Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kto potrzebował, ten wie, do czego piję. 50zł za kartę papieru, 3 pieczątki i podpis? Co to za opresyjne państwo ta Polska?

Pojawił się w marcu 2010. Miał na imię Szymon. Wszystkich wkurwiał, że w końcu mój kumpel wymyślił mu wyzwisko siuśmen. To co się dzisiaj stało, że się wkurwiłem. On mnie wyzywał na Historii, że go ja wyzwałem. Pani kazała mi powiedzieć co powiedziałem. Ja bałem się przyznać, że go wyzwałem więc mówiłem, że powiedziałem Troja. W końcu się przyznałem i pani wystawiła mi ocenę naganną. Jutro zajebię tego skurwysyna i będę poprawiać ocenę z zachowania.

Znamy się od lat, przyjaźnimy nieco krócej. Widzimy się średnio 2-3 razy w tygodniu, wspólne wyjazdy, wyjścia do kina czy knajpy albo po prostu zwykłe piwo/wino/obiad w domu to jest standard. Od dawna wiedziałam, że to facet spełniający wszystkie moje kryteria (a jest ich niemało); kocham go nad życie, on mnie też… ale zawsze czegoś brakowało. Aż do ostatniego weekendu. Stało się – zaiskrzyło. Czy on też to poczuł? Nie mam bladego pojęcia! Od tygodnia chodzę struta. Odwołałam randkę, którą planowałam od miesiąca (cała ta randka to też jedna wielka chujnia, ale to już zupełnie inna historia). Z jednej strony mogłabym z nim szczerze porozmawiać, ale ja nie jestem najlepsza w tego typu przedsięwzięciach; poza tym jeśli on niczego nie poczuł przez pewien czas byłby między nami niezręcznie (pewnie by to minęło – już mieliśmy dłuższe lub krótsze „ciche dni” z mniej lub bardziej istotnych powodów i za każdym razem udawało nam się „zejść”). Z różnych przyczyn wyjazd we dwoje raczej nie wchodzi w grę w najbliższym czasie. Jeśli chodzi o większą ekipę to coś się kroi, ale chlanie wódy to raczej nie jest czynność, która jest pomocna w tworzeniu stałego związku. W końcu mogłabym udawać, że wszystko jest po staremu, co byłoby najlepszą opcją gdyby nie fakt, że od momentu, kiedy uświadomiłam sobie, że chcę z nim być straciłam połowę swojego uroku (zwłaszcza w jego towarzystwie). Ostatnio kiedy się spotkaliśmy opowiedziałam parę żenujących żarcików, parę nieinteresujących historii i w ogóle nie mogłam się odnaleźć. Więcej możliwości nie przychodzi mi do głowy. Ostatecznie mogłabym na jakiś czas po prostu zniknąć z jego życia, ale bardzo nie chcę tego robić, poza tym nie sądzę, żeby to było możliwe, bo przecież nie przestanę nagle odbierać telefonów.

Pierwszy raz piszę na chujni, bo nigdy nie czułem takiej potrzeby. Nie uważam, żeby moje wypociny typu „ojej jak mi źle, czemu nie zarabiam 10 tys. na miesiąc, czemu ludzie słuchają za głośno muzyki, czemu nie mam normalnych znajomych, czemu jest zimno” były czymś co jest chujnią, uważam to raczej za idiotyzm i pieprzony syndrom polaka-narzekacza.
A jaka chujnia? Rośnie mi ząb mądrości. Koniec kropka… (a nawet trzy)

Chciałabym tak bez opamiętania iść za głosem serca. Wtedy bylibyśmy dalej razem, chodzilibyśmy do kina, wyjechalibyśmy na wesele i do Szkocji, zamieszkalibyśmy razem. Tyle planów wspólnych a teraz musimy żyć osobno. A lekko nie jest, bo rozstaliśmy się, ale uczucie wciąż trwa. Rozstajemy się, bo nie umiemy iść na kompromis, bo oboje mamy swoje charakterki i żadne nie ustąpi. I jeszcze to pojebane zmienianie statusu na fejsbuku, dziecinada a jednak boli. Nie chce mi się nikogo widzieć, myślę o tobie, nie kasuje naszych wspólnych zdjęć, nie ściągam z szyi drugiej połowy serca nawet jeśli domyślam się, że ty już swoją dawno zdjąłeś. Rozstajemy się w miłości, pokojowo. Ale boimy się spotkać bo oboje wiemy, że każde spotkanie zbliży nas znowu do siebie. I wiesz, nie martwi mnie to. Ale martwi mnie moja i twoja upartość, bo wiem, że jeśli znowu ja nie wyciągnę ręki, to i ty tego nie zrobisz. A uwierz mi, jedno twoje słowo by wystarczyło…

Moja chujnia polega na tym, że mam już prawie 23 lata a dalej nie mogę sobie nikogo znaleźć i z dnia na dzień odnoszę wrażenie, że mam coraz mniej czasu żeby zacząć normalne życie uczuciowe a moja samotność coraz bardziej mnie dobija. Nie wiem co jest do chuja nie tak ze mną bo skończyłem studia, mam pracę i mieszkam sam utrzymując się za swoje. Uprawiam sport, nie jestem aspołeczny, spotykam się z ludźmi jak najczęściej i potrafię normalnie rozmawiać z dziewczynami. Wszyscy dookoła mają kogoś. Widzę, że koleś ma mniej pewności siebie ode mnie albo gorzej wygląda albo coś innego ale KAŻDY KURWA KOGOŚ MA, a ja nie. Dlaczego jedynie interesują się mną dziewczyny, którymi ja nie jestem zainteresowany. Przecież nie będę z kimś kto mnie kompletnie nie pociąga. Zawsze myślałem, że jak ktoś sobie nieźle w życiu radzi to znaczy, że i dziewczyny się nim interesują bo to dobra partia. Każda jedna oferma życiowa kogoś ma, a ja nie. Co jest do chuja ze mną nie tak, ja się pytam. Jak spotkam kiedyś Boga to mu osobiście dupsko skopię za to jego jebane poczucie humoru. Śrut

Moja nieogarnięta żadnymi normami chujnia nie powinna nikogo dziwić 😛 Zakochałam się i to jest całkiem normalne. Nigdy nie narzekałam na powodzenie, chociaż gust zawsze miałam dziwny teraz przeszłam samą siebie. Zakochałam się w chłopaku z gitarą, własnym światem i zupełnie niezrozumiałymi poglądami, popierdzielającym w trampkach, jarającym dzień w dzień. Nie jestem na tyle ograniczona żebym nie potrafić wyobrazić sobie punka z dresiarą ale nie wiem czy potrafiłabym pogodzić te dwa tak różne środowiska. Każdy szanujący się obywatel pewnie teraz zastanawia się co ona pierdoli! Przecież się dziewczyno zakochałaś, gówno Cię powinno obchodzić jaki koleś ma styl, ważne żebyście byli szczęśliwi:P no właśnie, on może i będzie szczęśliwy ale nie ja 😛 bo ja się w nim zakochałam bez wzajemności. Nie wiem po prostu nie wiem jak mam to ogarnąć. Niby się znamy, niby się lubimy ale we łbie mam same przeciw, żadnych za ;/ po prostu myślę że to jest z góry spisane na straty. I chujnia kurwa!! Nie oceniajcie mnie i nie piszcie że chuj wiem o miłości skoro tak piszę.

Witam, chujnia ma pochodzi ze sfery uczuciowej. Zauroczyłam się w chłopaku, o którym za wiele nie wiem, widzieliśmy się zaledwie 2 razy. Spotkaliśmy się parę dni temu na piwie wieczorem, i czekam, czekam, aż zadzwoni, napisze, na cholernym fb widzę, że jest dostępny, ale nie zagada :/ Czuję się jak jakaś głupia nastolatka, w głowie syf, mętlik, zero skupienia na nauce. A on milczy :/

Mieszkam na wsi i do najbliższego miasta mam 15 km, to jest ok. 15 min. jazdy samochodem, ale nie posiadam ani auta, a już tym bardziej prawka do tego auta, dlatego też korzystam z jebanej komunikacji publicznej, która jak wiadomo – na wsi jeździ sobie jak chce, a już tym bardziej jebane PKSy. Choć swoją drogą firmy prywatne też sobie lecą w chuj, bo stoję se kiedyś na deszczu, z dupnym, czerwonym parasolem a tu chuj nie zatrzymał się a to była niedziela i to był jeden z ostatnich autobusów w tym dniu. A ten dupny czerwony parasol z pewnością był widoczny z odległości 500 km, zakochany jakiś czy ki chuj? I teraz znów se stoję i kurwa patrzę a tu zmienili rozkład PKSów i ten co jeździł w niedzielę, jeździ teraz tylko w dni robocze. Noż ja pierdolę!! Jeszcze wiucha jak wtenczas, nosz ja pierdolę, co ma człowiek zrobić?

Jak ja mam się uczyć w tym domu, jak co chwilę każdy coś ode mnie chce?! Usiądę na chwilę zacznę się uczyć i już wołanie… zrób to, zrób tamto. Ochujeć idzie! „Wytłumacz bratu chemię”. Tak, brata nauka ważniejsza od mojej matury… No co za dom! Chuj, że mam własny pokój jak nie mam w nim przestrzeni w ogóle…