Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Pod moim postem otrzymałam masę łapek w dół – widać bezdzietniacy zazdroszczą mi tego szczęścia ^^. I jedno mam do hejterów – walta się! I tak jestem lepsza, bo wychowuję przyszłość i chlubę tego narodu!! + nie jestem egoistką, jak wy…

Jest na tym forum znacznie więcej postów hejtujących rodzicielstwo…pisanych przez bezdzietnych, co ich boli, że nikt nie chce z nimi się kochać. I dobrze! Niech nie powielają swoich genów.

Odwołam się też w tym poście do wpisu, który najbardziej mnie zbulwersował:

Pozwalanie dzieciom na wszystko

Autor zachował się skandalicznie wobec matki z jej dzieckiem. Naprawdę, co to za problem dać małemu na moment swój telefon. Sam oglądał jakieś gówno na YT, a bezbronnemu i niczemu niewinnemu stworzeniu nie pozwolił zająć się sobą na moment. Dziecko było smutne, a ten brutal – całkowicie jest nieczuły na płacz dziecka!
Gdybym to była ja, to bym zabrała mu ten telefon i dała mojemu maleństwu – wszystko dla dziecka!! A jak by miał pretensje to krzyczałabym, że mnie molestuje i odpuści sobie – jak jest bezdzietnym (spore szanse po jego stosunku do matek) to nie ma takich wydatków, jak ja i sobie kupi nowy, a moje dziecko byłoby szczęśliwe. A jak zawiadomi policję to powiedziałabym, że to telefon mojego dziecka, bo bym usunęła wszystko z telefonu!

i PS.
Ubrudzone poduszki – fakt, to jest koszt dla właściciela, ale przecież inni siedząc też brudzą je, więc co mu by zaszkodziło?

Witam.
Wkurwia mnie to, że mimo, że jestem w młodym wieku to dosyć mocno ostatnio zaczęły mi się psuć i wykrzywiać żeby. Jeszcze słabo stoję z finansami, żeby ogarnąć leczenie i aparat.

Sąsiad z dołu już od miesiąca nie daje nam w spokoju się wyspać! Około pierwszej w nocy udaje się do klopa, oczywiście trzaskajac drzwiami tak, że zmarłego by obudził. Bierze do ręki butelkę ze srodkiem chemicznym, na której na pewno jest namalowany czarny krzyżyk na pomarańczowym tle albo wykrzyknik na białym tle w czerwonym rombie i zaczyna odurzac się jej zapachem. Mija minuta i rozlega się seria głośnych apsik! Potem znów inhalacja. I walenie z trąby na caly regulator. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie ma na to paragrafu! Za głośne kichanie jeszcze nikogo nie zamknęli.

Witam, mam 23 męczy mnie i wkurwia od jakiegoś czasu pare spraw w moim życiu. Po pierwsze jestem niski, i to nie tak że mam 170 cm wzrostu tylko 164. Mam przez to ogromne kompleksy zwłaszcza jeżeli chodzi o kobiety. Jednak nie jestem stulejarzem i prawiczkiem, byłem w związku 6 razy a przygodnych znajomosci nawet nie policzę w lipcu byłem nawet w związku friends with benefits mało tego zaliczyłem trójkołowca. Wkurwia mnie to że nie akceptuje siebie i swojego charakteru choć mam mnóstwo znajomych i jestem bardzo lubiany przez wszystkich. Od miesiaca Spotykam się teraz z dziewczyną poznaną rok temu na tinderze, dziewczyna anioł śliczna inteligenta urocza no same pozytywy i dołuje mnie to że jest strasznie bogata a ja zapierdalam w gówno pracy za 2 koła miesięcznie z czego chuja mi zostaje po odliczeniu kosztów życia i mieszkania. Mam w świadomości spierdolone przekonanie, że jak zaczynam się z kimś spotykać to to jest ta jedyna bo boje się że nikogo nie znajdę bo kto chciałby chodzić z krasnalem. Sam siebie sabotuje nie chce być zazdrosny ale często się wkurwiam o jakieś pierdoły pewnie wynikające z mojego niskiego poczucia wartości teraz jest na imprezie a mnie chuj chce strzelić bo dostałem snapa od niej z kolegą i boje się bardziej tego, że jeśli by do czegoś doszło to o niczym się nie dowiem i będę jak pizda żyć w nieświadomości że ktoś mi przyprawia rogi. Zmotywowało mnie to do znalezienia lepszej pracy, ale wymagania pracodawców są z chuja wzięte skąd po studiach mam mieć 20 letnie doświadczenie w pierdolonej analizie finansowej. Wkurwia mnie rodzina moja siostra jest starsza 3 lata ode mnie a zachowuje się jakby miała 15, stary chla a mama mnie tylko jebie o wszystko muszę ja błagać żeby mi pożyczyła samochód jak chce się spotkać z dziewczyną i przy tym jest pierdolenie że za mało ton gruzu przeniosłem z jednego pokoju do drugiego, generalnie to musiałbym leżeć w śpiączce w szpitalu po pierdolnieciu przez tira żeby się zainteresowała. Rozpierdala mnie od środka myśl że gdy zaczynam się z kimś spotykać to czuje się jakbym złapał Boga za nogi i boje się że coś nie wyjdzie (ile potencjalnych związków mi się przez to rozjebało). Wiem, że to brzmi abstrakcyjnie, ale cierpię na fobie społeczna chodzę do psychiatry biorę leki które mi i tak nie pomagają, myśle ze psychoterapia by mi pomogła ale nie mam jebanego kwitu na to. Chciałbym zapisać się na kurs szwedzkiego i angielskiego ale nie mam pieniędzy. Wszystko się rozchodzi o hajs po prostu nie mogę znieść myśli ze niczego nie osiągnę w życiu tym bardziej że nie mam na nie pomysłu

Historii o szalonych mamuśkach na chujni jest całkiem sporo, postanowiłam zatem podzielić się też swoją.

Jakiś czas temu miałam problem z internetem w mieszkaniu. Właściciel obiecał coś z tym zrobić, ale parę dni musiałam się przemęczyć. Jako, że miałam do oddania ważny projekt w pracy, któregoś dnia (kiedy to internet całkowicie odmówił posłuszeństwa), wybrałam się do pewnej znanej restauracji fast-foodowej (takiej z czerwonym logo, z uśmiechniętym starszym panem 😉), aby skorzystać z hot spota.

Wczesna godzina, cisza, spokój. Po zakupie dwóch kubków dużej kawy i dwóch kanapek, zasiadłam do stolika. Rozłożyłam laptopa, wszystkie swoje papiery i biorę się do pracy. Ludzi powoli zaczyna przybywać, niemniej jednak wolnych miejsc nie brakuje.

W pewnym momencie do restauracji przychodzi pani mama z dwójką wrzeszczących szkrabów. Zamawiają popularny zestaw dla dzieci i krążą po lokalu w poszukiwaniu stolika idealnego. Wpatrzona w ekran laptopa, obserwowałam ich kątem oka i ze zgrozą stwierdziłam, że zbliżają się do mnie. Pani mama staje nad moim stolikiem i mówi.
– Stolik zwolnij, chcemy zjeść.
Tak, dokładnie użyła tych słów. Rozejrzałam się – fakt, te wygodniejsze stoliki z kanapami były pozajmowane, natomiast miejsc ze zwykłymi, plastikowymi krzesłami nie brakowało. Tłumaczę zatem kulturalnie, że w tym miejscu siedzę ja, po czym pokazuję na jeden z wolnych stolików, mówiąc, że tam jak najbardziej pani mama może sobie usiąść. Ta jednak wciąż złowrogo patrzy mi w oczy i mówi:
– Głucha jesteś? Chcemy zjeść tutaj, dzieciom tu jest wygodniej. Mają mi z tych krzeseł pospadać i głowy porozbijać? Ty nie jesz, możesz sobie iść.
(swoją drogą – to z kanapy spaść i rozbić głowy już nie można? 😃)

Ok, zrobiło się poważnie. Pokazałam mój jeszcze pełen kubek kawy i zamówione kilka minut temu frytki i mówię, że jednak jem. Pani mama upiera się, że jej dzieci chcą usiąść na kanapie. Stwierdziłam, że nie mam czasu na takie cyrki i że może sobie tutaj stać cały dzień, bo ja przesiąść się nie zamierzam. Myślałam, że zaraz rozpocznie się rzeź, jednak pani mama odwróciła się i odeszła, mamrocząc pod nosem coś o chamstwie wobec matek i pracoholiźmie.

Czy coś mnie ominęło, czy może rzeczywiście istnieją przepisy mówiące o tym, że jak nie masz dzieci, nie masz prawa zajmować wygodniejszych miejsc w restauracjach? 🤔

P.S.
Tak wiem – że restauracja to nie biuro, że nie powinnam, ale cóż poradzić? A to wszystko (dokończenie projektu i wysłanie go) zajęło niecałe 20 minut, po czym się ulotniłam.

I tak – wiem, że konsolka załatwi moje wszystkie problemy, dlatego ta madka i jej dzieci powinny poznać smak gumy na milicji, a ja mam rzucić tę robotę i podjechać PKS-em do Łódzkiego Wydziału Fabrycznego, tyrać dla Pana mego Mesia, bom patałach płci przeciwnej. Doktorat kiedyś zrobię, a narazie to muszę iść do Biedronki w Wyszogrodzie na Mickiewicza 16 i odstać swoje w kolejce, by nauczyć się czegoś o życiu, po czym mam zwiększyć masę pijąc Coca-Colę waniliową od Byczywąsa i kupić zegarek z niebieskim podświetleniem.
I nie zboczuchy – nie mam wygolonej.

Historia ta jest do teraz powtarzana na większych zgromadzeniach rodzinnych lub na urodzinach mojego brata.

Działo się to jakieś dwadzieścia lat temu, kiedy mój starszy brat był w zerówce.

Zerówka była w szkole, a szkoła jak to szkoła, miała szatnię. W szatni były wieszaki. Taka deska z wbitymi gwoździami, zakończone niby nie ostro, ale jednak dało się o to skrzywdzić. Mój brat, mimo że teraz pokaźny z niego mężczyzna (201 cm wzrostu, 110 kilo wagi), wtedy jak na swój wiek był dość mały. W jego zerówkowej klasie był chłopak znacznie od niego większy, potrzebujący od czasu do czasu… rozładować emocje. Na moim bracie. On sam mamie nic nie mówił, toteż skąd kobita miała wiedzieć. Dopiero wszystko wyśpiewał, kiedy mama dostrzegła jego, dosłownie, rozorane plecy. Okazało się, że chłopak ów czekał na mojego brata po zakończeniu lekcji, przytrzymywał go pod drzwiami kiedy inne dzieci się przebierały, a gdy wszyscy już poszli, zaciągał go do środka i popychał na wieszaki.

Mama poszła do nauczycielki i zażądała rozmowy z matką chłopaka. Kobieta przyszła, rozwaliła się na krześle i wielce kulturalnie spytała „Ossso chodzi?”. Po krótkim wyjaśnieniu mamy, machnęła ręką i stwierdziła:
– A, tak, tak. On się musi wyładować, my go bezstresowo wychowujemy.
W mamie zawrzało, stwierdziła, że z jego matką nic nie zdziała, ale pierworodnego nie da sobie krzywdzić.

Pojechała do szkoły, kiedy tylko dzieciaki wyszły z klasy po ostatniej lekcji swojemu młodemu kazała wskazać „który to” i odesłała do auta. Weszła do szatni, prześladowcę przytrzymała za fraki i jak sama to określa… stłukła. Najzwyczajniej w świecie przełożyła przez kolano i zlała tyłek. Zostawiła dzieciaka zapłakanego w szatni i wraz z pierworodnym wrócili do domu. Naturalnie oburzona matka „skrzywdzonego” dziecka również natychmiast zażądała rozmowy. Mama weszła do klasy, zasiadła na krześle i wyniośle rzekła „Słucham?”. Podobno takiego wrzasku matki ta szkoła wcześniej nie słyszała. Krzyczała, jak to moja mama skrzywdziła jej dziecko, że ono będzie miało nieuleczalny uraz i w ogóle co z niej za bestia tak dziecko skatować. Na co mama ze stoickim spokojem odrzekła:
– A tak, tak. Musiałam się wyładować.

I wyszła.
Szach-mat 😀

I tak – wiem, że dobra guma i solidne gumowanie działa cuda i wszyscy musimy koniecznie poznać jej smak (najlepiej na milicji).

Zacząłem nową pracę, na początek 2200 netto (plus 200 zł tego zwrotu podatku). Jestem świeżo po studiach, powiedzcie ile wy zarabianie, bo ja mam normalnie depresję, że zarabiam jak pies. Pracę mam ciężką i odpowiedzialną, dodatkowo wszystko muszę robić sam bo „starsi” nie chcą pomagać. Kierownik chodzi po hali i tylko wkurwia itp.

Zarabiam jako prokurator 20 tys. Ale to tylko w służbie społeczeństwu. A ja zarabiam jako proboszcz 30 tys i jest to tylko służba i posługa dla wiernych. Ja jako lekarz zarabiam 50 tys w służbie społeczeństwu, policjant jako ktoś na służbie, zarabia 5 tys.i kończy po 25 latach. Służby więzienne, straż pożarna, ratownicy medyczne, ba nawet wojsko to służba |która nigdy nie daje nam nadziei a sporo kosztuje|,SOP to służba… Służby tu, służby tam a to wszystko po prostu niezły biznes i nie czarujmy się że tak nie jest.

Właśnie wróciłem z rozmowy kwalifikacyjnej, na która nawet chwilę się przygotowywałem. Do tego przełożyłem kilka spraw by móc się tam pojawić. Na czym polega chujnia? W ogłoszeniu wszystko pięknie, super premie, atrakcyjne wynagrodzenie i inne takie. Przyjechałem na miejsce, chłop z którym miałem rozmawiać oczywiście się spóźnił ale już pies z tym. Gadamy, gadamy i przychodzi czas na rozmowę o wynagrodzeniu (przypomnę według ogłoszenia ATRAKCYJNYM WYNAGRODZENIU). I w tym momencie gościu mi mówi, że minimalna krajowa. No kurwa mać jak to jest atrakcyjne wynagrodzenie to co nim kurwa nie jest? No ale chuj myślę sobie, w handlu tak bywa, że podstawa chujowa ale premie niezłe, z reszta o dobrych premiach też mowa w ogłoszeniu. W tym momencie koleś mi odpowiada, że w sumie te premie to tak w teorii tylko bo ostatni raz im się udało je wyrobić rok temu i to było 200 zł brutto. Po chuj tak kłamać w ogłoszeniach? Chujnia i śrut.

W naszym bloku rozpoczęła się seria remontów, które kuźwa nie wiadomo jak długo potrwają! I każdy musi napierdalać wiertarą już od bladego świtu jak to mówił adaś miauczyński w dniu świra nawet jeśli za godzinę lub dwie skończy, no bo przecież remont jest ważniejszy niż dłuższe spanie dla niepracującego! Powody remontów zróżnicowane: jak nie wymiana drzwi z futrynami to wybijanie wkutej w ścianę rury, która przecieka. A za miesiąc pewnie będzie wymieniana glazura bo kolorek się znudził lub dzieciaczek pobił klockami.
Krótko mówiąc, kurwa za kurwą leci od tych perrrrmanentnych remontów, które muszą się zacząć wtedy, gdy ludzie chcą dłużej pospać. Przydałoby się aby zaczęli wypłacać odszkodowanie za każdy zwalony dzień.