Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Z okazji mijającego Światowego Dnia Chorego chciałbym życzyć temu specjaliście od głosów i antykrewnych, żeby ryż mu się nie kleił (jak jego wysrywy) a chińskie zupki były możliwie pikantne (wyparzą mu gębę).

W ramach mojego związku i odkrywania przez ślubną małżonkę potęgi samostanowienia zauważyłem kilka prawidłowości.

Jest zauważalna różnica potencjałów awantur domowych, a konkretnie różnica ich deeskalacji. Są także różne wektory sprawiedliwości, tzn jest tylko sprawiedliwość domniemanego poświęcenia przez płeć piękną i mądrzejszą, i wolną.

Niezadowolenia małżonki kończy się gdy ona tak postanawia, okoliczności przyrody, jak kwiaty, żarty i krotochwile – są pozbawione znaczenia. Chyba, że wektor jest odwrotny – znaczy Wolnej Kobiecie zalezy na pogodzeniu. Uruchamiają się natenczas niezmierzone pokłady żartu i wyrozumiałości.

Związek nie działa.
To małżonek jest faktorem jaki winien ulec zmianie by stał się znośny dla wolnej i niezależnej kobiety.

Poprawne zachowania, bądź brak złych zachowań Pana Domu. Wynikają bezpośrednio z odpowiedzialności Pana domu za te zachowania.
Np. Nie spuścił wody w kiblu, nabrudził butem w przedpokoju, nie wyciągnął zmywarki, był nie miły.

Zachowania Umęczonej Małżonki są wynikiem i konsekwencją zachowań Pana Domu i wynikają bezpośrednio z jego odpowiedzialności. Np. Wydzieranie się per nierobie, nic nie osiągnąłeś w życiu, jesteś nic nie warty. Wynikają z tego, że jest nierobem, nie nie osiągnął w życiu i jest nic nie warty.

Wolność kobiety polega na zachowaniu stanu faktycznego wynikającego z wkładu mężczyzny, ale bez tego mężczyzny. Np. Nie chce już z tobą być, jesteś nieudacznikiem i słabo ruchasz, a właście to nie ruchasz, nie chce też sprzedawać wspólnego mieszkania i podzielić się po pół, nie chcę Cię też spłacać w połowie – ot opuść to gniazdko, za które płaciłeś tylko i zawsze ty (kredyt, czynsz, media, remonty), bo ja gotowałam (chyba, że była awantura) i sprzątałam. To był mój strukturalny wkład w dobrostan emocjonalny.

Nadszarpnięcia tego stanu emocjonalnego awanturami i pretensjami, jak pisałem są bezpośrednio odpowiedzialnością Pana Domu, więc to do siebie miej pretensje.

Stan idealny, pożądny, tak zachowałby się prawdziwy mężczyzna, dżentelmen.
– wyprowadzasz się
– nadal spłacasz kredyt
– nadal płacisz koszty mieszkania
– płacisz alimenty, (bo Pan Domu, zmarnował 15 lat Wolnej Kobiecie)
Każde odstępstwo to pogwałcenie wolności i kapitału wkładu emocjonalnego i schabowych (jak nie było awantur)

Tak, kurwa wiem, masz tylko to co tolerujesz. Dzięki o wielki przedwieczny za sufrażystki, wyrygują odpowiedzialność z natury mężczyzn i ich kulturowego wzorca i nareszcie baby obudzą się z krzykiem dnia codziennego.

Tyle. Chuj.

Przyjeżdża człowiek z cywilizowanego kraju „do ludów pierwotnych”, przedstawia się i rozmawia z mieszkańcami, w tym głównie z szamanem.
A szaman zwierza się:
– Ja czasem słyszę w głowie dziwne dźwięki, głosy, poza tym bardzo często odczuwam obecność kogoś niewidzialnego, kogoś kto mnie dręczy.
Na co człowiek z cywilizowanego kraju odpowiada:
– U nas takie rzeczy leczy się za pomocą lekarstw, tylko niestety, nieskutecznie.
***
No i na tym polega chujnia co niektórych.
Dziękuję za uwagę.

Jeśli zarabiasz 3200 netto, posiadasz własne auto, a mieszkasz ze starymi. To gówno zrobisz.

Szmata która zarabia 3200 netto lub więcej nawet na ciebie nie spojrzy, jak ma prawo jazdy to tym bardziej, jak szmata ma kawalerkę na własność czy kredycie czy wynajem, to jeszcze bardziej nie spojrzy.

Szukaj niedojebanej, szukaj takiej która jest gorsza od ciebie, taka co nie ma prawka i taka bez auta, i taką co ma robotę za 1600 netto. Taka na ciebie wtedy spojrzy bo jesteś od niej lepszy.

Jak szmata zarabia 4000 netto i ma auto to szuka faceta który zarabia 9000 netto i ma lepsze auto, no i nie może ze starymi mieszkać.

Baby to kurwy, jak sie napracujesz to i tak to jest gówno warte, suki to taki worek bez dna, tylko więcej i więcej, myślisz że 3700 netto zarobisz po awansie na maszynie to suka i tak cie wyśmieje bo sama ona 3500 netto ma i „co z ciebie za facet lol”. Tępe kurwiska

Cześć Wszystkim działam w branż transportowej i to co w tym momencie się odpie.rdala to przechodzi ludzie pojęcie – Koszty z jakimi pracodawca musi się zmierzyć wraz z większym wydatkiem na PALIWO , LEASING , ZUS to przechodzi ludzkie pojęcie, stawki za km są poniżej rentowności i zwyczajnie godności , w tym momencie już nie ma znaczenia tabor jaki posiadam (mega , standard , chłodnia ) w budowlance spowolnienie jak i w całym sektorze gospodarczym , spożywcza branża na chłodniach dociśnięta przez gigantów rynku na skraj ubóstwa , Kierowcy tylko chcą więcej i więcej bo im się należy a dokładać do interesu już zwyczajnie mi się znudziło. Sprzedać to wszystko wpizdu , wyjechać na rok do Azji przemyśleć i zobaczyć co będzie dalej ?

Zapierdalanie ponad 100 km/h w zabudowanym to owszem gruba przesada. Niemniej jednak zaapeluję do kierowców – zwłaszcza m. in z Łodzi. Ograniczenie do 50 km/h w mieście nie oznacza, że macie kurwa jechać 30. Ponadto nie wiem, czy wiecie, ale za tamowanie ruchu również jest mandat. I do kurwy nędzy światło pomarańczowe po czerwonym jest po to, żeby w tym czasie wrzucić jedynkę, a nie 10 sekund na zielonym szukać biegu. Jeśli jednak nie czujecie auta bądź boicie się jeździć, wówczas przesiądźcie się do komunikacji miejskiej bądź popierdalajcie z buta. Oszczędzicie nerwów sobie i kierowcom.

Czemu w TV prawie każda reklama to lek na ból chuj wie czego i od rana do wieczora lecą jakieś popierdolone seriale tureckie, jakiś Sułtan czy Elif ? Kurwa zajebana mać, to jest pranie mózgu ludziom. Zamiast puścić coś rozweselającego, jakieś seriale z dawnych lat m.in Paragon gola, Wakacje z duchami itp to kurwa wiecznie coś, co wprawia w depresję. Na domiar złego moja matka jest niestety fanką owych seriali pokroju Elif itp. i do chuja, jak się ten serial zaczyna, to ona dostaje małpiego łba. Normalnie choćby świat się walił, to ona musi ten serial obejrzeć plus do tego tv rozjebany na cały regulator, bo ona niedosłyszy. Pamiętam, gdy miałem 6 lat to w TV leciało zawsze prawie coś pogodnego, śmieszne filmy pokroju Jaś Fasola, Pan samochodzik. Teraz kurwa co chwilę albo w wiadomościach o jakichś wojnach i innych chujach mujach. Ludzie za chwilę będą totalnie ogłupieni z powodu tych pojebanych seriali.

Wkurwiają mnie ludzie, którzy nagminnie stosują do wszystkiego zdrobnienia : telewizorek, szaliczek, szyneczka itp. Nosz kurwa, rozumiem, że ktoś jest kulturalny ale bez przesady. To jest robienie z siebie idioty i zniżanie się do poziomu przedszkolaka.

Mam 32 lata, jestem wysokim 2-metrowym przystojnym i postawnym brunetem z wykształceniem i w miarę okej pracą i uważam siebie za totalnego nieudacznika życiowego,
że aż słabo mi się robi jak o tym wszystkim myślę.
Mam żonę, jesteśmy ze sobą ponad 11 lat, prawie 1,5 roku po ślubie, nie mamy dzieci i własnego mieszkania, ale to nie o tym. Z żoną zawsze różnie bywało,
raz lepiej raz gorzej, po prostu sobie trwamy bez żadnych fajerwerków i tutaj niczego się nie czepiam, tak po prostu wygląda życie,
ja nie mam żadnych nie wiadomo jakich oczekiwań i nie dopatruję się niczego złego po stronie żony. Sam nie jestem idealny, nie jestem towarzyski, nie mam znajomych.
Nigdy nie zdradziłem żony.
To było w ramach wstępu, ale cofnijmy się do roku 2013.

Po dwóch latach związku czyli pare ładnych lat temu mieliśmy się rozstać z moją wtedy dziewczyna a teraz żoną, ja tego chciałem, bo wtedy to był związek na odległość i zaczęło mi to przeszkadzać, bylismy z różnych miast.
Był to sierpień 2013 roku i jak zadzwoniłem, że się rozstajemy, to po prostu po paru dniach umówiłem się poprzez Sympatię z taką Moniką, ja miałem 23 lata, a ta Monika 20.

Było wtedy gorące lato, ja akurat wtedy byłem po praktykach studenckich, spotkaliśmy się po południu w rynku we Wrocławiu pod fontanną i rozpocząła się randka, czyli spontaniczna rozmowa, spacerowaliśmy sobie przez
Wyspę Słodową, troche siedzieliśmy na ławce i następnie dodreptaliśmy do galerii Renomy. Wjechaliśmy na samą górę i poszliśmy na mrożoną kawę.
Monika była piękną wysoką blondynką 176 wzrostu, zgrabne długie nogi, piękne dłonie i zadbane stopy, było widać bo była w klapkach. Sama w sobie była delikatna, ale miała głos pewnej siebie osoby.
Miała śmiesznie opalone stopy z jasnymi paskami od klapek ;D U niej pierwszy raz zobaczyłem idealnie namalowaną kreskę na oku. Miała oczy jak pięciazłotówki. Jak patrzyłem na jej usta, to po prostu miałem ochotę ją pocałować, byłem nią oczarowany.
Pamiętam to spotkanie dokładnie i pamiętam nawet o czym rozmawaialismy.
Wszystko przebiegło normalnie i odprowadziłem ją do bloku, gdzie mieszkała. Gdy szlismy to, nabieraliśmy troche tempa, bo pogoda zaczała sie zmieniać i lada chwila miał lunąć deszcz.
Czym blizej bloku, tym było ciemniej i wietrzniej, ale udało się. Weszliśmy do klatki i ucałowałem ja w policzek na dowidzenia. Pamiętam, że byłem wtedy po prostu szczęśliwy, nie mogłem uwierzyć, że cos takiego tak szybko mi się przydażyło.
Jak wracałem to oczywiści złapał mnie deszcz i całkowicie przemokłem, ale wtedy miałem to gdzieś, bo myślałem tylko o niej. Dla kogos innego mogło by sie wydawać, że to była zwyczajna najnormalniejsza randka, a dla mnie to była
napiękniejsza randka w życiu. W kolejnych dniach miałem jechać do domu, bo we Wrocławiu tylko studiowałem, a były jeszcze wakacje, ale odzywalismy sie do siebie sms/FB. Wiadomo, raz tylko sie spotkalismy to nie oznaczało to, że od razu jesteśmy parą
i to nie było jakies niewiadomo jakie pisanie wtedy.
I generalnie od tego momentu zaczyna się być może, moja największa głupota życia, może można by to inaczej nazwać, ale na pewno był to ten punkt w życiu, który zaważył o kierunku w życiu. Wtedy tego nie widziałem i w ogóle
o tym nie myślałem, byłem młody i bardzo głupi. Generalnie od małego zawsze wiekszość życzy uczyłem się sam, w wielu aspektach odkrywałem koło na nowo. Wiele rzeczy mylnie postrzegałem przez to, ze bez jakiego kolwiek wsparcia w
jakielkolwiek formie człowiek jest skazany na popełnianie błedów. Ale wracając…
Pare dni po spotkaniu z Moniką pisaliśmy ze soba chyba na FB i wtedy ona pisała, że jest teraz z koleżanką i pali sobie jointa. I chba ten moment o wszystkim zaważył, ten głupi jebany moment, bo wtedy wewnętrznie jakoś to mnie wystraszyło.
Nie wiem, chyba wtedy odebrałem, to że ona może nie jest ta osoba za jaką ją odbierałem. To jest bardzo głupie, bo jak teraz jestem starszy, to takie rzeczy kompletnie nia maja żadnego znaczenia, kompletnie. Nawet nie zdążyłem
jej poznać, a juz ją oceniałem. Nie pamiętam co dokładnie wtedy myślałem, ale po latach próbuję to zrozumieć, tą moja głupotę. Ale to jeszcze nie był koniec, to nie tak, że zerwałem z nią kontakt przez to. W nastepnych dniach miałem
jechać, żeby ostatecznie zobaczyć z dziewczyną/moja teraz żoną i zakończyć związek, bo wtedy to było tylko gadanie/zerwanie przez telefon.
I tu jest kolejny momet w życiu może nawet wazniejszy jak ten wcześniej, bo jechałem z zamiarem zerwania, a jak sie spotkaliśmy to jakoś uznaliśmy że w sumie spróbujemy jeszcze raz. Nie wiem z czego to wynikło, dzisiaj tego nierozumiem, ale po prostu tak się życie potoczyło.
Pewnie przez to że wystraszyła mnie perspektywa, że Monika może być taką „dresiarą z osiedla siedząca przed blokiem”. Tylko w taki sposób potrafie sobie to wytłumaczyć, generalnie nie rozumiem tego dzisiaj co ja wtedy myślałem. Wstydzę się tej swojej głupoty, bo nie wiem jak w ogóle mogłem tak myśleć.
I najgorsze było to, że po prostu przestałem odzywać sie do Moniki. Zachowałem sie jak frajer, jak zero, jak gówno warty człowiek.
Przez wiele lat potem, nawet jak nie myślałem o Monice w kategoriach a co by było gdyby, to zawsze bolało mnie to jak ją potraktowałem i nie ma tu dla mnie żadnego usprawiedliwienia, byłem gównem, głupim żałosnym człowiekiem, nawet nie facetem.
Zawsze bolała mnie świadomość, że pewnie zraniłem ją tym. Ona pisała do mnie z pytaniem czygo sie nie odzywam, że nie rozumie co się dzieje, a ja nic… nawet teraz jak o tym pisze to łzy mi się zbierają w oczach.

No i co dalej, lata jakoś mijały, zawsze z raz czy dwa w roku myślałem o Monice, żeby zaraz potem zapomnieć. Czasem zagladałem na fb/insta jak dzisiaj wygląda i wtedy patrzyłem tak normanie, bez żadnego bólu i rozpamiętywania.
Pamiętałem jej nazwisko, to zawsze potrafiłem ją wyszukać.

Przełomem okazał sie Luty 2021, czyli dwa lata temu. Pół roku do mojego ślubu i dosłownie nie mam pojecia skąd i za sprawa jakiej przyczyny znowu zacząłem o niej myśleć. Tylko to już nie było to myslenie, co przez ostatnie
lata, tylko to były juz stany depresyjne na zasadzie: boże co ja zrobiłem, dlaczgo tak zrobiłem, przecież ona wydawała się idealna. I w taki sposób zakochałem sie w niej. Jak byłem sam w mieszkaniu to potrafiłem płakać.
Chyba nie do konca byłem szczęśliwy z moją wtedy narzeczoną, ale to już nie ma znaczenia.
Bolało mnie to strasznie. Zaczałem wszystko rozpamietywać i po tych kilku latach w lutym 2021 pojechałem po pracy w to miejsce gdzie ją odprowadziłem licząc niewiadomo na co. I tak przez kolejny miesiąc prawie każdego dnia po pracy a czasem nawet przed
kręciłem sie w okolicy tego bloku licząc, że może ja zobaczę, tylko to była beznadziejna sytuacja, bo przeciaż ona mogła mieszkać gdzie indziej, może z jakimś chłopakiem, narzeczonym. Na FB miała napisane, że nadal mieszka we Wrocławiu.
Nie potrafiłem do niej napisac, bałem się, nie wiedziałem też co konkretnie chciałbym jej powiedzieć. Chciałem na tamten czas ja po prostu zobaczyć, zobaczyc jej twarz jej oczy jej usta. On miała własne życie i jakby to wygladało jakbym sie odezwał, pewnie by mnie zlała, tak samo jak ja to zrobiłem w 2013 roku.
Może by mnie zbanowała, dlatego chciałem ja zobaczyć i liczyłem, że może coś wtedy na żywo będzie inaczej… Na dzień kobiet tylko do niej napisałem życzenia i że była dla mnie wyjątkową osobą, ale nawet nie wiem czy to odczytała.
Raz wydawało mi się, że ją widziałem, ale to był czas pandemii kiedy maseczki nosiło sie nawet na ulicy. Nie byłem do końca pewny czy to ona i zacząłem iśc za tą dziewczynąna na dystans gdzieś 50 metrów aż w końcu ją zgubiłem.
Założyłem sobie, ze muszę spotkać jeszcze raz tą dziewczynę żeby okazało się czy to jest Monika czy nie. I tak kręciłem sie kolejne 2 tygodnie w okolicy miejsca gdzie ostatnio zgubiłem tą dziewczynę i ani razu już jej nie widziałem.
Przez cały czas jak tak łaziłem miałem poczucie żenady i bezsensu, łaziłem niczym jakis pedofil/stalker, ale to nie miało dla mnie znaczenia, liczyło sie tylko to, żeby spotkać Monikę. Wewnętrznie chciałem żeby to sie zakończyło, żebym sie odkochał,
bo przecież to co robiłem nie prowadziło do niczego, przecież mam ślub za kilka miesięcy, co ja odwalam. Po prostu marnowałem czas. I tak po tym miesiącu dałem sobie spokój, potem tylko raz na tydzień czy dwa, a następnie raz na miesiąc pojawiałem sie w okolicy tego bloku gdzie ją kiedyś odprowadziłem.
I juz potem myślałem, że już nic nigdy się nie zmieni, że juz nigdy jej nie zobaczę. Ona od 3 lat nie dodawała żadnego zdjęcia na fb, to nie wiedziałem jak teraz wygląda, czy z kimś jest itd.

I tak było do września 2022 kiedy w pracy od tak wpisałem sobie jej imię i nazwisko z dopiskiem Wrocław w googlach i pokazała mi się strona z listami pracowników na danych stanowiskach w danym miejscu pracy i była tam Monika z jej nazwiskiem.
Na facebooku była tylko jeszcze druga kobieta, która sie tak samo nazywała, ale mieszkała w innej części Polski, to wiedziałem, że to musi być ona, że to ta Monika. I teraz nie wiem, czy ona tam od dawna pracowała i ja jakoś tego nie zauważyłem, bo
wcześniej googlowałem wszystko i wszędzie i niczego podobnego nie widziałem.
I jeszcze tego samego dnia poszedłem pod to miejsce pracy, ale jej tam nie było i nie wiedziałem, czy ta lista pracowników jest aktualna, czy ona pracuje w tym miejscu z biura czy z domu, bo przecież ile osób przeniosło sie na prace zdalną.
Byłem tam kilka razy i po prostu jej tam nie było, potem miałem problemy w pracy – musiałem robić nadgodziny, też chorowałem i nie miałem na nic czasu. Musiałem ogarniać swoje życie.

Przełomem okazał się początek tego roku 2023. 3 stycznia wracałem z pracy i pomyślałem, że zajde w to miejsce, gdzie niby Monika pracuje. Była godzina 16 i patrzę na drzwi wyjsciowe, a tu nagle wychodzą dwie kobiety, jedna niższa i druga blondynka wyższa, to była ona!
Zaczałem iść za nią, żeby może z jakiegoś miejsca ją zobaczyć. Nie było opcji, żeby do niej wtedy podejść. Poszła na przystanek tramwajowy i pojechała, przyjżałem sie jej i to była faktycznie ona, oczywiście na dystans.
W kolejnych dniach próbowałem ją znowu namierzyć, ale znowu moja praca nie pozwliła mi konczyć wtedy kiedy ona, a też znowu mnie temperatura dopadła i byłem przez kilka dni uziemiony. Jak już potem mogłem tam być na czas, to niestety jej nie było.
Musiałem sie dowiedzieć gdzie mieszka, bo przecieć ta jej praca to był jedyny punk zaczepienia, a pracę zawsze moze zmienić.
I tak pod koniec stycznia wracałem z pracy taki styrany psychicznie i zrezygnowany. Jechałem tramwajem, żeby wysiąść przy Galerii Dominikańskiej. Akurat wtedy jak dojeżdżałem to siedziałem i patrzyłem na peron naprzeciwko i tak sobie z niczego, z nudów pomyślałem, że tyle tu jest ludzi
i mogła by tam stać Monika (bo było to miejsce z którego ostatnio odjechała). Tramwaj zaczął zwalniać, żeby się zatrzymać na przystanku, a ja patrząc naprzeciwko na peron i widząc tych ludzi tam stojących naglerazem z tramwajem zatrzymałem sie wzrokiem naprzeciwko Moniki.
Ja pierdolę po tylu latach w końcu zobaczyłem jej twarz i oszalałem, chyba skoczyła mi adrenalina. Wusiadłem poszedłem tak daleko, żeby mnie nie widziała. Poszedłem do przejścia podziemnego, potem wyszedłem na ulice i na telefonie zobaczyłem za ile bedzie jechac ten tramwaj,
którym ona ostatnio jechała. Miałem plan w ostatniej chwili wskoczyć do tramwaju, żeby mnie nie widziała na peronie i tak też misie udało. Biegłem i w ostatniej chwili wskoczyłem, aż musiałem rękoma zaprzeć zamykające sie przedemna drzwi.
Ona stała tak daleko w tramwaju, że ledwo ją widziałem, było mase ludzi. Nie widziałem gdzie wysiądzie, do kąd bedzie jechała i nie mogłem sie pokazać. Tramwaj dojeżdzał do miejsca gdzie ona kiedyś mieszkała i był taki tłok, że nie wiedziałem,
czy ona to wysiada i wysiadłem tam. Okazało się, że ona pojechała dalej. Misja sfailowana. Przez kolejne dni od wtorku do czwartu próbowałem powtórzyć misję, ale jej tam nie było, znowu sie jakoś gdzieś mijaliśmy.
Aż w piątek znowu była i tym razem w czapce i kapturze wsiadłem na przód tramwaju i miałem zamia jechać do zamego końca, żeby widziec gdzie wysiada, żeby miec kolejny punkt odniesienia. I tak zobaczyłem, że wysiada na przedostatnim przestanku.
W poniedziałek, czekałem już w okolicy tego przystanku i doczekałem się, wysiadła i już wiem gdzie mieszka. Mam adres, wiem gdzie ją znaleźć po dwóch latach szukania. teraz ciągle myślę o niej. Jest piękna i jestem w niej zakochany.
To jest beznadziejny przypadek. Mam żonę. Alej jedno wiem na pewno, że jak będzie cieplej, bo teraz są mrozy i jest za zimno, to któregoś dnia podejde do niej jeszcze nie wiem jak i zaproszę na „kawę”. Nie wiem, może mnie zleje, może nie, ale nie darowałbym sobie do końca życia jakbym nie spróbował.

Wkurwiaja mnie baby. Jak szmata nie ma wyksztalcenia to i tak moze dawac cipy dupy i ryja i tak zarobi 30 000 zeta miesiecznie niz debil magister po styduach podyplomowych, gdybym sieburodzil jako kobieta to bym sie kurwił na lewo i prawo. Wodził za nos frajerow spermiarzy onlyfansa i innych przegrywow JPRFL!!