Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Nienawidzę pijanych nastolatków chodzących po nocy i drących mordę. Nienawidzę cwaniaczków, którzy mocni są jedynie w przewadze trzech na jednego. Nienawidzę otaczających mnie wykolejeńców. Sytuacja z dziś. Jadę z kolegą i jego dziewczyną do jej rodziców. Po prostu, tylko ją odwieść. Wyszło w końcu tak, że weszliśmy na „kawkę”. Siedzimy, wszystko grzecznie i ładnie, aż tu nagle owa para zaczęła się kłócić. Nie wiem o co dokładnie poszło, ale na pewno to była jakaś błachostka. Dziewczyna napluła chłopakowi na twarz, a ten długo nie myśląc opluł jej włosy i polik. Czujecie to? O wyzwiskach od najgorszych nie wspominając. Kurwa, ja osłupiałem jak to zobaczyłem. Jej siostra siedzi, nic nie mówi. Matka też. Pytam się co odpierdalają, na co oni: „czasem się tak sprzeczamy”. Kto inny wtrąca, że kłótnie są normalne w związku. No są. Trudno się nie zgodzić, ale co ma kłótnia do plucia sobie w twarz? Po pięciu minutach już chyba nikt z nich nie pamiętał o tym „incydencie”. Nie wiem, nie rozumiem. To ja jestem jakiś popierdolony? To serio jest normalna kłótnia?

Mam 2 koty i szanuję je. Nie noszę ich na rękach jak pluszaki (chyba, że jeden z nich akurat chce być ponoszony ;). Nie przytrzymuję ich siłą na kolanach – nigdy nie musiały się wyrywać z moich uścisków. Nigdy nie przeszkadzam im, gdy śpią, próbując je obudzić, bo powiedzmy uznam akurat, że fajnie byłoby się teraz z nimi pobawić. Nigdy nie przeszkadzam, gdy jedzą. Chodzą własnymi ścieżkami, jak to koty i do niczego ich nie zmuszam.

Doskonale rozumiem, że dzieci będą postępowały zupełnie odwrotnie – będą za nimi biegały, ciągnąc za ogon, krzycząc i piszcząc. Ale dlaczego dorośli których goszczę zachowują się podobnie do dzieci…?? Chodzą za moimi kotami, biorą je na ręce i trzymają na siłę, podczas gdy one się wyrywają. Nosz kurwa! Zwracam uwagę, żeby nie męczyli kotów i słyszę tylko że „Przecież oni ich nie męczą. Zresztą to nie człowieki tylko zwierzęta” – co to za argument do licha! Misia Coralgola sobie ponoście i potrzymajcie na kolankach.
Teściu z kolei wymiata. Podchodzi do śpiącego na drapaku kota i zaczyna się z nim droczyć (wku*wiać). Po czym mówi BEZ ŻADNEGO WSTYDU, a wręcz z zadowoleniem z siebie: „Próbowałem go obudzić, ale nie dał się”.
Co się dzieje z tymi „dorosłymi”, że tak dziecinnieją w złym znaczeniu…
Ten sam teściu uważa, że zabawa z kotem = wkurwianie kota do tego stopnia, żeby gryzł i drapał. Zaznaczę, że moje koty są bardzo łagodne i bardzo sobie tą łagodność w nich cenię, bo dzięki temu nie mam podrapanych i pogryzionych łap po zabawach, czesaniu lub obcinaniu pazurów. I powtarzam tej rodzinie, żeby nie uczyli moje koty gryzienia i drapania!
Mówię jak do ściany.
Niesamowicie mnie to wkurza. Coraz częściej myślę, że mam do czynienia z bandą niereformowalnych …
Poza tymi sytuacjami z kotami, bardzo lubię tą rodzinę 😉

Dzień dobry wszystkim. Na wstępie zaznaczę, że nie jestem jakimś sebixem, nie noszę koszulki do bicia żony i nie dopuszczam trzepnięcia kobiety przez łeb „żeby pokorę przywrócić”. Ale serio, ostatnio w mojej głowie kumulują się pojebane myśli. Moja kobieta, z którą mieszkam dopiero kilka miesięcy, jest dosłownie niedojebana. Co kilka – maksymalnie kilkanaście – minut coś upuszcza, jakieś żarcie spada jej na kanapę, zatłucze się czymś tak, że o mało zawału nie dostaję i mam ochotę wypierdolić z tego mieszkania i już nigdy nie wrócić. Opcjonalnie najzwyczajniej w świecie przetnie sobie rękę nożem podczas krojenia warzyw, albo przypierdoli dużym palcem o kant komody, po czym wymaga „ciumkania” w bolącym miejscu. Można być aż tak pechowym, żeby 20 razy dziennie doznawać jakiegoś urazu itd., czy ona po prostu chce być ciągle w centrum mojej uwagi?

Witajcie. Czy nie wkurwia was mlaskanie, siorbanie, chrupanie i temu podobne dźwięki z jamy ustnej? Od dziecka miałem pierdolca na tym punkcie i nie mogłem wytrzymać przy rodzinnym stole kiedy ktoś zaczął wydawać z siebie takie odgłosy. A schylanie się nad talerzem i głośne wciąganie kluchów z rosołu doprowadzało mnie do kurwicy. Do tego przyglądanie się temu co na talerzu, z której strony by tu upierdolić widelcem? Jakby tego było mało jedzenie samym widelcem i trzymanie kotleta w ręku, no ja pierdolę.. Jedzenie suchego posiłku z głębokiego talerza.. Ja bez noża w ogóle nie zacznę jeść, nie rozumiem jak coś tak wspaniałego jak kotlet schabowy można wpierdalać z ręki. Jeśli chodzi o herbatę, czekam aż trochę wystygnie a nie siorbie wrzątek jak świnia. Chrupanie, tutaj kłaniają się jabłka i przekąski np chrupki czy chipsy. Wtedy sam chrupie bo nie ma innej opcji i wtedy też wkurwia mnie to że ja chrupie i staram się jeść jak najciszej. Albo ten jebany dźwięk przesuwającego się jabłka po podniebieniu..

Wkurwiają mnie kulturyści. Prężą muskuły, pokazują jacy to silni. Niby śmiesznie wypadam ze swoim BMI = 22. Ale powiedzcie, po co to robić? Dla wyglądu? Ja tam lubię dziewczyny – chude szproty z widocznymi żebrami. I chuj komu do tego. Dla siły? Skurwiele, otóż widzicie – mądre łby – inżynierowie – przysiedli i wymyślili siłowniki i pompy, i silniki. Powstały urządzenia takie jak podnośnik samochodowy, wózek widłowy czy żuraw. Po chuja te mięśnie? Do bitki? Jak napakowana kurwa drogowa wysiada z samochodu, po czym dostaje połamane biodra i urazy głowy od potrącenia, to już nie taki kozak? Biały człowiek ładuje kosę w szyję, albo pocisk w ryja i tyle z muskułów. I to mnie boli – szarlatani dietetycy, niedojeby we wszelkich punktach sprzedaży odżywek czy tępe gęby nagabujące na umowę w siłowni. Zamiast wziąć się za pracę – taką, która przyniesie coś nie tylko wam – ale podniesie całą cywilizację. Siądźcie jebani kulturyści nad jakimś oprogramowaniem CAD i zaprojektujcie coś, co mnie ucieszy. Siądźcie przed mikroskopem i odkryjcie coś. Popytajcie ludzi, wypełnijcie ankiety, wykonajcie badania, które coś wniosą ponad wasze schabowe życie. Zostawcie siłownie dla nieszczęśliwych, otyłych ludzi, z których się śmiejecie. Odpierdolcie się z chujowymi zdjęciami „przed i po”. W razie potrzeby – po prostu umrzyjcie z wiotkim kutasem od anabolików.

O czym pomyślicie słysząc, że mieszkam na 19 metrach kwadratowych w kawalerce wziętej na kredyt? Czy tak jak większość moich „znajomych” pomyślicie, że jestem nienormalny, albo strasznie biedny, tudzież skąpy, że na pewno się męczę na mikro przestrzeni, że mi współczujecie? Dlaczego nikomu nie przyjedzie do głowy, że to przemyślany wynik specyficznego stylu życia? Jeśli jestem samotnikiem, spędzam całe dnie poza mieszkaniem (kariera, pasje, działalność charytatywna), a do mieszkania wracam tylko po to by się przespać, czasem wykąpać i coś zjeść (przeważnie jem na mieście, kąpie się w pracy – piekarnia) to po śrut mi duże mieszkanie z dużymi opłatami, dużym kredytem i niepotrzebną powierzchnią która będzie się tylko kurzyła? Dlaczego zawsze gdy mówię komuś, że mieszkam na 19 metrach to widzę na twarzy zdziwinie lub gardzący uśmieszek? I dlaczego gdy ktoś mnie pyta o to jak można żyć na tak małej przestrzeni, łapie mnie straszliwy wkurw? Ludzie nie rozumieją, że ja tam nie żyje, a bywam, jak bywa się w hotelu na wakacjach. Każdy ocenia subiektywnie, przez pryzmat swojego nudnego życia, praca – dom, praca – dom, myśląc, że każdy człowiek żyje w ten sam schematyczny sposób. Dlaczego zawsze muszę tłumaczyć się z mojego mieszkaniowego wyboru, by nie czuć się gorszym?

Też tak macie że po rozwiązaniu dowolnego problemu życiowego natychmiast po jego rozwiązaniu generuje się nowy zazwyczaj z nim związany? Jak tak macie to pozdrawiam i jednocześnie wiem jak to jest. Od mało istotnych problemów niby łatwych do rozwiązania po te wymagające czasem nawet odbierające smak życia. Jak bym do tego nie podszedł nieistotne od jakiej strony nigdy nie potrafie rozwiązać problemu na dobre a zawsze generuje nowe konsekwencje. Wiem że zapewne zostanie to uznana za jakieś pierdolenie ale tak też jest i nie ma co tego wybielać. Dla przykładu jak się wylecze z jakiejś dolegliwości to po czasie zazwyczaj na dniach coś nowego się do mnie przypierdala. Albo jak wydam na coś pieniądze to okazuje się że coś innego się zjebało i było wydać na to coś. Może nie jestem zbyt konkretny ale taka jest moja chujnia. Najgorsze w tym jest że taki idiota śmieć czasem zwyrodnialec idzie przez życie niesiony przez wiatr a mi kurwa znowu piasek po gałach. Bóg musi być zwariowanym gościem albo skurwielem na miare Hitlera. Na starcie jesteśmy skreśleni bo nie mamy jakiegoś kodu genetycznego czy wrodzony pech. Ale to już wykracza poza temat tej chujni i jak admin pozwoli dodam jeszcze inne przemyślenia. Tak że wielki chuj z wami chujanie i śrut. Do nastepnego.

Wkurwia mnie to jak kobiety w zdecydowanej większości uważają się za święte, nietykalne i ważniejsze od facetów tylko z racji posiadania takiej a nie innej płci. Żądają szczególnego traktowania – facet jest od brudnej, ciężkiej nieraz roboty a one mają sobie leżeć, malować paznokcie, chodzić do kosmetyczki i pachnieć. On ma im usługiwać i je doceniać, uwzględniać ich niezależność ale kiedy przychodzi co do czego to szukają tylko takiego faceta, który będzie dla nich doręczycielem – będzie bogaty, będzie „utrzymywał” rodzinę, kupował jej zabaweczki i zaspokajał jej potrzeby. A co to ona nie może się sama utrzymać? Oczywiście, że nie można być śmierdzącym żulem spod żabki ale facetowi np. nikt nie pomaga i jakoś nie szuka kobiety, która będzie mu dostarczała daninę w pysku tylko jest samowystarczalny. A jednocześnie najśmieszniejsze jest to, że żądają równouprawnienia – to wnoś babo durna jedna z drugą kanapę czy lodówkę na czwarte piętro albo napraw gniazdko. Umiesz? Zapraszam. Chcesz równouprawnienia? To zamiast obnosić się swoim szlacheckim pochodzeniem nie broń się wytrychem że „jestem kobietą”. Po prostu beka z bab. Myślą jedno – robią drugie. Chce być księżniczką i mieć królewicza na białym koniu albo szereg poddanych/parobków, a jednocześnie sama sobie nie poradzi bez fagasa xD Twierdzi że nie chce siedzieć w kuchni i nie będzie robić za kurę domową usługując facetowi – ale w większości przypadków do czego innego się nadaje jeśli chodzi o codzienne czynności? Nawet internetu nie naprawi tylko trzeba to zrobić za nią. Ostatnio np. kiedy moja zaczęła się ze mną wykłócać o byle gówno i bez powodu na środku ulicy i jej odpowiedziałem że widzimy się ostatni raz to powiedziała „weź nie strasz, ja tylko żartowałam” xD No to zdecyduj się: pasuje ci mieć takiego a nie innego czy może wolisz jakiegoś fagasa z prawniczej/lekarskiej rodziny w dżinsach rurkach który na pewno swoim statusem społecznym, wzrostem 185 cm. i zarostem modela rodem z Calvina Kleina „zaspokoi twoje potrzeby”? Bo nikt cię na siłę nie trzyma i droga wolna, ja sobie znajdę inną, zaradną kobietę.
Jeszcze wracając do płciowego podziału ról: to tak jakby dzielić role w zależności od rasy, niebieskiego koloru oczu czy blond włosów albo kształtu czaszki – ja jestem nadczłowiekiem więc mi się należy więcej i trzeba mi usługiwać.

Witajcie dobre ludki i Ty Mesiu.
Każdy ma jakiś problem z, którym musi się zmierzyć. Podobnie mam i ja. Napiszę o sobie słów kilka co by się ktoś mógł w jakimś tam stopniu postawić na moim miejscu. 30-stka stuknęła i nadszedł czas refleksji a mianowicie: mam wrażenie, że zawodowo utknąłem w martwym punkcie przez co odczuwam pustkę w życiu. Niby jest zdrowie, pieniądz czy zainteresowania- pasje poszły się jebać głównie przez czas poświęcony w robocie. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że grafik mam tak zrąbany iż nie dość, że ciągle się zmienia przez co nie potrafię zaplanować tygodnia to na dodatek nie mam czasu dla siebie. Boli mnie to, że nawet takiego głupiego prawa każdy nie mam kiedy zrobić. Życie uczuciowe z kolei jest dziwne, nie jestem przystojny wręcz napisałbym szpetny- najpierw poznawałem koleżanki na noc czy nawet na zwykłe rozładowanie się. Niby prosty i uczciwy układ lecz to nie było to. W końcu poznałem A. pomimo różnych światopoglądów ta relacja się toczy kolejny rok. Część z was stwierdzi, że to guzik nie chujnia ale mnie męczy to coś. Coś co nie pozwala mi spać i normalnie funkcjonować. To coś to pustka emocjonalna, pustka gdzie wiesz, że w życiu chodzi o coś więcej niż jedzenie i spanie. Także chujnia i śrut moi mili.

Od jakiegoś czasu postanowiłem z dziewczyną, że zamieszkamy razem, bo w zasadzie czemu nie i wydatki będą mniejsze. Generalnie wszystko u nas dobrze, ale za cholerę nie przecierpię jej nawyków żywieniowych i tego co lubi gotować. Poniekąd mam w tym swój udział, a dokładniej to w jaki sposób u mnie w domu się gotowało – obiad bez schabowego to nie obiad albo bez tłustego kotleta mielonego. Przyznam, że moje nawyki nie są do końca zdrowe i z chęcią wprowadziłbym jakieś zmiany, ale moja kobita to już ze skrajności w skrajność. Nie jest żadną tam bio-eko-bezgluteno-uczuloną-na-laktoze-obrończynią-zwierząt jednakże zdrowo musi być. Właśnie w ten sposób szafki w kuchni zajebane są olejami kokosowymi, mleczkami kokosowymi, zwykłym mlekiem 0,5% (przecież to kurwa nie jest mleko), makaronami z mąki graham czy czegoś, pełno daktyli suszonych, słoneczników łuskanych, jagody chujni (czy tam goji). Oprócz tego warzywa wszędzie, no jeszcze jak Cie mogę jakieś surówki, ale kurwa nie bo tamto się gryzie z tamtym i witaminki się nie wydzielają, naczytała się takich poradników i masz chłopie. Wpieprzam włoszczynę w stanie lekko ugotowanym, aaaa i ten seler, kurwa, wszędzie. Już nie mogę tego aromatu znieść, ostatnio jakiś sos do mięsa dostałem – zajebiście! Wyglądał przepysznie i myślałem, że w końcu dobre żarcie będzie, a tu chuj – SELER zmielony na taką papkę, że nie było go w sosie widać! Może jakoś bym się przyzwyczaił do tego, ale mój portfel nie może. Zarabiam trochę więcej i w pewien sposób czuję się zobowiązany zabulić więcej kasy za zakupy i w tej sprawie to dopiero śrut. Jak wspomniałem, mleczka kokosowe i tego typu chujstwa kosztują niemało i właśnie na ostatnich zakupach tak się z kasy wytrzepałem, że na kolację właśnie wjebuję zupkę chińską. Nie mam już ochoty brać do gęby tych zdrowych paskudztw.