Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Witam wszystkich chujowiczów i nie czekając na nic od razu przechodzę do tematu. Internet. Mój zbawca, moje cudo, mój dostęp do wszystkiego, wszystkich i wszędzie. Ogólnie rzecz ujmując – bóg XXI wieku. No. Do tego dokładamy mojego ślicznego laptopa VAIO, Neostradę i teoretyczne 10 mega. I niby wszystko cacy, ślicznie. No i jest tak, zaiste, dopóty mój ping pozostaje w granicach 10-80. No. Bo jak się rozkręci to… Więc przykładowo – odpalam sobie fafaśną gierkę, World od Tanks, loguję się, wybieram czołg i sruuu – w bitwę. Pojawiam się na mapie, a tu… JEB – nakurwia mi ping jakieś liczby z kosmosu, pędzi niepowstrzymanie jebany w górę. I więcej, i więcej, i dalej, i dalej. Niedościgniony, niepokonany – kończy w granicach 5700… A wtedy co moi drodzy, jak wiadomo, jest? Po przekroczeniu magicznej bariery 5000 pingu jeeeest… PONG! Ping pong, ping pong. No. Pozdrawiam wszystkich, których również wkurwia wyskakujący na tysięczniki ping. ~ Dziewczę, które sobie w WoT nie pogra.

Ja już kurwa nie mogę. W pracy podręcznikowy mobbing, facet o którym myślę non stop zaręczył się… i to bynajmniej nie ze mną. Jest mi zimno a lodówka pusta… tylko się pochlastać, i za co? Za cooooo???

Wkurwia mnie ten palant jak nie wiem co. Chodzi ciągle i narzeka jak to nie ma kasy, jak to się firma chujowo kręci, już nawet posunął się do takiego poniżenia, że koledze z pracy powiedział, że nie ma na żarcie. Oczywiście to wszystko gówno prawda, bo przecież sam nakręcam klientów, ustalam ceny i tak dalej. Jestem w tym szambie już 5 lat i wiem co i jak. Narzeka prewencyjnie, żeby czasem ktoś po podwyżki nie podbił, co za kutas jebany. Oczywiście synkowi kupił mieszkanie, żona nic nie robi bo przecież stać ich i z dwójką dzieci siedzi sobie w domu. 2x do roku na wypoczynek muszą pojechać. A to morze a to góry a to wypad kilkudniowy, a to Mazury. Spa nie spa i tak dalej. Ja temu kurwa jebanemu Rumcajsowi nie żałuję, ale na chuj mi przychodzi i ględzi? O wszystkim kurwa, ostatnio nawet przylazł do firmy i zaczął nam (jest nas w firmie oprócz niego 4 osoby) narzekać, że musi kupić nową zmywarkę i jest przejebane i musimy przykręcić śrubę. Jeszcze gada kutas że on nam zazdrości, bo wychodzimy o 17 i mamy wszystko w dupie a on taki zapracowany jest i biedny, że jak on by chciał tak jak my. Tylko kurwa że on wpada na godzinkę, dwie do firmy i leci do domu, ale niby że wiecie, w tym domu to cały czas pracuje. Wredny zgred daje 2 koła na rękę, na umowie oczywiście najniższa, to mi starcza na rachunki. Jakby nie żona to by nie było co żreć. Ale jakbym mu zaczął narzekać to by nie chciał nawet słuchać, bo raz zacząłem specjalnie to zaczął o sobie napierdalać znowu jaki biedny jest. Już tego nie wytrzymuję, chyba muszę się zwolnić bo jak nie to mu w końcu pierdolnę temu piździelcowi bananowemu tak że się mu zęby dupa wylecą. Zwolnię się i wypierdalam chyba do Reichu robić na szwabów, nawet jak się trafi szwab kutas to przynajmniej zarobić da.

Koleżanka jedzie za granice z chłopakiem na 2 tyg., o czym ja marzę, ale nie mam nawet na bilet. No i nie mam faceta, ale mam do kogo tam pojechać. To chujnia pierwsza. Dwa – koleś dostaje pracę tam gdzie ja miałam dostać. No ale nie mam takich znajomości i zastąpią mnie jakimś flegmatykiem, bez studiów. Chujnia, najgorsze, że nie mam na to wpływu. Nie mam pracy = nie ma kasy na podróż (tak, szukam pracy. Ile wysłałam CV jeszcze nikt nawet nie zadzwonił). A dodam, że podróż pozwoliłaby mi na utrzymanie pewnej fajnej relacji, a tak to wiadomo nikt nie czeka wiecznie. To tylko z grubsza, nie chcę wdawać się w szczegóły obu tych chujni.

Witam! Już od bardzo dawna przesiaduje na stronie jaką jest chujnia.pl czytając wasze wypowiedzi, ale dopiero dzisiaj i Ja postanowiłem wylać swoje smutki. Zapewne was nie zaskoczę jeśli napisze, że moja chujnia polega na tym iż pawie rok temu skończyłem szkołę i od tamtej pory nie mogę znaleźć stałego zatrudnienia. Od tego czasu zaczęły się problemy. Skończyła Mi się kasa, nawet nie mam za co się najebać. Ale nie to jest najgorsze. Przez monotonie dnia codziennego chyba popadam w depresję, nie mam na nic ochoty. Kładę się spać o 4-5 budzę o 14, włączam kompa i znowu jest 5. Kiedyś to wszystko wyglądało zupełnie inaczej. Kumple? Ech, sami krętacze. Myślałem, że z tego wszystkiego jest w stanie wyciągnąć mnie jakaś dziewczyna, zakocham się i będzie pięknie. Zabrzmi to nieskromnie ale na zainteresowanie płci przeciwnej nigdy nie narzekałem. Co z tego? Skoro gdy ma dojść do pierwszego spotkania Ja wymiękam, po prostu jestem jebanym tchórzem. W dodatku starzy płacą 80 zł abonamentu za telewizję cyfrową, a Ja nie mogłem znaleźć kanału na którym byłoby transmitowane el clasico. Uff, trochę Mi lepiej. Zrobiło się późno, pozdrawiam wszystkich chujowiczów i chujowiczki którzy jakimś cudem przeczytali te wypociny, dobranoc. 🙂

Witam was chujniowicze. Otóż właśnie oglądałem telewizję i widzę reklamę pewnych kropli na katar z tekstem „nieleczony katar trwa 7 dni, a leczony tydzień”. Zaraz, czy oni myślą że jesteśmy młotkami, które mają poziom inteligencji zardzewiałego zderzaka? Oni myślą, że tak nas popierdoliło, iż w euforii i podnieceniu wywołanym przez krople na katar nie odróżnimy tygodnia od 7 dni? Albo jestem stuknięty, albo nie zrozumiałem ich „żartu”. Tyle.

Przeraża mnie to. Co? Wszystko. Brak wpływu na wiele rzeczy, które się rozgrywają. Wojny, głód, śmierć, itd… Brak dobrej roboty i pieniędzy, bez większych perspektyw na zmianę. Ciągłe niezdecydowanie co chcę w życiu robić. Zaangażowałem się w stały związek, jestem już w nim prawie 3 lata. Dziewczę bardzo w porządku. Nie wyobrażam sobie jednak, jakby miało wyglądać nasze przyszłe życie… bez własnego mieszkania/domu, klepanie biedy. Nie widzę w ogóle opcji, że będzie lepiej. Czasem zastanawiam się, czy dobrze zrobiłem, wiążąc się bardziej na stałe, bo nie powiem – brak mi starych czasów – kobiet, wina, muzyki, psychodeli i poezji. Zerwałem z dawnym towarzystwem, bo nie powiem – miało nasrane we łbie, a mieć kobietę i utrzymywać z tymi ludźmi dalsze kontakty – to raczej nie wchodziło w grę. I tak zastanawiam się, czy dobrze zrobiłem, bo szczerze, za wielu znajomych teraz nie mam, a z narastającej bezradności mam chęć wrócić do dawnych szaleństw. Do tego zmarł ojciec mojej dobrej kumpeli, ale co ja mogę jej powiedzieć, przekazać? Nic. Po prostu bezradność. Bezradność i brak chęci do życia, mimo dwudziestu paru lat. Na temat naszego kraju się nie chcę nawet wypowiadać, jestem zmęczony tym co się dzieje… jest po prostu bardzo źle. Boje się, że przesram życie… Co robić? Rzucić wszystko i uciec, szukając szczęścia na obczyźnie? Zacząć chlać jeszcze więcej niż teraz i mieć wyjebane? Pierdolnąć się w łeb i zacząć aktywnie działać? Czy może trwać dalej w tym miernym polskim bycie, z długami, nerwami, zazdrością, kłamstwem, robieniem się w chuja nawzajem i nie robić nic by było lepiej?

Ja pierdolę, mam 26 lat po prostu tego nie ogarniam. Idę sobie kulturalnie do sklepu obok po żarcie i siedzą na murku tacy trzej dziesięcio-jedenastolatkowie w kapturach, ze swoimi wypasionymi w chuj telefonikami (obowiązkowy dotykowy, Bóg wie ile megapikseli) i słuchają namiętnie tego „hip-hopu”. I nie mówię tu o hip-hopie normalnym tylko słuchają pseudo-hiphopowców, których główną domeną jest słowo „kurwa” w piosence. a ich głównym sukcesem jest puszczenie tego gówna na portalu i osiągnięcie 2000 wyświetleń w rok. I zapewne do tego nic nie rozumieją z tej piosenki. Przecież muszą być fajni, bo zobaczyli 17-latka z taką muzyką grającą w telefonie i dresami o rozmiarze dla słonia. Chujnia. I siedzą tak, i słuchają, i tylko robią to dla szpanu. Albo przed szkołami siedzą i to samo. W piosence będzie „kurwa” i już fajne. Po prostu chujnia i śrut.

Jestem chory na chorobę układu nerwowego, w większości dyskwalifikującą u pracodawców. Mieszkam w drewnianym domu, przez co nigdy nie zapraszałem do siebie kolegów, co poskutkowało tym, że teraz nawet nie mam do kogo pójść – nie mam komu się wygadać, a jak już to zrobię, to za plecami słyszę naśmiewanie się ze mnie. Moich starych nie stać na utrzymanie mnie więc zapierdalam na budowie – jest ciężko, już nie chodzi tutaj o aspekt fizyczny, bardziej o psychologiczny. Ludzie patrzą na Ciebie z pogardą. Tak, zarabiam na siebie – studiuję, kupiłem sobie auto, utrzymuję je. Kupuję sobie ciuchy… ale brakuje mi wsparcia, jakiegoś bodźca. Marzę o tym, żeby kupić sobie motocykl i pojechać w chuj na miesiąc. Oderwać się od tej pierdolonej rzeczywistości.

Mój dziadek mawiał – dla kraju trzeba być patriotą we wszystkich aspektach, a ojczyzna to najwyższe dobro Polaka. Umarł mając zajechane zdrowie i nędzną emeryturę, a walczył w obu wojnach za ojczyznę.
Mój ojciec mówi – walczyłem za demokrację – solidarność, strajki i protesty. To był czas, który miał wyzwolić kraj spod sowieckiej dyktatury i pozwolić przyszłym pokoleniom lepiej żyć. Dziś siedzi na emeryturze i mówi, że mu wstyd za solidarność z tamtych lat i za rzeczy, które ta solidarność dziś robi.
Ja tymczasem jak takie farmazony dziadka sobie przypominam i teksty ojca słucham to:
– na odzew za ojczyznę – wypnę dupę,
– za wolność przyszłych pokoleń wywalę drugi instrument.
Kładę lagę na ten kraj pomału i wstyd mi, że przyszłym pokoleniom już dziś fundujemy kolejny przewrót, protesty i być może nędzę z lat 20-tych. Chujnia totalna. Córka mi dorasta. Jak się wyuczy i wykształci, i zacznie szukać swojej pierwszej pracy, to ja nie chcę słuchać jak zaklnie pod nosem na pradziadka, dziadka i mnie. Chujnia i śrut.