Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Bardzo mnie wkurwiają niespokojne psy! Jadę sobie rowerem, albo idę, a tu nagle biegną za mną i szczekają na mnie. We większości przypadków są takie, że nie ugryzą, tylko zapierdalają za mną i te ich pieprzone chau chau! Ja pierniczę. Jak bym miał jakiś gaz pieprzowy to bym im psiuknął w te mordy.

Ja pierdolę. Jak mnie to wkurwia. Staram się jak mogę, a za każdym razem jak tylko siadam za kierownicą, to muszę koncertowo odpierdolić na drodze jakiś cyrk. Przykład z dzisiaj – podjeżdżam do ronda, zatrzymuję się żeby przepuścić samochód. Moja kolej, próbuję wjechać i chuj – silnik zgasł. Kawałek dalej sznur aut, jedziemy powoli bo duży ruch i się lekki zator zrobił. I znowu silnik zgasł. Kompletnie nie czuję kiedy docisnąć, puścić sprzęgło czy gaz, Ja jebię. Jak parkuję, to jest loteria. 50% szans, że mi się uda i 50% że jakimś cudem zajmę 1,5 miejsca albo auto ustawię krzywo. Jak wyjeżdżam na ulicę, to nigdy nie potrafię wyczuć momentu kiedy jeszcze zdążę przed samochodem który gdzieś tam akurat jedzie, czy może lepiej poczekać i dać mu przejechać. Efekt jest taki, że najczęściej po prostu czekam jak ostatnia pizda aż wszyscy przejadą, a ktoś z tyłu już na mnie trąbi, żebym ruszył dupę. Przy cofaniu za chuja nie czuję, gdzie to auto się kończy i czy jeszcze jechać, czy już smaruję zderzakiem o krawężnik. Jak jest mało przestrzeni, a muszę nawrócić, to najpewniej będę wykonywał jebany taniec jeżdżąc w tył i w przód aż w końcu jakimś cudem uda mi się wyjechać. Nie potrafię zaplanować manewru, nie potrafię przewidzieć jak mocno obrócić koła, kiedy wyrównać, kiedy odbić żeby samochód znalazł się tam, gdzie chcę. Ja jebię, no po prostu nie potrafię. Staram się jak mogę i wkurwia mnie świadomość, że losowo wybrany, tępy, łysy dres z pod bloku z palcem w dupie radzi sobie za kierownicą nawet o tym nie myśląc. Pewnie nawet te typowe blond tipsiary, z których się wszyscy śmieją, że nie potrafią jeździć, lepiej sobie radzą. A ja nie potrafię. No po prostu kurwa nie. Tyle tylko dobrego, że jeszcze się nigdy nic nie stało. Choć podejrzewam, że to kwestia czasu przy moich umiejętnościach. Nie życzę nikomu, żeby znajdował się w pobliżu mnie na drodze, choćby w promieniu kilometra. Śrut.

… ze sobą. Jestem pełen sprzeczności. Kocham się i nienawidzę. Ludzi też kocham i nienawidzę. Aspołeczny introwertyk tęskniący za dobrym towarzystwem, inteligentny głupiec, głupi inteligent, wysportowany grubas, romantyczny szowinista, nieśmieszny śmieszek, godnie zarabiający menel, niepijący alkoholik, żyjący samobójca.

Pieniądze szczęścia nie dają. Ludzie, kurwy, też nie. A na zwierzątka jestem uczulony. Żyjemy w piekle, a wy udajecie, że jesteście piękni i szczęśliwi. Czy to świat, czy to ja zwariowałem?

A to tylko wierzchołek góry lodowej.

Wkurwiają mnie nieustannie straszące katastrofą i wprowadzające ludzi w błąd nagłówki na głównych portalach informacyjnych usilnie podgrzewające kontrowersje żeby przyciągnąć czytelników. To coś w stylu: „Rosjanie zajmują Białoruś” – każdemu normalnemu człowiekowi włączy się lampka: „co się dzieje?”, „ciekawe o co może chodzić”, a po kliknięciu okaże się, że rodzina z Rosji zakłada tam przedsiębiorstwo. Sam metalu nie słucham i nie zamierzam też opowiadać się po stronie tego gatunku ale doszła informacja, że polski zespół został oskarżony o zgwałcenie pijanej laski gdzieś w USA po koncercie – sam zespół niczym nie szokuje, nie robi obscenicznych przedstawień, nie uprawia orgii na scenie i chuj że sprawa w ogóle jeszcze nie została wyjaśniona a dopiero wniesiono oskarżenie, ścierwo pokroju onetu czy innego gówna już najlepiej wie i zamieszcza filmik, w którym wyciąga fragmenty utworów typu: „porzuć dekalog, silniejszy stanowi prawo” co ma być rzekomym nawiązaniem do takiego postępowania i oczywiście w nawiązaniu do newsa. To może teraz wyciągajcie filmy o nazistach, bo twórcy na pewno przejawiają takie sympatie. Polański jest oskarżony o gwałt a zrobił film o holokauście to na pewno lubi jeszcze bić Żydów. Inny przykład: rodzice „ukradli” dziecko ze szpitala, zrobiła się ogromna gównoburza w mediach że nawet zorganizowano obławę i to samo – nie dosyć, że sprawa jeszcze niewyjaśniona, to ponadto okazuje się, że dziecko należało do nich a w skutek nieodpowiedzialności lekarzy doszło do nieporozumienia i szpital zawiadomił policję. I chuj z tym bo rodzice już zostali zastraszeni i zaszczuci. Takich sytuacji można mnożyć. Nie wiem czy przeczyta to jakaś ciota albo inny przydupas redaktorka z takiego portalu: czy wy naprawdę uważacie ludzi za tępę, bezmózgie bydło, któremu można wszystko wmówić? Przecież ludzie mają swój własny rozum. Taki proceder za każdym będzie demaskowany i nie uda wam się wiecznie wodzić ludzi za nos. Dochodzi tu też wątek profesjonalizmu czy też odpowiedzialności: jeżeli jej brakuje w danej dziedzinie to takie gówno musi się rozlecieć i nie będzie przynosiło wam dochodów, dotyczy to też mediów. Przekonacie się o tym jak skończycie z ręką w nocniku.

Jestem kobietą i alkohol piję od wielkiego dzwonu, ok. 3 butelek piwa/cydru wiosną i latem oraz około 2 butelek czerwonego wina (na spółkę) w formie grzańca w okresie świątecznym, lampka szampana na Sylwestra lub na jakąś wyjątkową okazję. Niestety co jakieś spotkanie w dużym gronie znajomych ludzie (mężczyźni) bardzo nalegają, żebym piła wódkę i nawet jeśli odmawiam po raz czwarty i tak nalewają mi kieliszka. Nie wiem o co chodzi w tym biesiadnym uchlewaniu się, ja tego kompletnie nie czuję, podobnie Mój Mąż, który potrafi zastopować w momencie kiedy jeszcze nie widać, że pił. On ma wtedy jeszcze więcej kusicieli na głowie. Jak już widzimy, że sytuacja zmierza w bardzo złym kierunku, wykorzystujemy jakieś zamieszanie i ulatniamy się po angielsku.

Obiady i przyjęcia rodzinne. Tam potrafi być kilka zup, kilka pieczeni, pięć sałatek, śledzie, 4 półmiski, dwa – trzy inne drugie dania i ze trzy ciasta plus deser typu lody. I to wszystko na jedno popołudnie do maks. 20. Tutaj ile nie zjesz i tak jest za mało, każde danie trzeba zjeść. Wyznaję zasadę, że jeśli zjadłam i zaspokoiłam głód, nie zaczynam kolejnych dań dopóki lekko nie zgłodnieje. Ale nikt tego nie rozumie i wali mi na talerz kolejną wielką porcję. Czasem mam ochotę być naprawdę niemiła, ale wiem, ze wtedy to ja byłabym winna zepsucia atmosfery, że „co ona taka nerwowa?”, „co ją ugryzło?” „Jesteś taka chuda, jedz, bo dostaniesz anoreksji, komu jak komu, ale tobie powinniśmy nałożyć podwójną porcję.” Mam też swoje preferencje kulinarne, lubię dania lekkie nieociekające tłuszczem i nie zjem mączystych ziemniaków pachnących krochmalem, ale nie krytykuję dań, tylko grzecznie za nie dziękuję. Za to jeśli ktoś odważy się zaserwować zupę dyniową, to jest to Halloween, okultyzm i zaprzeczenie tradycji. Mój Mąż już wiele razy nie wytrzymał przy stole i wybuchnął, co okazało się skuteczne, widać było, że skrzywdził gospodarzy i to On później gryzł się z własnym sumieniem. Zresztą konflikty przy stole na linii nasze pokolenie – Nasi Rodzice wybuchają za każdym razem i wnioski nigdy nie są wyciągane. Po co tyle gotować? Później jest jeszcze wciskanie tego jedzenia, które zostało, a którego nikt nie chce zabrać i kolejne awantury. Nie wystarczy jakaś przystawka, smaczna zupa, drugie danie, sałatka, deser i jakieś zdrowe napoje, choćby domowa lemoniada?

Gdzie tu umiar i zdrowy rozsądek? Czy w rodzinnych spotkaniach przy stole nie chodzi o to, żeby wspólnie spędzić przyjemny czas, bez awantur? I jeszcze to pudło szczekające za każdym razem w tle, wszyscy ze sobą rozmawiają, ale nie słuchają rozmówcy, bo ich wzrok utkwiony jest na ekranie. W tle polityka, reklamy podpasek, co 5 minut reklamy leków, zapożycz się, komuś urwało nogę, kogoś zabili, znowu jakiś protest… Masz miłą atmosferę przy stole.

A może to my jesteśmy głupi i nie wiemy o co w tym wszystkim chodzi…

Dosyć mam. Ciągle muszę użerać się z bandą naiwnych ludzi którym się wydaje, że są sprytni, a tak na prawdę zatrzymali się chyba na poziomie taboretu kuchennego i to dolnej podpórki… 😉 Ciągle tylko przeszkadzają mi w ważnej pracy ehhh… co tu gadać. Jakiś sposób na zakomunikowanie światu zewnętrznemu, że tak naprawdę w dupie mam ich pierwszo-wagowe problemy? Szacunek się należy każdemu no ale bez przesady…. 😉

Witam Chujniowiczów. Mam 20 lat, i od momentu wyprowadzki z domu, czyli jakieś pół roku temu moje życie to jedna wielka chujnia. Ale dlaczego? A no dla tego, że praktycznie od tego czasu nie ma dnia, żebym nie przeżył jakiejś chujni. Ale w skrócie, można tam znaleźć takie elementy jak rzuciła mnie dziewczyna, bo jej powiedziałem, że za dużo gra na komputerze, i jak się umawiamy na tą czy na tą, to się wkońcu wkurwie i pojadę a nie czekać będę jak zwykle w samochodzie 30-40 min. bo łaskawie gra. No ale chuj. Jedziemy dalej, jak już przy samochodzie jesteśmy. Dostałem dwa mandaty jednego dnia, i zabrany dowód rejestracyjny, bo dnia poprzedniego skończyło się badanie techniczne. Wkurwić się można. oczywiście, jak wspominałem wcześniej, codziennie coś mi się praktycznie przytrafiało nie miłego, więc to takie najbardziej kluczowe wymieniam. Po tych mandatach, byłem przekonany, że już gorzej być nie może, i wykrzyczałem w domu, że pierdole los, i teraz będzie tak jak ja chce. Następnego dnia jadąc na badanie techniczne z kwitkiem od policjanta samochodem po łuku po zewnętrznej zostałem zepchnięty przez osobę jadącą po prawej mojej stronie na drzewo. Auto do kasacji. To mnie szybciutko równiutko uciszyło. Od tego momentu praca, dom, praca, dom, nigdzie nie wychodzę, bo chuj wie co jeszcze się przytrafi. Sprzątać też mi się nie chcę, więc mój dom, nie mieszkanie, dom, wynajęty, wygląda jak melina. Jak cała rodzina miała mnie w dupie i to co się ze mną dzieję, to jak się zrobił naprawdę syf, zaczęli dzień w dzień do mnie wydzwaniać, martwić się, doradzać, parę razy podrzucali mi broszurki dla osób uzależnionych od narkotyków. Przestałem odbierać, i zapraszać ich, bo ile można słuchać historyjek o osobach uzależnionych którym gdzieś tam jakoś pomogli, nie ćpam. W końcu zadzwonili Na policję, że posiadam narkotyki. Przyjechali z nakazem i z psem. Jak zwykle chujnia, bo poprzedni co wynajmowali zapomnieli o 2g. marychy w dolnej szufladzie od piekarnika. Ja nawet jeszcze nigdy piekarnika nie użyłem tutaj co dopiero zaglądać do tej szufladki. Pies od razu znalazł, i teraz mam kurwa problemy do tej pory. Nie wiem za bardzo jak się z tego wybronić. Brawo rodzino, jesteście wspaniali, to mnie na pewno zmotywuje, żeby posprzątać. Teraz do sedna, 2 tygodnie temu, byłem w pracy wyjątkowo sam. Skończyłem szlifować te pierdolone i tak krzywe ściany i sufity, nie ma nic lepszego niż stare budownictwo. Byłem zwyczajnie cały ujebany robiąc to ręką bo maszyna do szlifowania ( żyrafa) musiała się rozpierdolić nie?. Nie chcąc tak wchodzić do wspaniałej komunikacji miejskiej, i przypominając słowa Zleceniodawczyni, że jak chcemy możemy się umyć, nie wiem czy chodziło o ręce, twarz, czy o całość, nie ważne, zdjąłem ubrania i wszedłem pod prysznic (który miał być przez nas za niedługo rozebrany jak by ktoś się sapał, że komuś do łazienki się wpierdalam to niehigieniczne i tak dalej). Rozebrałem się i jak najszybciej wszedłem pod prysznic. Oczywiście ręcznik i rzeczy na przebranie w torbie w pokoju obok. Pech chciał, że właścicielka akurat wtedy weszła do mieszkania. Kurwa, nigdy nie było jej w godzinach 8-17. Była wtedy 16-sta. I wchodzi, staje przed wejściem od łazienki oczywiście drzwi zdemontowane, i patrzy zaskoczona, jak ja stoję i patrzę na nią zaskoczony z gołym fiutem. Ani kurwa ręcznika ani nic. Chujnia ale nie taka straszna, okazało się, kobieta 37 lat, kobieta sukcesu, zadbana atrakcyjna, samotna, nie ma czasu na związki, człowiek nie ksiądz, ruchać musi. Ja tak samo. Po początkowo krępującej przynajmniej dla mnie rozmowie ustaliliśmy, że pójdziemy do łóżka. W końcu coś dobrego mnie spotyka, hehe, kto normalny na moim miejscu by odmówił? 😉 i tak przez prawie 2 tygodnie codziennie (prawie codziennie) się spotykaliśmy. Przed wczoraj zaproponowała, że dołączy jej dobra koleżanka. Myślę no kurwa mać, takie sytuację tylko w filmach i pornolach, ale nie, to może się przytrafić i mnie. Kiedy następny raz będę miał okazję na trójkąt? Raczej kurwa, że się zgodziłem cały podjarany. I teraz przechodzę do mega chujni, której nie życzę nikomu przenigdy. Wczoraj wypiłem w domu dwa drinki, na rozkrętkę, przyjeżdżam do mojej seks przyjaciółki, One już tam są, „moja pani” już wstawiona, czyli też sobie na rozkrętkę wypiły, wchodzę do salonu. No właśnie, Ta druga to moja matka była. Nigdy już się chyba z Nią nie spotkam. Wstyd i chujnia x 345676t87576. Pozdrawiam.

Wolontariat kojarzy się z pomaganiem dzieciom, osobom starszym, niepełnosprawnym czy zwierzętom. Oczywiście w takim przypadku jest to jak najbardziej słuszna idea. Niestety niektóre instytucje szukają wolontariuszy chyba po to, żeby oszczędzić na zwykłych etatach. Oto oferta wolontariatu w jednym z warszawskich kin „studyjnych”.

Ile trzeba poświęcić czasu?
3 razy w tygodniu po 3-5 h.

Zakres obowiązków wolontariusza:
– wsparcie w wyszukiwaniu informacji programowych i promocyjnych;
– pomoc w obrocie kopiami filmowymi i kontaktach z dystrybutorami;
– aktualizacje informacji o programie Kina;
– wsparcie w pracach biurowych i administracyjnych;
– obsługa napisów podczas seansów filmowych;
– pomoc w bieżących działaniach Kina;

Ofertę zostawiam Wam do oceny, ale moim zdaniem szanowne kino nie szuka wolontariuszy, ale frajerów do darmowej pracy (niewolników).

Rzygam tym światem, nie mogę, nie daję rady, każdy cholerny dzień to niemiłosierna męka i tak tak wiem „inni mają gorzej”, „nie narzekaj, masz jedzenie dach nad głową”, „dzieci w Afryce głodują”… KURWA! Ja się do chuja martwie swoimi problemami, tak jestem jebanym egoistą, po prostu mam gówniane życie. Ty mi mówisz, że mają gorzej a ja Ci mówie, że gdzieś jakiś rospieszczony dzieciak milionera siedzi w domu za dwadzieścia milionów i gapi się na telewizor droższy od twojego samochodu na, który wziąłeś kredyt na 10 lat! Ale inni mają gorzej…

Czytam tą stronę od dłuższego czasu i chciałbym podzielić się z Wami kilkoma refleksjami. Z góry przepraszam jeśli nie będzie to zbyt poukładane, ale szczerze nie mam już siły, a mógłbym napisać książkę o moich przemyśleniach. Krótko o mnie – mam 25 lat, nieuleczalną postępującą chorobę kręgosłupa, która objawia się nieustającym, obecnym cały czas bólem uniemożliwiającym normalne funkcjonowanie. Co prawda mogę jeszcze chodzić, ale spróbujcie wyobrazić sobie funkcjonowanie z ciągle obecnym cierpieniem, od którego uwalnia mnie tylko sen (po wzięciu kilku tabletek, pewnie z zawartością połowy tablicy Mendelejewa). Każda, nawet najdrobniejsza czynność jest 10x trudniejsza niż dla normalnego, zdrowego człowieka. Wstanie z łóżka, skupienie się na czymkolwiek. Ciągły, pierdolony ból. Nie tak silny, żebym nie mógł się ruszyć, a jednak na tyle silny, żebym myślał o śmierci. Już lepiej jest chyba chorować na śmiertelną chorobę, wtedy chociaż ktoś Ci współczuje. A tak jestem zawieszony pomiędzy życiem, a śmiercią. W środku jestem już dawno martwy, jednak staram się dalej walczyć, żeby nie sprawiać większej przykrości moim bliskim. Pomimo tego wszystkiego (i dziesiątek tysięcy złotych wydanych na różne nieskuteczne rehabilitacje i lekarzy konowałów) starałem się jakoś normalnie żyć, rozwijać swoje pasje, kończę studia. Ale szczerze mam już dość. Od dłuższego czasu mam z tego myśli samobójcze, depresję. Poszedłem do psychiatry, psychoterapeuty, kolejne duże pieniądze wydane bez efektów. Starałem się nie poddawać jak ciota, ale kurwa jaki jest sens. Koniec o mnie. Przez te wszystkie problemy oraz fakt, że choroba zaczęła się u mnie w wieku 19 lat (i stopniowo staczałem się z normalnego, zdrowego człowieka w stronę tego kim jestem teraz) zauważyłem jednak wiele rzeczy. jPo pierwsze – jako ludzie rzadko kiedy doceniamy to co mamy. Wystarczy poczytać wpisy na tej stronie o wkurzającym psie sąsiadki, czy innych pierdołach. A w tej samej chwili ktoś umiera w cierpieniu, ktoś traci rodziców, popełnia samobójstwo z braku nadziei, czy płacze z poczucia bezsilności. Zrozumiałem to, gdy zaczęło pogarszać się moje zdrowie. Żyjemy też, jakby te 70, czy 80 lat życia miało nam być dane. Gówno prawda, w każdej chwili można zachorować, mieć wypadek i zwyczajnie umrzeć. Ludzie myślą, że mają wolną wolę, a dają się kierować prymitywnymi instynktami, które są wpisane w ich istnienie. Czy w ogóle zastanawialiście się kiedyś po co żyjemy? Większość odrzuca te myśli i jak bezmyślne barany pracują do usranej śmierci za marne grosze, byle tylko zeżreć, spłodzić potomstwo, przypodobać się społeczeństwu. To wszystko przypomina jeden wielki wyścig, w którym nie ma wygranych. Każdego i tak czeka śmierć, ale ludzie odrzucają tą myśl, kroczą po trupach do celu. Dla większości liczą się tylko pieniądze, seks, sława i przyjemność. A to wszystko przemija. Zapominamy o drugim człowieku. Patrzę na te szare masy, które zapieprzają codziennie do roboty 9-18, żyjąc jak 99% naszego gatunku. Zero wyższych wartości, refleksji, tylko ślepa pogoń za tłumem i gnębienie osób o innym podejściu do życia. Dlatego pierdolcie ten jebany tłum – żyjcie tak jak uważacie. Co was obchodzi co myśli ten tłum, ta szara, obca wam masa? To, że każdy ma żonę nie oznacza, że Ty też musisz. To że każdy chce bezmyślnie zasuwać jak niewolnik, żeby tylko pochwalić się przed innymi rzeczami, które i tak są nic nie warte, to nie znaczy że Ty musisz. Wyłamcie się z tego systemu, rozwijajcie swoje pasje, nie bójcie się zmian. Nie musicie żyć tak jak wszyscy. Życie nie jest wieczne, zdrowie może podupaść (czego jestem doskonałym przykładem). Zadajcie sobie czasem pytanie „po co to wszystko?”, „dlaczego żyję?”. Doceniajmy to co mamy, nie dajmy się podporządkować oraz zniewolić przez nasze podstawowe instynkty. Miałem się znacznie bardziej rozpisać, ale nie mam już siły. Przepraszam, że tak nieskładnie, ale może ktoś wyciągnie z tego coś wartościowego. Jeżeli chodzi o mnie to sprzedałem wszystko co miałem i za 2 dni wyruszam w świat. Wolę zginąć zwiedzając inne kraje, z nadzieją, że może mój los jakoś się odmieni, poznam kogoś o podobnym podejściu do życia niż zapierdalać 9-17, z perspektywą że za 5-6 lat i tak wyląduję na wózku. Więc sram na społeczeństwo. Polecam to samo, trzymajcie się tam