Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Cześć!
Słuchajcie, krótko, zwięźle i na temat. Kilka lat wstecz laska przyprawiła mi rogi (głupio wyglądam w czapce…). Sprawa wygląda tak, że od tego momentu przestały podobać mi się wolne dziewczyny… Powiedzmy, że jest sobie laska, ot taka sobie, nic ciekawego. Niech ta laska znajdzie faceta i już jest zajebista. Ciągnie mnie do niej, podrywam ją i najgorsze jest to, że dość często się udaje. Co wtedy? Miesiąc, góra dwa i wszystko mija… Mogę spotkać dziewczynę idealną, ale jeżeli będzie wolna to się nią nie zainteresuję…
To nie jest normalne, ale nic na to nie poradzę. Nie wiem, czy to jakaś choroba czy ki chuj!?

Jestem wielką szczęściarą. Mam pracę z super perspektywami, zajebiste studia, narzeczonego, który kocha mnie bardziej niż cokolwiek, własne mieszkanie (malutkie, malutkie, ale własne i śliczne), przyjaciół i rodzinę. I tak mogę sobie wkręcać do zesrania, ale jedna myśl mi nie daje spokoju. Jestem tłusta.
Zawsze byłam super szprycha, niezła dżaga pierwszy sort, cytując klasyka. Liczyłam kalorie, uprawiałam sport, no, dbałam o siebie. Na prośbę teraźniejszego narzeczonego zaczęłam jednak brać pigułki i spasłam się 10 kilo. Potem doszła praca, fajna, super, ale stresująca w chuj. I tak oto wracam wieczorami do domu i sobie jem, jak normalny człowiek – kolejne 5 kilo do przodu.
Jestem zjebana wiecznie, mam ambitniejsze plany niż bycie dżagą czy szprychą: chcę być bogata, wykształcona, kreatywna, chcę dać coś od siebie ludzkości, kształtować nowe pokolenia. Ale jestem tłusta. Pół roku się odchudzałam i ćwiczyłam intensywnie, trochę zeszło, ale marnie, i ile mnie to energii kosztuje. Smutki topię w kieliszku, dość często, przez co siada mi powoli każdy organ, a moja wątroba ma ksywę pumeks. Nie chcę mi się uprawiać seksu, bo nie podoba mi się moje ciało, a brakuje mi dobrego rżnięcia. To sadło zatruwa mi umysł. A tyle mam w życiu do zrobienia, tylko, że jestem tłusta! Śrutens, kochani.

Witam wszystkich chujowiczów. Od dłuższego czasu trapi mnie jedna sprawa. Mieszkam w spokojnym miasteczku, ok. 40 tys. mieszkańców. Jest tu dużo zieleni, łąk i parków, ale przejdę może od razu do sedna mojej chujni. Mianowicie, wielu z mieszkańców naszego pięknego miasta posiada psy. Jak już wspomniałem – jest tu pełno zieleni, gdzie każdy pies mógłby załatwić swoje potrzeby + do tego dochodzą specjalne kubły na psią kupę. Mimo tego wśród nas są osoby, które pozwalają załatwić się swoim zwierzakom dokładnie na środku chodnika, podkreślam: dokładnie! Kurwa, ja się pytam: czemu nie zajdą z nimi na taką łąkę, jak mają 50m do niej. Bez kitu – gdzie byś nie był, to niedaleko (max 5 min drogi ?) znajdzie się miejsce, gdzie nasz ulubieniec mógłby się wysrać. Ale kurwa nie, muszą pozwalać, żeby robiły kupy na chodniku i to nie gdzieś z boku, tylko na środku. Najgorsze, że tak się dzieje nie tylko na jednej ulicy, a w całym mieście. Po chuj kupują psy, jak im się dupy nie chce z nimi ruszać, żeby na zielone tereny zajść? Teraz idąc po mieście trzeba się patrzeć pod nogi, bo wszędzie są psie stolce. W ciągu 1,5 miesiąca dwa razy wdepnąłem w gówno, co sfrustrowało mnie niemiłosiernie. Serio to wkurwia. Rozumiem, gdyby nie było tu miejsc, ale ich jest tu pełno. W dodatku kupy są na środku chodników, a nie gdzieś z boku. Strasznie mnie to irytuje. Ogólnie chujnia na maxa, bo mogłoby być czysto i pachnąco, a tak to jebie i co pewną odległość można natknąć się na psią kupę.

Nie będę zbyt oryginalna… Chujnią dla mnie jest to, że muszę iść jutro (a właściwie dzisiaj) do pracy, której nienawidzę. Okres tygodniowej sielanki minął jak z bicza trzasnął, a teraz został tylko płacz i zgrzytanie zębów. Kolejny Bellergot już nie przynosi efektów. Płakać mi się chcę na myśl, że jutro zobaczę te chujowe twarze wszystkich pracowników, a w szczególności szefa, który od rana zacznie intensywnie myśleć jak wpierdolić mi jakąś szpilę, bylebym tylko nie wyszła z pracy z uśmiechem na twarzy! Kolejną chujnią jest fakt, że szef chce jutro przedłużać ze mną umowę… Nie chcę tego robić, ale na dzień dzisiejszy nie mam innego wyjścia (coś trzeba jeść). Ratunku. To byłoby na tyle. Dobranoc. PS Trochę mi lżej.

Witam wszystkich. Mój problem polega na tym, że nie potrafię, kurwa, traktować kobiet przedmiotowo. Szukałem dziewczyny na seks bez zobowiązań: spotkać się, hotel, bara bara i papa – nigdy się nie zobaczymy. Tak sobie tylko myślałem, bo jestem jaki jestem, postanowiłem poznać ją trochę, miło spędzić czas. Poszliśmy do kina na film, potem na piwko. Skończyło się na namiętnym pocałunku na do widzenia. Pomyślałem sobie: spoko, było warto, laska jest naprawdę w porządku, szkoda by ją na pierwszym spotkaniu przelecieć i potraktować jak pierwszą lepszą. Widziałem się z nią jeszcze raz, scenariusz podobny, tylko byliśmy w klubie. Minęło parę dni, dowiaduję się, że jakiś gość zabrał ją do baru, postawił parę piwek i przerżnął w pokoju, aż tynk ze ściany leciał. No, kurwa mać! Sama mi to napisała, że nie chciała ale tak wyszło. Ja pierdolę. Taka z tego nauka, żeby nie bawić się w słodkie gierki z laskami. Kup bracie pół litra, idź do hotelu i poużywaj sobie tyle, ile możesz, i nie myśl czasem za dużo, bo od myślenia głowa boli. Pozdro.

Jestem pierdolonym fetyszystą damskich stóp. Problem wytaczam już na sam początek, żeby odbiorcy nie pomyśleli, że mają do czynienia z kolejnym studencikiem, który żali się jak to ma przejebane, dziewczyna nie kocha, a stary cwelił w dupę za młodu. No więc, od początku… Mam niecałe 20 lat, studiuję wieczorowo, a przy okazji załapałem fantastyczną (czyt. bardzo dobrze płatną) pracę, ponadto posiadam już własne 4 ściany (3 pokoje + kuchnia, łazienka) ? pięknie to wygląda, ale do wszystkiego doszedłem sam, kiedy to jeszcze nie mając osiemnastu lat grywałem u bukmachera, a teraz mam założone konto u siedmiu bukmacherów internetowych i, krótko mówiąc ? idzie świetnie. Mam bardzo szeroką wiedzę sportową, od lat jak najęty oglądałem hokej po nocach (Ameryka, Kanada, inne strefy czasowe) i ze zdziwieniem stwierdzam, że marne 4 godziny snu, śledzenie statystyk, wyników, przynosi teraz wymierne efekty, chociaż nigdy w życiu nie przypuszczałbym, że tak się stanie. W chwili obecnej tylko i aż praca, relaks, praca, relaks, dziewczyny, praca, relaks ? wróć ? dziewczyny. Teraz przejdziemy do meritum. Jeszcze tylko słówko o sobie ? w żadnych konkursach na mistera nie startowałem, ale twarz mam, mówiąc slangiem, ?wyjściową?, wiem, że mam powodzenie u płci przeciwnej, ubieram się dość dobrze, nie świecę różowymi t-shirtami, ale mam swój styl, trzymam się go i póki będzie on odpowiedni do wieku ? nie zmienię go. Pod czerepem coś tam mam, jakąś drobinę inteligencji również, do tego dryg do interesów i silny charakter. Mogę więc się nazwać porządnym facetem, który nie jest ślepo zapatrzony w siebie, tylko ciężko zapieprza na swoje utrzymanie i.. chciałoby się napisać – drugiej połówki, której jednak brak. Problem widnieje na samej na początku mojej historii ? jakie to jest, kurwa, dziwne. Wierzcie lub nie, ale żadna część ciała u dziewczyny nie jara mnie tak, jak stopy. To jest wręcz nieprawdopodobne, chore, ale nie potrafię być z dziewczyną, która nie ma zadbanych dolnych partii nóg. Regularnie spotykałem się z jedną, a że ludzie się kochają, również fizycznie, nie sposób kochać się w ubraniu, nie odsłaniając tym samym stóp ? a kiedy już do tego doszło, to niemal zemdlałem. Dziewczyna śliczna z buzi, inteligentna, zabawna, zgrabna, a giry ma jak czarownica. Może i wielu z Was zaskoczę, ale zerwałem z nią tylko z tego względu! Oczywiście nie podając prawdziwej przyczyny. Sytuacja działa też w drugą stronę ? widzę na plaży (tak, mieszkam ?nad morzem?) piękną dziewczynę, której stópki działają na mnie jak balsam ? mogę leżeć i patrzeć (dyskretnie rzecz jasna), no dla mnie nie ma lepszego widoku. Jednak po zaznajomieniu dziewczyna okazuje się pustakiem, z którym nie ma o czym porozmawiać. Pomóżcie, bo to nie jest normalne ? nie mogę żyć z dziewczyną, której stopy nie wyglądają wspaniale (w skali od 1-10 muszą mieć 11). Idą za tym rzecz jasna erotyczne fantazje, footjob?y i te sprawy (parę razy doświadczyłem ? wrażenia nie zapomnę do końca życia). Masz ci kurwa los. Chociaż widziałem na tym portalu historię faceta wąchającego buty ? czyli mogłem upaść niżej? Ja jednak podtrzymuję ? to nie moja wina, że te feralne stopy tak na mnie działają. Wyzwaniem będzie znalezienie dziewczyny mającej urodę i rozum + stópki wykraczające ponad dziesięciopunktową skalę.

Drodzy chujowicze muszę napisać i zasięgnąć Waszej opinii bo zaraz mnie po prostu rozpierdoli.
Otóż moja chujnia polega na tym, że znam pewną dziewczynę już prawie 7 lat. Z J. poznaliśmy się w szkole. Chodziliśmy razem do klasy. Po pierwszym roku zacząłem coś do niej czuć, ale że byłem gówniarzem oczywiście bałem się jej wyznać prawdę. I tak to kolejne dwa lata, aż do zakończenia szkoły wzdychałem do niej z szkolnej ławki. Chwilami nawet wydawało mi się, że ona też coś do mnie czuje. Mieliśmy świetny kontakt. Niestety szkoła się skończyła i każdy poszedł w swoją stroną, a my równie z końcem szkoły zakończyliśmy naszą znajomość kłótnią o jakieś chujstwo. Jako, że mieszkamy w tej samej miejscowości często się widzieliśmy na ulicy czy gdzieś, ale przez ponad rok nie odzywaliśmy się do siebie ani słowem. Jednak po jakimś roku pogodziliśmy się, lecz został pomiędzy nami dystans tylko na „cześć”. Z biegiem czasu to „coś” uciekło. Miałem inne większe i mniejsze miłostki. Życie biegło rok, dwa lata i tak dalej, aż pół roku temu zobaczyłem ją na imprezie. Trochę zalaną, ale za to dobrze się bawiąca. Jako, że byłem kierowcą obrałem sobie punkt obserwacji parkietu, no i co kurwa? Nie mogłem od niej oderwać oczu. I tak to od tego czasu gdy ją spotykam dzieje się ze mną coś niewytłumaczalnie jebniętego. Jako, że jestem tchórzem i debilem nie napiszę do niej, bo boję się odrzucenia, ale z drugiej strony czuję, że też nie jestem jej obojętny. Nie wiem jak mam nazwać to co czuje. Nie mam pojęcia czy to miłość, bo samo epicentrum moich motyli jest gdy ją widzę. Zawsze jeszcze parę dni po naszym przypadku myślę o niej i o tym jakby to było gdybym nie był takim kretynem. Ostatnio zrobiłem krok na przód i jesteśmy na poziomie „cześć, co u ciebie?”.
Jednak najgorsze jest to, że nie wydaje mi się żebym był w niej zakochany. No kurwa! Sam nie mogę się ze sobą ogarnąć!
śrut i chuj.
Paweł

Witam chujowiczów. Chciałbym poruszyć temat, który od dawna mnie zastanawia i, bez ogródek przyznam, wkurwia. Mianowicie ciągle zadaję sobie pytanie, co jest z rockiem w Polsce? Ten typ muzyki po prostu u nas nie istnieje! Jeżeli coś leci już w radio, w telewizji – gdziekolwiek – jest to pop i popopodobne 'dzieła’, roi się też od hip-hopu, ale co jest do kurwy nędzy z rockiem? W Polsce nie ma znanego, konkretnego rockowego zespołu! Okej, są co prawda kapele grające gdzieś tam w garażu, ale na szerokiej scenie nic takiego nie ma. Nie liczę pseudo-rockowych zespołów, których trochę jest – bo jest w nich perkusja/gitara/bass, ale z prawdziwym, czystym rockiem, punk-hard-rock’n’rollem mają niewiele wspólnego, albo właściwie nic. To tak jakby Blue Cafe nazwać rockowym zespołem. Albo Myslovitz. Albo Kombi. Albo Enej. Wielu się może obrazić, ale we właśnie tym drugim zespole nie ma pierdolnięcia rockowego, większość to jakieś balladki i sranie w banie. Ostatnim właściwie porządnym rockowym, blues rockowym zespołem był Dżem. To był konkretny kawał muzyki, a nie jakieś pseudo wypociny. I tutaj jeszcze raz się pytam – dlaczego w naszym piękny kraju nie istnieje rock? Są na pewno zespoły mało znane, które nie mają żadnych szans zaistnieć. Ciągle te same mordy na tych wszystkich festiwalach od lat. Rzygać się chce. A jak już ktoś się przebije to śpiewa jakiś pop, albo wygląda jak idiota i tak dalej. Dlaczego nie pojawi się jakiś zespół grający jak Green Day ze starych lat, Blink, Black Sabbath, obojętnie, ale żeby dział się pozytywny rozpierdol na scenie i żeby to był normalny rock, chuj tam czy punk czy alternatywa. Żeby byli znani na całą Polskę, żeby ludzie znali ich piosenki. Dlaczego tutaj jest tylko ten pierdolony pop i dupiasty hip-hop? Nie potrafię tego zdzierżyć. Śrut.

Zacznę od tego, że nie jestem już nastolatkiem i mam stała partnerkę od kilku lat. Na początku nie uprawialiśmy seksu, ponieważ panicznie bała się ciąży, rozumiałem to i wiedziałem że z czasem przejdzie. Za każdym razem uważaliśmy, nawet po pijaku, aż tu któregoś razu petting bez zabezpieczenia i musiałem się od niej odsunąć, żeby nie wystrzelić w niebezpieczne miejsce. Kilka dni później mocno bolał ją brzuch, czuła się średnio, panika z jej strony, ale wiedziałem, że na takie objawy w razie wpadki jest mocno za wcześnie. W końcu dostała okres, chociaż mówiła, że nie był zbyt obfity. Dzisiaj od tamtego okresu mijają dwa miesiące, to chyba nie jest normalny czas bez krwawienia. Przez te dwa miesiące było sporo stresów, przesilenie, wyjazd na święta, symptomy sprzyjające spóźnianiu się miesiączkowania, ale ja nadal mam w głowie chore myśli. Wcześniej też zdarzały się przypadki ponad 60 dni 'suchoty’. Moja luba jest mocno stresogenna, ale będę musiał zaproponować jej test ciążowy przed sesją, która wyprowadza ją z równowagi, ale prędzej sam oszaleję. Emocje odbierają mi rozum jak u gimnazjalisty 🙂

Jajebie, dlaczego w tej Polandii same dzikusy? Gdzie nie pójdę, jest to samo. Czy to urząd, czy szpital, czy sklep, czy przychodnia NFZ. Obrażone miny, nieuprzejme zachowanie, arogancja. Wszystko smutne, wkurwione, buńczuczne tak jakby żyli za karę.