Kogoś może zdziwić, że ktoś pisze o studniówce w sierpniu, tyle że ten problem nie daje mi spokoju od dłuższego czasu. Chodzi o to, że stoję przed wyborem – iść sam albo nie iść wcale. A dlaczego nie mogę pójść z jakąś dziewczyną? Jest kilka przyczyn. Pierwsza i najważniejsza – mój wygląd. Jestem po prostu brzydki i żadna dziewczyna nie pójdzie z takim jak ja na studniówkę. I nie gadajcie, że „dziewczyny nie zwracają uwagi na wygląd”.Bzdura, zwracają, i to w pierwszej kolejności. Wątpię, czy jakaś zgodziłaby się ze mną pójść, no chyba że byłaby naprawdę brzydka, taka której nikt nie chce. Tyle że ja z brzydką też nie pójdę. Nie mam zamiaru udawać że interesuje mnie spędzenie studniówki u boku brzydkiej dziewczyny, tak jak i dziewczyny nie mają zamiaru ukrywać że nie chcą iść na jakąkolwiek imprezę z kimś tak brzydkim jak ja. Po prostu. Druga sprawa to to, że nie mam żadnych koleżanek (o tych z klasy lepiej nie wspominać – one mają ego wyższe niż Mount Everest i z kimś takim jak ja się nie zadają). Po prostu nie znam żadnych dziewczyn. Nigdzie nie wychodzę więc jakbym miał je poznać (a zresztą, która zainteresuje się kimś takim jak ja)? Dla ścisłości – przyjaciela też nie mam, więc nikt mi dziewczyny nie załatwi , zresztą, i tak bym z taką nie poszedł (chyba że pójdę z jakąś kuzynką, tylko i tak nie będę miał tam z nią co robić, dlaczego powiem za chwilę, jak zresztą z żadną inną dziewczyną, a to dlatego, że jestem nieśmiały, chorobliwie nieśmiały i w obecności dziewczyny stresuję się do granic możliwości. Sucho w gardle, czerwień na twarzy, ręcę się trzęsą. Tak to wygląda. Poza tym, jestem strasznym nudziarzem, gburem, śmiertelnie poważnym gburem, który nie potrafi rozmawiać z dziewczynami. Wiadomo bowiem, że dziewczyny lubią chłopaków z poczuciem humoru, a ja go nie mam, zwłaszcza w obecności dziewczyn. I jeszcze jeden powód. Nie umiem tańczyć. Wcale. Nie umiem się ruszać do rytmu jakiejkolwiek muzyki. Jestem pod tym względem totalnym beztalenciem. Powiecie: idź na kurs tańca? Byłem. Przełamałem się i poszedłem. I wiecie co? Po trzeciej lekcji instruktor wziął mnie na bok i powiedział że odda mi pieniądze, bylebym tylko się z tego wypisał, bo nic ze mnie nie będzie i tylko przeszkadzam grupie. I szczerze mówiąc, jestem mu za to wdzięczny, przynajmniej był szczery. I proszę, nie piszcie mi: „napij się, to będziesz umiał tańczyć, po alkoholu każdy umie”. Po alkoholu to ja robię z siebie kompletnego pacana, całkowicie mi odwala, nawet po małej dawce. Nie mam zamiaru narobić jakiegoś dymu na studniówce. Także, jak widzicie, jeśli pójdę na tą całą studniówkę to jedynie sam ze sobą. I tu jest problem. Jak pójdę sam ze sobą to ograniczy się to do siedzenia przy stole z przerwami na wyjście do ubikacji (zresztą, jak pójdę z kimś będzie tak samo, w końcu tańczył i tak nie będę, tylko dziewczyna będzie na mnie zła do granic możliwości, że musi siedzieć na studniówce z takim kimś). Cóż, taką samą atrakcję mogę mieć w każdej chwili w domu. A na studniówce, tego jestem pewny, ludzie z klasy zaczną mnie na siłę wyciągać na parkiet i wyjdę na gbura, który nie chce się bawić. Wiem że tak będzie, dlatego że było tak na półmetku – ja siedzę przy stole, a przy mnie kilka osób z klasy i teksty „ale ty jesteś dziwny”, „czemu nie chcesz tańczyć”, „jak to nie umiesz, każdy umie” itd. itp. Wychodzi na to, że powinienem nie iść. Tylko że wtedy i tak czeka mnie gadanie kolegów z klasy (i pewnie wychowawczyni), w stylu „studniówkę masz tylko raz w życiu”, „nie odpowiada ci nasze towarzystwo”? itd. itp. No i oczywiście gadanie rodziców, a moi starzy potrafią naprawdę umilić życie swoim gadaniem, zaręczam wam. Miałem taką sytuację gdy był półmetek. Nie chciałem iść, powiedziałem o tym rodzicom i kolegom, użyłem takich samych argumentów jak w sprawie studniówki, no izaczęło się ględzenie. Na skutek tego poszedłem – oszczędziłem sobie wysłuchiwania tych bzdetów, ale i udowodniłem wszystkim swoją gburowatość. Wychodzi na to, że jakbym nie zrobił i tak będzie źle. Już mi się niedobrze robi jak o tym myślę. A co będzie, gdy studniówka będzie coraz bliżej…
Jeśli to co piszesz, to prawda, znaczy, że dobra z Ciebie córka i pamiętaj, że to wartość sama w sobie. Szkoda, że Twój tato nie potrafi tego docenić. Może jednak puściły mu nerwy i powiedział rzeczy, których teraz żałuje? Spróbuj mimo wszystko z nim porozmawiać, może ochłonąwszy przeprosi Cię, choć wiem, że to nie naprawi wszystkiego, może jednak pomoże. Trzymaj się i bądź dalej dobrą dziewczyną!
Ja uważam że możesz być dumna z siebie.Masz 17 lat a starasz się być dobra wobec ojca.Niestety duża część młodzieży odnosi się źle do rodziców,wiem widzę jak moi koledzy mówią do swoich rodziców.A Twój ojciec najwidoczniej Cię nie doceniał nigdy.Byłaś dla niego dobra zawsze,więc on uważał że to norma,standard.Tak to jest że ludzie doceniają coś dopiero jeśli im tego czegoś zabraknie.Niedługo będziesz pełnoletnia,będziesz mogła sama o sobie decydować.Chyba że tak jak w moim przypadku mimo pełnoletności i tak rodzice mną kierują:(Ja natomiast miałem ojca pijaka,on nic nie robił oprócz awantur.
Ja myślę, że on tak powiedział między innymi dlatego, żeby Cię w jakimś sensie zmobilizować do popatrzenia na własne życie z szerszej perspektywy. Wiesz co? To nieważne, że potrafisz mu dogodzić komplementami, czy niespodzianką w postaci wyprasowanej koszuli. Jakkolwiek jako młoda kobieta powinnaś umieć takie rzeczy zrobić i fajnie jak wyręczysz matkę, która jest pewnie dwa razy starsza od Ciebie i ma trochę więcej trosk na głowie. Chcę Ci napisać jedno-spróbuj spojrzeć na własne sprawy i postępowanie z boku. Ja miałem w twoim wieku identyczne problemy-myslałem, że jak będę sprawiał miłe niespodzianki, prał szmaty, odkurzał itp itd, to że będę miał szacuneczek u rodziców. A okazało się że moje ówczesne priorytety były cholernie płytkie. Starsi mi mówili-dbaj o zdrowie, nie pal fajek, zajmij się nauką, szanuj swoją dziewczynę-a ja to miałem gdzieś. Dziś widzę, że mimo iż na mnie krzyczeli i wręcz czasem wyzywali od ciamajd i lalusiów-mieli qrwa rację… Zaprzepaściłem szansę zostania kimś więcej a czytam już od piatego roku życia. Byłem genialnym dzieckiem-szybko przyswajałem wiedzę, dużo rzeczy kumałem od razu-myślałem, że zostanę kim zechcę-lekarzem, adwokatem, aktorem-po matce niedoszłej aktorce miałem duże predyspozycje. I co z tego dziś mam? Szarą gębę, brak kasy, nerwicę, doły… A czasu już się nie cofnie, niestety. DLATEGO PISZĘ CI SERIO-PÓKI JESTEŚ MŁODA- ZDROWA NA CIELE I NA UMYŚLE-ODGOŃ ZŁE MYŚLI I WEŹ SIĘ ZA SIEBIE. sZUKAJ NAJWŁAŚCIWSZYCH DRÓG ŻEBY ZOSTAĆ KIMŚ SAMODZIELNYM, SAMOWYSTARCZALNYM.STARAJ SIĘ SKOŃCZYĆ JAKIEŚ SENSOWNE STUDIA, ZAŁAPAC JAKIŚ ETAT, BO WŁAŚNIE TO NAJBARDZIEJ UCIESZY TWOICH STARSZYCH-ŚWIADOMOŚĆ ŻE ICH CÓRKA DLA KTÓREJ OD DNIA NARODZIN CHCIELI WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO-OSIĄGA SWOJE CELE I REALIZUJE MARZENIA.
Ja miałem podobnego ojca. Teraz po wielu latach, gdy już wiadomo, że awantury i wyżywanie się na mnie nic nie wskóra dziwi się, że za nic w świecie nie zamierzam się rozmnażać ani mieć dzieci.
Martw się tylko o siebie, licząc na innych tylko się rozczarujesz.
Nie martw się:) może nie prasuję swojemu ojcu ciuchów(jestem facetem) ani nie prawię komplementów. Jednak staram się jak umiem w szkole(3 w klasie byłem), gram w zespole szkolnym i tak dalej… Mojemu staremu wiecznie za mało… Poza tym jak dziś określił trzyma w domu pasożyta. Ja mam tak od dziecka. Teraz już się z tego śmieje. 3maj się
12037499 – moje gg jakbyś chciała pogadać;)
Wiesz cieżko po paru zdaniach ogarnąć co tam jest źle pomiedzy Twoim tatą a Tobą. Jak ktoś wyżej napisał, może powinnaś zboku popatrzeć na swoje piorytety, może Twojemu tacie chodzi też o to, że zbyt dużo imprezujesz albo obracasz się w towarzystwie jakie mu sie nie podba. 17 lat to wiek buntu, dojrzewania, robieniu głupot i nie rozumienia tego co rodzice próbują nam przekazać. Mi sie zawsze wydawalo, że rodzice mnie nie doceniają itp. Zawsze było za mało, źle itp. Aż do momentu jak usłyszałam kiedyś od sąsiadki jak to rodzice mnie chwalą, teraz wiem, że jakby robili to tak jak ja tego wtedy chciałam byłabym rozpieszczonym bachorem, który uważa że mu się należy.
Mam nadzieje, że rozwiążesz problemy z tata, pozdrawiam Cie.
Siema małolatka,ja też mam popieprzonego ojca.Nie przejmuj się.Mój numer 667211463 jeśli chcesz pogadać zadzwoń.