Wszyscy srają się tym, że „studia to najlepszy okres życia”, tymczasem dla mnie sprawa wygląda zupełnie inaczej. Może zacznę od początku. Na studia poszedłem niecałe 4 lata temu. Pomyślałem sobie wtedy „zrobie sobie inżyniera z automatyki i robotyki i będę zarabiał górę hajsu”. Jako, że rodzice do najbogatszych nie należą to pomyślałem, że to jedyna opcja wyrwania się z biedy i osiągnięcia czegoś w życiu. Przed studiami nie miałem żadnych problemów z nauką, czerwone paski i te sprawy. W liceum poznałem dziewczynę i niejeden kwas przez to przeszedłem, łącznie z poszukiwaniem tabletek na wrzody żołądka (kumaci wiedzą o co chodzi). Wracając do tematu, dostałem sie na te swoje wymarzone studia, wodotryski, radocha i pełnia szczęścia. Na wykładach siedziałem jak średnio rozgarnięty szympans, wkurwiało mnie przepisywanie i egzaminy na których są o niebo trudniejsze rzeczy niż na wykładzie. Skończyło się to tak że ujebałem pierwszy rok. Rodzina oczywiście stwierdziła, że jestem debilem, siostra do tej pory się ze mnie wyśmiewa i nikt z rodziny tak naprawdę nie wierzy w mój sukces. Ojciec i matka zawsze byli przeciwni studiom, uważali że powinienem iść do roboty od razu po szkole średniej, ale ja pierdole taką robotę. Na czarno za 8zl na godzine przy kostce brukowej, będąc wyśmiewanym przez ludzi bez podstawówki. Na pierwszym roku jeszcze pomagali mi finansowo, chociaż sam pracowałem w wakacje i miałem też trochę swoich pieniędzy. Przyszedł 2 rok studiów ( powtórka pierwszego ), troche sobie popracowałem, ojebali mnie w pracy z telefonu który dostałem na urodziny od dziewczyny. W międzyczasie zacząłem palić fajki. Po roku powtórki wróciłem na 3 semestr studiów, poszło nawet spoko, na 4 semestrze rozjebały mi się zatoki i 2 razy byłem w szpitalu (na łamaniu nosa, wyrywaniu małżowiny, płukaniu zatok). Z krwawiącym nosem chodziłem na zajęcia żeby nie narobić sobie zaległości, ale i tak ujebałem 2 czy 3 przedmioty. Po 4 semestrze myślałem że nie zaliczę wystarczającej ilości poprawek i już nastawiłem rodziców na to że znowu będę powtarzał. Jednak jeb, udało się, wszedłem na 5 semestr, ostatnio na 6. Z jednej strony cieszę się, że tyle przeszedłem i że się nie poddałem, z drugiej strony każdy dzień jest dla mnie męczarnią. Od czasu kiedy powtarzałem rok utrzymuję się praktycznie sam. Nie mam samochodu bo rozjebałem na dziku i nie było mnie stać, żeby zapłacić za naprawę i wpłacić jej resztę kwoty, na którą go wyceniła. Na karku mam kredyt studencki i ledwie co stać mnie na żarcie,mieszkanie i bilety. Do tego sypią mi się zęby i muszę wyjebać na nie ponad 2 tysiące w przeciągu kilku miesięcy jeśli nie chce mieć dziury z przodu na fajkę i móc samodzielnie pogryźć bułke (1,5 tys muszę wybulić za zjebane leczenie kanałowe, więc za NFZ dziękuję). Niby staram się coś działać w swoim kierunku, lutować jakieś roboty, programować mikrokontrolery, ale cały czas się czuję na to zbyt głupi. Inni uczą się na egzamin 2 dni i zaliczają na 4, ja uczę się 2 tygodnie i zaliczam na 3. Ludzie na tym kierunku srają wyżej niż dupę mają, więc przyjaźni i bratniej duszy raczej tam nie znajdę, chociaż kilku ludzi jest naprawdę spoko. Wykładowcy wyzywają od debili, ustalają swoje reguły i oceniają wszystkich jak im się żywnie podoba. Jak komuś podpadniesz to ci zajebie po złości takie przykłady, że się zesrasz. Na imprezy nie mam siły bo cały czas mam doła. Dziewczyna za to mogłaby co tydzień ze mną chodzić, z tym że zazwyczaj jak idziemy to przyczepia się do niej 5 kolesi, ale ona nie może tego pojąć że może mnie to wkurwiać. Woli się wyzywająco ubrać i najebać make-up’u jak gwiazda porno, a faceci niech sobie tańczą i do niej zarywają, bo przecież dla niej jest to komplement.Jeszcze współlokator odpierdala jakieś kwasy i nie chce płacić za mieszkanie(gdzie ja muszę zbierać kasę bo na mnie jest umowa)… Ciąglę chodzę zły i wkurwiony, z nosa cały czas mi napierdala krew, rodzina traktuje mnie jak pośmiewisko, nie mam przyjaciół, nie mam pasji, nic mi nie sprawia przyjemności. Najchętniej ciągle bym spał, bo przynajmniej w snach nie muszę się niczym martwić i nie czuję tej całej presji. Jest po prostu chujowo. Thx jeśli się komuś chciało przeczytać 😉
Głowa do góry wyjdź do ludzi, popytaj może ktoś coś wie, słyszał co i jak?
Nie załamuj się jak to mówią – więcej rób mniej myśl
ZBUDZISZ SIE Z HIPNOZY kiedy STRACISZ ROZUM gdyz ludzki rozum i Ziemia sa iluzjami stworzonymi przez vibracje Ego i nie egzystuja w wymiarze rzeczywistosci.
Jan Paweł Drugi to był dobry człowiek… Prima aprilis, jebał dzieci!
Kolejny leming, kgóry szuka fachowca, co by mu klitke wyszpachlował i wymalował za półdarmo?
Niepotrzebnie się tak wkurwiasz człowieku. Sam prowadzę firmę, mam stronę w internecie ale ceny poszczególnych produktów nie są takie same dla wszystkich. Nie wiem jakie strony odwiedzasz ale w mojej opinii większość stron oferujących sprzedaż typowo detaliczną np. rowery i części do nich, wędki, aparaty do mierzenia ciśnienia lub fotograficzne etc. zawsze podaje cenę za dany produkt. Przynajmniej ja nie mam z tym problemu a w internecie kupuję dużo. Co innego firmy, w których cena jest kształtowana poprzez szereg czynników jak wartość sprzedaży ( hurt lub detal, sposób płatności, termin, a nawet indywidualną wieloletnią wxspółpracę z klientem co jest zupełnie oczywiste w obrocie gospodarczym.
Strona internetowa ma wówczas przedstawić potencjalnemu klientowi zakres oferty a szczegóły, w tym także cenę, ustala się podczas normalnej rozmowy handlowej via poczta internetowa, telefon, spotkanie. Jasne detalisto?
Święte słowa. 5 gwiazdek.
Jak nie masz kasy patałachu, to kupuj w biedzie. Tam masz wszędzie ceny, bo to sklep dla takich patałachów jak ty. Jakbyś zarabiał 17 tysi netto i jeździł mesiem tak, jak ja, to nie interesowałyby cię ceny. Kupujesz to, co ci się podoba. Interesuje cię przede wszystkim specyfikacja produktu. Cena jest nieistotna. Robi tylko zbędny szum informacyjny. Wiadomo, że mnie stać. Linia kredytowa dla Przedsiębiorców jest spora, a rozliczanie jest automatyczne.
Papaj jest bezcenny. Masz go czcić i kochać bezinteresownie. Wtedy może papaj pozwoli ci poznać ceny produktów i usług jakie cię interesują.
W tych czasach wszystko jest do dogadania. Zwłaszcza roboty budowlane – tutaj wszystko zależy od pogody, ilości zamówień i okolczności typu położenie obiektu, dojazd, dostęp… Tego się nie da wycenić z góry na ślepo, ziomek!
@24 – dokładnie!!!!!
Mnie jeszcze wkurwia , że na stronach nie ma godzin pracy.
Gdybyś zarabiał 17 tysi netto tak, jak ja, nie szukałbyś cen patałachu bo ustalałbyś je według starej chińskkej metody. Ja siadam naprzeciwko trzech przedstawicieli firmy, na mój znak każdy z nich podwija nogi i pierdzi donośnie. Najsłodszy bäk wygrywa i wtedy zaszcycam firmę moimi zakupami. Ostatnio wynegocjowałem rabat 15 procent – jeśli przy soczystym pierdnięciu mi w paszczę ktoś mi ją przypadkowo osra dostaję upust. Ale nie wy, patałachy…
Tak