Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Nie wiem od czego zacząć. Moja definicja życiowa to „nie wiem kurwa, jebać to”. Jest to najczęściej wypowiadana przeze mnie kwestia. Mam nerwicę od kilku lat. I nie wiem czy to leki tak działają czy co, ale wszystko pierdolę i jest to u mnie odruch bezwarunkowy. Stan kiedy niewiele potrzebujesz jest cudowny. Możecie mnie nazwać warzywem ale pierdolę to, ot tak bez zastanowienia. Zastanawiam się czy to normalne. Ale dla mnie chyba jest skoro czuję się z tym okej. Może się Wam wydawać że potrzebuje oceny bo może myślę że coś ze mną nie tak, a ja jestem po prostu ciekaw co o tym sądzicie. Jak czytam niektóre chujnie to jestem w szoku że ja nie mógłbym tego wziąć na poważnie. Straciłem pracę, znalazłem drugą. Stracę obecną, no i chuj, znajdę następną. Rozstałem się po 4 latach i też to pierdolę. Nie przeżywam tego. Zresztą wkurwiało mnie życie czyimś życiem, spotykanie się, chodzenie do kina, spanie ze sobą. Ślub, dzieci, a na chuj mi to? Skoro wcalę nie czuję potrzeby? Kredyt, mieszkanie? Nie będę szczęśliwszy jak zamieszkam na swoim. Teraz wynajmuję już od 7 lat z jakimiś zjebami. Ale chciałbym zamieszkać z rodzicami bo ich kocham. Kiedyś się kłóciliśmy ale to jedyni ludzie którym mogę ufać i z którymi się dobrze czuję. Tęsknię za nimi. 7 lat mieszkam bez nich. Chcę pracować ale jedynie dlatego że w domu bym nie wysiedział, lubię być aktywny, lubię pracować. Lubię średniowiecze, kocham Irlandię i Szkocję tam pada deszcz i nie ma takich zjebanych upałów jak na kontynencie, mógłbym tam paść owce. Słucham dużo muzyki house, bardzo się w nią wsłuchuje, nie dla samej rozrywki ale czuję w tym jakąś potrzebę artystyczną. Może nauczyłbym się grania. Od dziecka słuchałem bardzo dużo muzyki. Wpadła mi do głowy nauka gry na pianinie. A diżejów pierdolę, kiedyś miałem jedną lekcję za darmo w klubie a potem koleś chciał ciągnąć ze mnie niebotyczną kasę i pisał maile kiedy znowu przyjdę. Może uzbieram na jakiś sprzęt, ale spiny nie mam że muszę. Jak nie uzbieram no to chuj nie będę grał i z głowy problem. Pracuję w archiwum i to dar od Boga bo innej roboty nie chcę. Kocham święty spokój i od dziecka taki byłem. Nie lubię atrakcji i adrenaliny. Kiedyś chodziłem na siłownię, na imprezy, na imprezach lizałem się z laskami, piłem do urzygu albo zgonu, paliłem marihuanę, ruchałem dziewczyny i na dziwki za pieniadze też chodziłem. I co, i chuj, nie potrzebuję tego już. Znajomych miałem, teraz nie mam bo to pierdolę. Strata czasu, mógłbym zrobić w tym czasie co innego. Obejrzeć pięćsetny raz Braveheart czy Wiatr buszujący w jęczmieniu. I będę zadowolony. Nie potrzebuję samochodów, w ogóle nie potrzebuję zarabiać dużo, 3, 13 czy 30 tysięcy. Mam mieć na swoje potrzeby i już. Muszę zapłacić za wynajem, żarcie, telefon i mam fioła na punkcie ciuchów, koszulki adidasa, jeansy levisa i skórzane kurtki. Zwłaszcza te ostatnie. Ludzie mówią że skóry niemodne a ja ich pierdolę. Mogę mieć i 50 sztuk. Mogę nie nosić ale muszę mieć bo mi się podobają. I czuję z tego satysfakcję. Ogromną. Nie mam facebooków itp bo nie potrzebuję, nie chcę. Tylko konto na soundcloud. W ogóle jak się kiedyś zjarałem to powiedziałem do kolegów że zawsze miałem ludzi za nic. I tak jest. Oprócz rodziców bo ich szanuję i kocham. A wredne suki i wrednych typów mam w dupie. Wasze miejsce jest na cmentarzu i tam się spotkamy. Nic ze sobą nie weźmiecie pamiętajcie. A była dziewczyna druga w moim życiorysie nie potrafiła wymienić nazwy stolicy dowolnego kraju Europy czaicie xD zresztą ćlamkała jak świnia i waliła sztućcami, rozpychała się na moim łóżku tak że nie mogłem się wyspać, wkurwiało mnie to i czekałem aż sobie pójdzie. Oczywiście jak się 2-3 razy w niej spuściłem i przyniosła mi coś do żarcia. Bo w innym celu jej nie zapraszałem przyznaję. Do trawy i mocnych narkotyków mnie nie ciągnie, czasem sobie popiję mocne browary bo innych alkoholi nie lubię. Nie palę na szczęście. Czy nowa dziewczyna będzie, nie wiem, nie chce mi się jakoś, obydwu poprzednich nie szanowałem i miałem je za nic. Dobra, nie piszę już, pierdolę to.

Pozwólcie, że podzielę się z Wami moją wielką i przykrą chujnią. 1.08 zacząłem pracę w jednym z łódzkich komercyjnych labów medycznych. Nie dość, że nie podpisałem umowy, bo „szef pojechał na urlop i jej nie przygotował” to jeszcze przez bite 8 godzin nie mam możliwości odejścia od pieprzonego stanowiska, wyjścia chociażby do pierdolonego kibla. Pierwszego dnia dostaliśmy 3700 zleceń na badania- żeby to zarejestrować, przyjmując, że na 1 przeznaczymy minutę, potrzebujemy 60 GODZIN, a nie kurwa ośmiu. Ja pierdole. Nawet za przeproszeniem wyszczać się nie można. Jutro chyba założę pampersa pod dupę. Kurwaa. Do pełni szczęścia brakuje tylko, żeby szef poleciał ze mną w chuja z umową po powrocie z urlopu.

Aha, bym zapomniał- już pierwszego dnia przyszła drąca swoją japę pani, że nie zadzwoniłem 10 lipca do jakiegoś tam szpitala. Wyłumaczyłem, że pracuje od dzisiaj i żeby się uspokoiła, bo to nie ja nie tego nie dopilnowałem

Chuj z taką robotą

Słuchajcie wszyscy, którzy macie mózgi, ciekawe zainteresowania, życiowe ogarnięcie i odrobinę odwagi oraz kobiety, które potraficie uprawiać rośliny, nie straszne Wam życie na wsi i nie zadzieracie nosa oraz można na Was polegać.
Stopniowo przejmujemy opustoszałe tereny w pięknym regionie u podnóża Alp i jednocześnie nad Morzem Liguryjskim, za grosze kupujemy ziemię, albo oliwne sady, zapuszczone wiejskie kamienne domki i budujemy społeczność świadomych ludzi, którzy pierdolą życie w wyzysku i matriksie. Jesteśmy w kraju cudownego klimatu, gdzie nie ma zimy, kraju najlepszego jedzenia, gdzie wszystko rośnie i gdzie nie jesteście dla policji automatycznie przestępcami. Nie potrzebna kasa, żeby dołączyć. Zaciekawieni? Dawajcie do nas! Znajdziecie nas po haśle Księstwo Wichrowych Mórz

Czasem sobie myślę, czy aby nie jestem w czyścu.
Choruję na depresję dwubiegunową, która w skrócie nieprawidłowości w przewodzeniu sygnałów neuronalnych manifestuje cyklicznymi zmianami w nastroju i zachowaniu. Wahanie te wyglądają jak wykres y=sin(x). Czyli dużo chujni przeplatanej mniej więcej równoważną ilością stanów maniakalnych, które bynajmniej nie należą do najprzyjemniejszych. Pomijając historie o dwutygodniowym gapieniu się w sufit na wakacjach w Azji (tak, w Tajlandii też potrafi odpalić się depresja przy tym schorzeniu!), po których w maniakalnym zapale rzuciłem pracę to przeżywam obecnie ULTRARZADKI okres remisji, czyli braku objawów ew. normalności. Niestety jestem świadomy, że za kilka dni znowu odpali mi się któraś z faz – pytanie czy tym razem taka, w której skok wieżowca będzie kusił swą wizją wyjścia z sytuacji, czy ta, w której uznam, że wydanie dwóch pensji na nową lornetkę, ciuchy i telefon to najlepszy pomysł na świecie. Najbardziej męczące są te zmiany faz- na manii mam wrażenie ciągłego napięcia, gorąca ciała, a w dołku ciało jak u zombie – blade, problemy z trawieniem, maskowata twarz z pustymi oczami. Chyba nie muszę mówić, jak rzutuje to na życie prywatne, studia, pracę. Leki niestety zbijając fazy, wyłączają we mnie emocje i myślenie. Próbowałem potem alternatywnych dróg – z lasu (kumaci zrozumieją), co niestety wygarnęło problem na sam wierzch, uświadomiło mnie co do sytuacji i całkowicie posypało moją motywację w pył.
Są takie chwile, chwile całkowitego bezsensu, kiedy zadaje sobie pytanie: ” Może faktycznie to życie jest jakąś formą kary za przewinienia z poprzedniego wcielenia?” Lecz zaraz po tym uświadamiam się, że to tylko mój umysł próbuje jakoś to wszystko wytłumaczyć i trwam dalej licząc, że kiedyś będzie normalnie. Musi być…

Jak to jest, że jak siedzę w domu i nie wychodzę, to czuję się dobrze i komfortowo.
Wystarczy, że jeden pierdolony raz na kilka miesięcy pójdę w tango na miasto, naoglądam się tych wszystkich pięknych panien i potem mam ochotę się zajebać, bo wiem że nigdy taka nie będzie mnie prawdziwie pożądać, ani nie stworzę z żadną więzi na saysfakcjonującym mnie poziomie emocjonalnie-intelektualnym. Wszystko wydaje się być takie oszukane i sztuczne, wyprane z emocji.

Jak to jest być tamponem emocjonalnym dla kobiet, wesprzeć, pomóc wyjść z dołka, a potem zostać olanym nie mogąc liczyć nawet na 5 pierdolonych minut rozmowy?

Jak to jest, że nawet po alkoholu nie mogę się wyluzować, tylko ciągle rozmyślam i analizuję, odpływam, przysiądzie się jakaś dziewczyna, to nawet nie wiem o czym z nią porozmawiać.

Jak to jest, że poświęcacie kilka lat na rozwój osobitsty i stanie się dobrym w swoim fachu, bo myślicie, że to przez to i niedobór gotówki miewaliście stany depresyjne, a po dojściu do kasy i osiągnięciu swoich celów, dalej czujecie się nieszczęśliwi, nawet bardziej niż wcześniej, bo zdajecie sobie sprawę, że w Waszym życiu tak naprawdę nic się nie zmieniło na pozytywne poza większą ilością zer na koncie,

Jak to jest, kiedy patrzysz na kobietę która Ci się podoba i chcesz do niej podbić to Cię zbywa? I tak od podstawówki przez gimnazjum liceum studia i dorosłe życie.

Jak to jest, kiedy masz takie braki w relacjach z płcią przeciwną, że zwykły szczery uśmiech w Twoim kierunku to jedna z najpiękniejszych rzeczy na świecie?

Jak to jest, że mimo iż przez 2-3 ostatnie lata wydawało Ci się, że już to sobie poukładałeś w głowie, ale jednak okazuje się, że nie bardzo i jesteś zwykłym lamusem, szukającym romantycznej, bezwarunkowej miłości? Takiej, w której kobiety nie zostawi Cię jak będziesz w dołku, tylko będzie Cię wspierać, nie będzie szukała dziury w całym, nie będzie kombinowała z innymi, głównym wyznacznikiem wyboru nie będzie mój portfel tylko ja. Tylko i aż. Czy to naprawdę kurwa tak dużo? Czemu to wszystko takie sztuczne i zjebane? Gdzie są Ci normalni ludzie, co mieli 10-16 lat, co się z nimi stało? Co się stało z tymi kobietami, które jeszcze 10 lat temu nie były takie wyrachowane, tylko szczerze znajdowały czas żeby porozmawiać. A teraz?

W ogóle jakiś dziwny jestem, nie lubię spotkań w dużych grupach(typowy introwertyl), a gdy do takiego dojdzie, to wracam do domu, siedzę przed tym komputerem i nic tylko się uwiesić. Jak coś wybije mnie z rytmu samotności i zaznam grupowej zabawy, to potem siedząc sam czuję się jak kupa gówna. Wiem, popierdolone.

Jak to jest użalać się nad sobą, choć wiesz że to chuja ta i nie powinieneś tego robić, bo nodoby gives a shit?

Jak to jest, że niby posuwacie się ciągle w życiu do przodu i obecny stan 10 lat temu wzięlibyście bez wahania, a jednak okazuje się, że w rzeczywistości jest to samo gówno w papierku po cukierku, tylko trochę polukrowane?

Tak, chujowo, ale czy tak musi być?
Widocznie w moim wypadku tak.
Niby ciągle więcej i lepiej,a w rzeczywistości ta stara chujnia, która się coraz mocniej zaczyna odbijać na mojej psychice.
Pozdro.

Witam. Piszę by się wyładować z frustracji po wczorajszym wieczorze, a w zasadzie po wszystkich wieczorach w towarzystwie mojej przyjaciółki.

Mam najpiękniejszą przyjaciółkę na świecie. Myślcie co chcecie, ja osobiście nigdy nie widziałam piękniejszej kobiety od niej. Ma bardzo „staromodny”, charakterystyczny typ urody, rude loki do pasa i piękną figurę. Do tego lubuje się w klasycznych kreacjach, sukniach po kostki i bardzo wysokich szpilkach. I w tym tkwi ogromny problem!

Nie ma wieczoru gdzie wyszłybyśmy na drinka, kawę, marsz wyzwolenia konopii – zawsze znajdzie się grupka dziewczyn z nieudolnie odjebanym instalookiem (który już chyba wszystkim się przejadł), ewentualnie dres-recydywistki z jednym piwem na trzy przez cały wieczór, które po prostu atakują moją kumpelę. Widać jak na dłoni jak im zazdrość ryj wykrzywia, bo poodpierdalały się jedna z drugą w spodenki z połową poślada na wierzchu, nakurwiają „twerki” co tydzień na youtubie z LexPanterą ćwiczyły (strasznie to wygląda jak masz sflaczałą, bladą dupę i takie szorty, poważnie), a tu nieumalowana lolka w sukni ma branie większe niż one. Skandal! I to jest powód, by zepsuć nam całą imprezę. Wylać na nią piwo, na które składały się tydzień, pociągnąć za włosy, „przypadkiem” wpadać i popychać, pierdolić głupoty do ludzi naokoło. Standard. Niemal zawsze kończy się wyprowadzeniem bydła z lokalu w akompaniamencie wyzwisk pod naszym adresem – ponieważ ich zaczepki są ignorowane wściekają się jeszcze bardziej i chcą się bić. Ale my nie przyszłyśmy do piaskownicy.

Żenujące zachowanie, dziewuchy. Do dyskusji o tym, co się komuś w kimś nie podoba potrzebne jest tylko myślenie. Do idiotycznej rywalizacji wystarczy zwierzęcy instynkt. Gratuluję. Korzystając z okazji, jeśli któraś to przeczyta – nie martwcie się, możecie wziąć wszystkich samców w całym lokalu. Nie przyszłyśmy szukać zapłodnienia w klubowym WC, tylko się pobawić. Same.

Następnym razem gdy spojrzysz krzywo na laskę, która wygląda lepiej od Ciebie – zastanów się czy Ty też nie robiłaś przed wyjściem wszystkiego, by wyglądać jak najlepiej. Tylko czasem z gówna twarogu nie ukręcisz.

Witam, podzielę się z Wami urokami łódzkiej komunikacji miejskiej.

Ostatnio w Polsce mamy falę upałów- możesz nawet siedzieć w domu, a i tak po chwili będziesz się lepił jak jakiś kurwa, za przeproszeniem,plaster miodu.

W Lodzi mamy jedne z najdroższych, jeśli nie najdroższe bilety w Polsce. Za 20 minut jazdy, co przy naszych korkach może oznaczać pokonanie 3 skrzyżowań płacisz 2,80. Kurwa 3 złote, a jakbyś wiedział o korku to zaszedłbyś dalej na pieszo.

I gdzie idą te cholerne pieniądze? Na drzwiach autobusów widnieje czerwone ostrzeżenie, że jazda bez biletu skutkuje mandatem do 274,40zł.

No i co kurwa przy tym ukropie TRUDNO włączyć pasażerom jebaną klimatyzację?!

Pomijam, że jeździ pełno osób nietrzeźwych. Wczoraj jeden z takich gagatków puszczając muzykę (volume max) zaczął zamykać okna, które dawały chociaż jakikolwiek ruch tego rozgrzanego w chuj powietrza, bo „tu nie ma AKUSTYKI”. Ja pierdole

A w dupie już mam solidarność ludzką, jedność czy jak to tam zwał. Nie mam zamiaru utożsamiać się z gatunkiem ludzkim – mówcie co chcecie, ale to wrzód na dupie tej planety, który niedługo zostanie usunięty – sam z siebie dzięki mechanizmom autoregulacji Matki Ziemi.
Jaki inny gatunek z pełną świadomością sra we własne gniazdo – mowa o nicnierobieniu z efektem cieplarnianym, ciągłych zmianach w ekosystemie (vide tankowce, śmieci, ścieki chemiczne, spalanie plastiku etc.). Mówiąc o świadomości przejdźmy do strachu przed śmiercią, który spowodował powstanie instytucji religijnych, które w pewnych krajach XXI w. mają wciąż realny wpływ na władzę, piorą łeb od małego, a ich krytyka jako instytucji jest utrudniona. Kontynuując temat władzy pomówmy o chciwości ludzkiej i złu – TAK! – człowiek jest jedynym gatunkiem, który potrafi zagazować, spalić, torturować, uwięzić swoich pobratymców za pochodzenie etniczne, krytykę władzy, poglądy, wyznanie. Na koniec jeszcze chciałbym rzec: jebać banki i bogate rodzinki mające wpływ na władzę. Przez sztuczną kreację pieniądza i tworzenie inflacji jesteśmy permanentnie okradani niewidzialnym podatkiem w białych rękawiczkach.

Tyle się mówi o wartości przyjaźni, o tym jakie to ważne mieć bratnią dusze. I wiecie co? I gówno. Tak, dokładnie, gówno z tego wielkie jest. Dla mnie przez praktycznie całe życie przyjaźń stała wysoko w hierarchii wartości, wyżej niż miłość i rodzina (jaka ja głupia byłam). Dopiero niedawno pewne rzeczy sobie przeanalizowałam i doszłam do wniosku, że prędzej sczeznę niż nazwę kogoś swoim przyjacielem. I nie mam zamiaru streszać swojego życia całego, powiem tylko tyle, że podobnie jak niektórych z was, mnie też nikt nie zapraszał na imprezy, nikt specjalnie nie chciał się ze mną zadawać, prześladowano mnie w szkole, pewnie dlatego troszczyłam się o te relacje, które mi zostały. Miałam przez swoje życie 3 przyjaciółki, z czego dwie odeszły, a z jedną mam tak marny kontakt od ponad roku, że nie wiem czy dalej mogę ja tak nazywać. Wiecie jaki był powód zjebania tych kontaktów? W każdym z trzech przypadków była to osoba trzecia, czyli facet. W kurwa każdym. Zawsze ten sam schemat, pojawia się ktoś i idę w odstawkę. Standard, który przeżywa chyba większość ludzi. Najlepsze jes to, że ja sama mam chłopaka i kurwa staram się utrzymywać te kontakty, piszę do nich, chcę się spotkać i gówno wielkie, a to robię, one nie. Miałam sytuację, kiedy całe wakacje spędziłam sama, bo moja mieszkająca dosłownie 3 domy dalej przyjacióła nie miała ani dnia wolnego , żeby przez całe jebane 3 miechy wyjść ze mną gdziekolwiek. Niby praca, a potem się dowiaduję od rodziny, że widzieli jak urządza sobie wycieczki rowerowe z tym swoim fagasem. Myślicie, że mi kiedykolwiek zaproponowała? Takiego chuja… Z drugą o samo. W najgorzym momencie mojego życia, kiedy trafiłam na izbę przyjęć do szpitala psychiatrycznego zostawiła mnie samą. Pzeprowadziłam się do miasta, w któym ona mieszkała, żebyśmy miały kontakt ze sobą, a ta głupia cipa od pierwszego miesiąca znalazła sobie jakiegoś Azjatę kurwa zapomniała już, że ja nawet istnieję. Sama kontakt zerwałam, bo się wkurwiłam totalnie. Najlepsze jest to, że dopiero teraz zaczynam zdawać sobie sprawę z tego jaka to ja naiwna byłam wierząc tym ludziom. Winę za to ponosze ja i tylko ja, bo ubzdurałam sobie, że przyjaźń jest taka ważna, taka na całe żucie. Chuja tam. Pamiętam niejedną sytuacje, kiedy nie mogłam na żadną z nich liczyć. Jak ojciec alkoholik chciał mi wpierdolić, uciekłam z domu bez butów do przyjaciółki, a ta z łaską pożyczyła mi swoje i jeszcze miała problem, że przychodzę bez zapowiedzi. Dodam, że noc spędziłam kurwa śpiąc w krzakach na dworze i włócząc się po mieście, bo ona miała totalnie w dupie co się dzieje i nawet noclegu nie zaproponowała. Pomijając już fakt, że ja o tej osobie nic nie wiem, bo NICZEGO mi o osobie nie mówi dopóki sama nie spytam. Ostatnio dowiedziałam się, że zmienia studia, dosyć istotna zmiana i myślicie, że ona mi to powiedziała? Dobre sobie. Gdybym się jej nie spytała to pewnie do zakończenia nauki bym nie wiedziała, że ona uczelnie zmieniła. Co to za przyjaciel? A sama mnie tak kurwa nazywa. Że niby jestem jej przyjaciółką.. Fajnie.

Serio jestem wściekła ale wiem, że mojej winy jest tu dużo, bo zachowałam się jak ostatni naiwniak. Już pierdolę cała ta przyjaźń, mam wrażenie, że społeczeństw aż tak bardzo nie przywiązuje do tego wagi, traktuje przyjaźń jako coś przechodne, a keidy pojawi się chłop czy dziecko to pierdola o zmianie priorytetów, albo, że znajomi odchodzą na dalszy plan, bo „taka kolej rzeczy”, nie martwiąc się wcale, że kurwa drugi człowiek się przywiązał. Odejść od dziecka? Toż to grzech i skurwysyństwo, jak tak można, co z ciebie za matka! Odejść od męża? Ty kochać nie potrafisz, jesteś bez uczuć, płytka i na pewno masz kogoś na boku! Zostawić przyjaciela? Cóż.. taka kolej rzeczy.

Pięknie. Boże chroń mnie od wszelkiej maści „przyjaciół”..

Rak płuc wywołany papierosami. Rodzice nałogowi palacze, palenie przy dzieciach w aucie, w domu, przy obiedzie, na spacerze. Wyrok powoli kończący moje życie, chociaż nigdy nie dotknąłem papierosa. Mam 19 lat.