Dzień dobry,
Moją chujnią jest mój spaczony umysł. Co to ma wspólnego z tytułem? Zaraz do tego dojdziemy. Mam se ponad 30 lat i pracuję za najniższą krajową jako coś w rodzaju takiego urzędnika najniższego szczebla. Praca lekka a że chujowo płatna to się z tym umiem pogodzić bo ani rodziny ani jakichś kosztownych hobbi nie mam. No i co się stało. Poszedłem na studia podyplomowe jedne potem drugie, żeby podnieść se kwalifikacje. Te drugie były w większym mieście (ja mieszkam w mniejszym mieście; nie podaję pełnej nazwy bo mam paranoję i się boję). Podczas tych drugich (za namową jednego ze zwierzchników) postanowiłem spróbowac zrobić doktorat. Od razu mówię, że wiem, że i tak nic mi to nie da w sensie zawodowym – zero szans na podwyżkę (no dobra, może nie zero ale tak powiedzmy 5% szans na podwyżkę w wysokości 5%) i zero szans na awans. I tak mam to w chuju bo nie zależy mi specjalnie na podwyżce a na awansie to ani tyle. No i w tym momencie zaczyna się chujnia. Pomimo tego, że niby nie powinienem sie specjalnie wysilać (kierunek oczywiście humanistyczny, nie żadna energoelektronika ani nic) to mi odjebało na pukcie tego doktoratu całkowicie. To znaczy zaczęło mi zależeć żeby go zrobić za wszelką cenę. No to se rób i skończ pierdolić – pomyśli se ktoś. I ja też tak myślałem, nie poddawajmy się myślałem, ludzie robią różne rzeczy przy których taki mały doktoracik takego leszczyka z małego miasta to jest nic, startują w olimpiadach, pracują na 2 etaty, międzynarodowe staże robią itd. A ja z moim małym przyschizowanym umysłem jestem kurwa w ciasnej dupie. Bo tak, na początku profesorek wydawał się sympatyczny, nawet młody, przychylnie nastawiony do mnie. Wybierałem temat z nim pół roku, wreszcie doszliśmy jakoś do porozumienia. Trochę nie jego działka ale przeszło. No i najpierw mówi mi (na samym początku): no to może by Pan napisał na początek artykuł? Zdębiałem, no bo jak to artykuł do czasopisma tak na start? Wiedza moja była płytka, tyle co kot napłakał ale to był dopiero początek całej zabawy. Ale myślę nic, nie poddam się i spróbuję. Zacząłem ogarniac temat, walczyłem dzielnie, napisałem, wysłałem do Redakcji. 3 miesiące minęły (w trakcie których swoje przeżyłem – paznokcie zeżarte do żywego mięsa, papierosy jeden od drugiego, alkoholu nie piję ale tabletkami nie pogardzę, ogólnie pod czaszką kłębowisko dzikich węży)- ale wzięli i przyjęli. Ja uchachany, że publikacja, fifarafa myśle no to teraz profesor mnie doceni. A ten do mnie: dobrze, ale teraz trzeba by było jeszcze zaplanować wystąpienie konferencyjne i artykuł w czasopiśmie zagranicznym. Myślę ja pierdolę w zagranicznym??? Przecież ja zmarnuje na to rok czasu a i tak pewnie nie przejdzie. Konferencja? dobra, coś pomyślę. Potem okazuje się, że jeszcze wystąpienie z planem w pracy u niego w Katedrze. No to sie skupiam na wystąpieniu, konsultuję z nim co i jak przez około pół roku. Wreszcie wszystko mam opracowane, jestem obezany w temacie, przygotowyję notatki na 200 stron, ogólnie czuję się zestrachany i osrany ale na tabletce jakoś pojadę i wystąpię. No i znowu kurwa kłoda pod nogi. Nie to nie może tak być, temat musi być zakrojony szerzej, musi Pan zmienić cel pracy i dodać jeden rozdział. No to kurwa ja sie pytam, jak ja teraz mam dodać rozdział skoro to jest całkiem nowa perspektywa? Od chuja literatury znowu do czytania, jestem z powrotem w punkcie wyjścia bo to sie nie da tak lekko tylko zmodyfikowac trzeba całkiem to co jest w pracy odwrócić do góry nogami i zmienić minimum 75% treści i zawartości, co żem miał ją już zajebiście poukładaną (z metodą, zakresem, celem badań, z nipem z pinem ze wszystkim). No i kurwa dostałem rozstroju nerwowego, lekarz kazał wprawdzie myśleć pozytywnie (zajebisty kawałek sokoła – pomógł mi na około 2 dni), ale tabletki od psychiatry przeciwlękowe mi się skończyły i jak się budzę rano od razu czuję atak paniki. Myśli mam skołowane, serce mi wali nie gorzej niż temu od szlezwyka holsztejna na gdańsk co tu pisał trochę niżej, wkurwiony chodzę w pracy i w domu, nie mam spokoju takiego psychiatrycznego za grosz. Nieraz w pracy ktoś coś do mnie gada a ja mam na to tak wyjebane, że roześmiałbym się najchętniej histerycznie tej osobie w twarz, odwrócił się i poszedł do łazienki podciąć sobie żyły w wannie. Myśli samobójcze mam ale wiem, że to nie na poważnie bo i tak nie dam rady się zabić bo za duża pizda ze mnie na to. Ale dają mi takie gorzkie pocieszenie na chwilę jak się już pojawią. I tak brnę kurwa przez każdy następny dzień, myślę nie poddawaj się nigdy, sokół kazał nie myśleć co będzie jutro bo pęknie mi serce przecież. I nie poddaję się, czytam, następne 100 stron notatek, nie zwracam uwagi na to, że i tak tego nie zapamiętam tylko streszczam, piszę kurwa w transie bo jak w jakiś dzień odpuszczę to dopadają mnie wyrzuty sumienia, że jak to kurwa przecież muszę pracowac nad tym bo samo się nie zrobi nie? Ale nie raz to już rzygam tym czytaniem i najwyższym wysiłkiem woli tylko mogę się zmusić. W chacie syf, wszystko brudne, zakurzone a na środku siedzę ja i mój spaczony umysł. Co za sens kurwa w tym jest, już go straciłem chyba z oczy ale prę do przodu. Nie oglądaj się za siebie bo zginiesz – mówiła Dany Targeryen z „Tańca ze smokami”. Psychotropy uspokajają mnie sztucznie na chwilę tylko, trzeba szybko zwiększać dawki żeby był ten sam efekt a i tak wiem, że to jest taka zasłona tylko, która zaraz spadnie i pokaże mi całą nędzę w całej okazałości. Mógłbym jeszcze dalej produkowac się w tym stylu i to wszystko byłaby prawda, ale to byłoby już tylko wałkowanie tego samego.
No więc tyle to by było. Dodam tylko, że chętnie bym poczytał czy ktoś miał podobne doświadczenia, są tu rózni ludzie studenci prawa, stomatologii i techniczni, może też doktoranci co kosztem swojego zdrowia i życia prywatnego, co i tak nie było nigdy zbyt bogate, walczą z wiatrakami?
W normalnym kraju dostałbyś kopa z pół-obrotu w jajca za studiowanie takiego łajna. A właściwie po co komuś doktorat w mcdonaldzie ?
Jako wielki uczony powinieneś nieco wiedzieć o pragmatyzmie społecznym, do tego dochodzi cała ta pseudofilozofia – socjologia. Absolwent tego profilu powinien być mistrzem w sztuce konwersacji, manipulacji i determinacji ludzkiego myślenia. Wszystkie te teksty o klik wrrr, kontrastowanie, heurystyka – przyznaj, że studia były łatwe, że miałeś przyjemnie. To teraz uważaj bo nadchodzą suche lata i zbierają się rekiny polujące na takie picze jak ty. Rekiny Piczojady.
A idź ty ściemniaczu, żaden zakład nie zaakceptowałby takiego tematu!
ot człowiek wybitnie wykształcony w pierdoleniu głupot nagle się obudził jaka szkoda…
Co ty chcesz od kraju? Tylko byś szarpał publiczną kasę. Jak faktycznie robisz coś sensownego i pożytecznego, to poszukaj kogoś kto wyłoży kasę na dalsze badania. Tak to się robi w USA. Jeśli nikogo chętnego nie znajdziesz, to znaczy, że twoja praca doktorska służy tylko tobie i twojemu profesorkowi i jestem zadowolony z tego, że publiczna kasa nie idzie na nikomu nie potrzebne pierdy.
A zatem koniec przyjemności, czas na pracę, jak powiedziała kurwa odstawiając flaszkę gorzały, kiedy kładła się do łóżka.
Trzeba bylo isc na polibude. Human=bezrobocie
Sory stary ale o jakim „znacznym dorobku naukowym” mówisz? Socjologia, politologia, adminitracja, historia, bla bla bla… Na chuj komu doktorzy z tych kierunków? Naruchało się ich nie wiadomo skąd i po co. Kiedyś było miej magistrów niż dzisiaj doktorów! Nie obraź się ale jak dla mnie to strata kasy na stypendia dla doktorów z tych kierunków, chyba że naprawdę ktoś jest mega wybitny. Wiem co mówię, sam to gówno studiowałem, i to jest wielki shit. Po studiach zrobiłem zaocznie technika informatyka i lepiej na tym wyszedłem i więcej się dowiedziałem.
Bo to Polska wlasnie. Pierdolony kraj, ktory nie szanuje nikogo, nawet ludzi wyksztalconych. Idz do polityki, do koryta.Tam bedziesz mial dobrze.
Alo komu i do czego jest to potrzebne: „poglądy na temat determinantów ludzkiego postępowania”? Sądzę, że gdyby w Twoją ekskluzywną uczelnię z jej „znacznym i bezcennym dorobekiem naukowym” i jej „wybitnie wykształconymi” naukowcami pierdolnął meteoryt, pozostawiając ogromne kakaowe oko, nikt by się tym nie przejął i nie miałoby to ŻADNEGO wpływu ma dzieje cywilizacji. Po prostu: Ty i Twoi wybitni naukowcy nic nie znaczycie i nikogo nie obchodzicie.
Kolejny adept polskiej szkoły ogłupiania, ktory nie wie co zrobić ze swoją wiedzą, który uczy się żeby osiągnąć cel, a zapomina o tym czym w istocie jest życie i jaką rolę pełni w nim wiedza. Widzę dla Ciebie dwie możliwości: albo skończysz na jakiejś posadce za grosze z aspiracjami na więcej, z frustracjami i wrażeniem niespełnienia się w pracy=życiu, albo będziesz szczęsliwym człowiekiem nie stawiającym znaku równości między pracą (pozycją, celami) a życiem. Rusz drugą półkulą mózgu panie doktor. 3-ci świat (Polska) wcale nie odbiera Ci możliwości bycia szczęśliwym, a jedynie bogatym.
„znaczny dorobek naukowy” ? Skończyłeś jeden z najprostszych i jednocześnie najbardziej chujowych kierunków w tym kraju i myślałeś że będziesz sobie żył za pieniądze podatników robiąc doktorat ? DO ROBOTY! Rozdawanie ulotek powinno być na twoim poziomie.
uwierz mi, polska i ludzkosc poradzi sobie doskonale bez twojej bezcennej wiedzy. Co innego gdybys ukonczyl prawdziwe studia, jak elektronika, informatykam czy chociazby nawet matematyka. A tak jestes zwyklym farmazoniarzem nie przynoszacymz adnej wartosci w gosspodarce a jedynie zerujacym na innych poprzez zwyrodnialy system podatkowy i stypendialny
Co się przejmujesz, po takich znakomitych studiach to możesz wykładać chemie w Biedronce.
To jedź zagranicę I tam wykorzystają swoją wiedzę, jeszcze ci podziekuja
Gówno Nas to obchodzi. Ogarnij się i weź za uczciwą i pożyteczną pracę, wykształciuchu.
A kogo interesują Twoje poglądy itd? Było się uczyć spawać, jak premier radził!
Studiujesz taki gówniany kierunek i jeszcze masz wonty ? To roboty, leniu i darmozjadzie. Tylko państwową kasę byś ciągnął, bo państwo płaci za nieprzydatne zajęcia
Było się uczyć!!!
studiujac socjologie wniosłeś chyba wielki wkład w bezrobocie
Współczuję. Ale nie poddawaj się, nie możesz zmarnować takiego godnego pozazdroszczenia osiągnięcia. Kombinuj i szukaj jakichś rozwiązań, nawet jeśli trzeba będzie szukać za granicą. Powodzenia!
Jak obroniłeś pracę doktorską i myślałeś o doktoryzowaniu się? o co chodzi…??? chyba nie za bardzo wiele masz wspólnego z uczelnią..
Jesteś chujasem.
@ 22 Autor chyba miał na myśli habilitowanie się a nie doktoryzowanie (że użyję jego języka). Trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że o ile doktorat można zrobić względnie łatwo, to już z habilitacją bywa pod górkę. Układy, układy, układy… Mój facet akurat tego doświadcza, więc znam problem dość dokładnie.
No, to teraz możesz napisać pracę pod tytułem: „poglądy na temat determinantów bezrobocia wśród doktorów socjologii”. A potem idź do Maca.
dwójka rozjebał 😀
Ad 10. Nie rozumiesz po co boś głąb.Choćby po to aby badać zachowanie takiej tępej rogacizny jak ty i na podstawie tych badań decydować co z taką rogacizną robić dalej.Naukowcy nic nie znaczycie i nikt was nie potrzebuje-ot BOLANDA. Było iść do seminarium. Byś miał „prace”, kase i kundli szacunek ciemnoty do swojego pasterza.
Troll jak chuj.
Wiedziałem, że cała ta zdechła banda będzie po tobie jechać, za kierunek studiów, bo oczywiście miałeś iść do łopaty! Kurwa ludzie, wy chyba macie coś nie pokolei w głowie. Chłopak ma pasje i chciał robić badania, i spotkał go niezły zawód, a wy tu pierdolicie jak zazdrosne pizdy, wytykając gościowi kierunek studiów… On nie napisał, że po socjologii nie ma pracy, tylko że zabrali mu środki na rozwój zawodowy ograniczeni umysłowo pajace. Tyle w temacie
do @29 : tak, napisał że zabrali mu fundusze na badania, a nie że nie ma pracy po kierunku. Tylko że nie wspomniał że to gówniany kierunek i nic nie warta badania, i tylko dlatego były na to pieniądze, bo socjalistyczne państwo wspiera takie bezwartościowe bzdury, marnotrawiąc nasze pieniądze
Bo robić doktorat to trzeba wiedzieć z czego. Ja zrobiłem z chemii. W 4 lata, na studiach doktoranckich. I wykorzystuję moją wiedzę w pracy, bo pracuję w farmacji. A farmacja ma przyszłość, ludzie będą się leczyć, czego przykładem jest autor tej chujni. 🙂
@30
Bezwartościowe bzdury… właśnie przez brak takich „bzdur” społeczeństwo jest w takiej kondycji w jakiej jest i to jest dopiero żałosne.