Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Każdy z nas to słyszał „pieniądze szczęścia nie dają” za przeproszeniem, ale nosz kurwa jego mać! To jednoz najgłupszych powiedzeń jakie słyszałem. Przecież to jest idiotyczne. Nie jestem bogatą osobą, ale wiem, że to powiedzenie jest stekiem bzdur. To jest powiedzenie biedaków. Nie ma, no nie ma osoby, która czółaby się źle z większą ilością pieniędzy. Sama Matka Teresa z Kalkuty byłaby zadowolona z dużej ilości pieniędzy, bo mogłaby to przeznaczyć choćby na pomoc dla biednych… Ludzie pieniądze nie dają szczęścia?! KURWA kto tak twierdzi? Miłość, przyjaźń to przedziwe wartości, tak jak najbardziej, ale wyobraź sobie taką sytuację masz żonę/męża kochasz ją macie dzieci i zarabiasz 2000 zł na rękę a żona 1800. I co? Cieszysz się? Bawi cię fakt, że twoje dzieci mają gorsze ubrania i wyposażenie plecaka w szkole, że mają jeden wspólny telefon za 100 złotych gdy inne dzieci biegają z IPhone’ami na, kóre ty i żona musielibyście wydać na to pensje z całego miesiąca? To takie zabawne. Albo lepiej! Twoje dziecko choruje na jakąś chorobę przewlekłą a ciebie nie stać na leczenie. To głupie powiedzenie… Idiotyczne.

Mam 3 siostry, ja chłopak, wkurza mnie moja babcia, przed chwilą przyszła z biblioteki i dowiedziała się że moja siostra wygrała jakiś konkurs bo bibliotekarka jej powiedziała, oczywiście miała wielki udawany ból dupy że jej o tym nie powiedziała, żaliła się że służącą to każdy ma w Du*ię, i że jak się o tym dowiedziała to jakby dostała „w pysk” a najlepsze jest to że moja siostra nikomu nie mówiła… Ogólnie robi z siebie ofiarę twierdzi że nikt ją nie szanuje, że kiedyś dzieci rozmawiały z rodzicami, chwaliły się a teraz tylko przed komputerkiem… Ostatnio w śmietniku znalazła jakieś pudełko od czekoladek to miała ból dupy że nikt jej nie dał i robiła z siebie ofiare że egoiści, nie zapytali się itd ja tam te czekoladki miałem w dupię bo nie lubie cukru… Albo rodzice wrócili z zakupów i kupili kubusia, moja siostra go chciała bo nie lubi czystej wody pić (ja to rozumiem ale wolę wodę) oczywiście babka zrobiła awanture i się popłakała bo ona też chce od czasu do czasu coś innego wypić a w domu picia pełno, tak się darła ze łzami w oczach że egoiści itd to aż kot spierd***ł a na końcu się zesrał w kącie ze stresu. Zauważyłem że najpierw normalnie z z kimś gada a kiedy ten ktoś się przed nią otworzy i stworzy jakieś normalne interakcje międzyludzkie to czeka na dogodny moment żeby zrobić z siebie ofiare i wzbudzić w nim poczucie winy i wpędzić w depresje, zdaje mi się że chcę nas przeprogramować na jej korzyść żeby każdy jej „lizał du*ę” Ja kiedyś przez to przechodziłem jak byłem młodszy, teraz mam 20 lat i jestem za bardzo „rozwinięty” na jej bajki. Jak zaczyna swoje smuty to mówie żeby skończyła pier***ć albo poszła się leczyć do psychiatry, mogę nawet ją zbluzgać przeklinając bo to najprostsza metoda (opracowałem nawet specjalne strategie, wie że ze mną się nie pogrywa jak z dziewczynami). Ojciec jest omamiony bo to jego matka, przytakuje,ale kiedy babka sobie pójdzie to woli przejść na „jasną” strone mocy. Dziewczynom mówię żeby się nie przejmowały bo ona sobie tylko szuka ofiary którą wpędzi w depresje a później moje fajne,wesołe siostry będą takimi jędzami jak ona… No nic teraz czekam aż znowu pojedzie za granice pracować to atmosfera się rozrzedzi i będzie luźniej w domu 🙂

Drodzy Chujowicze i Drogie Chujowianki. Kilka dni temu dowiedziałem się w pracy, że jest coś takiego jak „opieka nad zdrowym dzieckiem”. Pomyślałem, że skorzystam z tej możliwości, zbliżają się święta, każdy wolny dzień się przyda – można pomyć okna, wysprzątać mieszkanie, ugotować to i tamto. Kiedy chciałem wprowadzić swój plan w życie, wstałem z myślą, że zaraz zorganizuje sobie wolne od pracy, mój mały klon wstał i powiedział „tato, jestem chory”. ŚRUT!! Co teraz?? czy na chore dziecko przysługuje tzw. opieka na zdrowe dziecko, co z moim wolnym? Pomyślałem, że skoro jest chore to wezmę opiekę nad chorym, czyli po prostu L4, ale jak już pisałem zbliżają się święta, 20% z wynagrodzenia to nie mało. Sam już nie wiem, czy to dobrze, że dowiedziałem się o tej możliwości brania opieki na zdrowe dziecko. Czy nie lepiej było by gdyby tą opiekę brały tylko kobiety?? Co wy na to Chujowicze i Chujowianki??

Jestem chłopakiem, mam 14 lat i 160cm wzrostu. W podstawówce miałem całkiem dobre oceny, byłem średnio lubiany. Wtedy jeszcze nie byłem takim zakompleksionym gównem, po prostu byłem za głupi aby dostrzec swoje liczne wady. W gimnazjum miałem nową klasę, nikogo nie znałem. Szybko zrozumiałem, że w porównaniu do innych jestem zwykłym śmieciem. Wszyscy ładnie wyrzeźbieni, po 180, same 5 w dzienniku, a ja co? Niższy od prawie wszystkich dziewczyn, 40 kg, do tego spierdoliłem sobie oceny.. Mieszkam w starym, małym mieszkaniu w bloku na jednej z gorszych ulic w mieście. Gdy miałem 6 lat moi rodzice się rozwiedli. Wtedy z mamą i bratem zamieszkaliśmy u babci, czyli w tym domu. Za każdym razem gdy ktoś mnie pyta o hobby czy zainteresowania nie wiem co odpowiedzieć. Dla jednych to sport, dla innych kolekcjonowanie czegoś. Dla mnie to walenie konia gdy jakimś cudem znajdę miejsce na chacie i granie w gry na starym laptopie z komunii. Nie dostaje kieszonkowego, bo mama pracuje na kasie w kaufie i sama zwyczajnie ma mało pieniędzy. Moi koledzy z klasy rzucają hajsem na prawo i lewo, zawsze w markowych ubraniach, grają na dobrych kompach w swoich dużych domach. A co ze mną? Mieszkam w pokoju 4x4m ze zjebanym młodszym bratem, który tylko mnie wkurwia. Cała rodzina uważa, że jestem debilem (w sumie to im się nie dziwie). Z dnia na dzień czuje się coraz gorzej. Za każdym razem gdy mam wymienić swoje zalety nie umiem tego zrobić. Wad są dziesiątki, zalet nie mam. Po prostu jestem przegrywem. Nic mi nie wychodzi, wszystko czego się podejmę prędzej czy później spierdole. Wszystko mnie już zaczyna wkurwiać nie wiem w ogóle czemu się urodziłem. Świat byłby lepszy bez spierdolin życiowych takich jak ja. No dalej, jedzcie po mnie; Co ten gówniarz w ogóle może wiedzieć o życiu? A co ty możesz kurwa wiedzieć? Od samego dzieciństwa wszystkiego pod dostatkiem, wysokie kieszonkowe, duży dom, dobra praca.. Nigdy nie będę normalny

Prawie wszyscy moi znajomi w moim wieku czyli 20 lat, mają prawo jazdy i nie ma dla nich problemu jeździć po mieście gdzie jest 40000 ludzi, a ja to choćbym miał dostać milion Euro to i tak ni chuja. Nawet 200m po mieście nie przejadę. Tylko ziemnymi drogami, bądź ostatecznie asfaltowymi, ale takimi gdzie mało aut jeździ. W wolnym czasie oni sobie po nocach jeżdżą gdzie tylko zechcą a ja ni chuja. Ja to co najwyżej rowerem mogę jeździć. Nawet po drogach gdzie złodziei w mundurach nie ma, samemu nie pojadę, bo szczególnie matka jest taka, że bez prawa jazdy nie pozwoli jeździć, nawet bezpiecznie, bo to niezgodne z prawem. Się kurde pytam: co w tym złego do chuja, dlaczego poruszanie się bez jakiegoś plastkowego dokumentu to przestępstwo?! Chociaż wiele razy poruszałem się takimi drogami we właściwy sposób i wie o tym. Własnego nie mam, tylko matki i ojca, taki z zadkiem na masce. Jeśli jeżdżę samochodem to zawsze z kimś i jak już pisałem jakimi drogami. Wstyd w tym wieku nie umieć. Jedynym ratunkiem byłoby zniesienie obowiązku tego zasranego prawa jazdy, abym mógł jeździć tam gdzie potrafię.

Teraz już nie ma grzybów, ale jeszcze ze 2-3 miesiące temu było ich całkiem sporo. Wszystko pięknie, tylko dobija mnie to, że te najlepsze grzyby, są najczęściej robaczywe. U mnie w okolicy są miejsca na grzyby i te, które są dla mnie najlepsze, często są robaczywe do chuja. Wiele razy tak było że widzę ładnego prawdziwka, a jak wytnę go z ziemi (ja nigdy nie wyrywam), to w środku pełno dziurek, i jest zbyt miękki. Dlaczego duże i ładne grzyby często są pokarane robakami?! Wie ktoś, jakie jadalne grzyby prawie nigdy nie są robaczywe?

Od początku;
Od szkoły średniej pracowałem, bo nie chciałem żeby mnie rodzice utrzymywali (albo dlatego, że czuję ze praca jest jednym z rodzajów normalnej aktywności człowieka).
Przez lata pracowałem jako urzędnik. Męczyło mnie to niezmiernie – dziesięć lat! Jednocześnie w ramach umowy zlecenia robiłem to co mnie interesuje i to w czym się spełniałem. Po DZIESIĘCIU latach pracy w urzędzie udało mi się zacząć pracę w branży, która mnie bardzo interesowała, i w której się spełniałem. Moja pasja stała się moją profesją. Pracowałem tam kilka lat… i w pewnym momencie szef stwierdził, że mnie zwolni bo…. bo mnie nie lubił, bo nie lizałem jego obmierzłego dupska, bo nie nadskakiwałem, bo odważyłem się (o zgrozo!) mieć własne zdanie. (Czy to jest grzech ciężki? czy pracownik musi być bezmyślną masą? czy naprawdę popełniłem takie wykroczenie, że zasłużyłem na to żeby mnie wypierdolić na zbity pysk? dziś myślę, że może trzeba było zgodzić się na bycie śmieciem w imię tego żeby mieć pracę, pensję i nie musieć stawać na głowie żeby znaleźć jakieś zajęcie)
A teraz siedzę w domu, szukam pracy, robię z siebie z jednej strony „fachowca od wszystkiego” i zapewniam w kolejnych cv że jestem tym jedynym na to konkretne stanowisko a z drugiej strony czuję się jak kurewka, która za kasę zrobić może wszystko…
Dlaczego, mimo tego, że na rynku pracy mam do zaproponowania siebie i swoje kwalifikacje nie mogę znaleźć pracy? Bo raz słyszę, że nie mam kwalifikacji a innym razem moje kwalifikacje są za wysokie….
Ludzie! Gdzie my jesteśmy? To jakiś obłęd!
Boże, jak ja tęsknię za NORMALNOŚCIĄ!
Gdzie człowiek jest wartością a nie śmieciem….

Witam. Od dłuższego czasu wkurwia mnie mój wspollokator. Nie, nie pierdzi, nie beka, nie klnie , nie rzuca śmieci. Wkurwia mnie czyms innym. Dla mnie to czlowiek zagadka. Czasami sie zastanwwiam czy to nie jakis psychol. Nie pije a ani nie pali. To mogę jeszcze zrozumieć. Zdrowy tryb życia. Kiedyś go zagaduje o filmy, i te mainstremowe i nie tylko. On ze nie ma pojęcia bo filmów nie ogląda. Coś kiedyś o muzyce. Tez nie ma pojęcia. Coś o przepisach i gotowaniu. On ze nie zna się na gotowaniu. Fakt nie zna się, je ziemniaki ze smietana albo jakieś zupy gotuje albo pierogi i takie proste potrawy. Po pracy siedzi całymi dniami przy kompie. Nie imprezuje, lasek nje podrywa. Weekend zakupy i kościół. Czasami do rodziny albo brata pojedzie. Kladzie sie spac zawsze rowno za 15 12. Nie wiem czemu ale od dłuższego czasu gość mnie wkurwia, czuje się jakbym mieszkał z robotem. Może on jest jakim psychopata albo pedofilem albo terrorysta. Za pół roku gliny mi zrobią nalot na chatę. Jest programista z zawodu. Macie podobnie? Czasami mam plany go sledzic

Jak w temacie. W moim otoczeniu pełno ludzi zacofanych umysłowo, przez których ucierpiałem. Wymienię kilka przykładów:

1. Kiedyś na lekcji ktoś mówił, że by coś zjadł, odpowiedziałem: zjedz pasztet, a on zrozumiał idź do paszteta. Bo u mnie w klasie w podstawówce kiedyś kogoś tak przezywano. Potem tamten, któremu powiedziałem o pasztecie do jedzenia, przekazał koledze, że nazwałem go pasztet. Następnie nauczyciel przyszedł i doniósł na mnie „za przezwanie” i musiałem go przy całej klasie przepraszać.
2. Zostałem niesłusznie posądzony przez moich 2 znajomych o do, że gdy im robiłem zakupy, to ukradłem 2 zł. Jeden z nich dał mi 20 złotych w papierku. Chodzi o to, że wziąłem paragon ze sklepu, a z powodu, że paragon był bardzo długi, bo jak coś kupowałem to za mało miałem kasy i zwróciłem jedną bułkę. Przez to paragon stał się znacznie dłuższy, dlatego że się pojawiły na nim informacje o anulacji Po zwrocie przypomniało mi się, że muszę tym ćwokom kupić jeszcze jedną rzecz no i ją kupiłem. Następnie jak już dałem im wszystkie te rzeczy i paragon to mówili, że to są 2 oddzielne paragony i mnie jeden z nich poniżał i mówił: masz mu oddać 2 zł. Tłumaczenia nic nie dały. Nawet prosiłem ich, aby poszli ze mną do sklepu, by sprzedawca potwierdził moją rację, na dowód prawdomówności lecz nie chcieli. Są dwie możliwości: są idiotami, i/lub oskarżyli mnie celowo, aby ode mnie wyłudzić pieniądze. A mnie kusiło by im obydwu zapierdolić w łeb, ale się wstrzymałem. Już im więcej nie zrobię zakupów, choćby mieli błagać na kolanach. Co oni kurwa myślą, że są królami, a ja ich początkującym sługą.
3. W pracy pracownik mówił że go w chuja zrobiłem, chociaż nie. Było to tak, że wtedy miałem rangę praktykanta. Jakiś pracownik mnie zawołał, ponieważ chciał, bym mu pomógł. Gdy z nim pracowałem to inny pracownik mnie szukał, bo też chciał bym mu pomagał. Potem jak mu się pokazałem, to pytał się mnie w złości gdzie byłem. Odpowiedziałem: musiałem komuś, będąc w tzw. kanale, lewarkiem koła podnieść przy przyczepie. On mówił: co mnie w chuja robisz, kłamusie, te koła już dawno były podniesione, opierdalałeś się nie mu pomagałeś. Ja ze złości odpowiedziałem ponownie: co ty pierdolisz?! Wtedy jeszcze bardziej się wściekł. Potem on mnie oszukał, jednak naprawdę, nie tak jak ja. Myśli że go w konia zrobiłem.

Czy ludzie w tym kraju naprawdę są tacy tępi, czy tylko ich udają?!
Też ktoś z was się spotkał z czymś takim?

Trzy lata temu poznałem piękną dziewczynę i jestem z nią w szczęśliwym związku do tej pory. Dziewczyna ta pochodzi z rodziny rolniczej która ma gospodarstwo powyżej 100 hektarów. Oprócz tej dziewczyny, jest też brat i starsza siostra. Od początku naszego związku teść narzekał na mnie, że jestem dupą nie chłop i gospodarz ze mnie żaden, miałem na niego wyjebane aż rok temu nie dostał paraliżu i nie mógł zajmować się gospodarstwem. Jego syn wielki gospodarz (w mniemaniu ojca) jedyne czym się interesował to panienki a do krowy bal się podejść nie mówiąc już o umiejętności odpalenia ciągnika. Pojawiła się szansa na zawsze chciałem być gospodarzem, przeprowadzaliśmy się do nich ja rzuciłem robotę, zajmowałem się gospodarką przez ten rok z pomocą mojego brata zrobiliśmy tam San Francisco wyremontowalismy sprzęt, położyliśmy nowe dachy, postawiliśmy nową obore, aż pewnego pięknego dnia poruszyłem temat mojego przejęcia gospodarki (siostra nie chciała, brat nie ogarniał) skoro i tak wsio w niej robie na co uzyskałem odpowiedź „możesz dostać kopa w dupę gospodarka idzie na Maćka(syn jego) ” po tych słowach spakowałam się z dziewczyną i założyłem sprawę o zwrócenie kosztów które włożyłem w te gospodarkę, to historia jak dać z siebie zrobić frajera.