Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kurwa, mamy niby XXI wiek, jesteśmy gatunkiem na ziemi, który najbardziej się rozwinął, przez całe dzieje naszego bytowania na tym padole człowiek był istotą niespokojną, ciekawą otoczenia, potrzebującą robienia czegoś. Tak się wydaje na pierwszy rzut oka, ale większość ludzi żyje już w takim stresie i pędzie, że nie zauważa jak opłakane skutki to wszystko przyniosło. Czy aby na pewno jest nam o wiele lepiej niż setki, czy tysiące lat temu? Nie powiedziałbym. Co z tego, że trochę wydłużyła się średnia długość życia, skoro trzeba je poświęcać innym, a nie sobie samemu? Właśnie zmieniam pracę, bo ktoś zaproponował mi korzystniejszą ofertę. Siedzę więc i wypełniam papierki i powiem wam, że łeb pęka na widok ile tego jest kurwa. Niedługo, żeby się wysrać trzeba będzie przed wejściem do toalety podać numer pesel, adres zamieszkania, numer i serię dowodu osobistego, dane krewnego, którego trzeba będzie zawiadomić w razie wypadku. Normalnie ten świat jest wybrukowany papierkami. Rekrutacja na uczelnię? Tona papieru. Obrona magisterki? Tona papieru. Badania lekarskie? Tona papieru. Zatrudnianie? Tona papieru. Mam coraz bardziej dosyć tej cywilizacji, gdy analizuję jej strukturę i widzę dokąd zmierza. To co pozornie jest udogodnieniem to w rzeczywistości złodzieje czasu, stresory i zabijacze życia. Samochód? Przykładowe pozornie super udogodnienie, prawda? Tylko, że dzięki niemu mogą wymagać od ciebie, żebyś zapierdalał po całym mieście, albo długie trasy, stał w korkach, irytował się, uczył tysięcy przepisów, znaków, miał wypadki, jeździł i załatwiał papierki, zapieprzał na wezwanie tam, dokąd ci każą. Telefon komórkowy? Super udogodnienie. Filtry w aparacie, aplikacje, które nudzą się po paru minutach, zamykają w wirtualnym świecie, wygłuszając na otoczenie, piękno natury. Dzięki telefonom komórkowym w każdej chwili ktoś może zadzwonić do ciebie i zawracać ci dupę, albo obarczyć obowiązkami i już się nie wykręcisz jak 30 lat temu, bo telefon przy sobie trzeba mieć i go odbierać. Ludzie, obudźcie się. Nie ma żadnych udogodnień, ani poprawy jakości życia. To tylko pozory. Jedyny i słaby argument, który ktoś może przytoczyć to postępy w medycynie. Super, korzystanie z Polskiego NFZu to pociągająca perspektywa, de facto robi się z nas roboty, przedłuża nam się życie o marnej jakości, żebyśmy mogli dłużej być cierpiącymi, żyjącymi dla innych niewolnikami systemu, wierząc, że jest nam dobrze. Jak można powiedzieć, że życie jest dobre, gdy jego 90% poświęca się dla innych? Dla pracodawcy, dla biurokracji, dla urzędników, na załatwianie „potrzebnych” spraw i tyle wasze, że pójdziecie się raz w tygodniu w piątek/sobotę wieczorem najebać do klubu. Co zostaje dla nas? Gdyby nie moja dziewczyna to już dawno stawiałbym drewnianą chałupę na Alasce, Sybirze, albo wstąpił do Klasztoru Tybetańskiego. Byle z dala od tego wszystkiego. Ja jestem obrotny i mam łeb do robienia hajsu to podejrzewam, że jeszcze się jakoś wywinę z tego systemu za parę lat i nie będę musiał pracować, ale współczuję wszystkim, którzy takiej wolności nigdy nie doświadczą. No, ale sami sobie to zgotowaliśmy, zezwalając na wciągnięcie nas w ten system. Na koniec przytoczę pewną anegdotkę, którą gdzieś kiedyś zasłyszałem. Pewien Indianin rozmawiał kiedyś z Jungiem i rzekł mu tak: „Nie rozumiemy białych ludzi, są wciąż niespokojni, nienasyceni, ich oblicza są targane wiecznym pragnieniem czegoś i niepokojem, naszym zdaniem są szaleni”. W istocie tak jest i to jest podstawowy motor tego niewolniczego, masowego systemu. Im większy postęp i bardziej rozwinięta cywilizacja tym bardziej człowiek żyje dla innych, dla systemu, dla biurokracji, dla procedur, dla papierologii, nie dla siebie. I na co ten pęd, na co ta cała rywalizacja i pogoń, licytowanie się ze wszystkimi? I tak po tym nie zostanie ślad, ni wspomnienie. Poświęcacie życie mrzonkom. Szkoda na to czasu. Zawsze wycofuje się i unikam ludzkich gierek, który kogut ma większy grzebień.

Wkurwia mnie moja samotność już po raz n-ty. Ile można samemu się włuczyć i przemierzać przez życie, nosz kurwa no! Mam 22 lata i kochałem w życiu tylko 2 osoby, oczywiście miłość ta nigdy nie została odwzajemniona, serce mi się krajało gdy nic z tego nie wychodziło. W końcu poznałem na Tinderze pewną dziewczynę, okazała się ona bardzo spoko, miała ona niecodzienne zainteresowania. Pisanie z nią sprawiało mi wielką przyjemność, czasami pisaliśmy nawet 6 h bez przerwy. I tak po miesiącu pisania powiedziała mi ze chce wrócić do byłego, no japierdole! Kurwa serio? Było tak blisko. Oczwiście postanowiłem ją wspierać w jej wyborach i starałem się jej pomagać w jej problemach. Pewnego dnia doszło do spotkania, było wyjebanie w kosmos, serio super, ona miała tak zajebiste włosy i ten uśmiech bomba! Ale wiedziałem ze nie będzie moja i to było dołujące, gdy wracałem do domu to chciałem rozjebać wszystko po drodze, każdy znak drogowy, kosz i płoty w moich myślach już były rozjebane przez moją osobę. Kurwa jak żyć? Pojebane jest to wszystko, już mi się nie chce w tym wszystkim uczestniczyć. Moje życie to pierdolony dramat, każdego dnia przegrywam i tylko to lose, lose, lose, lose! Fck ile można? Pozdrawiam z friendzone… Ten co kocha dopiero 3 raz i jest głupi.

Wkurwia mnie praktycznie od zawsze utrudnianie, uprzykrzanie, czasem nawet niszczenie ludziom życia, czy to przez system edukacji, polityków, korporacje, czy po prostu innych, zwykłych ludzi. Sytuacje typu: angażujesz się w przedsięwzięcie, poświęcasz swój czas, nawet pieniądze, a ta osoba się wypina, nie dotrzymuje słowa, okłamuje cię, nawet jeżeli się znacie. Każdy zupełnie irracjonalnie patrzy na czubek swojego nosa, bo przecież działa to też na niekorzyść tego, który lawiruje, chociażby jeśli chodzi o jego złą reklamę. Kupisz używany samochód od złodzieja? No właśnie. Problem znany jest szerzej jako postawa wyniesiona z czasów PRL, ujęta w motcie: „Czy się stoi, czy się leży…” Powiedzmy że jest spółdzielnia, w której pracuje nieraz nawet cała wieś, co wcale nie oznaczało, że praca jest wydajniejsza, bardziej skrupulatna, ale nieraz okazuje się że jest tak samo albo nawet i gorzej wydajna niż w czasach, kiedy nadszedł upadek komuny i pojawiła się prywata. Niezależnie od tego z jakim systemem ma się do czynienia nieróbstwo zawsze jest obecne – w przypadku kolektywizacji jest po prostu utajone. Takie osobniki przeszły do III RP w szyku zwartym i nazywają się dzisiaj potocznie (a ostatnimi czasy nawet według słownika PWN) „Januszami” bądź też „Januszami biznesu”, którym obca jest kultura zarabiania pieniędzy lub w ogóle współżycia społecznego. To osobnik, który wjeżdża ci wózkiem w dupę kiedy stoisz w kolejce przy kasie, który nie uznaje twojej podmiotowości tylko swoim zburaczonym podejściem zza stołka urzędniczego do którego przyrosła mu dupa nie użyje słowa „Proszę”, „Dziękuję”, „Przepraszam”, „Szanowny Panie” – tylko burknie, fuknie i zepsuje ci humor na cały dzień przyczyniając się do twojej chęci emigracji zarobkowej z tego mongolskiego kraju (bez obrazy dla reszty normalnych Polaków i przepraszam, jeżeli ktoś się poczuł urażony). To moherowe baby które obrabiają wszystkim dupę dookoła, podjudzają przeciwko ludziom o odmiennej opinii na temat życia, komuś kto przejawia nonkonformistyczne poglądy w stosunku do homo-sovieticusa odizolowanego kulturowo w dziurach zabitych dechami, małych miasteczkach czy osiedlach jako pozostałości po kołchoźniczym raju. Potem widzisz takich wojujących na wiecach rydzykowskich z pięścią i różańcem. Problem się nawarstwia, kiedy Januszostwo wydaje potomstwo, które siłą rzeczy bierze z niego zły przykład przebywając na co dzień w jego otoczeniu – gówniarz się uczy, że „czy się stoi, czy się leży…”, przygląda się wąsatemu, niewychowanemu staremu z obwisłym brzucholem, który zawsze przejawia postawę roszczeniową w stosunku do świata i myśli, że to jest normalne. Nowe pokolenie podrabiańców wpada stadami do dużych miast, szlaja się po uczelniach i korpo i tak spełniają się prorocze słowa ks. Tischnera: komucha (niewolnika mentalnego) stojącego na dwóch łapkach i merdającego ogonkiem przed swoim panem (partią i nomenklaturą) żywi teraz nowy właściciel: kapitalista. To w jego imieniu uniżony sługa będzie wyzyskiwał słabszych i niżej postawionych, zanosił zaś daninę w pysku swojemu jaśnie panu, to może go pogłaska albo pozwoli pobawić się piłeczką, sam zaś nie podejmie inicjatywy tylko będzie oczekiwał korzyści od swojego żywiciela prostytuując się za srebrniki. W takim środowisku nie da się być przedsiębiorczym. Jest tylko prostactwo, próżność, relatywizm, konsumpcjonizm, brak ambicji i celów życiowych, oportunizm, wegetacja od wypłaty do wypłaty i oczywiście kult wodza w telewizorze, którego uosabia jakiś słusznościowy przywódca partyjny, Petru, Schetyna czy inny Wojciech Cejrowski. Nie jestem jakoś szczególnie oryginalny jeżeli poruszam ten temat, jednakże taka mentalność cofa nas do małp skaczących po drzewach i tak się zastanawiam że trzeba coś z tym zrobić. Nie może być tak że wujka Stalina diabli wzięli a ludzie z dawnego bloku wschodniego dalej mają galaretę zamiast mózgu, przekazują genetycznie spierdolenie umysłowe i trzeba się za nich wstydzić. Ciekaw jestem co musi się stać żeby ci Polacy zrozumieli w końcu, że większość rzeczy które konsumuje nie jest już polskie, praktycznie wszystkie programy w telewizorze są wyreżyserowane i skopiowane z zagranicznych, politycy kłócą się na pokaz a oni prawie nie są już u siebie tylko czytają i oglądają niemieckie/amerykańskie media, „studia” zaś reklamują się tylko po to, żeby ich przetrawić i wysrać zostawiając bez perspektyw.

Naprawdę rozumiem, że pieniądze są w pewnym sensie wyznacznikiem życiowej zaradności. Natomiast jaką trzeba być wyrachowaną, nędzną kreaturą, by związać się z kimś tylko dla pieniędzy. Historia jest klasyczna – typ przez kilka lat startujący do dupeczki, która się z niego śmieje, wyjeżdża za granicę, gdzie łapie w miarę dobrze płatną pracę. Po roku odnawia kontakt i nagle okazuje się, że wcale nie taki zły, bo nakupił sobie ciuchów w odzieżowych McDonaldach typu H&M i modnie zaczesał włosy na boczek. Teraz już zadowolona dupeczka dumnie śmiga sprezentowanym przez niego autkiem, w zamian oferując mu raz na jakiś czas dostęp do swojego mistycznego pęknięcia, tam na dole. W końcu dostał to, czego chciał, transakcja sfinalizowana. Przez takich ludzi świat jest obrzydliwym miejscem, w którym nie chcę żyć. Wstydźcie się, życiowi nieudacznicy, niemający do przekazania nic poza pieniędzmi i wy, wyrachowane denne kurwy, dla których liczy się tylko kwit.

Mam problem z plagą much w moim mieszkaniu. Zaczeło się to pod koniec listopada, kiedy miałem tak zawalony czas pracą, że nie zdążyłem opóźnić śmietnika przez kilka dni. Pojawiły się. Napierw jedna, potem druga, na drugi dzien było ich ze 30 w jednym pokoju. Pozbyłem się śmieci, eksterminowałem tą ekipę szprajem na muchy, wszystkie poszły grzecznie spać i spoko. Dwa dni później pojawila się kolejna banda tych skrzydlatych skurwysynów. Kontynuowałem proces wybijania jedną po drugiej. Znalazłem trochę czasu i wysprzątałem calutkie mieszkanie, sprawdzając każdy kąt, a te kurwy rozpoczęły kolejną ofensywe. Dodatkowo bezczelnie grzdylą się na moich oczach dając mi jasno do zrozumienia: PIERDOL SIĘ CZŁOWIEK, JUTRO CZEKA CIĘ KOLEJNA PORCJA OWOCÓW NASZEJ NIECZYSTEJ, PLUGAWEJ MIŁOŚCI. Zastosowałem taktykę polegającą na wyłączeniu wszystkich kaloryferów, otwarcia okien i naszprajowaniu we wszystkich pomieszczeniach poza sypialnią. Pomogło. Tylko, że kiedy się obudziłem to kolejna banda tych chędożonych gównożerców przeczekała ten holokaust razem ze mną w pokoju. Mimo, że sprawdzałem sypialnie przed snem i nie było ani jednej jebanej muchy. Wybiłem niedobitki z sypialni, posprzatalem truchła z innych pokoi i zastosowałem ponowne oczyszczenie tylko, że tym razem spałem w salonie. Minęły od tego dnia 2 dni i właśnie siedzę na kanapie przed tv’kiem oglądając wspólnie z ok. 30 muchami chujowe polskie kabarety. Jest jakieś 500 do 0 dla mnie i coś czuję, że przegram tą walkę bo mi płuca wysiadają od szprajowania tym cholernym muchozolem.

Wiele razy miałem styczność spotkać się z reklamami typu: komandosi ujawniają szybki sposób na przyrost mięśni, w tydzień nauczysz się obcego języka lub sposób na odpędzenie pecha. To wszystko to ściema, nie wierzcie w to. Kolejna rzecz która mnie dziwi to, że komentarze do tych „cudów” są takie same, tylko styl ich pisania jest dostosowany do danej rzeczy. Np. zawsze pierwszy od góry jest komentarz: próbował ktoś, a na samym dole: ok, czekam na przesyłkę, dam znać jak z efektami? Też są: mnie takie rzeczy nie przekonują itd., lub: tutaj rzeczywiście zdziałał cuda, albo jest po prostu lepszy/lepsze itd. Zauważyć też warto, że data się cały czas uaktualnia. Np. miesiąc temu wszedłem do reklamy o pechu i komentarz: próbował ktoś był napisany w Listopadzie, i dzisiaj też wszedłem i ten sam komentarz był napisany 3 dni temu. Dziwne to. Wkurwia mnie to złodziejstwo i zakłamanie.

Nie wiem, czy ktoś oprócz mnie to zauważył i czuje się przez to, mówiąc delikatnie, zdenerwowany, ale jakiś czas temu coś dziwnego stało się ze sposobem, w jaki youtube dobiera proponowane filmy. Mówiąc krótko: cały czas są to te same pozycje, i zawsze takie, które już widziałem. Kiedyś nawet jak się cofnęło do poprzedniego filmu, to w proponowanych były zupełnie inne rzeczy.
Ostatnio mi się chyba przez pół godziny dwie te same piosenki odtwarzały, kurwicy można dostać. I nie pokaże ci niczego nowego, cały czas to samo.
Mała rzecz, a wkurwia.

Każdy z nas to słyszał „pieniądze szczęścia nie dają” za przeproszeniem, ale nosz kurwa jego mać! To jednoz najgłupszych powiedzeń jakie słyszałem. Przecież to jest idiotyczne. Nie jestem bogatą osobą, ale wiem, że to powiedzenie jest stekiem bzdur. To jest powiedzenie biedaków. Nie ma, no nie ma osoby, która czółaby się źle z większą ilością pieniędzy. Sama Matka Teresa z Kalkuty byłaby zadowolona z dużej ilości pieniędzy, bo mogłaby to przeznaczyć choćby na pomoc dla biednych… Ludzie pieniądze nie dają szczęścia?! KURWA kto tak twierdzi? Miłość, przyjaźń to przedziwe wartości, tak jak najbardziej, ale wyobraź sobie taką sytuację masz żonę/męża kochasz ją macie dzieci i zarabiasz 2000 zł na rękę a żona 1800. I co? Cieszysz się? Bawi cię fakt, że twoje dzieci mają gorsze ubrania i wyposażenie plecaka w szkole, że mają jeden wspólny telefon za 100 złotych gdy inne dzieci biegają z IPhone’ami na, kóre ty i żona musielibyście wydać na to pensje z całego miesiąca? To takie zabawne. Albo lepiej! Twoje dziecko choruje na jakąś chorobę przewlekłą a ciebie nie stać na leczenie. To głupie powiedzenie… Idiotyczne.

Mam 3 siostry, ja chłopak, wkurza mnie moja babcia, przed chwilą przyszła z biblioteki i dowiedziała się że moja siostra wygrała jakiś konkurs bo bibliotekarka jej powiedziała, oczywiście miała wielki udawany ból dupy że jej o tym nie powiedziała, żaliła się że służącą to każdy ma w Du*ię, i że jak się o tym dowiedziała to jakby dostała „w pysk” a najlepsze jest to że moja siostra nikomu nie mówiła… Ogólnie robi z siebie ofiarę twierdzi że nikt ją nie szanuje, że kiedyś dzieci rozmawiały z rodzicami, chwaliły się a teraz tylko przed komputerkiem… Ostatnio w śmietniku znalazła jakieś pudełko od czekoladek to miała ból dupy że nikt jej nie dał i robiła z siebie ofiare że egoiści, nie zapytali się itd ja tam te czekoladki miałem w dupię bo nie lubie cukru… Albo rodzice wrócili z zakupów i kupili kubusia, moja siostra go chciała bo nie lubi czystej wody pić (ja to rozumiem ale wolę wodę) oczywiście babka zrobiła awanture i się popłakała bo ona też chce od czasu do czasu coś innego wypić a w domu picia pełno, tak się darła ze łzami w oczach że egoiści itd to aż kot spierd***ł a na końcu się zesrał w kącie ze stresu. Zauważyłem że najpierw normalnie z z kimś gada a kiedy ten ktoś się przed nią otworzy i stworzy jakieś normalne interakcje międzyludzkie to czeka na dogodny moment żeby zrobić z siebie ofiare i wzbudzić w nim poczucie winy i wpędzić w depresje, zdaje mi się że chcę nas przeprogramować na jej korzyść żeby każdy jej „lizał du*ę” Ja kiedyś przez to przechodziłem jak byłem młodszy, teraz mam 20 lat i jestem za bardzo „rozwinięty” na jej bajki. Jak zaczyna swoje smuty to mówie żeby skończyła pier***ć albo poszła się leczyć do psychiatry, mogę nawet ją zbluzgać przeklinając bo to najprostsza metoda (opracowałem nawet specjalne strategie, wie że ze mną się nie pogrywa jak z dziewczynami). Ojciec jest omamiony bo to jego matka, przytakuje,ale kiedy babka sobie pójdzie to woli przejść na „jasną” strone mocy. Dziewczynom mówię żeby się nie przejmowały bo ona sobie tylko szuka ofiary którą wpędzi w depresje a później moje fajne,wesołe siostry będą takimi jędzami jak ona… No nic teraz czekam aż znowu pojedzie za granice pracować to atmosfera się rozrzedzi i będzie luźniej w domu 🙂

Drodzy Chujowicze i Drogie Chujowianki. Kilka dni temu dowiedziałem się w pracy, że jest coś takiego jak „opieka nad zdrowym dzieckiem”. Pomyślałem, że skorzystam z tej możliwości, zbliżają się święta, każdy wolny dzień się przyda – można pomyć okna, wysprzątać mieszkanie, ugotować to i tamto. Kiedy chciałem wprowadzić swój plan w życie, wstałem z myślą, że zaraz zorganizuje sobie wolne od pracy, mój mały klon wstał i powiedział „tato, jestem chory”. ŚRUT!! Co teraz?? czy na chore dziecko przysługuje tzw. opieka na zdrowe dziecko, co z moim wolnym? Pomyślałem, że skoro jest chore to wezmę opiekę nad chorym, czyli po prostu L4, ale jak już pisałem zbliżają się święta, 20% z wynagrodzenia to nie mało. Sam już nie wiem, czy to dobrze, że dowiedziałem się o tej możliwości brania opieki na zdrowe dziecko. Czy nie lepiej było by gdyby tą opiekę brały tylko kobiety?? Co wy na to Chujowicze i Chujowianki??