Może zacznę od początku… Poznałam świetnego faceta, fakt jest zajęty ale naprawdę pierwszy raz czułam, że mogę komuś powiedzieć wszystko od razu, takie zaufanie.. 🙂 i on w sumie też tak poczuł. Zaczęliśmy rozmawiać i w sumie nie wyobrażam sobie teraz dnia bez jego telefonu, moglibyśmy cały dzień przegadać. Od początku tak było. Przechodząc do sedna kiedyś pocałowaliśmy się, a potem poszło już z górki, w takim sensie friends with benefits czy jak się to nazywa. Okej, dalej rozmawialiśmy, a to co działo się czasami zostawało między nami. Bardzo się zaprzyjaźniliśmy.
Następnie mieliśmy się długo nie widzieć, bo ja miałam swoje sprawy do załatwienia. Był u mnie, płakałam i on też, że tak to wszystko wyszło w sensie, że tyle nie będziemy się widzieć… Powiedział mi, że jest mną zauroczony,że wywróciłby swoje życie do góry nogami dla mnie, widziałam, że mu zależy, że cierpi chyba bardziej niż ja… Ale cóż, takie jest życie, choć fakt, że nie będę go widywać codziennie sprawiał ból. Nie był mnie. Codziennie pisaliśmy, rozmawialiśmy, kontakt ten sam 24h, tęsknota w każdym zdaniu, słowie. Chciałam szybko wrócić, jednak to nie było możliwe. Bałam się, że jak już przyjadę, a minie tych nieszczęsnych kilka tygodni nie będzie tak samo, jak przed wyjazdem… I tak jest niestety 🙁 Już dwa tygodnie po moim wyjeździe zaczęliśmy się kłócić. Niby był taki sam, ale się „uspokoił” jeżeli tak to można nazwać. Już nie było słowa „tęsknię” ani miłych wiadomości, tylko od tak o życiu, ale kontakt ten sam, ciągły. Pomyślałam okej, zawsze przyciągam do siebie problemy, dam sobie radę. Zawsze mu powtarzałam, że ja się dostosuję jeżeli chodzi o naszą znajomość. Z tym, że wiedział, że mi zależy bo tak jest nadal ale nic więcej do niego nie czułam. Po prostu przyjaźń, a czasami seks. Niedawno rozmawialiśmy, zostajemy TYLKO przyjaciółmi. On nie chce nikogo ranić, mnie, swojej dziewczyny (długi związek, bo aż 7lat!). I to kurwa zabolało, strasznie… ale oczywiście nie wiedział o tym… Z tym, że na drugi dzień spotkaliśmy się i wyszło jak zawsze, cała noc dla nas. Nie poruszałam i on też żadnego poważnego tematu. Z tego co on mi mówił, to nie wiem jego dziewczyna traktuje go na zasadzie „zawsze będę go miała, choćby nie wiem co się stało ten palant nigdy ode mnie nie odejdzie”.Czasami pisał mi co mu powiedziała, często słyszałam jak ze mną rozmawiał co ona do niego mówi… No tak nie zachowuje się dziewczyna, która kocha… Kiedyś go zdradziła, a on jej wybaczył. Zostawiała go kilka razy, ale wracali do siebie. Ona wie, że my się kolegujemy ale nic poza tym… Tylko kiedyś mi powiedział, że ona by mu chyba nie wybaczyła, gdyby się o wszystkim dowiedziała… No łał, to raczej logiczne. Tylko do jasnej cholery, ON jest ciotą, która nie potrafi zareagować na żadne niemiłe słowa. Jest traktowany jak pies, ona mogłaby go zdradzić milion razy i tak jej by wybaczył. Jak tak można?! Wydaje mi się, że ich związek to przywiązanie z jego strony, nie wiem jak jest u niej bo jej nie poznałam i nie chcę… Kiedyś powiedział mi, że chciałby aby ktoś się o niego troszczył, zabiegał w końcu i żeby czuł się potrzebny i ważny dla kogoś… Staram się mu to pokazywać jako przyjacielowi, ale z drugiej strony widać, że nigdy czegoś takiego nie doświadczył, skoro o to prosi.Teraz wiem, że nic by dla mnie nie zmienił, tak jak kiedyś mówił… Boli mnie to, że do jasnej cholery po co tak mówił, nagle mu przeszło?! Nie odbierzcie mnie jako sukę, która rozbija związek, bo nie planowałam tego. Moim zdaniem, jak jest się szczęśliwym to nie szuka się osoby do rozmowy bo rozmawia się ze swoją drugą połówką…
Teraz, gdy opieramy się na przyjaźni czuję, że tylko ja zabiegam o tą znajomość. Niby piszemy, dzwonimy do siebie ale nie tak często jak kiedyś, rozwaliło się… Tak, jak pisałam wcześniej zapomniał.
Za dwa tygodnie wracam i nie wiem jak to będzie, chce się z nim zobaczyć i on niby też, ale myślę, że powiedział tak żeby mnie uspokoić. I to tak kurwa bardzo boli, że się na jakiś sposób przywiązałam do niego, a teraz jest jak jest. Wydaje mi się, że czasami rozmawia ze mną „bo musi”. Nie wiem, co mam zrobić, żeby zatęsknił jak kiedyś… Czy zauroczenie może tak szybko minąć? Boję się, że jak się spotkamy to mu wszystko powiem, że ludzi nie traktuje się jak zabawki… Chcę żeby był szczęśliwy, ale kurwa niech się ogarnie i zważa na uczucia innych.. Nasza znajomość jest jednym, wielkim problemem.
Teraz rozmawiamy tylko w sumie o pracy (tam się poznaliśmy, mamy wspólne zainteresowania oraz podobne cele na przyszły rozwój kariery) i tak o życiu. A od jakiegoś czasu, wieczorem nawet nie piszemy, bo jego dziewczyna wraca z pracy… Wcześniej nie miał z tym problemu…
Zastrzegam, nie jesteśmy dziećmi. Życie jest różne, przytrafiają nam się problemy. Najgorsze jest, że naprawdę chwilami układam już w głowie co mu powiem i jak to zrobię, gdy się zobaczymy, że po prostu wybuchnę. Nie nazwałabym tego zakochaniem, ale zależy mi na nim, strasznie a nie chcę być też tą, która się stara o kontakt z nim, a takie mam wrażenie od kilku dni, że on robi to na siłę chyba…
Chciałabym po prostu żeby zatęsknił za mną jako osobą, przyjacielem tak jak ja tęsknię za nim, żeby nie mógł się już doczekać mojego przyjazdu, a nie wiem jak to zrobić..Amen.
Pokaż babo ze masz jaja i wpierdol któremuś!
Baczność, spocznij…..pierdnij odpocznij !!!!!
Krzycz na nich, języka nie masz? Ja bym tak się nie dała do kąta ustawić. Walcz o swoje, i nie dawaj się zszufladkować
prawdopodobnie śmierdzi ci dupa, weź prysznic.
Nie wybrali cie bo nie zrobilas podmyji i dupa ci smierdziala.
Rób doktorat
Bo w Bolanda trzeba mieć układy żeby coś znaczyć.
Nie przewiduje się zatrudniania do Szwadronu Śmierci osobników płci żeńskiej ze względu na ich słabą psychikę i budowę ciała uniemożliwiające mielenie ludzi i zwierząt w maszynce i utylizacji elementu zbędnego i nieprzydatnego w krematoriach i saunach wypełnionych sarinem i cyklonem b
ps. no chyba że przerobią się na chłopa albo babochłopa z dominującą przewagą testosteronu,wtedy Szwadron Śmierci rozważy przyjęcie tego rodzaju osobników do swojego oddziału
policja czy jakaś inna mundurówka? generalnie współczuję, bo problem układów i układzików nam wszystkim doskwiera, ale nie wiem do końca komu
Kurwa z takimi ukladami nie daja sie rozwinac .Wez napadnij na prawdziwy bank .Solo .Pokaz cwelom jak to sie robi profesjonalnie .A tak na boku to co to za kompania reprezentacyjna co skoki na bank urzadza ?Kto tam jest dowodca ?George Clooney ?
W Szwadronie Śmierci nikt nie zamierza być popychadłem Związku Socjalistycznych Republik Europejskich(ZSRE),który narzuca wszystkim krajom wspólnoty swoje chore i nienormalne prawa mające je całkowicie zniewolić i uczynić parobkami Niemiec I USraela(a może nawet Rosji i Chin),i nie da sobie narzucić żadnej poprawności politycznej,gender i psedorówności osobników żeńskich z męskimi,bo jak nagle Szwadron Śmierci zacznie masowo zatrudniać osobniki żeńskie to skończy się to dla niego katastrofą i być może nawet upadkie,tak więc Szwadron Śmierci mówi stanowcze NIE samicom w swoich oddziałach,to po prostu nie lezy w interesie Szwadronu Śmierci,nie jest mu ani trochę na rękę i może wywołać liczne problemy
Dzięki Stary za te niesamowite emocje zawarte w tekście…wręcz narysowałeś mi ten kibel. Naprawdę świetna chujnia ubawiłem się jak mało kiedy.