Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Wkurwia mnie to, że moje życie jest pojebane i w chuj trudne :/
Rodzina nie jest za bogata. Gdy miałem 4 lata zmarła matka, nie mogę się dobrze uczyć, mam w chuj duże, odstające uszy, i wyglądam jak przychlast 🙁
Na dodatek zakochałem się po uszy w takiej jednej dziewczynie. Dla mnie jest bardzo piękna, mógł bym oddać za nią życie i wiem, że ona mnie nie chce 🙁
1 słowem. Przejebane.
Nieraz mam dość.

Jak mnie wkurwia ten mafijno-kolesiowy kraik. Kraik zachowujący się niczym pijana kurwa, która nie wie komu i za ile dupy daje. Wkurwia mnie poszerzania aparatów kontroli obywatela. Ciągle jestem filmowany, rejestrowany, naciągany, nagabywany, informowany, karany itp i to w imię mojej dobrze pojmowanej „wolności i bezpieczeństwa”. Kurwa DOŚĆ. Już nie chce tak żyć. Mają mnie za idiotę? Kiedy wreszcie wyjdziemy na ulice. Kuroń mawiał, „że władzy należy dać raz kiedyś po mordzie by wiedziała po co i komu służy” A tu każdy tylko własną mordę oblizuje. Wszyscy z nas chuje.

Witam szanowne chujowiczki i chujowiczów. Mieszkam w Szkocji i moja chujnia polega na tym, że jest to kraina niedorobów – owcojebów, tchórzy, leserów, pozbawionych kreatywności, umiejętności, rozpieszczonych na maxa. Wojna nie jest niczym dobrym, jednak gdyby gdzieś miała się wydarzyć, a ja tylko musiałbym wybrać miejsce, wybrałbym Szkocję – żeby dostali porządnie w dupę na otrzeźwienie. W radiu przestaliby pierdolić o niebezpieczeństwach czających się na ośnieżonych chodnikach, a ostrzegaliby przed nalotami. Policja przestałaby się dopierdalać do kierowców rozmawiających przez telefon, a zaczęłaby bronić kluczowych urzędów i instytucji. Sądy zajęłyby się zbrodniarzami wojennymi, a zostawiłyby w spokoju przekraczających prędkość na autostradzie. Ludzie przestaliby na ulicy srać na widok finki do obierania jabłek, a szukaliby sposobu na zdobycie kałacha do obrony. Wszyscy musieliby ruszyć z domów te osrane dupy i zrozumieli, czym jest naprawdę bezpieczeństwo, a czym ryzyko, czym praca, a czym wytchnienie, czym dobrobyt, a czym bieda. Skończyłby się credit crunch i pierdolenie o bezrobociu, a każdy cieszyłby się z bochenka chleba.

Właściwie to niejakiej Stanisławy, ale funkcje wychowawcze przejęła „neosia” więc spustoszenie pod czupryną jest i niestety w tak zaawansowanym stopniu, że już nic nie da się z tym zrobić. Nie bez znaczenia były też przekazane geny, a szczególnie jeden, bliżej nieokreślony, odpowiedzialny za strzelanie gaf. Zarówno matka jak i córka (bo o dzieFcynce tu mowa) mają niespotykany talent do publicznej kompromitacji, by nie ująć tego bardziej dosadnie. Dowodem na zawężony horyzont myślowy także starszej, wydawać by się mogło – mądrzejszej, niech będzie taki przykład, że pewnego razu gdy „niechcący” zaczęła słyszeć (tj. podsłuchiwać) jak pewien ktoś z zainteresowaniem wypytuje drugiego ktosia o jej córkę i możliwość dostarczenia mu cyfrowych zdjęć tejże pannicy, to na dźwięk słowa pendrajwik – takie zdrobnienie od pamięci USB (pendrive) wyskoczyła z ukrycia i nie kryła oburzenia, bo najwyraźniej tajemnicze słowo – „pendrajwik” użyte w rozmowie o jej córce zabrzmiało jawną perwersją, a co za tym idzie musiał tego słowa użyć utajony ZBOCZENIEC. O nie droga pani.. pendrajwik to nie kuciapka córki, tylko pamięć USB!!! Jak się nie wie o czym jest rozmowa, to lepiej się do niej nie wtrącać, bo potem to nie wiadomo gdzie oczy podziać ze wstydu! Przykładów na brak logiki w babskiej głowie mógłbym przytoczyć więcej, ale teraz przejdę do tytułowej bohaterki tego poematu, czyli córki. Jest to unikatowy przypadek dla współczesnej psychiatrii. Do swych celów potrafi zmanipulować każdego (NAIWNEGO) człowieka, ileż to już profili zniknęło z portali typu NK, nie mówiąc o zbyt ładnych zdjęciach. Potrafi samotnym pannom w mgnieniu oka znaleźć rycerza, niektóre z nich nawet wyswata… jedna kogoś przytuli, zdjęcia wstawi, inna sobie nazwisko doda i już takie panny są „zaklepane” (ale tylko w wirtualnym świecie). Wspólnym mianownikiem dla tak dziwnych zachowań jest to, że są to dziewuchy, oraz to że JA do nich zaczynam się zbytnio uśmiechać (z pozoru adorować). Motywy działania mogłyby się wydać nie do wykrycia, ale dla mnie rzecz jest oczywista… chodzi o zazdrość. Przyłapałem to dziecko neo co najmniej DWUKROTNIE na tym, jak się we mnie wpatruje, ale zaraz po tym speszona chciałaby zapaść się pod ziemię, więc mam tu do czynienia z błędnym kołem, a dokładniej psem ogrodnika w babskiej skórze, co sama nie weźmie i nikomu też nie da. Ja próbowałem przełamać lody i nie stwarzałem trudności, jednak wszystko na co z jej strony kiedyś mogłem liczyć to max 1 minuta rozmowy, po której musiała szybko się ewakuować, aby móc ochłonąć z wrażenia i koniec randkowania. Pomyślałem więc skoro taka z niej płochliwa łania, to może drogą elektroniczną jakoś tą dzierlatkę oswoję, ale skąd!!! Na nk blokuje mnie od ponad dwóch lat, bo tam nie daj boziu mógłbym ją postawić w sytuacji bez wyjścia, no ale są jeszcze przecież komunikatory. W tym przypadku też jest ciekawie… obojętnie czy prześlę jej życzenia z okazji świąt, czy innym razem siarczystą wiązankę w obcym języku (jeśli nerwy puszczą i na to zasłuży) to i tak odzewu kompletny brak. Zero podziękowań, zero oburzenia, mogę sobie pisać co chcę i nawet kropki mi nie odeśle. Wygląda na to, że zagraniczne podróże jej szkodzą, hiszpańskie słońce zaburza myślenie, krótko mówiąc DZIWADŁO z rodziny Adamsów.

Mam niesamowicie dość. Jestem jednym z tych nieszczęsnych studentów, którzy jednocześnie i walą ściemę, że łakną wiedzy na uczelni, i zaiwaniają jak murzyni w robocie. Nie mam nawet czasu żeby rozsiąść się na kiblu z gazetą w rękach i podumać, z kim pochleję w tym tygodniu. Non stop wory pod oczami, niewyspanie, poczucie, że ten jebany materializm skłania mnie do życia w ten sposób, niechęć do nauki, a co najgorsze: nawet do znajomych, którzy „zabierają” mi cenny czas. Do tego deprecha numer 1 („czy zdam?”), deprecha numer 2 („zrobię normę?”) i najbardziej dobijająca, deprecha numer 3 („jestem zadatkiem na pierdolonego szczura w niekończącym się wyścigu”). A jakby tego było mało, idą święta, i zamiast myśleć o przygotowaniach do nich, to w kółko odmawiam rodzicom pomocy, bo jest albo praca, albo zadania z maty. Śrut w chuj. Powieszę się na włosach spod pachy.

Moja chujnia polega na tym, że zawsze muszę spierdolić jakąś obiecującą znajomość przez swój niewyparzony ryj! Czy to źle, że jestem szczery? Zawsze dziewczyny mówią, że ich chłop musi być szczery, bo przecież szczerość to podstawa! Ale nie gdy ja mówię szczerze, to co myślę, a nie to co jakaś chce usłyszeć to zaraz drze na mnie ryja, że jestem chamski itp. No ja pierdolę, weź tu bądź mądry?!

Kolejny chłopak z tym samym scenariuszem. Na początku biegał za mną, zaglądał w oczy, przymilał… Ja, nauczona doświadczeniem podchodziłam do niego sceptycznie. Kiedy przekonałam się, że może jest inny, zaczęło mi zależeć na Nim… zniknął… Kurwa mać;/ Nawet nie wiem dlaczego. Pewnie jestem beznadziejna!
A do tego nie zdam matury, bo jestem też tępa. Zresztą czego ja chcę od życia, skoro dla niektórych ludzi kasjerka to odpowiedzialny zawód. A ja co… wymarzyłam sobie medycynę. Ha! Chuja się dostanę na studia!
A teraz jeszcze z tej złości wsunęłam całą czekoladę ;/

Jestem jebanym magnesem na beznadziejnych facetów. Zawsze się muszę nabrać, moja naiwność nie zna granic. Zawsze mi się wydaje, że ten kolejny będzie inny, bardziej rozsądny, ale nie! Muszę być tą co zbiera pijane zwłoki do taksówki, tą co wysłuchuje o cudzych problemach, ale w drugą stronę nikt nie wysłucha albo tą, z którą się zdradza swoją właściwą dziewczynę… Przestaje mnie to w ogóle ruszać. Robi się ze mnie zimna suka, którą nic nie rusza, bo i tak każdy facet to chuj. Patrzę na każdego chuja i myślę co tu by mi mógł wykręcić tym razem? Może by tak facet, który mnie rzuci dla swojego kumpla. Co za ŚRUT.

Dzień niedobry. Otwieram ślepia, pstrykam magiczne szkiełko, reklamy standard, do śniadania leki na sraczkę, rzygaczkę, tampony podpaski i chuj strzelił smaczne śniadanie, bo jak tu parówkę w ketchupie. To jeszcze nic. Kolędy, opowieść wigilijna o jakimś sqrwiałym starcu co go na koniec pojebało i kasę rozdaje (pewnie demencja starcza). Na jedynce jakieś staruchy przebrane za czerwonych idiotów taplają się w śniegu… Jak usiądę już do tego świątecznego stołu to pewnie wyrwie mi się :”Czy was pojebało, święta już dwa tygodnie trwają, a wy dopiero teraz?”.

Przez moje lenistwo i niechęć do czegokolwiek marnuję swoje talenty i nie rozwijam się, a chciałabym! Ale nie mogę przezwyciężyć lenistwa… Marnuję się na dodatek dla kompletnego trepa, który ma to w dupie.