy, ale na uczelni nie próżnuje, stypendium oraz projekty, przynoszą mi co miesiąc parę stówek, a w te wakacje planuje zacząć prace w „zawodzie”. Dziewczynę miałem długo, zerwaliśmy, bolało, ale przeżyłem, później przestało mi zależeć na związkach to spotykałem się z poznanymi dziewczynami na imprezach, na seks. Raz prawie zaliczyłem wpadkę, i ochota na przygodny seks odeszła. Obecnie nie mam dziewczyny.
I teraz clou całego wpisu polega na tym, że niedawno dowiedziałem się że u mojej mamy wykryto poważną chorobę. Nie chcę zdradzać szczegółów by pozostać maksymalnie anonimowy, ale sprawa jest dupna. Sporo mojego optymizmu, i życiowej radości znikło, w chuj nie chciałbym stracić drugiego rodzica tak młodym wieku. Nie boje się o swoją przyszłość, wiem że sobie poradzę w życiu, jedyne obawy mogę mieć w kierunku pewnego zachwiania psychicznego gdybym mamę stracił. Szanse wyjścia z tej chroby są w obecnych czasach są, nawet nie takie małe, ale zawsze to już inne myślenie, i dużo większy stres. Zawsze marzyłem że wraz ze stawaniem się coraz bardziej niezależnym człowiekiem finansowo i życiowo, będę pomagał mamie jak tylko mogę. Szanuję ją strasznie, za to jaką silną kobietą jest i ile w życiu mi pomogła, mam z nią bardzo dobry kontakt. Na samą myśl, że choroba mogła by mi ją zabrać robi mi się kurewsko słabo i źle. Sorry za ten wstęp, ale sam chciałem sobie podsumować, zaznaczyć kontrast, oraz pokazać że w sumie wszystko może iść po waszej myśli, a jedna, istotna rzecz, może odebrać życiu smak.

Swoją chujnię zadedykuję wszystkim osobom, które czują się niedowartościowane, są nieśmiałe i wyszydzane wśród swojego środowiska i udowodnię, że karta bardzo szybko może się odwrócić, a nasi oprawcy szybciutko mogą stać się ofiarami.
Urodziłam się w rodzinie lekko patologicznej, ojciec alkoholik, matka nierób, z pieniędzmi się nigdy nie przelewało. Wychowała mnie babcia, która spasła mnie jak swinię do tego stopnia, że w wieku 10 lat ważyłam 65kg, a w dodatku nie pozwalała nigdzie wychodzić z domu, więc całe dzieciństwo spędziłam w samotności. Przez większość życia stałam sama w kącie. Będąc w przedszkolu zostałam pobita przez moją 15 letnią znajomą z osiedla, która stwierdziła, że jestem niemową i pod pretekstem zabawy w bramie, wciagnęła ze swoją ekipą w pierwsze lepsze drzwi i skopała, czego nigdy jej nie zapomnę. W podstawówce szydzono z mojej wady wymowy, z mojej wagi oraz bardzo nieurodziwej jak na dziewczynkę twarzy. Szkalowano mnie, bo nie miałam telefonu, bo miałam ciuchy z lumpa. W gimnazjum śmiano się z moich rozstępów, śmiano się z tego, że moja mama chodzi w okularach, bo mój ojciec staro wyglądał, przytykano mi łatkę kujonki, bo miałam najlepsze oceny. W technikum szydziła ze mnie grupka szkolnych gwiazdeczek, bo nie nosiłam makijażu i nie chodziłam na solarę. Zawsze wolałam zwalczać syfy niż je zakrywać, co zresztą wyszło mi na dobre ale o tym później. Nawet nauczyciele patrzyli na mnie jakoś z pogardą i politowaniem bo byłam cicha i miałam swój świat. Nie byłam jak inni, nie robiłam tego co oni. W międzyczasie znalazłam swoją „miłość” która zdradziła mnie 3 razy jak szmatę. Wydawałoby się, że gorzej być nie może. Mimo wszechobecnej krytyki oraz poniżania, ostro wzięłam się za siebie. Zaczęłam uprawiać sport, ostro ćwiczyć oraz przygotowywać się do egzaminów zawodowych. Schudłam 15kg, uzyskałam dyplom technika i zdałam maturę. Poszłam na dobre praktyki, gdzie od razu po maturze dostałam dobrze płatną pracę. Z wiekiem moja twarz nabrała kobiecych rys twarzy a ja zapuściłam włosy i stałam się atrakcyjną kobietą. Poszłam na studia dalej doskonalić się w swoim zawodzie, gdzie zyskałam nowe znajomości i poznałam normalnych, wartościowych ludzi. Z czasem przy pomocy przyjaciół, nauczyłam się rozmawiać z ludźmi a przy tym dobrze bawić. Mój zawód daje mi możliwość dorabiania sobie w domu, więc mam 2 pensję. Kupiłam auto, dużą część kasy odłożyłam na życie i teraz żyję jak pani z moim partnerem. Wychodzę na miasto z podniesioną głową mijając swoich starych znajomych. Suka, która mnie pobiła zza czasów dzieciaka, dziś jest samotną matką 2 bachorów bez żadnego wykształcenia i pracy. Żyje w domu samotnej matki zaorana życiem. Cwele śmiejący się z mojej wady wymowy oraz wagi, dziś to pasibrzuchy uginające chodnik, truchtając do tyry na taśmie za 6zł za godzinę. Solarowe gwiazdeczki robiące sobie makijaż od 6 klasy podstawówki dziś mające po 23 lata, męczą się z piegami, trądzikiem i zmarszczkami, także mijając je nie powstrzymuje swojego szyderczego uśmiechu. Playboye niegdyś z najaczami i rebookami na sobie, dziś stoją pod żabkami paląc trawę i żłopiąc piwsko z menelami. A ja dziś zwiedzam kraj, podróżuje po różnych zakątkach świata. Tunezja, Hiszpania, Londyn. I tak oto kończy się moja historia kochani. Sami widzicie, że życie w każdej chwili może zmienić tor, dlatego nie przejmujcie się ciągnącymi Was w dół debilami i róbcie co swoje. Uczcie się, rozwijajcie, poświęcajcie swojemu hobby a normalni ludzie sami do was przebiegną. Z pozycji przegranych, bardzo szybko możecie znaleźć się na podium, powodzenia!

Moja mama pracuje w szkole i dowiedziała się od koleżanki z pracy, że w ramach przygotowań do I Komunii Świętej, dzieciaki (a raczej ich rodzice) są zobowiązane do kupna nowego tabernakulum (w ramach DARU DLA KOŚCIOŁA). Osobiście nie mogę tego zaakceptować, bo gdy ja przygotowywałem się do tej (przepraszam za sformułowanie) farsy mieszkając jeszcze w Irlandii (ponad 8 lat), to jedyne co musieliśmy przygotować to piękne ozdoby kościelne, czyli element czysto wynikający z motywacji, a nie z zasobności portfela naszych rodziców.

Kompletnie nie rozumiem polskiego systemu przygotowywania się do sakramentów. Zbieranie jakiś podpisów, przymusowe odmawianie zdrowasiek i każdy element, który *MUSIMY* zrobić. Sakramenty Święte powinny być sprawą indywidualną każdego człowieka, a nie przymusem ze strony szkoły lub kościoła. Jakoś zagranicą (i chodzi mi jedynie o kościół katolicki) z moich obserwacji wynika, że wszyscy podchodzą do jakichkolwiek sakramentów pozytywnie i bezstresowo. Ja osobiście już rok wcześniej żyłem w stresie, że spartolę spowiedź, przez jakąś kretyńską formułkę.

Nie dziwie się, że coraz mniej osób nie traktuje kościoła poważnie i nie wysyła dzieci do kościoła.

Na zakończenie dodam jeszcze, że wiara powinna być zawsze indywidualną sprawą człowieka (także dziecka), bez względu na wiek. Jakikolwiek przymus ze strony kogokolwiek w tym kierunku do gwałcenie tego prawa.