Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Ja: lvl 30+, od 10 lat pracuję, mieszkam samodzielnie.
Moi rodzice to egoizm w najczystszej postaci. Istnieją na świecie, żeby wszyscy im służyli. Ja też. Wszystkie nasze kontakty polegają na załatwianiu ich spraw. A nawet jeśli w danym momencie nie mają czego mi „zlecić”, to chcą dać mi jakieś bezsensowne zadania, żeby tylko pokazać, kto jest szefem. Zwłaszcza przy innych.
Gdy ja coś od nich chcę, mówią że nie mogą, nie wiedzą, to trudna sprawa itp.
Ewentualnie wchodzi w grę „biznes” czyli oni zrobią coś dla mnie, ale najpierw ja muszę zrobić coś dla nich, wtedy oni zrobią coś dla mnie.
W trudnych, poważnych sprawach życiowych w ogóle nie mogę na nich liczyć, od zawsze wpajali mi że nie wolno mi prosić o pomoc rodzica.
Obydwoje są bardzo sprytni i inteligentni, powiedziałbym tacy szachiści, zawsze przewidują na kilka ruchów do przodu.
Nie spotkałem w życiu tak bardzo wyrachowanych ludzi jak moi rodzice.

Można dostać z nimi totalnej chujozy, dzisiejsze królowe które, potrzebują rakiety kosmicznej, własnego wszechświata i ozłoconego kutasa brada pita z brokatem na mosznie nadal stękają, że to za mało. Panowie, bracia chujni – dzisiaj przedstawiam wam moje rozterki odnośnie kobiet. Otóż korzystałem z tindera( też działam na żywo trochę) i smucą mnie dzisiejsze czasy jak skurwysyn. Pierwsza która mi odpisała( bo reszta nie raczyła tego zrobić) naprawdę mnie „zauroczyła” pisalismy ze sobą do 3 w nocy, zaproszenie na fb, piszemy i nagle… Kontakt zerwany!!! Nie podała powodu, po prostu mnie zlała jak totalną kurewke po której można jeździć jak sarna po ściółce, bardzo mnie to zabolało. Druga laska – sprawa podobna, dodatkowo gadaliśmy przez tel i co? Nagle mnie wyjebała z fb!! Bez kurwa jebanego słowa!! Następny cios i człowiek traci jakiekolwiek nadzieje… Trzecia laska – napisałem jej, że wyobrażam sobie jaka jest na żywo, a ona, że „żebyś się nie przeliczył, muszę być ostrożniejsza” i foch. Czyli tak: jak facet chce ruchać to jest to zło wcielone, przecież one tak cierpią podczas seksu!( co najlepsze – wystawia dupe i cyce na fotach, a pisze, że nie szuka przygód… Idiotki). Jak facet chce pogadać to też jest niedobrze. Mam pytanie: „Czego wy do chuja wacława chcecie?!” te wszystkie jebane gierki, powtarzanie że to takie cipki niewydymki, ona by się przytulała do końca życia, doprowadza do kurwicy. To wszystko chaotyczne co napisałem, ale jeden chuj, wyrzygałem z siebie troche ołowiu.

Witam wszystkich chujan i zapraszam do przeczytania tekstu nt mojego bardzo frustrującego problemu. Domyśleć się po tytule można co mnie boli, zresztą to bardzo „popularny” kłopot, jednak to wcale nie sprawia że jest mi lżej.. A mianowicie od lat najmłodszych jestem po prostu pasztetem ,brzydalem etc. Ludzie mogą się dzielić na ładnych – takich na których spoglądamy z podziwiem i nutą(lub więcej) zazdrości, to może być zadbany facet na ulicy albo ładna ekspedientka w sklepie, na której widok oczy się cieszą a usta same składają w uśmiech. są też przeciętniaki, czyli większość, zależenie od „tuningu” w postaci mejkapu , operacji i charakteru moga przesuwać swą szalę w prawo lub lewo, w każdym razie jest ich najwięcej. No i pasztety. Brzydale, niewymiarowi, nieudani. Możecie sądzić że takie rozwałkowywanie tematu świadczy u pustocie i braku zajęcia, ale uwierzcie mi że w codziennym życiu to BARDZO dokucza, nawet w pozornie neutralnych sytuacjach. Od dzieciaka, mimo przyjaznego charakteru miałam duży problem z rówieśnikami z tego tytułu. Dzieci jak wiadomo są szczere i okrutne, wyzwiska od brzydali towarzyszyły mi od pierwszych dni szkoły, w gimnazjum było jeszcze gorzej.. Powiedzmy że mam dosyć „niekształtną”, niewymiarową i do tego męską twarz. Skreśla mnie to od razu w oczach wielu ludzi na samym początku – laski patrzą z politowaniem, faceci z niesmakiem. Ten kto doświadczył tego rodzaju odczuć wie jak bolesne jest życie w takiej powłoce. Zdarza się ze piszę i rozmawiam z gościem w necie i bardzo dobrze się dogadujemy a w realu jest „zonk” i typo od razu stara się zerwać kontakt. A nie mówię tu wcale o próbach nawiązania relacji miłosnej(czasami po prostu staram się zakumplować z gościem bo mamy wspólne zainteresowania, nie wiem czemu mnie odrzuca ze względu na mordę.. może myśli że się przykleję bo paszkwile są zdesperowane?)! Mimo wszystko mam przyjaciół, bo po paru spotkaniach i bliższym poznaniu pewne rzeczy na szczeście schodzą na drugi plan. Niestety szans za związek nie mam żadnych – mimo 20 paru lat na koncie nigdy nie byłam w związku. Dbam o siebie, nie jestem spasiona, ale pewnych rzeczy nie przeskoczę. Myślę że wielu z was czuje tę samą igłę w sercu na mysl że jesteście skazani na bycie wiecznie samotnym stulejarzem (jarką?). Tylko w powodu głupiego, krzywego ryja w moim przypadku. Moze i mogłabym znaleźć „chętnego” na chwilę ale imo to tylko uwłaczanie sobie i pogarszanie i tak chujowej sytuacji, bo to nic nie zmieni na dłuższą metę. Rodzina pyta kiedy znajdę faceta a ja udaję że „to jeszcze nie ten czas” mimo że łzy mi ciekną po twarzy kiedy sobie przypominam że mnie czeka jedynie gównania samotność i smutne wspomnienia odrzuceń, wyzwisk obcych ludzi i tego „pogardliwego” spojrzenia lepiej sytuowanych ode mnie. Jedynym światełkiem w tunelu jest dla mnie fakt, że jestem zdolnym matematykiem (studiuję programistykę) i mimo wszystko dosyć zaradnym człowiekiem. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem (już teraz zarabiam) to zbiorę 90k golda i zapiszę się na zestaw operacji plastycznych albo wszczepię maskę Guya Fawkesa na twarz. Pozdrawiam i zapraszam do dyskusji, chętnie poczytam porady jak radzić sobie na codzien ze swoją chujnią. Ps. mam hobby – sporty (łucznictwo, sztuki walki), IT, gry komputerowe…

Człowiek jako dzieciak czeka na tą mityczną dorosłość, która ma rozwiązać wszystkie problemy, a gdy w końcu ją osiąga okazuje się, że kompletnie nic się nie okazało.
Co jakiś czas trafi się jakiś wszechwiedzący Janusz, kanapowy mędrzec, który posiadł wiedzę o tym „jak żyć”.
-„Panie, bo to czeba dobrze zjeść, poruchać i jeszcze lepiej zarobić, ot co”.
Dwadzieścia pięć lat, a czuję się jakby zdezelowany autobus wypluł mnie gdzieś w Wypizdowie. Pogoda pod psem, zimno jak nie wiem co i kombinuj tu człowieku-dokąd teraz.
Babcia mawiała „za komuny było lepiej” i jak zawsze mnie to wkurwiało, tak dzisiaj rozumiem ludzi, którzy nie chcą niczego prócz swojego miejsca na ziemi, nawet gdyby miały to być paczka szlug i łopata do kopania rowów. W końcu kopiesz pan ten rów w słusznej sprawie, a w jakiej konkretnie? Tego już lepiej nie wiedzieć, po prostu pan kop i nie zadawaj zbędnych pytań.
Dzisiaj? Spotykam się ze starymi znajomymi, a ich życie krąży niczym mucha nad gównem-ostatecznym rozwiązaniem i uświadomieniem sobie, że wszystkie działania prowadzą donikąd.
Jeden, drugi, trzeci browar, myślę sobie, że choć jeszcze nie jest tak zle, by wziąć nas za meneli, tak naprawdę niczym się od nich nie różnimy.
Z drugiej strony-„wyższe sfery”, ludzie mający cel w życiu, który na końcu i tak okazuje się chęcią zarobienia hajsu i cyknięcia kilku fot na Instagram, co by się pochwalić-nowymi butami, nową dziewczyną czy nawet kebabem. Każdy orze jak może, byle tylko zaznaczyć swój wyprodukowany w Chinach indywidualizm.
Mimo że to absurdalne, wszyscy czekają na „Coś”. „Coś” kiedyś nastąpi, w końcu będzie lepiej i spełnią się wszystkie nasze marzenia. Nikt nie wie co to jest, ale przyjść musi, bo jakby inaczej?
-„Do mnie? Do Janusza nie przyjdzie? Że niby ja, Janusz K. miałbym żyć po nic? A dostał pan kiedy w mordę?”.
Wiedziałem, że nie ma na co czekać mając czternaście lat i chuja mi to pomogło. Kilka obalonych flaszek wódki, serce poklejone na słowo chowanego do kieszeni honoru i wspomnienie kilku Karyn, co to serce sobie łamały dla zabawy i dzieląc je między sobą złorzeczyły radośnie:
„Wszystkiego najgorszego, chuju”.
No i budzę się tutaj, nie wiadomo gdzie, ale pizdzi jak na Alasce. Mierzę wzrokiem gramolącego się z pobliskiego rowu żula, a żul? Patrzy spod byka i wciskając do ust szlug rzuca – „Co się pan, kurwa, patrzysz? Pan wie kim ja jestem?”.

No chujnia.

Chujnia dość nietypowa choć może ktoś ją ma razem ze mną. Mianowicie nie lubię (to łagodne słowo) swoich urodzin. Kiedy tylko wypada ten dzień wstaje od razu zażenowany. Dostawać przez całe swoje życie prezenty których się nie chciało bo mamie(nie tylko jej) się podobały ( „przecież to czaderskie!) przeważnie książki na nudne tematy(ja czytam zupełnie inne- ale to nie ważne) Albo skarpety i gotówka. No szczyt marzeń! I żeby nie było. Nie nie jestem rozpieszczony. Już wolałbym nic nie dostać. Lub dostać coś o wiele skromniejszego ale trafiającego do mojej osoby. Cały dzień chodzi człowiek na tym „półwkurwie”. Oczywiście jeszcze do mnie pretensja ze się nie cieszę i ze innym może być przykro z tego powodu. Z tym ze mam jedna wadę. Nie potrafię udawać takich rzeczy jak radość czy smutek. Nie trafiłeś w prezent? Trudno. Dzieki i za to chociaż wiem ze te 30zl ze skarpet wydałby lepiej. Pozdrawiam wszystkich wkurzonych i zażenowanych w swoje urodziny oraz tych co mają gorsze problemy w życiu! Ja też takie mam. ✋🏻

Co ludzie wyczyniają z przyrodą to jest złe. Piękny las, a jakieś ludzie wyrzucają do niego śmieci. Do wody ścieki wylać żaden problem i tak popłynie i zaniknie, co za pieprzony tok myślenia. Rozumiem że trzeba coś robić ze śmieciami i ściekami, ale czy nie można ich likwidować w sposób bezpieczny? Zrozumcie, bez środowiska i nas by nie było. Mam nadzieję, że ci co zobaczą tę chujnię i nie dbają o naturę, to zmienią zdanie.

Jak mnie wkurwiają ludzie, którzy narzekają na „kiepskie zarobki” albo że ktoś im słabo płaci. Nie ma czegoś takiego, jak kiepskie zarobki, czy dobre zarobki. Każdy może zarabiać dużo lub mało i dla każdego jest to indywidualne. Od kogo kurwa zależy, ile zarabiasz? Od prezydenta? Od twojego szefa? Nie! Od Ciebie. To nie jest jebane losowanie, że jeden zarabia tyle, a drugi tyle.
Skoro są ludzie, którzy zarabiają dobrze, to znaczy, że się da. Tylko oni po prostu coś umieją. A w pierwszej kolejności umieją ogarnąć umysłem co jest pożądane na rynku pracy i co powinni sobą reprezentować. I dlatego zarabiają.
Skarżenie się, że się mało zarabia, to mówienie: „jestem zbyt ograniczony, by dobrze zarabiać, nie umiem”. To albo ogarnij dupę, albo nie, ale nie ma się tu czym chwalić.

Tak samo, jak tekst: „po tych studiach/po tej uczelni to ciężko dostać pracę”. Co to kurwa znaczy w ogóle!? Jak się jest dobrym, to się prace dostanie. I ci dobrzy dostaną, bo są w czymś dobrzy. Da się po każdej uczelni być dobrym, jeśli się ma łeb na karku. Jak nie jesteś w czymś dobry, to nie wina uczelni, tylko twojego łba i wyborów, których dokonujesz.

Aha. Jeśli wydaje ci się, że umiesz to samo, co twój kolega, ale on zarabia 3 razy tyle, co ty, „bo coś tam”, to wiedz, że to „coś tam” to właśnie ta różnica w tym, co on potrafi i jak potrafi zrobić z tego użytek a tym jak ty potrafisz.

Jestem uczniem technikum informatycznego. Większość dorosłych ludzi narzeka na młodzież, ale nauczyciele wcale nie są lepsi. Mamy takiego jednego, nazwijmy go Szkodnik. Szkodnik „uczy” nas informatyki. Całkowicie olewa swoje obowiązki. Robimy w kółko to samo, od roku nic nowego się nie nauczyłem. Jest jeszcze opcja, że w ogóle nic nie robimy, bo jemu nie chce się prowadzić lekcji. Siedzi przed swoim komputerem i popija sobie kawę. Czasami wychodzi z klasy i nie wraca przez godzinę. Jeśli brakuje mu ocen to każe nam robić coś, co już robiliśmy albo coś, czego jeszcze nie umiemy. Mamy z nim aż osiem godzin w tygodniu, gdzie może na dwóch cokolwiek robimy. Nieraz w pracowni nie ma internetu, odnoszę wrażenie, że on specjalnie go odłącza, żebyśmy nudzili się jeszcze bardziej. Jak ktoś zacznie z nim dyskutować to Szkodnik od razu mówi „jak wam się nudzi to zrobię wam sprawdzian”. Dziś dowiedziałem się, że w następnej klasie będziemy mieć z nim jeszcze więcej „lekcji”. Porażka.

Na lekcji niemieckiego kolega z ławki sprzedał mnie dla nauczyciela jak jakiegoś murzyna na plantację. Co to za kumpel ja się pytam?! Jakby mało tego było to ten konfident doniósł na mnie dla facetki od majcy jakby donosił dla gestapowca. Jak najmniej takich ludzi! Apeluję do społeczeństwa, aby takich ludzi wyciąć w pień z tego kraju.

Pracuję jako programista. Szef zatrudnił nową osobę, która co chwilę zadaje mi pytanie na które odpowiedzi powinien znać.

Podstawowe pytanie, które powinien znać każdy programista! Pomagałem mu przez kilka tygodni, ale ile można.

Jeżeli sam czegoś nie wiem to sprawdzam w Internecie i zawsze znajduje odpowiedź. Nikogo nie pytam.

Dodatkowo w pokoju, znajduje się druga osoba, która cały czas rozmawia przez telefon „sprzedawca” i cały czas też zadaje pytania. Moje stanowisko powinno nazywać się w gradobiciu pytań, ponieważ cały czas odpowiadam na proste pytania. Nie jestem w stanie napisać kilka sensownych linii kodu przez cały dzień, bo strzela mnie chuj i cały czas jest wkurwiony. Naprawdę potrzebuję skupienia, ponieważ pisze skomplikowane skrypty, a ten mnie pyta dlaczego nie działa mu strona! Może dlatego, że wpisałeś zły adres IDIOTO!

Drugi zadaje pytania ile to będzie kosztować i ile zajmie mi to czasu. Nie wiem muszę to sprawdzić, nie wiem nawet co dokładnie trzeba zrobić.

To tak jakby zapytać ile zajmie Ci lot na księżyc? Oczywiście pretensje, że nie potrafisz odpowiedzieć na tak proste pytanie w pięć minut.

Albo zrób to i nic więcej. Oddaję projekt i pytanie dlaczego to nie działa tak i tak, bo może nie powiedziałeś, że tak to ma działać? Tylko, że ma być szybko i tanio.

Uważajcie, komu zlecacie strony, sklepy internetowe. Sklep internetowy za 15 tys. tworzy pracownik za 500 zł.

Szef rozmawia z klientem: „Tak nad projektem będzie pracować sztab ludzi i potrzebujemy dużych środków”.

Po rozmowie z klientem: „Tomek zrobisz ten projekt po pracy, za 500 zł. Bo mamy tyle roboty, no wiesz taką prostą stronę zajmie Ci to dwie godziny. ”

Typowy przykład jak najdrożej sprzedać i jak najtaniej kupić zysk liczony w setkach jak nie tysiącach procent.

Dziękuję dobranoc.
#Janusze_biznesu