Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Jak to jest, że ludzie tak bardzo się zmieniają po szesnastce.
Od początku. Mieliśmy zgraną paczkę. Trzymaliśmy się ze sobą już od czasów przedszkola, jednak ostatnio coś zaczęło się sypać. Teraz mam 21 lat i z dawnej paczki sześciu osób zostały dwie. Dlaczego? A no dlatego, bo tamte cztery osoby poczuły „high-life”. Zawsze spotykaliśmy się raz w miesiącu. A to na mieście, a to jak ktoś nie miał dużo czasu to na skype. Jednak ostatnio dało się słyszeć, że ta czwórka nie będzie już zamulać. Zamulać spytacie? Czyli nie będą się pojawiać na spotkaniach, na których nie ma jarania albo alkoholu. Teraz poszli w swoją drogę i nigdy nie mają czasu na swoich dawnych kompanów. Oczywiście mówię o tej czwórce. Przez tyle lat byli pierwsi do wyjścia, a teraz dupa, jak to tak bez odurzania się? I cały młodzieńczy sen o przyjaźni „na całe życie” prysł. Smutne jest to, że ludzie z którymi się przyjaźnisz ponad 12 lat wybierają używki i melanże zamiast ciebie. Dobranoc moi mili.

Do napisania tej chujni zaispirowała mnie pewna historia, którą przeczytałem na jednej z tych stron, gdzie można wypisać swoje „wyznania” (anonimowe czy jaka inna strona).

W ogromnym skrócie była to historia człowieka, który miał naprawdę źle z rodzicami- wyzwiska, przemoc psychiczna i fizyczna.

Ten człowiek spotkał dziewczynę, która to zrozumiała i nie naciskała na niego „pogódź się z rodzicami” czy coś.

To teraz ja opiszę swoją historię i co mnie właściwie wkurwia.

Długo mi zajęło to, zeby to wszystko zebrać w sobie, dusiłem to wiele czasu.

Otóż- moi rodzice byli warci siebie, niestety w negatywnym znaczeniu tego słowa. Pamiętam alkoholizm ojca, kiedy mnie dusił, tak samo pamietam jak matka powiedziała do mnie „zabieraj pieniądze i wypierdalaj”. Tak samo dobrze pamietam jak nie lubiłem jeść zupy z buraków. Wtedy ojciec wziął nóż przyłożył mi do gardła, a matka wtórowała mu z siostrami „jedz jedz jedz”.

Całe zajście widział Ś.P. dziadek bo przyjechał chwilę po tym, a matka do niego co? „My sobie tak żartujemy” NO JA PIERDOLE!!

Lata później się rozwiedli, szczerze już wolę nie wnikać o co tak naprawdę poszło- jedno pijackie akcje ojca, drugie to zdrada przez matkę.

Rozwód nie dobiegł końca, gdyż wtedy ojciec miał wypadek i zmarł.

Jeżeli ktoś mi powie, że „rozwódka przekłada wszystkie negatywne emocje do byłego męża na syna”- zgodzę sie. Wtedy też zaczęły się wyzwiska w moim kierunku, nie raz buty leciały w moim kierunku, raz nawet nie wiem jak to nazwać- „psychoza” to kopała mnie.

W porę znalazłem pracę przy roznoszeniu ulotek. To było jak miałem może z 16 lat. Oczywiście zaraz matka, że „dom jak hotel traktuję”- przepraszam bardzo- jaki dom?! Kobieto, jaki to dom gdzie mnie się wyzywa i okłada nogami?!

Z czasem rzecz jasna przemoc fizyczna ustała, bo praca przy roznoszeniu ulotek, chodzenie po całym mieście swoje zrobiło i nawet nie byłaby w stanie mnie zaatakować.

Technikum spędziłem na jak najkrótszym przebywaniu w domu, odrabianiu lekcji w pociągu, pracy przy ulotkach.

Po skończeniu szkoły, kiedy już miałem inną, lepiej płatną pracę to każdy mój powrót do domu był taki sam – robienie awantur, bo „ona się pieniędzy domaga” (kiedy na jej konto wpływała renta po ojcu. No i w końcu „zabieraj pieniądze i wypierdalaj”.

Jeszcze zanim przejdziemy do punktu programu: niby w papierach mam wpisany autyzm. WAIT?! CO KURWA?!
Funkcjonuję normalnie, a w papierach mam, że „chorowałem na autyzm”, gdzie niezależnie od psychologa słyszałem „autyzm jest nieuleczalny, a Pan ma tylko problemy z samooceną, a nie autyzmem”.

Z tego co się dowiedziałem namieszano mi w papierach tylko dlatego, aby matka mogła na to dodatki z mopsu dostawać.

Burdel w papierach, gnębienie w szkole z powodu „domniemanego autyzmu” (bo ona oczywiście musiała iść do szkoły i przed całą moją pierdoloną klasą opowiedzieć, że „cierpię na autyzm”- dobrze, że w technikum tego nie zrobiła, ale lata gnębienia i przełożyły się tu) i szkody jakie mi to wyrządziło było dla niej warte jebane 150zł/msc (czy ile tam mops daje). JEBANE 150zł/MSC!

Nie utrzymuję z nią kontaktu od 3 lat, a mam 24 (no, w kwietniu 25).

To teraz wracamy do początku.
Opisałem historię człowieka, który miał dość podobną patologię w domu, znalazł dziewczynę, z czasem jej opowiedział, ona zrozumiała.

Moja sytuacja: poznaję jakąś dziewczynę, otwieram się, z czasem mogę uchylić rąbek tajemnicy, a co ona?! „Powinieneś pogodzić się z mamą, bo mamę ma się jedną”. I tyle co pannę widziałem.

Nie rozumiem w tej kwestii kobiet- niby nie chcą mieć teściów, bo „teściowie to zło wcielone” a jak mają taką możliwość to jeszcze „pogódź się z mamą”, „mamę ma się tylko jedną”, „ale to rodzice”.

I nie rozumiem takiego głupiego pierdolenia „to jest mama, nieważne jaka ale mama”- kurwa mać!

Po pierwsze (i niech niektóre tępe baby się nauczą tego)- rodzic to w pierwszej kolejności człowiek moim zdaniem, a człowiek jak wiadomo potrafi zawieść. Skoro obcego człowieka za przemoc psychiczną potraficie kopnąć w dupę, to czemu nie rodziców?! To są też ludzie, a określenia „rodzic” nabierają jak umieją wychować, a nie zachowywać się wobec dziecka jak jebana patologia.

Znalezienie sobie drugiej połowy to będzie dla mnie bardzo ciężka robota patrząc na mentalność 3/4 kobiet. „Pogódź się z mamą, mamę ma się tylko jedną”.

Chwilami mam ochotę wypierdolić z Polski, załatwić sobie nową toższamość, a jak któraś się zapyta co z rodzicami powiedzieć, że „nie żyją”, albo „porzucili mnie”.

I teraz ironiczna puenta: „Czcij ojca swego i matkę swoją”

Piszę to, ponieważ chciałbym się trochę anonimowo pożalić na życie w jednym mieszkaniu ze współlokatorami. Pewnie część z Was i tak powie, że to ja jestem pojebany, ale nie mogę już kurwa tak żyć, mimo, że mieszkam w takich warunkach, w różnych mieszkaniach od dobrych 3 lat. Serio, ja się nigdy do czegoś takiego nie dostosuje. Takie życie jest zupełnie pozbawione jakiegokolwiek komfortu i niezależności. Kurwa mać, wiecznie zajęta kuchnia, wiecznie zajęta łazienka, brak jakiejkolwiek kurwa swobody! Człowiek przychodzi zjebany po pracy i oczywiście nie może wziąć prysznica, bo kurwa łazienka jak zwykle zajęta. Nie można po pracy przygotować sobie na spokojnie obiadu, bo w kuchni kurwa oczywiście jakieś wielkie gotowanie i tak prze 2-3 godziny. I teraz kurwa siedź głodny i śmierdzący aż łaskawie zwolni się łazienka i kuchnia. Kurwa mać, już nie mam siły do tego. Gdyby nie takie popierdolone ceny na rynku nieruchomości dawno wynajął bym sobie kawalerkę, miałbym spokój i niezależność, ale w tym pokurwionym kraju nie jest to możliwe, bo przy tych skurwiałych, polskich zarobkach, wystarczyłoby mi to tylko na życie od wypłaty do wypłaty. I tak kurwa wystarczy, że za pierdolony 8m pokój wypierdalam co miesiąc prawie 900 zł i muszę się gnieździć w jednej chacie z sześcioma innymi osobami, gdzie nie ma mowy o jakimkolwiek komforcie :/ Gdyby w moim rodzinnym zadupiu bez perspektyw była jakaś sensowna praca, dawno bym tam wrócił, po to, żeby w końcu znów żyć jak człowiek, mieć kurwa normalne warunki mieszkaniowe, spokój i niezależność. A teraz cóż… pozostaje czekać na umowę na czas nieokreślony, wziąć kredyt i zainwestować we własne cztery katy. Szkoda kurwa że jeszcze przede mną rok-dwa w takich kurwa męczarniach :/

Chciałbym z tego miejsca bardzo gorąco i serdecznie pozdrowić wszystkich moich rodaków, którzy uważają że skręt w prawo powinien wyglądać następująco:

1. Zwolnić.
2. Jeszcze bardziej zwolnić.
3. Zacząć skręcać.
4. Podrapać się w dupę.
5. W połowie skrętu włączyć kierunek.
6. Jeszcze kurwa bardziej zwolnić.

Już wolę tych co w ogóle nie włączają kierunku bo są bardziej dynamiczni.

Od zawsze byłam przeciwniczką relacji kobieta-kobieta, facet-facet i nigdy nie rozumiałam fenomenu homoseksualistów. W pewnym momencie mi się odmieniło, ale tylko pod kątem łóżka, sama zaczęłam mieć fantazje o seksie z kobietą. Pochodzę z małego miasta, znalezienie takiej kobiety graniczyłoby z cudem, internetowe znajomości odpadają, nigdy nie wiadomo kto jest po drugiej stronie. Miałam jedną kobietę w znajomych na fb, której nawet nie znałam, nie pamiętałam nawet kto kogo zaprosił. Ale fakt, że gdy zaczęłam mieć ciągoty to zwracałam na Nią uwagę, była cudna, pomimo, że po zdjęciach widziałam, że miała 3-jkę z przodu, synów i partnera. Napisałam. Powiedziałam wprost, że jest piękna i czy nie miałaby ochoty na erotyczną przygodę. I w tym momencie szok, bo Ona też miewała takie myśli i zawsze chciała spróbować. Ustawiłyśmy się w jednym z pubów w moim mieście, pomimo, że przyjechała z facetem i znajomymi. Przyszła. Poznałyśmy się. Przed Jej towarzystwem udawałyśmy dobre koleżanki. Na żywo, jeszcze piękniejsza niż na zdjęciach. Obie wpadłyśmy sobie w oko, po imprezie doszło do paru namiętnych pocałunków na odchodne, wymieniłyśmy się numerami i tak się wszystko zaczęło. Ona postanowiła powiedzieć o mnie swojemu partnerowi, jest dość szczerym człowiekiem. Oczywiście przeciwny. Dobrze i niedobrze. Choć czy dwie kobiety to zdrada? Ale udało się. Przyjechała do mnie, zrobiłyśmy to. Było wspaniale. I wiecie co jest najgorsze? Po prostu się w Niej zakochałam. A Ona ma rodzinę. To tak cholernie boli. Myślałam, że mam potrzebę spróbowania seksu z kobietą i na tym się skończy. Codziennie o Niej myślę, tęsknię za Nią, martwię się. Już wcale nie chciałabym, żeby przyjechała do mnie tylko po to, żebyśmy poszły razem do łóżka. Chciałabym się do Niej zwyczajnie przytulić, przegadać całą noc. Pomyślicie, że to chore ale to strasznie boli. Jestem od Niej dużo młodsza, jestem na studiach. I jestem wolna. Ona jest już ustatkowana, nawet nie ma za bardzo jak mnie odwiedzać. Piszemy czasem, stara się jakoś do mnie przyjechać, ale nie wychodzi, partner ma pretensje. Zrozumiałe. Znajomość i tak nie przetrwa i prędzej czy później się urwie… A ja naprawdę coś do Niej czuję, potrzebuję tej znajomości. Sama narobiłam sobie bagna… Ryczeć mi się chce.

Piszę tą chujnię bo chciałbym podziękować pierdolonej lubelskiej komunikacji miejskiej, dzięki której nie zdążyłem na egzamin praktyczny z prawa jazdy. Rozumiem sytuację, w której jest korek albo wypadek i autobus musi się spóźnić 15-20 minut. Autobus jednak tak po prostu sobie nie przyjechał a inne linie dojeżdżały normalnie. O ironio – MPK Lublin według rankingu to najlepsza komunikacja w Polsce! Najlepsza w pierdoleniu innym ludziom spraw i uprzykrzaniu życia na rzecz spasionych darmozjadów z kontroli biletów, którzy nie mogli znaleźć lepszej pracy więc w akcie desperacji poszli na łatwiznę pracować do autobusowej psiarni żeby gnębić emerytów i podbudować swoją nieurodziwość w oczach kobiet i czują się jak policjanci a są zwykłymi cieciami. W efekcie byłem na miejscu 50 min. po czasie a przecież mogłem być na czas, pieniędzy z kolei bym nie wyrzucił w błoto i egzamin zawieszony. Wielkie brawa i podziękowania – w drodze powrotnej to samo, 155 spóźniona 15 minut. Z kolei jakiś złamany chuj z innej linii nie poczekał sekundę aż starsza, wychudzona pani na ok. 80 lat zgarbiona do pasa dobiegnie do autobusu – mógł już poczekać!!! Kiedyś skonstruuję bombę i podłożę pod siedzibę MPK, już ja ich załatwię. Przysięgam. Jeszcze raz zobaczę że cieć Janusz za kierownicą nie poczeka 2 sekund na osobę z jęzorem na wierzchu dobiegającą do autobusu, zatrzaśnie drzwi przed nosem i odjedzie to podejdę do tego wstrętnego, zawszonego, śmierdzącego spaślaka lub brodacza i powiem: „Słuchaj, zatrzymaj się i otwieraj te drzwi bo cię wy..dolę z tego autobusu, nie widzisz że wozisz zaganianych i STARSZYCH, ubogich, schorowanych ludzi a nie króliki doświadczalne?” A jeśli tego nie zrobi to dostanie strzała takiego że zęby będzie zbierał przez 40 lat. Oj, ucieszyliby się pasażerowie. W zwyczaju mam komentować sobie pod nosem chamskie zachowania i nieudolność kierowców i jestem tego pewien, po opiniach pasażerów, że każdy by się ucieszył. Nie za bardzo mnie obchodzi ile minusów dostanę, albo ktoś jest niekonsekwentny i wywiązuje się z umów albo takich osobników się utrąca i uznaje za szkodliwych lub nieproduktywnych społecznie, taka jest akurat prawda. Narka

Tak, wiem. Niektórzy mi napiszą że na chuj mi facebook. No ale mam go. Dzięki niemu podtrzymuję znajomości z ludźmi co wyjechali, ze znajomymi z czasów kiedy sam byłem za granicą itd. Ale do rzeczy.

Dlaczego tak zwani „biegacze” chwalą się każdą gównianą czynnością którą wykonają. Pójdą pobiegać – zaraz wpisik na fejsa z mapką endomondo. Zapisze się na jakiś bieg – od razu wpisik i udostępnienie. Pójdzie na stadion, fitness klubu – meldowanie się. Przebiegnie jakiś bieg to już najgorzej: wpisy, fotorelacja, filmiki, podziękowania, obowiązkowo z medalem fotka. Pomijając to wszsytko to w międzyczasie wstawiają jakieś pierdolnięte memy typu: „Nie ważne czy inni rozumieją, ważne że Ty to kochasz. Biegnij.” Kurwa! Przecież to pojebane.

Mam znajomych co grają w piłkę, w siatkę, kosza, chodzą na siłkę. No okej nie mówię że nigdy przenigdy nic nie wstawiają, ale przy biegaczach to można powiedzieć że nic. Sam gram w kosza 3x w tygodniu i nigdy nic nie wstawiam bo i po chuj, przecież gram dla siebie a nie dla innych. Co mam dawać wpis: „Ale mecz. 20 punktów rzucone, wygrana! Wspaniale!”. No przecież to żenada i wiocha.

Najgorsi są tacy co zacząli jakikolwiek sport uprawiać koło 40stki. Bieganie jest najprostsze obok chodzenia i najtańsze więc można zacząć w każdym wieku i każdy to potrafi. Kwestią jest tylko „wybieganie” kondycji. I nagle chuj widzą że sport jest ok, co samo w sobie jest pozytywnym zjawiskiem, ale dostają jawnie pierdolca na fejsie, oczekują tylko pochwał, lajków i podziwiania. Śmiech na sali.

To jakieś leczenie kompleksów, potrzeba dowartościowania, nie wiem. Ale strasznie irytujące i wkurwiające i po prostu żenujące.

Byłem z Mają 5 lat, kochałem ją jak nikogo nigdy. Zrobiłbym dla niej bardzo dużo. Układało nam się super, i w życiu i w łóżku, pomimo długiego stażu i wspólnego mieszkania. Byliśmy naprawdę szczęśliwi. Ale wszystko schrzaniłem.

Może część z Was, szczególnie męska, mnie zrozumie. Chciałem poznać smak seksu z inną kobietą. Kochałem Maję, ale jednocześnie bardzo chciałem spróbować tego z inną. Tylko ten jeden raz.

Nie chciałem i nie umiałem jej zdradzić, więc podczas zbliżeń wyobrażałem sobie inną. W pewnym momencie moja frustracja wzrosła tak bardzo, że ją odpychałem. Byłem zimnym draniem. Kiedy ona się tuliła, ja mówiłem: „spadaj, nie mam czasu”. Kiedy ubierała się w coraz seksowniejsze ciuchy, komentowałem: „jestem zmęczony i nie mam ochoty”. A kiedy pytała co się ze mną dzieje, krzyczałem, że to jej wina bo na mnie naciska i mnie wkurza. Obarczałem ją winą za wszystko.

W końcu to zrobiłem – zdradziłem ją w barze z jakąś łatwą lalą. I nie było fajnie. Maja w łóżku była prawdziwą petardą, a ta laska tylko szukała bolca i była po prostu słaba. No i wiecie, brak uczucia sprowadził ten seks do roli mechanicznej. Zwykłe rznięcie.

Wtedy zrozumiałem, że nie… nie mogę stracić mojego słoneczka. Ale było już za późno. Wróciłem do domu i spojrzałem na nią. Nawet nie zapytała gdzie byłem. Spojrzałem w jej w oczy i były całkowicie puste. Nie wiem czy kiedyś to widzieliście: puste oczy osoby, która straciła jakąkolwiek nadzieję. Nie wiedziała, że ją zdradziłem ale mnie to tak mocno bolało, że znowu ją odepchnąłem. Nie przytuliłem, dalej w to brnąłem.

Następny dzień pamiętam z każdym szczegółem. Obudziłem się na kacu – alkoholowym i moralnym. Mojej ukochanej nie było obok, nie było jej w domu. Dzwoniłem do niej, do jej koleżanek, ale nic. Spędziłem ten dzień jak każdy inny na kacu: piłem wodę i grałem. Martwiłem się o Maję, ale nie zrobiłem nic, tylko czekałem. Cały czas bezczynnie czekałem.

I wtedy ktoś zapukał do drzwi. To był mój sąsiad. Powiedział, że widział jak karetka przed chwilą zabrała Maję. Byłem w szoku, nie wiedziałem co ze sobą zrobić. Pojechałem do szpitala, gdzie byli już jej rodzice. Jej ojciec zaczął krzyczeć i pytać co się stało, dlaczego doszło do takiej tragedii. Kiedy powiedziałem, że to moja wina, uderzył mnie w twarz i wyszedł.

Maja podcięła sobie żyły u nas w piwnicy.

Maju, wiedz, że Cię kocham i oddałbym wszystko żebyś wróciła. Dbajcie o ukochane osoby. Ja swoją zabiłem.

Wkurwia mnie to powiedzenie. No bo skąd ta pewność, że żyje się tylko raz? Skąd ta pewność, że nawet jak trafisz do twojego raju i będziesz skakał po łące z gołym kutasem w ostatnich promieniach zachodzącego słońca, to bóg nie ześlę Cię z powrotem do świata żywych? Być może odrodzisz się jako mrówka, żyrafa albo w ogóle w innej epoce czasowej, dajmy na to jako wiking. A może w innej galaktyce jako kosmita z opuchniętymi jajami zamiast oczu? Co za brak wyobraźni.

Zastanawiacie się czasem nad sensem życia? Bo ja zastanawiam się ciągle, co ma sens? Co jest ważne. Przez całe dorosłe życie takie myśli ciągle przychodziły mi do głowy, w różnych sytuacjach i w różnych momentach egzystencji. Gdy znajomi zajmowali się jakimś wg mnie nieistotnym gównem i czerpali z tego niby przyjemność, ja w tym czasie zastanawiałem się: „po co to wszystko?” Może to przez to że przez 20 kilka lat byłem sam i potrzebowałem tego czegoś żeby odnaleźć powód. I przez kilka chwil byłem pewien że odnalazłem. Poznałem dziewczynę, od pierwszego momentu gdy nasze spojrzenia się spotkały byłem pewien że ona chce tego samego. Jej oczy uśmiechały się do mnie tak jak jeszcze żadne nigdy. Każde spotkanie z nią dawało mi takiego kopa do przodu że sam się sobie kurwa dziwiłem że tak można. Z każdą chwilą było coraz przyjemniej, a w momencie kiedy miałem ją w ramionach poczułem że to może być ten sens którego tak szukałem przez całe życie. Kiedy nasze dłonie się splatały sens wydawał się tak bliski, namacalny. Ale wszystko co dobre szybko się kończy, po jakimś czasie stwierdziła że mimo iż jestem dla niej kimś ważnym, to ona jednak nie czuje tego czegoś, a to co jest między nami zaprowadzi nas donikąd. Pewnie pojawił się ktoś trzeci, inaczej nie potrafię tego sobie wyjaśnić, ktoś kto zapewnił jej więcej emocji, a ja w którymś momencie musiałem coś zjebać, tylko nie wiem co i kiedy. Mówiła mi że zasługuję na taką dziewczynę która mnie pokocha bez reszty, że znajdę taką na pewno. Gówno prawda, nie znajdę. Nawet szukać już nie zamierzam, wiem że nie znalazł bym już tego sensu drugi raz. Zresztą jak widzę tych wszystkich samotnych ludzi którzy piją mam ochotę jej powiedzieć: Zobacz, oni znaleźli? I znowu zostałem sam, a pytanie o sens wróciło ze stukrotną siłą. Teraz to dopiero mam kurwa rozkminy. Znajomi siedzą i gadają o jakichś różnorakich sprawach, pierdołach: sporcie, telefonach, samochodach, pracy a ja siedzę i zastanawiam się czy to naprawdę jest dla nich takie ważne. Bo dla mnie ani trochę. Jedynie praca ma jakąś tam malutką wartość bo muszę mieć co jeść i za co żyć i tylko tyle, reszta jest kurwa nieistotna. Pojebane jest to wszystko, że jedna osoba może coś czuć i to bardzo mocno, a druga nic. Teraz żałuje, że tego dnia gdy ją poznałem w ogóle wychodziłem z domu, nie powinienem tego robić, powinniśmy zostać dla siebie obcy na zawsze. Egzystencja sama w sobie żeby tylko egzystować jest chujowa, nie chce tak jak większość, jak tak ma wyglądać reszta tej gównianej akcji zwanej życiem, to wole żeby jej nie było.