Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Byłem w Egipcie, wszystko zajebiście, żarcie nie zaszkodziło, kranówka nie zaszkodziła, lokalny alk też nie. Ledwo wróciłem do kraju i jak tu nie przypili. Ból brzucha w środku nocy aż skręca no i sraczka wpędzająca w strach o stan sufitu. Niech ch strzeli te arabskie pamiątki.

Kilka miesięcy temu pisałam o mojej chujni, jaką jest zakochanie się w 40-latku ze wzajemnością, każdy mi doradzał, że mam zostawić tego starego zgreda, bo on chce mnie tylko wydymać, A tu co niektórych zaskoczę, spotykamy się często, jesteśmy sam na sam, a On nawet nie wspomni o sexie, rozmawialiśmy na ten temat i powiedział, że bez mojego pozwolenia niczego nie zrobi i mam się tego nie bać. Dziś odbyłam z nim pewną poważną rozmowę, On chce zostawić swoją rodzinę dla mnie i uciec gdzieś, gdzie nigdy nikt nas nie znajdzie, ja mam chłopaka, boję się wszystkiego. Nie chcę tego o czym On mi mówi, kocham swego faceta, a od tego chciałabym się uwolnić, ale cholera nie mogę. Drodzy chujowicze, proszę pomóżcie mi… 🙁

Sofokles powiedział, że nigdy się nie urodzić to największy skarb ze wszystkich. I jeszcze nie raz, nie dwa i nie trzy przekonamy się, Panie i Panowie, że miał sporo racji.

Ale się przed chwilą wkurwiłem!! Dziewczyna o której względy zabiegam, a może raczej zabiegałem jeszcze kilka dni temu, bo teraz daję na wstrzymanie, niby obecnie nikogo nie szuka i nie chce nikogo. A jak się spotka z kolegą to nawet mówi mu, że mają to być relacje czysto koleżeńskie. No i fajnie bo za ten czas mogę się z nią lepiej poznać… ale dziś się dowiaduję, że ma się spotkać z jakimś totalnym pojebem bez wyglądu i nie umiejącego gadać z sensem. Więc po kiego?? Chyba to zostawię, bo szkoda moich i tak słabych nerwów.

Denerwuje mnie to, że nie umiem w stu procentach wyrażać swoich uczuć. W szczególności jak mi na kimś zależy. Później kończy się to tylko stratą i żałowaniem tego, że mogłabym mieć tą osobę, o której marzyłam, a tak wszystko zjebałam… ale rozumiem to dopiero po stracie. Bez sensu -.-

Dziś rano wychodząc z domu byłem przygotowany na niejedną chujnię, ale tego się nie spodziewałem. Żeby w szpitalu na gówniane zdjęcie gipsu czekać 4 godziny, w śmierdzącym obdrapanym korytarzu, gdzie co chwila jakiś kulas się bezczelnie wpierdala przed kolejkę, to już może człowieka podkurwić. Ale chuj, kolejka, wiadomo. Przełknąłem gorzką pigułkę, wyczekałem swoje i wlazłem w końcu do gabinetu ? a tam jakaś gnida nie lekarz patrzy mi w papiery i mówi że jestem tydzień za wcześnie, i jeszcze szczerzy ryja zadowolony ze dziś nie musi się męczyć. Chuj go obchodzi że jego kumpel niefrasobliwy kazał mi dokuśtykać na zdjęcie dziś a nie za kurwa tydzień. Chujnia, że w drutach piszczy.

Stan depresyjny, który przeplatany jest jesienną pogodą, a ta mnie bardzo dobija. Moja aktywność psychiczna jest znacznie obniżona. Nie widzę sensu życia. Dostrzegam tylko negatywne rzeczy. Nie potrafię czerpać radości z wykonywania codziennych, drobnych czynności. Nie mam kobiety, bo jestem nieśmiały. Nie wiem o czym rozmawiać z ludźmi, czasami nie mam na to siły – jakby ktoś zabrał mi język. Jeszcze niepotrzebnie piszę na tym forum, przez co czuję się jak pizduś. Trzeba coś z tym zrobić, by kolejny dzień był inny- gówno, jutro będzie tak samo. Chujnia i śrut!

Salve! Ja znów o pracy. Projekt się skończył, nowy jeszcze nie ruszył wreszcie mamy nasze życia z powrotem. Yeah! Tylko programista nadal trąci myszką. I przetrawioną wódą. I niepranym ubraniem. I gołębiami w sosie curry, czy co on tam je. W tej chwili jego zapach przychodzi do pracy jako pierwszy (możliwe, że wcześniej wstaje…), po czym po 15tu minutach pojawia się obiekt główny. A ja chlapię się perfumami na prawo i lewo, żeby tylko gościa nie czuć. Ja pierdolę no… poważnie się obawiam, że on mi zgnije zanim dokończy to GUI… Śrut jak stąd do… tam daleko!

Miłość to marnotrawstwo czasu i energii. Miłość do żonatego tym bardziej. W końcu rekina trawy żreć nie nauczysz. Dlatego czuję się jakby niebo miało zesrać mi się za chwilę na głowę. Pogarda, którą czuję do siebie, sprawia, że chcę wyrzygać z siebie życie. I zdrowy rozsądek mówi mi, że to nie ma sensu, a jednak odczuwam ból. Ból, że tracisz coś, choć chcesz to stracić, bo to jest prawidłowe. I wiesz, że na chuj Ci te kwasy, na pizdę te nastoletnie dramy. I czujesz moc, bo w końcu nikt nie powiedział, że w życiu będzie lekko. Ale gdzieś tam wieczorami tworzysz sobie sam jebanego potwora. Chyba nie ma nic gorszego od obojętności. To taka okrutność bezsilnego. I wszystko daremne. A i tak wszystko o dupę rozbić, bo kiedyś zgaśnie słońce i szlag trafi to całe chujostwo.

Boli mnie to, że tusze do drukarek są zajebiście drogie! Drukuję sobie właśnie notatki do szkoły, zajebiście potrzebne raptem drukarka wypluła z charkotem kartkę i twierdzi, że brakuje jej żółtego tuszu. No, jestem bardzo empatyczna, rozumiem to, znam ten ból, że czegoś brakuje, ale do chuja pana – moje notatki były napisane czarnymi literkami, czasem tylko co ważniejsze pojęcia czerwone. Ale biedaczce żółtego brakuje… Pierdolona drukarka nie chce ze mną współpracować jeżeli nie ma wszystkich tuszy w komplecie. Weź tu kup sobie teraz jeden taki tusz czy co to tam jest, zapłacisz 48 zł za oryginał. Żółty zbiorniczek będzie pełen, ale zaraz inne będą się drzeć, że im sucho, no kurwa nie wyrobię w tej szkole. Jakbym miała te notatki ręcznie pisać to by mi chyba ręka odpadła, więc korzystam z komputera, między innymi po to go mam. Tylko skąd hajsu naruchać na te pierdolone tusze, bo rodziców to już czasem się wstydzę prosić. Zazwyczaj wysiadają po miesiącu, i weź tu natrzaskaj tyle forsy żeby zawsze drukareczka była dyspozycyjna…