Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Witam wszystkich nieszczęśliwców, dorzucę do tej optymistycznej mozaiki swój ból dupy.
A więc:
Jest szaro, zimno i do kitu, aż nie chce mi się wystawiać stopy spod kołdry, ale cholera jasna muszę!
W portfelu wiatr wieje i jeszcze przelatuje taki kłębek kurzu jak na tych westernach na pustyni, gdzie nic się nie dzieje. Ma być staż, już się nie mogę doczekać bo kurwa fajnie czasem jeść za swoje, a nie tylko siedzieć komuś na głowie.
Lekarz przepisał tabletki, po których mam mieć więcej energii, czuć się dobrze i ogólnie być normalna, ale coś cholery nie działają bo czuję się jak jeszcze gorsze gowno niż wcześniej. I galy mi po nich wywala, że wyglądam jak cpun, super.
Znowu zakochałam się w eksie (dwa spotkania po kilku latach nieutrzymywania kontaktu, aczkolwiek przez ten czas czasem go wspominałam) bo mam do niego kurwa słabość. A on najwidoczniej do mnie nie, peszek…
I to wszystko zaledwie kropla w morzu moich problemów, o wszystkich pisać nie będę bo mam lenia w dupie.
Plan działania: zaciskam zęby i rozwiązuje problem po problemie, chociaż przyznam szczerze, że jestem obsrana pierwszorzednie, ale zawsze warto próbować i robić cokolwiek niż nic. Trzymajcie za mnie kciuki i jak kiedyś mnie spotkacie jak gdzieś siedzę ze spuszczona głową i pierdziele coś w stylu 'nie daje już rady’ to proszę kopnięcie mnie w zad z powitaniem 'zapierdalaj dalej bo warto’. Motywacja dobra sprawa 🙂

Temat jakich wiele w Internecie, poczytacie, pośmiejecie się, a ja chociaż wyrzucę z siebie i może humor mi się poprawi. Dzielę życie z pewną fajną kobitką już od kilku lat, od roku ponad mieszkamy razem, dzielimy się sobą na każdym kroku, żyjemy szczęśliwi tylko mi doskwiera brak jednego elementu. Brak mi zwyczajnie seksu i wszystkiego co z nim związane. Z mojej strony wszystko gra, jestem zadbany, zdrowy, etc. tylko moja kobitka kompletnie się do tego nie nadaje, robi to specjalnie albo już sam nie wiem. Liczbę razy kiedy uprawialiśmy seks policzę (dosłownie) na palcach jednej ręki, a jakby było mało za udaremnioną próbę ulżenia sobie z jedyną moją kochanką Renatą Rączkowską dostałem tak srogi opierdol, że pamiętam do dziś wyzwiska jakim to jestem nieposkromionym świntuchem. Wypytywałem ją (moją dziewczynę) czy może ze mną coś nie tak, coś ją boli, coś źle robię, może jest aseksualna, chora na coś i „no co ty misiu, wszystko w porządku, rób co tylko zechcesz”. Tylko kiedy robię właśnie to „co tylko zechcę” to słyszę, że nie dziś, że zmęczona, nie ma ochoty, jutro trzeba wstać na siódmą, a ona niewyspana. Próbowałem jeszcze kilku sztuczek – zabrałem ją na wyjazd niespodziankę, zabrałem na w chuj drogą kolację, powiedziałem pewnego razu „chodź na zakupy, wybierz sobie co zechcesz w sklepie” i wybrała torebkę za 600zł, niech ma. Sam sprawiłem sobie sikora Certiny DS8 za pół wypłaty aby lepiej się prezentować i chuj, nie pomaga. Kwiaty i tańsze czy droższe, lepsze wina, upijanie jej tymi jebanymi winami też gówno daje. Wyjebałem w miesiąc cała wypłatę na pierdoły, za które mógłbym niejednemu studentowi opłacić studia na rok i nawet ręcznej robótki się nie doczekałem… Nie wiem czy specjalnie to robi, czy tak dobrze udaje i to jest jej sposób wodzenia mnie za nos? Znajomy raz doradził – stary, zabieraj się od niej, pierścionek zaręczynowy ani ślub nie pomogą, nie będzie ani lepiej ani częściej. Tylko nie jestem w stanie tego zrobić, na co dzień świetnie się dogadujemy, już tyle czasu spędziliśmy razem i jeśli chodzi o całokształt mógłbym ją nazwać wybranką na całe życie – tylko ta jedna jebana rzecz, która mnie męczy…

Pracuje w pewnym zakładzie produkcyjnym jako fizol generalnie dlatego nic innego tu nie ma w tym grajdole w moim zawodzie technik elektronik pomimo wszystko że to dobry podobno zawód nie jest lekko a nasze „pracodawacze” wymagają nie wiadomo jakiego doświadczenia. Mój znajomy dawno temu obiecał mi że mi „pomoże”,już rok czasu czekam i ani biednego smsa nie dostałem. Sądze że gówno może tylko chciał przyszpanować. I tak 4 miechy w tym gównie z braku innej pracy siedze i o tym co tu sie odp……można pisać scenariusze filmów o dramatach ludzkich. Mobbing, wyzwiska, zastraszanie, groźby, jedni przez drugich sie prześcigają, poganiają, brygadziści to chamy wyrwane chyba z poPGRowskich wioch. Padło na mnie. Nie wyrabiam tej cholernej normy, ręce bolą, palce pokłute coraz gorzej. Taki nalany sebiks niby jakiś tam ustawiacz mnie ciągle pogania i drze ryj „co ty ku. robisz? Obczajaj robote k.” Tym razem mu odpyskowałem i sie wnerwił zamarkował uderzenie „z liścia” i powiedział do mnie że jak tak dalej będzie to albo wyp….stąd albo mnie „dojedzie” cokolwiek to znaczy. I na to przyszedł taki tępak z jeżykiem na łbie o głupim wyrazie gęby, zwykły robol bujający sie jak platfus z tekstem” No widzisz tu sie zap………..!” I poszedł. Nie wiem jak ja wytrzymam tam dalej i jak wytrzymałem 4 miesiące. Chyba to zostawie i pójde na bezrobocie. Zdrowie ważniejsze. P.S.Do tych wszytskich buraczanych hejterków którzy zaraz napiszą „bo ty jesteś nieudacznik”, „ja zarabiam 10 tyś” czy „zaUsz firme””idź na budowe” „gdybyś był informatykiem z IT to…..”powiem tak. Wielki fallus geja Romana wam w odbyt i nahaj Byczywąsa na garb!

Moja krótka historia jest o pewnej pannie z pokolenia wchodzących dopiero w życie. Pora już była późna, robiło się ciemno a ja powoli dojeżdżam do ronda. Widoczność nie jest najlepsza. Na pasy wchodzi dziewczyna. Młoda, ładna i całkowicie zapatrzona w swojego smartfona. Nie zatrzymuje się żeby się rozglądnąć, nie patrzy czy coś nie jedzie – jakby świat wokół nie istniał. Jakie szczęście że sam nie używam telefonu gdy prowadzę.

Żeby nie było gównoburzy, na początku napiszę, że nie chodzi mi o wszystkich, tylko o daną jednostkę – internetowych „guru”, więc potraktujcie mój tekst z dużym dystansem.

Bywa, że w wolnych chwilach zaglądam na fora przeznaczone oh ah eh kobetom. Ot tak, szczerze, najczęściej żeby się trochę pośmiać 😀 Tematy są różne a wśród nich taki w którym dziewczyny wylewają żale na swoich partnerów, ponieważ w poście twierdzą, że czują się im nieatrakcyjne bo przytyły (Piszę tu o poważnych przypadkach typu +20 kilo w kilka miechów). Sama jestem kobietą, ostatnio przybyło mi na wadze i też mam wrażenie, że mogę się mniej podobać facetowi. Norma, czas wziąć się za siebie (A wcale nie jest mi łatwo) i tak na marginesie wiem, że wieje w moim tekście hipokryzją na kilometr, bo sama szukałam na forach postów kobiet które mają podobny problem a teraz wypisuje swoje wypociny o tym na Chujni. ALE! Na swoją obronę napiszę, że nie chodzi mi o autorki, które założyły temat, o nie, najgorsze są niektóre odpowiedzi typu „Oh! On na Ciebie nie zasługuje, co za cham i świnia! Zostaw go natychmiast, bo powinien zaakceptować Cię jaką jesteś! Na pewno Ciebie zdradza!” Itepe Itede. Faceci są wzrokowcami i wiadomo, że woleliby patrzeć na swoją kobietę z przyjemnością, więc jeśli partnerka się nagle sporo roztyła, to wiadomo, że nie będzie sobie wmawiał, że mu się to podoba. Ale nie, facet zawsze winny. „Jest okropną szowinistyczną świnią a ty autorko najlepiej nie staraj się nic ze sobą zrobić, tylko zjedz sobie ciasteczko. Niech ten cham wie, że ma Ciebie zaakceptować i niech nie myśli, że będziesz jeszcze dla niego chudła” Ta , ale jakby on przytył to byłby spaślakiem i zero seksu przez rok. Chujnia i śrut.

Jak w temacie. Wkurwia mnie postawa lub sposób myślenia w społeczeństwie, że jak coś nie jest twoje albo nie leży w twoim interesie to możesz to zniszczyć, nie musisz o to dbać, przykuwać do tego uwagi, szanować tego itp. Konkretnie? Jak co roku nadeszło gorące lato. Idziesz sobie normalnie przez rynek dużego, polskiego miasta a nie jakiejś wsi z krowami i chlewami i w biały, boży dzień najzwyczajniej w świecie unosi się nieopisany odór z koszów na gnijące, rozkładające się śmieci zostawionych na tymże słońcu w 35-stopniowym piekarniku albo spod deklów od kanalizacji aż idzie puścić pawia – i chuj. Nikt z tym nic nie zrobi, a wrzucanie dymiących się petów do tych koszy na śmieci i później zostawianie palących się śmieci żeby zadymiać i zasmradzać miasto to szczyt skurwysyństwa pomijając niesprzątanie po psie – może jeszcze sam się wysraj na chodnik? Nie moje – więc po co mam coś na to zaradzić? Po co podejmować inicjatywę społeczną aby naprawić problem, który dotyka wszystkich? Mam swoje własne sprawy na głowie. Wystarczyłoby uszczelnić dekiel i problem natychmiast znika – ale nie. Inna postawa: przecena w marketach i rzucanie się grubodupnych Grażyn i Januszy na towary a potem wyścig szczurów do jak najkrótszej kolejki przy kasie. Czy kogoś rozjadę wózkiem po drodze? Wywalę coś ze stoiska? Wjadę komuś w cztery litery? To nie jest mój problem, tylko pracowników sklepu. Inny prosty przykład: toalety w restauracjach, na stacjach benzynowych i w innych miejscach, gdzie przebywają inni ludzie oprócz ciebie: porozrzucany papier toaletowy, niejednokrotnie zasikana klapa/podłoga, nieużyta szczotka po załatwieniu się albo nawet zarzygana kabina. Do jakiej zjebanej postawy doprowadzono normalnych zdawałoby się ludzi. Istnieje obiegowa opinia że to zasługa tzw. „komuny” – ja tam nie narzekam, że nie żyję w tamtych czasach, urodziłem się później więc siłą rzezy staram się zrobić porządek na własnym podwórku w warunkach, w jakich przyszło mi żyć, ale ciekawi mnie czemu winna jest ta zła komuna, skoro istniał podobno przymus pracy, gdzie wszystko było wspólne więc na logikę w niczyim interesie nie leżało żeby to niszczyć, kraść, zostawić po sobie bajzel, itp. Teraz po 89 r. jest ta zasrana amerykanizacja, nacisk na neoliberalizm, wyścig szczurów, „rozwój osobisty”, własność prywatną gdzie liczy się tylko zaspokojenie MOJEGO WŁASNEGO ego i JA. A ja zadaję bardzo proste pytanie natychmiast weryfikujące „zbawczość” drapieżnego prywaciarstwa: co się liczy bardziej – pieniądz czy człowiek? Jeżeli jesteś myślący to natychmiast wybierasz drugą odpowiedź. Tych ludzi trzeba po prostu wziąć za mordę, zmusić do pracy i wyleczyć głodem aby nauczyli się szanować takie pojęcia jak „wspólnota”. Na dokładkę słyszy się coraz częściej o zapędach „dekomunizacji” obecnej ekipy: to idź kretynie jeden z drugim wyburzaj bloki i wyganiaj stamtąd ludzi bo je też wybudowała „komuna”. Marzy się jednemu nowobogackiemu przydupasowi z drugim powrót do czasów sarmatyzmu, wszechwładzy i jaśniepaństwa dowartościowywaniem się zarzuconymi srebrnikami od zachodu żeby budować sobie apartamenty.

Moja chujnia polega na tym, że nie mogę przestać myśleć o tym, co mogą myśleć o mnie inni. Mam strasznie niską samoocenę i jestem raczej nieśmiała, dlatego za każdym razem jak poznaję kogoś nowego, to wmawiam sobie, że ta osoba analizuje każde moje zachowanie i uważa mnie za ofiarę, bo za mało się odzywam, za mało żartuję, bo jestem nudna, bo to co mówię nie jest warte uwagi, bo czegoś tam w danej chwili nie zrobiłam, co zrobić powinnam… i takie myśli całkowicie mnie blokują i nie potrafię przy ludziach być sobą, bo mam wrażenie, że wszystko co zrobię, dla nich wyda się żałosne i będę skreślona w ich oczach. A to, że nie robię nic również mnie dołuje, bo myślę, że oni uważają mnie za nieśmiałą nudziarę, która nie potrafi się odezwać. Strasznie mi to przeszkadza w codziennym życiu. Czuję się stale gorsza od innych, a przecież pewnie ludzie w ogóle nie zaprzątają sobie głowy myślami na mój temat… owszem, czasem może pojawi się w nich jakaś myśl, że jestem nudna, nieśmiała, czy coś w tym stylu, ale na pewno nie myślą o mnie w takich kategoriach, w jakich ja to robię. Za dużo się przejmuję i nie wiem jak z tym przestać. Poczucie bycia niewystarczająco dobrym towarzyszy mi przez całe życie i nie umiem się go pozbyć, nawet jak próbuję. I nie wiem, czy to serio jest wina mojej psychiki, czy rzeczywiście zostałam stworzona takim nietowarzyskim przegrywem i nic tego nie zmieni…

W ciągu mojego prawie dziewiętnastoletniego życia doświadczyłem paraliżu sennego około dziesięciu-piętnastu razy.
Niektórzy widzą różne postacie podczas tej anomalii sennej i oczywiście nie potrafią się poruszyć. U mnie jest trochę inaczej.
Oczywiście podczas pierwszych kilku razy nie mogłem się poruszyć, słyszałem lekki szum i bardzo głośne, wręcz przerażające wrzaski, wycie. Brzmiało to jak potępieńcze błagania o pomoc setek dusz, jednak żaden żywy człowiek nie byłby w stanie wydać z siebie dźwięków w takich częstotliwościach. Byłem przerażony, chciałem wołać o pomoc, ale słowa nie chciały opuścić mojego gardła, usta nie chciały się poruszać. Ucisk na klatkę piersiową był niesamowity, z trudem oddychałem.
Dopiero po jakimś czasie (po sześciu czy siedmiu paraliżach) zacząłem się przyzwyczajać, a następnie te paraliże po prostu mnie nudziły i chciałem zwyczajnie dalej spać. Byłem spokojny i stopniowo odzyskiwałem pełnię władz umysłowych a następnie kolejnych części ciała.Wtedy zmieniałem pozycję na bardziej mi odpowiadającą i usypiałem. Co ciekawe, te wrzaski czasami nie milkły całkowicie tylko stopniowo cichły, czasem rozpętywały się na nowo ale finalnie i tak usypiałem.

Mam nadzieję, że pomogłem w jakiś sposób osobom mający ten sam problem, bo wiem jak to potrafi być uciążliwe.

Żona mojej siostry, to zjeb. Ma 42 lata i jest starą panną. Ma dwóch facetów, którzy nie mają o sobie pojęcia, a mieszkają w niedalekiej okolicy. Ta kobieta jest materialistką. Spotyka się z tymi dwoma nieszczęśnika, bo dają jej pieniądze (zapomniałem dodać, że ona jest bezrobotna od narodzin). Dają jej pieniądze, a ona wydaje te niewielkie pieniądze na bazarach, kupuje bluzki, które przeważnie mają inny rozmiar, niż ona nosi, ale to nie znaczenia, te bluzki mają mieć cekinki, mają się świecić i być kolorowe, no debil po prostu, co tu dużo mówić. Kasa jest jej bogiem, a we łbie pustka i wygląd też ma kiepski, taka kolorowanka malowanka spod miasta. Nigdy nie pracowała, więc i emerytury nie będzie miała tandeciara, musi więc inaczej sobie radzić popapraniec niedoruchaniec. Powyzywał bym ją w wielką chęcią, no chuj tam, życie ją rozpierdoli w drobny pył, ja nic nie musze robić choć jej lekko mówiąc nienawidze, jak pedofili i polityków. Jedyne o czym zawsze mówi, to że jak jej Marek pojedzie do niemiec w wakacje, to jej przywiezie wór piniędzy i będzie żyła, jak dama, bo ona przecież nic nie umie i do niczego się nie nadaje, nawet posprzątanie idzie jej kulawo. Siedzi tylko całymi dniami przy oknie i patrzy na samochody (bo obok jest ulica) błuahahahahahahahahah 😀 śmiech na sali 😀 Dno i patolodżik po całości. Tyj, brzydnij i tępiej drucie kolczasty!

Wiem że są większe tragedie w życiu, ale mnie strasznie dokucza fakt, że nie lubię swojego mieszkania. Jak kupowałem je, wydawało się że wszystko jest w porządku. Jak oglądałem (a byłem 3 razy) to jakimś cudem było cicho i spokojnie. Ale nie wiesz, dopóki nie zamieszkasz. Nie będę zanudzał szczegółowym opisem pierdyliarda sytuacji, więc postaram się napisać w skrócie co jest nie tak: w 4 mieszkaniach (a łącznie jest ich 10) mieszkają alkoholicy, kto mieszkał z takim elementem ten więcej nie będzie potrzebował. Mamy też babę chorą psychicznie (wrzaski, agresja, gadanie sama do siebie), małżeństwo emerytów napierdalających na full radio i tv 24h na dobę, patologiczną rodzinę kłócącą się o każdej porze dnia i nocy (wyzwiska, bijatyki), i melomana techno&disco-polo słuchającego tej muzy na full minimum 3 godziny dziennie. Po obu stronach bloku są ławki i murki, które upodobał sobie element gówniarzerii z bliższych i dalszych okolic, są tam niemal noc w noc, raz ich policzyłem w ekstremalnym dniu to mi wyszło 12 z jednej strony i 14 z drugiej strony. Policja nic nie umie z nimi zrobić, łebki śmieją im się w twarz. Tak więc w moim mieszkaniu nie da się wypocząć, zza ścian dobiega buczenie telewizorów głuchych emerytów, dudnienie muzy, kłótnie domowe lub pijackie dyskusje. Zza okien rechot, bluzgi, odgłosy bijatyk młodzieży. Zapomnij o drzemce, zapomnij o przeczytaniu książki, zapomnij o czymklowiek. Nawet stopery nie pomagają bo to dudnienie i buczenie słyszysz i tak. Nie lubię tu przebywać, nie relaksuję się, nie odpoczywam. Lepiej się czuję nawet w biurze gdzie mam ciszę i spokój. Uciekam z własnego domu, na spacer, do knajpy. „Wyprowadź się” – powiecie. No niestety nie jest to takie proste, mieszkanie mam w kredycie. Mógłbym sprzedać ale nie mam gdzie przemieszkać okresu przejściowego. Poza tym obecnie nie mam zdolności kredytowej wystarczającej żeby kupić nowe mieszkanie, gdyż rozkręcam działalność i dochody na razie mizerne. Jestem więc na ten patologiczny pierdolnik skazany. Chujnia i śrut.