Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Sama nie wiem czy się wkurwiać czy nie. Chodzi mi o to, że młodzi ludzie (podstawówka i gimnazjum) wchłaniają jak gąbka rzeczy znajdujące się na YT. Najbardziej drażnią mnie gamerzy dobijający do trzydiestki, w „super zajebistym oryginalnym” intrze wstawiający randomowy dupstep, którzy przed kamerą na siłę robią z siebie idiotów a co drugie słowo jest przekleństwem, żeby tylko zarobić na widowni w przedziale wiekowym 7-14. Aby była jasność, nie mówię w tym wypadku na przykład o Pewdiepie’ju, którego pierwsze filmiki faktycznie tworzone były z pasji do grania i przy okazji wywoływały szczery uśmiech na gębie (Nie wiem jak jest teraz, bo przestałam go oglądać jakieś 2 lata temu). I teraz jak wspomniałam na początku, nie wiem jak mam zareagować. Nie będę wkurzała się na dzieci, które oglądają te badziewne streamy z Minecrafta czy innego CS’a całymi dniami, ponieważ to nie ich wina, że w tych czasach jest tak a nie inaczej i myślę, że ogląda to jakieś 80% z nich, ale nie mam prawa też mieć nic do tego co kto wstawia na swój kanał YT. Boli mnie tylko, że większość młodych ludzi rozmawia między sobą praktycznie tylko o tym szajsie, wplatając w to jeszcze cytaty z jakiś chujowych memów. Kiedyś mnie wkurwiało jak ktoś starszy mówił, że za jego czasów było lepiej, ale teraz doskonale zaczynam to stwierdzenie rozumieć. Musiałam to z siebie wyrzucić, bo niestety widzę to po otaczających mnie dzieciakach. Chujnia i śrut.

Patrzę sobie tak czasem na przeróżne kobiety i to jak latają za swoimi chłopakami, narzeczonymi a nawet mężami i łapię się za głowę. Mówię tu o swoich sąsiadkach, kuzynkach, koleżankach czy nawet zwykłych znajomych. Każda przeciętna dziewczyna a właściwie to nawet dorosła kobieta w każdym wieku przejawia to samo kretyńskie zachowanie. Jest o wszystko i wszystkich zazdrosna, ma wybujałe ego i to Ona jest absolutną księżniczką swojego partnera. Jest zła o każde spojrzenie innej kobiety, o zwykłą wymianę zdań na fb, o wszelkie relacje koleżanka-kolega, Wy wiecie jakie zdanie ma o Was Wasz facet? Jesteście dla Niego jak żałosne gówniary z wygasających już gimnazjów, które zrobią wszystko żeby na siłę usidlić swoich partnerów a prawda jest taka że w ten sposób będą Was zdradzać na lewo i prawo bo nie macie do siebie za grosz szacunku i całe życie płaszczycie się przed Nimi robiąc z Nich niewolników. To jest tak śmieszne i niedojrzałe kiedy dla przykładu obgadujecie ze swoimi równie głupimi koleżankami chociażby byłe swoich facetów, bo zwyczajnie jesteście zazdrosne i zakompleksione jak małe dziewczynki które mają nasrane w głowach. Przeciez Ci faceci to mają z Was taki ubaw jak nigdy. Macie się za najlepsze, najpiękniejsze, „patrz tylko na mnie” a tak naprawdę nie jesteście warte złamanego grosza. Prosząc się całe życie o atencję po prostu jesteście łatwe jak prostututki z ulicy. Ja ze swoim partnerem jestem dla niektórych już, dla niektórych dopiero- 4 lata i uwierzcie, nigdy w życiu nie zachowywałam się tak idiotycznie jak Wy, a szanuje mnie tak, że gule by Wam z zazdrości chodziły. Bo nie pokazuję swoich wiecznych wątów o nic, jednocześnie kompleksów i nie wystawiam się sztucznie na piedestały robiąc z siebie rozpieszczoną księżniczkę. A Was… Facet kopnie w dupę nie jeden raz, w sumie i tak zawsze będziecie mu lizać dupę, uganiać się za Nim a jeśli duma Wam nie pozwoli to wymyślać tysiące sposobów na zemstę jak mu dopiec, bo taki właśnie poziom reprezentujecie. Żenada.

Jak mnie wkurwiają tacy ludzie, którzy po przedstawieniu im trapiącego cię problemu, udzielają zajebistej rady (którą tak naprawdę dopasowują pod naszą wypowiedź i to w kierunku czego się skłaniamy) po czym, gdy ich posłuchamy i wcielimy poradę w życie, to okazuje się, że pomysł ten był chujowy wybitnie, więc idziemy do nich raz jeszcze, żeby im o tym grzecznie powiedzieć, ale oni nagle zmieniają zdanie o 180 stopni, jakby wypierając się wcześniejszych słów i mówiąc „a bo ja ci radziłem zupełnie co innego, ty nigdy mnie nie słuchasz” i pierdolą farmazony innego typu.
Ludzie, miejcie wy swoje zdanie! Jeśli ktoś was prosi o radę, to mówcie to co myślicie, a nie to, co wydaje się wam że powinniście tej osobie powiedzieć, bo tak wypada z jej przekonań… Jak ktoś was prosi o radę, to nie po to, by usłyszeć potwierdzenie tego, co sam myśli co powinien zrobić, ale po to by usłyszeć WASZE zdanie. I nie udawajcie potem, że wcale tak nie mówiliście i nie dostosowujcie się do swojego rozmówcy, dając za każdym razem inną radę, bo to tak jakby kurwa rozmawiać z samym sobą – nic z tego nie wynika.
Nie pozdrawiam takich ludzi. Brakuje mi w życiu chociaż jednego takiego szczerego skurwysyna, który bez problemu powie mi, kiedy robię coś chujowo i wyrazi swoje zdanie, co na ten temat myśli, nie przejmując się tym, czy mnie urazi, ale tym, by jakoś mi rzeczywiście kurwa doradzić i pomóc.
Amen.

Określenie tego chujnią nie jest trafne, bo większość chujni jest humorystyczna, nawet dla autorów. Ta będzie humorystyczna tylko dla was, dla mnie nie, mnie już wykończyła życiowo. Rzecz w tym, że dla każdego normalnego faceta znalezienie cipki samej w sobie do zaruchania, jakiegoś szlaufa, pustej lali, czy innej szmaty, jakie to określenia są niezwykle powszechne, to jest coś banalnego, trywialnego. Normalny facet gardzi takimi lasiami, które wchodzą mu do łóżka tylko, żeby go wyssać na kasę, czy w inny sposób wykorzystać. Normalny facet ma dość takich dup i stara się ich unikać. Bo są dla niego zbyt łatwe.
Dla mnie żadna nigdy nie była łatwa. Mnie nigdy żaden szlauf nie wchodził do łóżka, a znalezienie cipki na seks zawsze było najtrudniejszą rzeczą na świecie. Mimo, iż jestem wsyportowany, nie wyglądam jak kupa, mam fajne auto i dobrze zarabiam. Jestem więc podczłowiekiem, odpadem genetycznym.
Nieważne, czy chciałbym zaliczać, czy nie. Ważne, że nie mam wyboru. Że nigdy nie miało znaczenia czego chcę.
Chujnia jest taka, że każdy, który wie, że mógłby zaliczać, napisze, że to gówno warte. Co jest nieprawdą. Świadomość, że można mieć cipkę na seks, to świadomość bycia mężczyzną. Bez tego jest się smutnym, zniszczonym, zamkniętym i zdemolowanym człowiekiem.
Ale największa i prawdziwa chujnia jest taka, że nie mam odwagi, by to zakończyć. Stałem już na torach, na parapecie, wiązałem pętlę na szyi i tak panicznie boję się tego bólu i śmierci, że wciąż nie potrafię się na to zdobyć, przez tyle lat… podczas, gdy nawet nastolatka, czy nastolatek potrafią się powiesić, bo ktoś ich tam ośmieszy w klasie, czy na fb.
Ale czego można oczekiwać od beznadziejnego dna, które nawet przeciętnemu nastolatkowi nie dorasta do pięt i które przeciętny nastolatek mógłby wyśmiać prosto w twarz i miałby rację, bo koleżanki, jakie ma i z jakimi się bawi, ja mogę sobie tylko pooglądać na obrazkach i pomarzyć…
I tak nie zrozumiecie, bo dla was ruchanie, to coś normalnego i dostępnego… zupełnie inny świat. I mean it. Zupełnie inny.

Irytuje mnie sytuacja z męskimi spodniami spodniami. Tak drodzy koledzy i w mniejszym stopniu koleżanki, chodzi o tak lubiane przez sączących sojowe latte brodaczy… „rurki”.

Nie przeszkadza mi, że są. No ok, jak ktoś ma potrzebę takie nosić, a ma przy tym nóżki takie, ze cudem jedynie utrzymują w pionie jego przerośnięte ego to ok. Ale kurwa żesz mać, większość mężczyzn ma normalną nogę z normalną łydką. Jak ktoś lubi sobie pojeździć na rowerze (nie mylić z pedałowaniem, bo to domena tych od „rurek”) pójdzie z raz w tygodniu na siłkę, jakiś sport w młodości to noga jest cokolwiek muskularna. Nie chodzi o spasienie, ale troszkę większy mięsień.

Teraz gdzie nie pójdziesz, do jakiej sieciówki to wszędzie na portkach czytasz „slim fit”. Da fak? Mamy wszyscy się poubierać w „rurki” czy jak. Jak ja żadnych spodni slim fit (mimo, że rozmiar jak chodzi o długość i pas jest OK) nei wciągnę. Noga nie przejdzie, albo przejdzie ale ciśnie jak skurwysyn. Mamy dzieciakom nogi krępować jak Chińczycy dawniej stopy swoim loszkom?

Przebiegniesz całą galerię, w kilku sklepach szukasz i gdzieś tam prawie na zapleczu mają, uff już o dobraniu koloru jaki się chce nie marzę, dobrze, ze są i mogę ubrać. Kupuję, wybiegam z galerii zanim jakiś desperat mi je wyrwie z ręki.

Jadę tramwajem, metrem, busem patrzę, większość mężczyzn to nie są brodacze w „rurkach”, czy istnieje jakieś podziemie normalnospodniowe? Gdzieś się zaopatrujecie jak za komuny spod lady? Jakiś tajny sklep, gdzie na wejściu częstują sojowym latte i jak wyplujesz z obrzydzeniem to dopiero możesz wejść?

Chujnia i śrut!

Dla mnie jest to po prostu niepojęte. Z racji tego, że pracuję w innym mieście, daleko od domu, zmuszony jestem wynajmować pokój. I to co mnie niesamowicie wkurwia w tej całej sytuacji to fakt, że nawet nie mogę po pracy się odprężyć słuchając swojej muzyki, bo ZAWSZE trafia się jakiś niedojebany współlokator czy współlokatorka, którym to przeszkadza i mają do mnie wielkie pretensje. Od razu mówię, że nie słucham muzy jakoś mega głośno tylko na zupełnie normalnym poziomie głośności, ale nie… Zawsze kurwa w dupach źle!!! Przychodzi ktoś do kogoś, głośne rozmowy, śmiechy, chichy – nie przeszkadza. Dzieciaki, które cały czas drą japy przed samymi oknami – nie przeszkadzają. Trzaskanie drzwiami, napierdalanie garnkami i inne hałasy pozostałych współlokatorów – nie przeszkadzają. Dwugodzinne głośne pierdolenie przez telefon, że słychać na całe mieszkanie – nie przeszkadza. Odpalić sobie muzykę – od razu wielki ból dupy i pretensje! Co tam, że każdego dnia wiele innych czynników generuję zdecydowanie większy hałas, zawsze jakiś muł musi się dowalić o muzykę. Nie ogarniam takich ludzi…

Wkurwia mnie sytuacja na portalach randkowych. Od razu zaznaczę, że mieszkam poza Polską, więc nie wiem jak ta sytuacja wygląda w ojczyźnie. Jakoś z pół roku temu rozstałem się z dziewczyną, z którą byłem w związku przez dwa lata, a więc jeszcze zanim pojawiły się te wszystkie aplikacje randkowe. Po tym jak się ochłonąłem po rozstaniu, pomyślałem, że to dla mnie idealna sprawa – za granicą mam wąskie grono znajomych, chodzę czasem z nimi do baru czy tu i ówdzie, ale jakoś nie mam okazji gdzie poznać nowych osób – i nie mam czasu, dużo pracuję, mam pełen etat i robię sporo freelancingu (trzeba się jakoś odkopać z długów, które wziąłem żeby wystartować w obcym kraju) i chodzę na treningi 4-5 razy w tygodniu. Teraz do sedna: zdaje sobię sprawę że nie jestem najpiękniejszy, ale nie jestem też brzydki – jakieś dziewczyny miałem, coś tam randkowałem… niestety te laski na portalach randkowych prawie zawsze nie odpisują, albo piszą zdawkowe odpowiedzi. Skąd to się bierze? Ano stąd, że jest duża przewaga facetów, i laski są codziennie dosłownie zasypywane wiadomościami. I ta przewaga jest chyba jakaś kurewsko duża, tak mi się przynajmniej wydaje. Różne ziomki na necie robili eksperymenty jak to zakładali fejkowe konta ze zdjęciami atrakcyjnych lasek, i byli w szoku, że dostawali kilkadziesiąt/kilkaset wiadomości dziennie od napaleńców (notabene jeden facet pisał, że niektóre wiadomości wyglądały mniej więcej jak „suko wyrucham cie ale u ciebie w domu bo ja mieszkam z mamą), zboczeńców, i… zwykłych normików, takich jak ja. Te dziewczyny z którymi się spotykałem, opowiadały mi, że napisałem do nich w dobrej chwili – nie były zajęte więc mogły ze mną popisać, spodobała im się rozmowa, i w taki sposób się umówiliśmy. Tak naprawdę nawet jeśli jesteś przystojny, to laska może przeoczyć Twoją wiadomość i nie odpisać, bo dostaje ich kilkadziesiąt dziennie / tygodniowo. Chyba, że jesteś gościem 10/10, wtedy prawdopodobnie sama napisze… ale gdybym takim był, nie pisałbym teraz tej chujni. Inna ciekawostka: przez chwilę myślałem, że może powinienem celować w mniej atrakcyjne dziewczyny, i takie będą bardziej chętne na randkę. Nic bardziej mylnego; wszystkie laski, z którymi się spotkałem były bardzo atrakcyjne, poza jedną (moja wina, miała tylko jedno skadrowane zdjęcie, a nie spytałem o więcej). Bierze się to stąd, że atrakcyjne dziewczyny znają swoją wartość, i nie potrzebują dowartościowywania się na serwisach randkowych, a te atrakcyjne mniej pewnie czekają na komentarze na temat swojej urody od armii stulejarzy. Tak więc panowie – szanujmy się, bo czytałem wpisy dziewczyn, które pisały, że nudziło się im, zrobiły profil, wrzuciły sobie na profilowe zdjęcie sufitu które zrobiły w tamtym momencie leżąc na łóżku, a i tak pisała do nich cała armia stulejarzy, hej piękna, etc.

Strasznie mnie wkurwia pewien typ nieudaczników. Każdy takich widział, każdy ma przynajmniej jednego takiego na swoim osiedlu. Mowa tutaj oczywiście o nikim innym jak o pierdolonych 30letnich oblegaczach sklepów monopolowych. Siedzi taka łajza jedna z drugą od godzin popołudniowych do póznego wieczoru i pije piwsko i setki. No kurwa mać, dwie lewe ręce, trzydziestka na karku, brak pracy i rodziny. Zostawiają syf, plują na trotuar, a jak sobie popiją więcej to wielcy bohaterzy. Chuj z takimi karaluchami, powinni przymusowo takich 'wiecznych dwudziestolatków’ wywozić do kamieniołomu bo się ewidentnie leniom śmierdzącym nudzi.

Od jakiś 10 lat męczę się z tą przypadłością. Gdzie nie spojrzeć przed oczami latają chmary tego draństwa przesłaniając pole widzenia. Najwięcej na jasnych, białych powierzchniach. Słoneczna pogoda cholerstwa od groma, pochmurna pogoda cholerstwa od groma, śnieg cholerstwa w cholerę.
Jadę samochodem przeszkadza, wychodzę na dwór przeszkadza, siadam przy komputerze przeszkadza. I kiedy wszyscy dookoła zagadują, ale świetna pogoda, można gdzieś wyskoczyć, to myślisz sobie, ale będzie kurestwa widać w tak słoneczny dzień.
Przyczyny? Chuj wie.
Lekarstwo? Brak.
Leczenie? Zabieg operacyjny wiążący się z dużym ryzykiem innych powikłań.
Diagnoza każdego okulisty. Pierwsza wizyta. Przyzwyczaj się. Ok trudno dam radę. Dałem względnie radę z jednym okiem, to zjebało się w drugim. Ok z trudem, ale się przyzwyczaję i do tych mętów w obu oczach. To skurwiło się w pierwszym oku, te co były męty pomnożyć razy 3. No ja pierdolę.
Z czasem łapiesz jak kolejni okulisci dodają między słowami. Przyzwyczaj się i poczekaj, aż tak Ci się spierdoli, że już nie dasz rady funkcjonować- wtedy operacja.
Noż …
Studiując potencjalne przyczyny. Stres, zmęczenie, wysiłek fizyczny, bieganie, siłowania, komputer, alkohol, używki, bierki, warcaby i balet mongolski.
Najgorsze jest to, że chuj wie od czego to się pogarsza. I nikt ci tego nie powie. Możesz się się pilnować przez wiele lat, a i tak ci się zjebie nie wiadomo od czego. I sobie powiesz, no ekstra przez x lat odmawiałem sobie różnych przyjemności.. Po chuj?
I wszędzie te jebane białe ściany, w co drugim gabinecie/ biurze.

Zanim zostanę postawiony pod mur przez wielbicieli wszystkiego co biega, skacze, lata albo pływa to pragnę stwierdzić na wstępie że nie chodzi o waszych futerkowych lub sierści nie posiadających ulubieńców.
Ten wpis to właściwie nie tyle chujnia co bardziej wylanie jeszcze świeżej refleksji jaka zrodziła się we mnie wobec ogólnie to ujmując 'ludzi’. Przechodząc już do samego sedna sprawy to nie mam jeszcze nawet ukończonych dwudziestu lat i nie raz słyszałem oraz za pewne usłyszę że nic wiem o życiu, cóż, sam nie miałem pojęcia jak cholernie prawdziwe to stwierdzenie było. Mianowicie chodzi o to że jeszcze nie tak dawno byłem sobie miłym, empatycznym człowiekiem który wierzył w ludzi, w to że generalnie jest w takowych więcej 'dobrego’ aniżeli 'złego’ aż do chwili kiedy sobie spontanicznie trochę połaziłem nocą po mieście, trochę bardziej zainteresowałem się, wkręciłem ogólnie w zainteresowanie 'człowieczeństwem’ i doszedłem do wniosku że jednak to prawda, mało jest 'ludzi’ pośród 'ludzi’. Tak choćby nocą obserwując można zobaczyć pełne spektrum tego jacy właśnie pomimo nauki, rozwoju, cywilizacji homo sapiens są. Wszystkim kierują instynkty i pierwotność – gniew, lęk, obłęd, krwiożerczość i strach, tak jakby każda sylwetka była potencjalnym mordercą dopóki nie odsłoni twarzy. Wystarczy na przykład przejść obok grupki mężczyzn i kobiet by ujrzeć jak mimowolnie ci pierwsi ustawiają się tak by stworzyć zasłonę lub zapytać pierwszą lepszą osobę o drogę aby zaobserwować jak nieomal kuli się co najmniej wyczekując ataku.
Tak nachodzi mnie pytanie, czy gdyby wziąć te miliardy mieszkające na Ziemi po czym każdego postawić gdzieś w ciemności z nożem oraz kromką chleba w dłoniach naprzeciw kogoś obcego którego twarzy nie widać to ilu podało by jedzenie a ilu bezmyślnie zaatakowało? Naprawdę pomimo wszystko tak bardzo rządzi wewnętrzny obłęd wynikający z pierwotnego lęku przed śmiercią?
Dochodząc do sedna może to i niewielka chujnio – refleksja na temat tego jak moja empatia zmieniła się w pogardę wobec bezmyślnych zwierzęcych hord zwących się dumnie ludźmi spośród których tylko mały procent wykazujący się empatią zasługuje naprawdę na to miano ale chyba nie wszystkie chujnie muszą być wielkie i dotyczyć straszliwych życiowych przeżyć. Ot zawsze jakaś odmiana od kolejnej opowieści o tym jak ktoś nie posprzątał po swoim psie..
Zatem na koniec pozdrawiam zatem wszystkich tych którzy jeszcze swą empatię zachowali wciąż mając nadzieję że tacy się naprawdę ostali : )