Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Zastanawialiście się kiedyś nad swoim pupilem? Nie ważne psem, kotem, chomikiem czy nawet pająkiem. Czy widzieliście w nim coś więcej niż tylko potulnego towarzysza? Nie wiem czy to głupie, ale przeżywam odejście królika. Tak, tylko „królika” dla wielu ludzi. Był ze mną przez 10 lat, 10 jebanych smutnych lat. Nie raz poprawiał mi dzień, gdy ktoś był dla mnie chamski, był ciężki dzień w szkole czy pracy, czy za młodu poważne kłótnie moich rodziców. On tam był, w tym samym miejscu tylko po to by beztrosko sobie pobiegać po pokoju, położyć się w koncie czy zjeść sałatę czy marchewkę cudownie przy tym chrupiąc czy mlaskając, tak bez żadnych problemów. Ciężka chwila bo naprawdę czasami czułem, że jest jedyną istotą, która mnie nie odpycha, nie ocenia tak jak ludzie. I to durne uczucie – czy mogłem coś zrobić? Czy dobrze się nim opiekowałem? Durne wspomnienia, gdzie czasami nie chciało mi się pewnych rzeczy. A teraz szare dni. Wstanę, go tam nie będzie, będę wieczorem przechodził koło przedpokoju – pustka. Nie będzie nocnych skoków, które czasami mnie denerwowały gdy próbowałem zasnąć, nie będzie proszenia o jakiś przysmak. Nic, odeszła. Tęsknie za tym małym zwierzakiem.

Moja chujnia polega na tym, że mimo 34 lat na karku jestem samotnym prawiczkiem. Do chuja pana, rozumiecie? 34 lata! Tak mi się życie ułożyło – zawsze byłem nieśmiały, pochodzę z biednej rodziny, jestem brzydki i niski, mam zszargane nerwy i fobię społeczną. Typowy przegryw nieudacznik, który na dodatek tyle złego w życiu przeszedł, że niejeden Chujowicz załamałby się na moim miejscu i strzelił sobie w łeb albo powiesił na kablu USB. Ale mniejsza o to co przeszedłem. Z dziewczynami nie miałem prawie żadnego kontaktu, nawet nigdy się z żadną nie całowałem, nie trzymałem za rękę. Teraz, po tylu latach w samotności, muszę przyznać że się ich boję. Cóż, trudno, nie każdy nadaje się do związku. Należę do osób które nigdy nie zaznają bliskości, będącej dla innych czymś normalnym. Być może nie uwierzycie, ale pogodziłem się ze swoim losem i samotnością. Chciałbym tylko w spokoju spędzić resztę życia skoro już mam skończyć jako stary zdziwaczały prawik. Niestety życie najwyraźniej za mało dało mi w dupę, bo tu pojawiają się kolejne kurewskie problemy. Otóż mój kawalerski prawiczy stan nie podoba się otoczeniu w którym przebywam. Rodzina już dawno spisała mnie na straty i traktuje jak bezużyteczne gówno, dlatego zerwałem z nią wszelkie kontakty. W robocie (której szczerze nienawidzę) dokuczają mi, sugerują homoseksualizm tylko dlatego, że nie mam żony czy dziewczyny. Gdyby się wydało, że jestem prawiczkiem, najpewniej zjedliby mnie tam z butami. Zresztą nie muszę się do niczego przyznawać, to raczej widać po mnie gdy nie zabieram głosu gdy inni rozmawiają na temat seksu, związków czy swoich kobiet. Niby o czym miałbym opowiadać? Zmyślać jakieś historie? To byłoby żałosne. Oddaliłem się od znajomych, którzy już dawno założyli rodziny. Wręcz ich unikam. Wypominali oni moją samotność, często docinali, żartowali ze mnie w niewybrednych słowach, a jednocześnie fałszywie pocieszali. Po co mi tacy znajomi? Wszystko to sprawiło, że czuję się gorszy od innych i wstydzę się przyznać przed nowo poznanymi osobami do samotnego życia. Wstydzę się swego prawictwa i starokawalerstwa, choć jak wyżej pisałem, pogodziłem się ze swym losem. Dlaczego sparowani nie dają mi żyć? Czemu ludzie tacy jak ja traktowani są jak odpady społeczne? Coraz bardziej czuję się jak jakiś ufoludek. I nie wysyłajcie mnie do divy, bo to nie dla mnie. Po pierwsze resztki honoru by mi nie pozwoliły, po drugie boję się bab jak diabeł święconej wody. Również nie mam zamiaru robić masy, doktoratu (wystarczy mi mój gówniany mgr), nie będę też kosztował siku kozy. Nie piszcie mi, że zmarnowałem najlepsze lata, że dużo straciłem, bo o tym doskonale wiem. Chcę tylko żyć spokojnie jeszcze przez jakiś czas i kiedyś zdechnąc w spokoju, rozpływając się w niebycie, gdyż nie wierzę w niebo dla prawiczków. Jednak na razie jest mega chujnia i śrut.

Tak na wstępie do mojej chujni; mieszkam na wsi, kilkadziesiąt km od stolicy. Lubię spokój, chrzanię ten cały współczesny materializm i dlatego po skończeniu studiów i znalezieniu kobiety mojego życia zamieszkałem na typowym, polskim zadupiu. Praca zdalna, za 5 tysięcy cebulionów, więc jest nieźle jak na ten kraj. Niedaleko mam rzekę, sporo lasów, niewiele domów. Ogólnie; sielanka. Miejscowi to starsi rolnicy, troszkę młodszych patusów co zostało – ale niegroźnych. Bo nie obnoszę się z hajsem, pomagam czasem w polu sąsiadom, czy pożyczę komuś do pierwszego. Więc z tutejszymi żyję jak brat z bratem. I żyłbym sobie dalej w spełnieniu moich marzeń, gdyby nie pewna chujnia, która zaczęła się jakieś dwa lata temu.

Zaczęło się od paru okolicznych agro i „wielkomiejskich turystów”. Zaczęli zjeżdżać się co sezon, wynajmować domki i ogólnie nie miałbym nic przeciwko, gdyby wszystko nie zaczęło się j*bać. Po pierwsze; auta. Normalnie zapylałem sobie po okolicy na rowerku bo względnie pustawo, teraz rozwalają się setką w zabudowanym merolami w lizingu tak, że co chwilę muszę zjeżdżać do rowu. Cisza poszła w cholerę, sąsiadowi dwa psy rozjechali w zeszłym roku, i ogólnie chujnia. Po lesie w spokoju też nie pochodzę, bo biegacze. Wiecie, do sklepu 50m jadą autem, a wieczorem kurwa pobiegać. Rozpleniło się to tak, że po dupie się podrapać nie można bo jakiś biegacz zaraz wyleci zza krzaka. Głupie to oczywiście że ja pierdzielę. Słuchaweczki, gały wlepione w jakieś condo-mondo na ajfonie i zapierdala komuś przez pole. Akcja sprzed roku; biegnie taki przez orkę, przebiega przy zaprzęgniętym koniu i stwierdza, że w sumie zrobi sobie fotkę ze zwierzątkiem które chyba pierwszy raz na oczy widział. Oczywiście nie wiedział idiota, że fotka z zadem to kiepski pomysł i konik zafundował mu lot krajoznawczy z wiadomymi skutkami. Z pomocą kumpli-prawników z warszafki rolnika zamknęli, teraz pole leży odłogiem a siedemdziesięcioletnia żona dyma sama w na mopie w biedronce żeby mieć co jeść. Ogólnie z tymi typami dogadać się ciężko, chrzanią jakimś korpo-polniszem, podpierdolą za byle głupotę jak ognisko „w okresie lęgowym pszczół” na własnym terenie czy chuj wie. Kolejna rzecz to ceny. Miejscowi zwęszyli biznes na bogatych mieszczuchach i ceny w wiejskich sklepikach podskoczyły chyba dwukrotnie, a lokalny barek z pierogami zamienił się w wege-restaurację i moich ulubionych z mięsem już nie kupię. W dodatku ci lemingowscy najeźdźcy na mój mały raj na ziemi nie wpadają już tylko na sezon, o nie! Wokół wykupują działki i stawiają chałupy jak pałace, z alarmami i murami na trzy metry. Więc będzie tylko gorzej, a ja już myślę, gdzie przed tym cholerstwem zwiać.

No i taka to chujnia. Mieliśmy „januszy”, a teraz w ich miejsce wchodzi nowy podgatunek polaczka, już „juropeyskiego” i obrosłego w kredytowe piórka, ale tak samo spieprzonego umysłowo. Czy naprawdę w tym cholernym kraju wszyscy albo klepią bidę i patologię, albo jak coś dostaną więcej to robią się wielcy panowie, światowcy i szlachta? Gdzie są normalni ludzie?

Ostatnio pojawił się tutaj wpis laski, którą facet zdradził z nastolatką i oczywiście pretensje do całego świata. To już przepełniło czarę, bo nie mogę już słuchać piertolenia, że „on zdradził”, „pije”, „imprezuje z kolegami”, „olewa”, „jest nieodpowiedzialny”, „trafia za kratki”, „nie dba o siebie”. To jest kurwa tylko wasza wina kobiety, że dajecie się ponieść waszym prymitywnym instynktom, płytkim emocjom i nie używacie rozumu. Jak facet raz na ruski rok ponarzeka, że ma problemy z kobietami to „oglądasz się tylko za wytapetowanymi lafiryndami z klubu”. A to właśnie wy kobiety, bez względu na status społeczny, wykształcenie , wyznanie i pochodzenie marzycie o wysokim łobuzie, szelmie naszprycowanym testosteronem. No i kto by przypuszczał, że taki kipiący testsosteronem „prawdziwy facet” was zdradzi, zostawi z dzieckiem, oleje, albo będzie wdawał się w afery kryminalne, uciekał z kumplami na wypady i trafiał za kratki. Wy debilki same jesteście sobie winne, bo facetów z usposobieniem typowo monogamicznym, którzy już do trzydziestki siedzą w chałupie i trzepią konia, marząc, żeby jakakolwiek kobieta zwróciła na nich uwagę, i żeby mógł jej oddać serce na dłoni. I nie piszę tutaj o sobie, bo ja miałem to szczęście, że trzy lata temu poznałem jedną z niewielkiego promila wartościowych kobiet, która nie szukała prymitywa, troglodyty, albo jakiegoś pseudo jamesa bonda, który miał 100 kobiet i mam nadzieję zostanie moją przyszłą żoną. Jednak odsetek takich kobiet jest tak niewielki, że miliony wartościowych facetów nie ma szans na nic do czasu aż trafią na jakąś zużytą pannę, którą kilku bad boyów kopnęło w dupę. Dlatego to piszę. Bo współczuję tym facetom, bo nie mogę słuchać już narzekania, że wasz partner ma gdzieś wasze potrzeby, że zdradza, że kopie z półobrotu w ten tępy łeb. Rzygam tym. Same sobie tego piwa nawarzyłyście. Bo fakty są takie, że 99,9% kobiet leci przede wszystkim na wzrost, nadmierną ekspresję androgenów, kwadratową szczękę, pewność siebie i gotowość do dania każdemu w ryj(facet z androgenami w normie to dla kobiet ciota i zniewieściały leszcz, a z androgenami poniżej normy to odpad społeczny, którego trzeba stygmatyzować). Nawet te kobiety ortodoksyjne katoliczki, po uniwersytetach medycznych siedzą do dwudziestki pod kloszem u rodziców i rozsadza je chcica na prymitywnego, wysokoandrogenowego bad boya, który ją porwie przez okno i wciągnie w wir przygód. Gdy śpicie to śnią wam się wysocy bad boye na chmurkach, płynących do was z nieba. Powiem wam ciekawostkę, że mój znajomy miał wspólokatorkę na studiach, która była ortodoksyjną katoliczką i miała narzeczonego, spokojnego frajera, któremu kazała czekać z seksem do ślubu, gdy przyjeżdżał do niej na stancję. Gdy wyjeżdżał to sprowadzała sobie dresów na ostre jebanie i mamiła frajera, że jest dziewicą. Ja pierdolę…. Życzę wszystkim takim laskom z przebiegiem zdychania w samotności. Bardzo wam tak dobrze…

Staram się, naprawdę się staram no ale się nie da kurwa dzień w dzień i tak to robię. Dzisiaj postanowiłem, że tego nie zrobię. Wyszedłem na dwór ze znajomymi, wróciłem do domu ogarnąłem pare spraw i położyłem się do łóżka, już tak mało brakowało żeby mieć 1 dzień bez masturbacji za sobą, no i chuj nagle odpaliłem sobie filmik i to zrobiłem. Jestem taki wkurwiony sam na siebie przecież ja jestem jakimś frajerem, że sam się tak daje

Wracam z nocki, jest godzina 6:45. O 7 otwierane jest laboratorium z punktem pobrań, obok którego akurat przechodziłam. Przed drzwiami 30 osób, klasycznie moherowe berety, które chyba całą noc nie śpią, by móc się wyszykować na stanie w kolejce na pobranie krwi, czego nie ogarniam. No nic, myślę sobie że zrobię morfologię. Jest 7, pani z kluczykiem otwiera drzwi a tu jeb, swołocz wjeżdża niczym bydło do obory taranując drzwi a prukwy z końca kolejki przeciskają się na sam początek ” bo ja chora, bo ja stara, bo mnie nogi bolą, bo ja mam cukrzyce”….A kurwa gówno mnie to obchodzi. Kolejka to kolejka. Pcha się taka jedna z drugą, wypychając innych, więc pani z obsługi pacjenta zwraca uwagę,że w tym miejscu obowiązuje kolejka. No to jedna stara torba do drugiej zaczynają na całe gardło: Patrz kurwa pani magister zasrana, myśli że ma papierek to jest ważna. To się wkur* i mówię: „No bo jest ważna, trzeba się było uczyć za młodu i papierki robić a nie teraz ludzi obrażać”.
To oczywiście zostałam wyzwana od młodocianej kurwy, szczyla i chamskiej dziwki.
Taki oto mamy obraz starszego pokolenia, rzekomego autorytetu, który nieustannie narzeka na bezczelną młodzież. Z kim przystajemy takim się stajemy. Amen.

Jebani fejsbukowicze…popierdoliło was już do końca. Kurwa, nie ma większej straty czasu niż siedzieć przy tym gównie. Trzeba być naprawdę pierdolonym niedojebańcem roochanym w dupsko przez szpaki, żeby ślęczeć całymi dniami, pozować do zdjęć i obwieszczać wszem i wobec co się właśnie robiło i wgapiać się w ekran telefonu całymi dniami jak dziecko z autyzmem w oczekiwaniu na komplementy. Won z tym całym gównem, instagramami, fejsbookami. Jebana armia klonów.

Równo 34 lata temu mój świat runął. Odeszła na zawsze osoba stanowiąca fundament mojego życia. Miałem wtedy tylko 13 lat i zostałem w położeniu z jakim niejeden dorosły obsrałby się. Dziecko zdane tylko na siebie przeżyło to, ale wysokim kosztem. To wydarzenie, jak również jego reminiscencje zmieniły mnie na zawsze i zdeterminowały całą moją przyszłość.
Dziś jestem przed pięćdziesiątką i nadal wspominam tamten dzień. Dziś pogoda rano była dokładnie taka jak wtedy i nawet było tak samo zimno, mimo że słonecznie… Napisałem to sam nie wiem dlaczego… taka moja mała, prywatna chujnia. Nieważne. Ku przestrodze wszystkim – wasze czyny nie wpływają tylko na was… możecie zniszczyć komuś życie, więc zanim zrobicie coś głupiego dwa razy pomyślcie.

Po raz kolejny przejechałam się na „wielkiej miłości”. Z moim chłopakiem byłam 3 lata, co w dobie dzisiejszych związków i rozwiązków to bardzo długo. Miał co chciał, obiad, wysprzątanie mieszkanie, wsparcie finansowe i psychiczne, pomoc, seks na zawołanie. Ja wydawałam krocie na jakieś zdrowe żywności, fitnessy i siłownie aby dla niego dobrze wyglądać i co? I poleciał do kurwy młodszej ode mnie o 5 lat (mam 23 lata, mój ex też). Tak, pognał jak pies zerżnąć jakiegoś dzieciaka, o czym dowiedziałam się od jej…chłopaka, który ich wtedy nakrył. Rozumiecie? Wracacie po całodziennej tyrze z roboty. Robicie obiad, sprzątacie aby wasz palant, mógł spokojnie i bez stresu rozsiąść się w fotelu ze swoimi śmierdzącymi skarpetami i miał podstawione wszystko pod ryj, po czym dostajecie zdjęcie od obcej wam osoby jak jakaś kur* ujeżdża waszego gacha. Nie warto być w żadnym związku. Szkoda czasu, nerw, pieniędzy. Lepiej egzystować sobie samemu, robić co się chce i nie martwić się, czy właśnie wasz men nie spuszcza się w jakieś lafiryndzie.
pozdrawiam

Tęsknię za czasami, kiedy nie było smartfonów. W ogóle było mniej technologii. Każdy po szkole wychodził pograć w piłkę na betonowym boisku. Nie trzeba było kupować specjalnie świecących piłkarskich butów żeby się dobrze bawić. Teraz wszystko jest nie tak, nikt nie gra na tym boisku. Wszyscy grają na komputerach. Social media, które miały ułatwiać kontakty międzyludzkie, właściwie je utrudniają. Bo ludzie zamiast wychodzić z domu to siedzą na Facebooku, Instagramie itp.
Kiedyś każdy telefon wyglądał inaczej, miał pomysłowy design. Teraz trzy wielkie korporacje trwają w wyścigu szczurów: kto wypuści lepszego flagowca? Chwalenie się markowym sprzętem, ciuchami. Puste lale ukryte pod warstwą mocnego makijażu. Porażka. Chciałbym, żeby tamte czasy wróciły.