Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Byłem z Mają 5 lat, kochałem ją jak nikogo nigdy. Zrobiłbym dla niej bardzo dużo. Układało nam się super, i w życiu i w łóżku, pomimo długiego stażu i wspólnego mieszkania. Byliśmy naprawdę szczęśliwi. Ale wszystko schrzaniłem.

Może część z Was, szczególnie męska, mnie zrozumie. Chciałem poznać smak seksu z inną kobietą. Kochałem Maję, ale jednocześnie bardzo chciałem spróbować tego z inną. Tylko ten jeden raz.

Nie chciałem i nie umiałem jej zdradzić, więc podczas zbliżeń wyobrażałem sobie inną. W pewnym momencie moja frustracja wzrosła tak bardzo, że ją odpychałem. Byłem zimnym draniem. Kiedy ona się tuliła, ja mówiłem: „spadaj, nie mam czasu”. Kiedy ubierała się w coraz seksowniejsze ciuchy, komentowałem: „jestem zmęczony i nie mam ochoty”. A kiedy pytała co się ze mną dzieje, krzyczałem, że to jej wina bo na mnie naciska i mnie wkurza. Obarczałem ją winą za wszystko.

W końcu to zrobiłem – zdradziłem ją w barze z jakąś łatwą lalą. I nie było fajnie. Maja w łóżku była prawdziwą petardą, a ta laska tylko szukała bolca i była po prostu słaba. No i wiecie, brak uczucia sprowadził ten seks do roli mechanicznej. Zwykłe rznięcie.

Wtedy zrozumiałem, że nie… nie mogę stracić mojego słoneczka. Ale było już za późno. Wróciłem do domu i spojrzałem na nią. Nawet nie zapytała gdzie byłem. Spojrzałem w jej w oczy i były całkowicie puste. Nie wiem czy kiedyś to widzieliście: puste oczy osoby, która straciła jakąkolwiek nadzieję. Nie wiedziała, że ją zdradziłem ale mnie to tak mocno bolało, że znowu ją odepchnąłem. Nie przytuliłem, dalej w to brnąłem.

Następny dzień pamiętam z każdym szczegółem. Obudziłem się na kacu – alkoholowym i moralnym. Mojej ukochanej nie było obok, nie było jej w domu. Dzwoniłem do niej, do jej koleżanek, ale nic. Spędziłem ten dzień jak każdy inny na kacu: piłem wodę i grałem. Martwiłem się o Maję, ale nie zrobiłem nic, tylko czekałem. Cały czas bezczynnie czekałem.

I wtedy ktoś zapukał do drzwi. To był mój sąsiad. Powiedział, że widział jak karetka przed chwilą zabrała Maję. Byłem w szoku, nie wiedziałem co ze sobą zrobić. Pojechałem do szpitala, gdzie byli już jej rodzice. Jej ojciec zaczął krzyczeć i pytać co się stało, dlaczego doszło do takiej tragedii. Kiedy powiedziałem, że to moja wina, uderzył mnie w twarz i wyszedł.

Maja podcięła sobie żyły u nas w piwnicy.

Maju, wiedz, że Cię kocham i oddałbym wszystko żebyś wróciła. Dbajcie o ukochane osoby. Ja swoją zabiłem.

Wkurwia mnie to powiedzenie. No bo skąd ta pewność, że żyje się tylko raz? Skąd ta pewność, że nawet jak trafisz do twojego raju i będziesz skakał po łące z gołym kutasem w ostatnich promieniach zachodzącego słońca, to bóg nie ześlę Cię z powrotem do świata żywych? Być może odrodzisz się jako mrówka, żyrafa albo w ogóle w innej epoce czasowej, dajmy na to jako wiking. A może w innej galaktyce jako kosmita z opuchniętymi jajami zamiast oczu? Co za brak wyobraźni.

Zastanawiacie się czasem nad sensem życia? Bo ja zastanawiam się ciągle, co ma sens? Co jest ważne. Przez całe dorosłe życie takie myśli ciągle przychodziły mi do głowy, w różnych sytuacjach i w różnych momentach egzystencji. Gdy znajomi zajmowali się jakimś wg mnie nieistotnym gównem i czerpali z tego niby przyjemność, ja w tym czasie zastanawiałem się: „po co to wszystko?” Może to przez to że przez 20 kilka lat byłem sam i potrzebowałem tego czegoś żeby odnaleźć powód. I przez kilka chwil byłem pewien że odnalazłem. Poznałem dziewczynę, od pierwszego momentu gdy nasze spojrzenia się spotkały byłem pewien że ona chce tego samego. Jej oczy uśmiechały się do mnie tak jak jeszcze żadne nigdy. Każde spotkanie z nią dawało mi takiego kopa do przodu że sam się sobie kurwa dziwiłem że tak można. Z każdą chwilą było coraz przyjemniej, a w momencie kiedy miałem ją w ramionach poczułem że to może być ten sens którego tak szukałem przez całe życie. Kiedy nasze dłonie się splatały sens wydawał się tak bliski, namacalny. Ale wszystko co dobre szybko się kończy, po jakimś czasie stwierdziła że mimo iż jestem dla niej kimś ważnym, to ona jednak nie czuje tego czegoś, a to co jest między nami zaprowadzi nas donikąd. Pewnie pojawił się ktoś trzeci, inaczej nie potrafię tego sobie wyjaśnić, ktoś kto zapewnił jej więcej emocji, a ja w którymś momencie musiałem coś zjebać, tylko nie wiem co i kiedy. Mówiła mi że zasługuję na taką dziewczynę która mnie pokocha bez reszty, że znajdę taką na pewno. Gówno prawda, nie znajdę. Nawet szukać już nie zamierzam, wiem że nie znalazł bym już tego sensu drugi raz. Zresztą jak widzę tych wszystkich samotnych ludzi którzy piją mam ochotę jej powiedzieć: Zobacz, oni znaleźli? I znowu zostałem sam, a pytanie o sens wróciło ze stukrotną siłą. Teraz to dopiero mam kurwa rozkminy. Znajomi siedzą i gadają o jakichś różnorakich sprawach, pierdołach: sporcie, telefonach, samochodach, pracy a ja siedzę i zastanawiam się czy to naprawdę jest dla nich takie ważne. Bo dla mnie ani trochę. Jedynie praca ma jakąś tam malutką wartość bo muszę mieć co jeść i za co żyć i tylko tyle, reszta jest kurwa nieistotna. Pojebane jest to wszystko, że jedna osoba może coś czuć i to bardzo mocno, a druga nic. Teraz żałuje, że tego dnia gdy ją poznałem w ogóle wychodziłem z domu, nie powinienem tego robić, powinniśmy zostać dla siebie obcy na zawsze. Egzystencja sama w sobie żeby tylko egzystować jest chujowa, nie chce tak jak większość, jak tak ma wyglądać reszta tej gównianej akcji zwanej życiem, to wole żeby jej nie było.

Na moim osiedlu w chuj lat był hipermarket „R”. Byłem w nim raz na ruski rok i podczas zakupów zawsze brałem sobie bagietkę z serem. Chuj, że gumowata, ser spieczony jak skurwysyn, ale lubiałem ją czasami zjeść. A jadłem ją od momentu kiedy otworzyli ten hipermarket. Coś tam się pozmieniało i po kilkunastu latach hipermatket „R” stał się hipermerketem „A”. Wybrałem się tam, bo od długiego czasu chodziła za mną ta jebana bagietka. Do tego maślanka. Wchodzę, zapierdalam od razu na dział bułek, rozglądam się – a tu chuj! Nie ma moich gumowatych bagietek ze spieczonym serem! ja pierdole! W regale jakieś pocięte w paski gówniane długie bułki z jakimś śmierdzącym tłustym zielonawm mazidłem. Ale nie ma moich bagietek! Wracałem zatroskany do domu, już nigdy nie zrobię tam zakupów. Jakiś chuj śmiał zabrać mi te moje gumowate bagietki ze spieczonym jak skurwysyn serem. Umarła część mnie, mojej historii, moje wspomnienia z dzieciństwa poszły się jebać na ryj. Komu przeszkadzała ta bagietka? Wciąż mam w pamięci jej smak i strukturę spieczonego sera. To nic, że można było ją zawiązać w supeł bez rozerwania jej i była świeża przez pół roku, ale ja je po prostu uwielbiałem. I koniec, skończyło się. Nie wróci już ten smak. Jak żyć…?

Witam chujoniowiczów. Moja chujnia płynie z tego, że za grosz nie potrafię zrozumieć czemu ktoś po zużyciu zapałki wkłada ją z powrotem do pudełka. Godzinami trzeba potem w pudełku grzebać żeby znaleźć normalną, działającą zapałkę, jak jakis kopciuszek oddzielać te zjebane od dobrych, wydluża to cały proces podpalania wielokrotnie i prowadzi do ogólnej frustracji. Ale nie to jest wkurwiające najbardziej. Rdzeń chujni to że nie potrafie sobie wytłumaczyc dlaczego ktoś tak robi? Przecież nie z lenistwa, bo zamiast wyjebać zapalke wklada ja z powrotem – to chyba wiecej roboty. Nie ze zlośliwosci, bo nikt chyba tego nie robi żeby specjalnie wkurwić innych (zwlaszcza że wkurwiałby też tym sam siebie, gdyby chciał potem skorzystac znowu z tego samego pudełka zapałek). Dlaczego więc? Nie wiem. Bardzo wkurwiające.

Jakieś 2 tygodnie temu jakiś chujek na osiedlu kupił sobie fiata 126p. Malucha ,zardzewiałego od progu po dach (nie rost) ,zglebionego i kurwa ujebał tłumik ,jakby było mało sportowo. Chujnia polega na tym ,że odkąd spadł śnieg moja ulica jest oblegana przez tego amatora driftu. Mieszam na zakręcie ,jak mi nie przypierdoli kiedyś w ogrodzenie to mnie wkurwia ten jebany hałas.W dzień i w nocy ,no kurwa normalny użytkownik golfa 3 jedzie na parking próbować swoich sił w jeździe na ręcznym ,ale ten kurwa kretyn będzie napierdalał nie sprawnym gruzem na ślepym zakręcie.
I stąd pytanie do was. Jak upierdolić tego pajączka ?

Nie wiem kiedy dokładnie tak bardzo wszystko mi się odmieniło. Ale kiedyś byłam zupełnie normalną dziewczyną, pozytywnie podchodzącą do życia, zależało mi na wielu rzeczach, ludziach. Teraz. Mam 21 lat, nie wiem w ogóle co robię w większym mieście i po co studiuję. Wszystko to robię z takiego pieprzonego musu. Wszystko to znaczy, nie tylko to. Moje życie to jeden wielki przymus. Zaraz pomyślicie sobie, że jestem po prostu leniem, ale tak nie jest. Chciałabym tylko ciągle spać, nie widzę sensu w tym, żeby wstać. Kiedy muszę już gdzieś iść, to czuję, że moje nogi wloką mnie do przodu i nawet poruszam się z przymusu. Jak taki automat, robot. Kiedyś zależało mi na tym, żeby spotkać się z tym, z tą, a tutaj iść na imprezę, a tutaj się w kimś zakochałam, wielka determinacja, żeby zwrócić na siebie uwagę. Teraz jest mi totalnie wszystko jedno. Mam gdzieś bliskich, przyjaciół, nawet nie mam ochoty być w związku. Jestem najszczęśliwsza kiedy jestem sama i nikt niczego ode mnie nie chce. Ponad to nachodzą mnie jakieś dziwne lęki, ciągle czuję „ucisk” na klatce piersiowej, jakby nerwy, nie wiem jak to wytłumaczyć. Kompletnie na niczym mi nie zależy. Żyję żeby przeżyć. Warto też dodać, że wszystko mnie denerwuje i irytuje. Zaraz uznacie, że jestem psycholką, ale raz np miałam taką sytuację, że czekałam na autobus. Było zimno, długo nie przyjeżdżał. Podjechał jakiś inny, który jechał kompletnie nie w stronę mojego mieszkania. Ale sobie do Niego wsiadłam, pojechałam w jedną stronę, potem w drugą i tak spędziłam bezsensownie 2 godziny, po prostu. Po co miałam wracać do mieszkania? Nie zależy mi na nauce na studia, nawet na frekwencji. I choć czasem chcę porządnie wstać i po ludzku przeżyć dzień, nie potrafię. Dzwoni budzik, otwieram oczy, po prostu nie i koniec, poddaję się i mam wszystko w dupie. Bo mam w dupie. Czasem tak bardzo nie widzę celu, że mam ochotę stanąć na środku drogi, nie wiem, położyć się i spędzić tak cały dzień. Jestem raczej świadoma tego, że mam jakieś zaburzenia, ale gdy opowiadam o tym bliskim, Oni uznają, że to po prostu lenistwo, nie to nie jest lenistwo. Z lenistwa nie potrafię i nie chce mi się nawet okazywać uczuć innym? Chujnia….

To co mnie wkurwia maksymalnie to wygrzebywanie zdarzeń z przeszłości przez kobiety. Naprawdę jest ważne co się robiło 10 czy 12 la temu? To w ogóle nienormalne, że kobiety takie rzeczy zapamiętują, że ktoś cośtam powiedział nie tak, czy nie zmył talerza w 2006 roku. Zapamiętują i używają w głupich kłótniach. Mówi się, że kobieta zawsze wybaczy, g. prawda, może na chwilę odłoży, ale nigdy nie zapomni.

Otóż moi drodzy czy ktoś z was myśli, że przejebane to mieć sąsiadów studentów, imprezowiczów, może sąsiadów z małym krzykliwym dzieckiem? Albo z psem szczekającym dzień i noc? No więc kurwa ja mam sąsiadów emerytów i bym rozjebał ich gdybym tylko mógł. W jednym mieszkaniu mieszka dziad (niestety pode mną), na oko lat 70. W drugim mieszkaniu (niestety nade mną) mieszka wiedźma, na oko lat 65. Ze 2-4 razy na tydzień spotykają się na flaszkę. Kurwa już samo to w sobie to patologia. Nie że po lampce wina, nie że po piwie. Kurwa wóda. Wiem bo wiedzę jak dziad szczerbaty zapierdala z butelkami. I kurwa ogień, najebią się we dwójkę i drą te stare japy bez zębów. Ta jędza po jakimś czasie tak bełkocze i drze pizdę, jakby miała porażenie mózgowe. Przy tym zapierdolą np. jakieś pojebane „Twoja twarz brzmi znajomo” na full, potem tym pijackim bełkotem przekrzykują telewizor. Jak powyłączam u siebie wszystko i jest cisza to słyszę każde słowo. Już nawet nie będę rozwijał tematu, ale raz wiedźma się najebała i bełkotała jak to by się chętnie zruchała z dziadem, a dziad że kurwa nie ogarnia już pały i nic z tego. Myślałem że się zerzygam. Ja pierdolę, co za ludzie. Proszę dajcie mi studentów! Wolę słuchać jak studenciaki młode picze obrabiają niż takich ropnych porno chujoz. Długo by gadać.

Sory za bluzgi (na codzień tak nie mówię, ale to w końcu chujnia.pl) ale wzburzony jestem. Wczoraj znowu do 2 w nocy jakieś jebane dico polo i pijacki bełkot, potem staruch chyba przy tym zasnął bo buczało pudło da rana. A dzisiaj do pracy. Noż kurwa i co z takimi, mam ze staruchami się użerać? Na emerytów policję wzywać (wyśmieją mnie i policjanci, i wszyscy na dzielnicy)? Nadmienię że uwagę zwracałem to jestem wróg, przecież nic złego nie robią, czepiam się. Raz nawet słyszałem jak dziad ją uciszał żeby tak pizdy nie darła to powiedziała że „a mam tego chuja z dołu w dupie”. Śrut im w dupę. Pozdro.

Jak mnie strasznie wkurwia że ludzie z gorączkami, grypami, wirusami i innymi choróbskami normalnie chodzą po świecie zamiast leżeć w łóżku. Ja wszystko rozumiem, nadgorliwość, człowiek nie chce mieć zaległości, ale żeby łazić, pomijam męczenie się, z gorączką jak wypluty glut i przy okazji zarażać innych wokół? Jedna babeczka przylazła z anginą i tera pół działu się nawzajem od siebie zaraża. I to pół biedy bo nie dość że w tej chorobie zjebała ważny projekt ktory teraz wszyszy musimy poprawiać, reszta idiotów bierze z niej przykład i też zapyla z chorobą. Zero wyobraźni. Jakby nawet 3 dni w łóżku (nim antybiotyk na dobre się rozhula i nie będą zarażać) były obrazem majestatu. Żeby i mnie odpukać nie rozłożyło.