Mimo 24 lat dalej mieszkam z rodzicami i jak pewnie się domyślacie całe swoje dni spędzam przed komputerem. Niedawno matka wpadła na świetny pomysł, by wyrwać mnie z tego stanu. Postanowiła, że zaprosi jakąś swoją koleżankę, razem z jej córką, która jest w moim wieku. Super pomysł. Jak tylko o tym usłyszałem, dosłownie zrobiło mi się zimno, a serce prawie wyskoczyło mi z klatki piersiowej. Mimo usilnych błagań i tłumaczeń, ona została przy swoim. Nie jestem pewien, czy muszę pisać o tym, że wstydzę się dziewczyn, nie wiem co przy nich powiedzieć i stracham na samą myśl o kontakcie z jakąkolwiek z nich, a zwłaszcza z tymi w moim wieku?
W końcu nadszedł ten dzień. Ojciec wszedł do pokoju i powiedział, żebym się przygotował, posprzątał trochę, bo za chwilę będziemy mieli gości. k***a.
Słowa nie są w stanie opisać uczucia, którego wtedy doznałem. Zdesperowany postanowiłem uciec z domu, co niestety zakończyło się sromotną porażką, gdyż zostałem zauważony podczas zakładania butów. Siedząc w pokoju i czekając na nieuchronne myślałem o najgorszym. Nie mogąc skupić się na niczym po prostu leżałem i uspokajałem się, co i tak zdało się na nic w momencie gdy moje uszy przeszył ostry dźwięk dzwonka do drzwi.
I tutaj zaczyna się festiwal sp***olenia, prawdziwa stulejarska uczta.
Wspomniany dzwonek do drzwi uruchomił u mnie jakiś pradawny anonowy instynkt, każący mi uniknąć konfrontacji za wszelką cenę. Jedynym miejscem, w którym mogłem się skutecznie zaszyć była duża szafa, zdolna by pomieścić mnie i laptop. Tak, jestem aż tak zj***ny. Kolejne minuty przyniosły mi serię upokorzeń, jakich jeszcze nie doznałem w całym moim psim życiu.
Drzwi do pokoju otwierają się, słyszę śmiechy. Nagle cisza. „Gdzie on jest?”- to głos mamy, zdezorientowany i podirytowany, niedługo zawstydzony, a także wściekły. Na mnie. Na razie cisza. Jest mi niewygodnie, próbuję znaleźć komfortową pozycję, w wyniku czego spada na mnie wieszak. Wiem, że oczy wszystkich skierowane są na szafę, moją kryjówkę, którą na szczęście zablokowałem od środka. Słyszę pukanie. Nie odzywam się, udaję że mnie tu nie ma, licząc na to, że o mnie zapomną. Znów pukanie. Co robić? Stąd już nie ma ucieczki, muszę coś wymyślić. Nie ukrywający zażenowania i irytacji ojciec prosi mnie, żeby się nie wygłupiał. Łatwo mu to mówić, nie wie jak to jest być sp***oliną, dla której pójście na kebab, jest tym czym dla niego wyprawa na Mount Everest.
Z braku innych możliwości, postanowiłem włączyć muzykę z laptopa, licząc że może to poprawi atmosferę. Żeby było jeszcze śmieszniej wybrałem utwór Peji, taki hehe żart. Jedyną osobą, która go doceniła była owa dziewczyna, moja niedoszła randka. Powiedziała coś w rodzaju „hehe peja taki groźny gangster beka”. Teraz jej mama zaczęła mnie prosić, żeby „nie zachowywał się jak dziecko, tylko wyszedł i się przywitał. Nie mogąc znieść presji postanowiłem odpowiedzieć. Oczywiście nie moim prawdziwym głosem, tylko syntezatorem mowy Ivona. Mechaniczny ton powiadomił ich, że jestem zj***ny, i tak nie mielibyśmy o czym rozmawiać, nie ma dla mnie żadnych szans i proszę o święty spokój. Wtedy ojciec nie wytrzymał i powiedział, że jak za chwilę nie otworzę drzwi od szafy, to dostanę karę na komputer super metody wychowawcze k***o Wiedziałem, że laptop długo nie wytrzyma, więc postanowiłem iść na kompromis i powiedzieć, że wyjdę jeżeli wyjdą goście. Ojciec wtedy wpadł w zupełną furię i zaczął napie**alać rękoma w szafę, krzycząc że >hurr durr seba same kłopoty i wstyd z tobą. Po chwili uderzenia ustąpiły i kiedy myślałem że to już koniec – nastąpiło najgorsze. W życiu nie spodziewałbym się że tata byłby do tego zdolny. Poczułem, że szafa zaczyna się przechylać. Tak, ten Andrzej chwycił ją rękoma i co zrobił? Wypie**olił na podłogę! Efekt? Zniszczona matryca od laptopa, złamany ząb. Mama zaczęła krzyczeć na ojca że co on robi, on zaczął znowu na mnie krzyczeć że to moja wina, w końcu wsyscy postanowili podnieść szafę i mnie z niej uwolnić. Nie stawiałem już żadnych oporów. Ale mój ciężar tak. Doszło do tego, że mame poszła po sąsiada żeby pomógł, jakby mało mi było jeszcze wstydu. W końcu im się udało, a ja tylko zasłaniałem twarz, żeby nie musieć patrzeć w oczy zebranym. Skulony w pozycji obronnej, postanowiłem trwać w niej dopóki niebezpieczeństwo się nie oddali. Wściekli rodzice zrobili mi tyradę na temat wstydu, jaki im przynoszę, a moja niedoszła razem ze swoją matką zanosiły się gromkim śmiechem.
Potem już pozwolono mi siedzieć w swoim pokoju, podczas gdy oni wszyscy poszli do dużego pokoju.
No i co ja k***a mam teraz zrobić? W domu jestem kims gorszym niż pies, boję się że każą mi wypie**alać. Anony, pomocy ;_;
ps za zniszczonego laptopa musiałem płacić z własnej kieszeni.
stary ja mam zasadę na studiach zesraj się a nie daj się!
A później całe życie wdychania wyziewów z ludzkich jap. Mogło być gorzej bo mogłeś wybrać kierunek na bycie lekarzem od dupy, ale i tak współczuję.
Pomyśl ile siana będziesz miał w przyszłości!
bozia po studiach w pieniążkach wynagrodzi
Stary, ucz sie, zapierdalaj te kilka lat – uwierz mi WARTO. Po studiach odpoczniesz, hajsu Ci nie braknie, jeśli teraz nie zaciśniesz zębów(hehe;)) i rzucisz studia to będziesz sobie pluł w brodę. Trzymaj się!
Doprawdy nie rozumiem jak można być stomatologie.Ok, są potrzebni, to jest ważne, ale żeby grzebać ludziom w gębie, ohyda i patola.Nie ma w tym nic ciekawego i jak ktoś chce być stomatologiem, to ma jakieś schizy, chyba jeszcze z dzieciństwa.Grzebać komuś w gębie, ja pitole…
To są wyzwania, a nie jakiś koleś, co pierdoli o tym, jak trudno zostać kierowcą tira.
Autorze bądź autorko, gdybyś chciał/chciała pogadać/ponarzekać, to napisz na maila: chujniapeel@gmail.com
Pozdrawiam!
Wyjedź i tam studiuj…
Też jestem zwolennikiem redukcjonizmu i odsiewek, zwłaszcza że mogę zostać twoim potencjalnym pacjentem, u takiego frustrata strach siadać na fotel bo nie wiadomo co mu do łba strzeli i zamiast leczyć zacznie torturować klienta, więc lepiej zmień zawód, albo przynajmniej specjalizację na weterynarię.
Przetrzymaj. Potem będziesz robił niezłą kasę, a o studiach zapomnisz.
nie lekarzem a stomatologiem. roznica jest zakurewna
Ja pierdole te studia i maturę właśnie zrezygnowałem z matury i jakoś nie żałuję i jebie mnie to wszysko wole iść do roboty i coś zarobić niż wielce się uczyć jak się jest już za stary.
Skończysz studia to jedno, ale co ze znajomościami? Zawsze się gada, że tam potrzeba dobrych znajomości by coś z tego było. „co jest rzadkością na tych studiach” no bo pewnie rodzice im płacą.
Na jakiej jesteś uczelni? Gdzie?
Jak chcesz z kimś pogadać, to wal: trololandia@o2.pl
Ja też jestem na uczelni medycznej, trochę Cię rozumiem, ale studiuję coś innego niż lek, czy stoma, więc u nas jest trochę normalniej 😀
No niestety Stary, tak jest na niektórych kierunkach. Najbardziej zbija, że jakieś głąby pójdą na studia humanistyczne i z palcem w dupie wszystko zdają, w sesje chleją a ludzie na medycynie, technicznych, prawie muszą zapierdalać dzień i noc. Moja rada, obczaj na ile możesz sobie pozwolić u danego wykładowcy, tam gdzie się da jebaj ściągi, cwaniakuj się jak możesz, oczywiście z umiarem, na to co trzeba się naucz ale wszystkiego raczej nie da się ogarnąć no chyba, że jesteś mózgiem ; d
Nie marudź tylko napierdalaj dalej stomatologię. Ja skończyłem 2 kierunki, historię – nie przydatne i prawo – wiesz ilu w P jest absolwentów prawa? A pracuję i tak w zupełnie innym zawodzie. A jako stomatolog będziesz czesał kasę równo i wtedy zaczniesz się martwić o życie towarzyskie, teraz to olej zdobądź zawód, który zapewni ci godziwe życie nie koniecznie w Polsce.
Tak ? ja wlasnie chcialam sie wybrac na ten kierunek ,jezeli jest az tak zle to moze daj jakies swoje namiary i pogadamy na ten temat bo ciekawi mnie to :p
Idź na filozofię. Dołącz do nas, przyszłych bezrobotnych.
też studiuję stomę (3 rok) i uwierz – z każdym rokiem będzie lepiej.. Oczywiście jest dokładnie tak jak piszesz- straszą, że wylecisz, poniżają, nie szanują, mają Cię w dupie.. Praktycznie każdego dnia słyszymy od wykładowców że jesteśmy nikim bo nie studiujemy lekarskiego. Raz po takim tekściku na wykładzie nasza starościna wstała i powiedziała: 'może nie studiujemy medycyny i nie będziemy LEKARZAMI, ale od razu po studiach będziemy zarabiać więcej niż szanowny pan doktor teraz.’ (mieliśmy medycynę katastrof z anastezjologiem).
Więc TRZYMAJ SIĘ I WAAAAALCZ!